Быццё 2 разьдзел

Быццё
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад а. Сяргея Сурыновіча

 
 

Такім чынам былі закончаны нябёсы і зямля, і ўсё воінства іх.
 
І сталіся неба ды зямля і ўвесь іх парадак.1

У сёмы дзень скончыў Бог тварэнне Сваё, што ўчыніў, і ў дзень сёмы супачыў ад усякага тварэння, што выканаў.
 
І скончыў Бог на шосты дзень дзеі свае, якія стварыў, і спачыў на сёмы дзень ад усіх дзеяў сваіх, якія стварыў.

І дабраславіў Бог дзень сёмы і ўсвяціў яго, бо ў ім супачыў ад усякай працы Сваёй, якую зрабіў Бог, творачы.
 
І дабрасловіў Бог дзень сёмы, і асвяціў яго, бо ў ім спачыў Ён ад усіх дзеяў сваіх, якімі кіраваў Бог, ствараючы.

Такое вось паходжанне неба і зямлі, калі былі яны створаны. У дзень, калі Госпад Бог стварыў зямлю і неба,
 
Гэта кніга2 пачатку неба і зямлі: як створаныя яны, таго дня, калі стварыў Бог неба і зямлю,

не было яшчэ ніводнага куста палявога на зямлі, аніводнай палявой траўкі не ўзышло, бо Госпад Бог не спасылаў дажджу на зямлю ды не было чалавека, які б абрабляў глебу,
 
і ўсялякую расліннасць палявую, перш чым з’явілася на зямлі, і ўсялякую траву палявую, перш чым узышла. І не аваложваў Бог зямлі, і не было чалавека, каб абрабляў бы яе.

але пара ўздымалася ад зямлі, арашаючы ўсю паверхню зямлі.
 
Струмень жа выносіўся з зямлі і навільгочваў усю паверхню зямлі.

Тады стварыў Госпад Бог чалавека з пылу зямлі і ўдыхнуў у ноздры яго подых жыцця, і чалавек стаўся жывою душою.
 
І зляпіў Бог чалавека з праху зямлі, і ўдыхнуў у аблічча яго подых жыцця.3 І стаў чалавек душою жывою.

І насадзіў Госпад Бог рай у Эдэне, на ўсходзе, у якім памясціў чалавека, якога ўфармаваў.
 
І пасадзіў Госпад Бог рай у Эдэ́ме4 на ўсходзе,5 і паставіў туды чалавека, якога зляпіў.

І вырасціў Госпад Бог з зямлі ўсякае дрэва, прыгожае на від і салодкае для ежы, таксама дрэва жыцця ў сярэдзіне раю і дрэва пазнання дабра і зла.
 
І ўзгадаваў Бог яшчэ з зямлі дрэва ўсялякае, наўзрок прывабнае і для ежы прыдатнае, і Дрэва Жыцця пасярэдзіне раю, і Дрэва Ве́ды дабра і зла.

І рака выцякала з Эдэна для абваднення раю, якая адтуль раздзяляецца на чатыры ракі.
 
Рака ж выцякала з Эдэ́ма навільгочваць рай. Адтуль падзялялася на чатыры пратокі.

Назва адной Пішон. Яна тая, што акружае ўсю зямлю Хавіла, дзе знаходзіцца золата.
 
Назва адной Фісон, што абгінае ўсю зямлю Эвіла́цкую,6 там, дзе ёсць золата.

А золата той зямлі найлепшае, там знаходзяць бдалах і онікс.
 
Золата ж той зямлі высакароднае. Таксама там ёсць антра́кс7 і зеленкаваты камень.8

А назва другой ракі Гіхон; яна тая, што акружае ўсю зямлю Куш.
 
А назва другой ракі Гэо́н.9 Яна абгінае ўсю зямлю Этыёпскую.

Назва ж трэцяй ракі Тыгр: цячэ яна на ўсход Асірыі, чацвёртая рака — Эўфрат.
 
А трэцяя рака Тыгр. Цячэ яна ўздоўж Асі́рыі. Чацвёртая ж рака Эўфра́т.

Вось жа ўзяў Госпад Бог чалавека і памясціў яго ў садзе ў Эдэне, каб рупіўся пра яго і сцярог яго.
 
І ўзяў Госпад Бог чалавека, якога зляпіў, і ўвёў яго ў рай абрабляць яго і даглядаць.10

І загадаў Госпад Бог чалавеку, кажучы: «З кожнага райскага дрэва еж,
 
І запавёў Госпад Бог Ада́му, кажучы: “З кожнага дрэва ў раі ежу з’ясі,

а з дрэва пазнання дабра і зла не еж! Бо ў які-колечы дзень будзеш есці з яго — смерцю памрэш».
 
ад Дрэва Ве́ды дабра і зла не з’ясі. У той жа дзень, калі б з’ясцё ад яго, памрацё”.

Таксама сказаў Госпад Бог: «Не добра быць чалавеку аднаму: зробім яму памочніка, падобнага да яго».
 
І сказаў Госпад Бог: “Не добра чалавеку быць адному. Створым яму памочніка, годнага яго”.

І стварыў Госпад Бог з зямлі ўсіх жывуноў палявых і ўсіх птушак паднебных і прывёў іх да чалавека, каб пабачыць, як ён назаве іх; і як чалавек назваў кожную істоту жывую, такое і імя ёй уласцівае.
 
І зляпіў Бог яшчэ з зямлі ўсялякіх жывых істотаў палявых і ўсялякіх птушак нябёсных. Прывёў іх потым да Ада́ма, каб убачыць, як паймянуе іх. І кожнай душы жывой, як назваў яе Ада́м, імя такое прыдалося.

І так чалавек назваў сваімі імёнамі ўсіх жывёл, і ўсіх птушак паднебных, і ўсіх звяроў палявых. Аднак чалавеку не знаходзіўся памочнік, падобны да яго.
 
І пайменаваў Ада́м усю свойскую жывёлу, і кожную птушку нябёсную, і кожную жывую істоту палявую, але не знайшлося Ада́му годнага памочніка сярод іх.

Дык наслаў Госпад Бог сон на чалавека. Калі ён заснуў, выняў адну з яго рабрын, і запоўніў целам замест яе.
 
І наслаў Бог забыццё11 на Ада́ма, і ён заснуў, і ўзяў яго рабрыну адну, і замясціў яе целам.

А з рабрыны, якую выняў з чалавека, Госпад Бог стварыў жанчыну і прывёў яе да чалавека.
 
І зрабіў Госпад Бог з рабра Ада́ма, што ўзяў ад Ада́ма, жанчыну, і прывёў яе да Ада́ма.

І сказаў чалавек: «Гэта цяпер косць з касцей маіх ды цела з цела майго. Яна будзе называцца жонкаю, бо ўзята яна ад мужа».
 
І сказаў Ада́м: “Гэта костка з касцей маіх і цела ад цела майго. Яна назавецца жанчынай,12 бо з мужа свайго была ўзятая”.

Таму пакіне мужчына бацьку свайго і маці і злучыцца з жонкаю сваёй; і будуць адным целам.
 
Таму пакіне чалавек бацьку свайго і маці сваю, і прылепіцца да жонкі13 сваёй, і будуць абое адным целам.

І былі абодва голыя, чалавек, значыць, і жонка яго, але не адчувалі сораму.
 
І былі абое голыя, і Ада́м, і жонка яго, і не саромеліся.