Лукаша 24 разьдзел

 

 

А ў першы дзень тыдня на досвітку прыйшлі яны [і некаторыя з імі], несучы падрыхтаваныя духмянасці.

 

А ў першы дзень тыдня надта рана (на сьвітаньні) прыбылі яны да гробу, нясучы прыгатаваныя духмяннасьці.

Але знайшлі, што камень адвалены ад магільні,

 

Знайшлі яны камень адвалены ад гроба.

і, увайшоўшы, не знайшлі цела Госпада Ісуса.

 

А ўвайшоўшы ў гроб не знайшлі цела Госпада Езуса.

І сталася: калі яны былі ў разгубленасці ад гэтага раптам паўсталі перад імі два чалавекі ў бліскучых шатах.

 

Калі так былі занепакоены, здарылася, што паявіліся пры іх дзьве людзны ў блізкучых шатах.

Калі ж яны, перапалоханыя, схілілі твары да зямлі, тыя сказалі ім: Што вы шукаеце жывога сярод мёртвых?

 

А калі яны стрывожаны, пахінулі твары свае ўніз, сказалі тыя ім: "Чаму шукаеце жывога між памёршымі?

Яго тут няма, але Ён уваскрэшаны. Успомніце, як Ён казаў вам, калі яшчэ быў Галілеі,

 

Няма Яго тут, Ён ускрос. Прыпомніце, як вам казаў, калі яшчэ быў у Галілеі.

кажучы пра Сына Чалавечага, што Ён павінен быць выдадзеным у рукі грэшных людзей і быць укрыжаваным і на трэці дзень уваскрэснуць.

 

Казаў, што трэба Сыну Чалавечаму быць выдадзеным у рукі грэшнікаў, і што будзе ўкрыжаваны і што на трэці дзень уваскрэсьне."

І яны ўспомнілі Яго словы.

 

І яны прыпомнілі гэтыя Ягоныя словы.

І, вярнуўшыся ад магільні, паведамілі ўсё гэта адзінаццаці і ўсім астатнім.

 

А вярнуўшыся ад гробу, разказалі гэта ўсё гэным адзінаццаці ды ўсім іншым.

А былі Магдаліна Марыя, і Іаанна, і Марыя Іякава, і астатнія з імі. Яны расказалі гэта Апосталам,

 

А былі гэта: Мар'я Магдалена, і Ёанна, і Мар'я Якубава, ды іншыя з тымі, якія расказвалі Апосталам.

і паказаліся ім нібы прыдумкаю гэтыя [іх] словы, і не паверылі ім.

 

А словы гэтыя паказаліся ім недарэчнасьцю і не ўверылі ім.

Але Пётр, устаўшы, пабег да магільні і, нахіліўшыся, бачыць, [што ляжаць] адны кужэльныя палосы; і ён пайшоў назад, дзівячыся, што адбылося.

 

Пётр жа падняўся і пабег да гроба і нахіліўшыся, убачыў толькі палатно лежачае, і адыйшоў зьдзіўлены тым, што сталася.

І вось два з іх у гэты самы дзень ішлі ў сяло, што ляжала шэсцьдзясят стадыяў ад Іерусаліма, і называлася Эмаус.

 

І вось тога самога дня вучні ішлі ў вёску Эмаўс, аддаленае ў шаснаццаць стадыяў ад Ерузаліму.

І яны размаўлялі між сабою пра ўсе гэтыя падзеі.

 

Яны гаварылі між сабой аб падзеях, што адбыліся.

І сталася: калі яны размаўлялі і разважалі, Сам Ісус, наблізіўшыся, пайшоў з імі,

 

Так здарылася, што калі яны гутарылі і адзін другога пыталіся, што сам Езус падыйшоўшы, далучыўся да іх.

вочы ж іх былі стрмліваны, каб не пазнаць Яго.

 

а вочы іхнія былі стрыманы, каб не пазналі Яго.

І Ён сказаў ім: Пра што гэта вы гутарыце між сабою ў дарозе? — І яны, сумныя, спыніліся62.

 

Сказаў затым ім Езус: "Што за размовы вядзіцё між сабой і чаму такія сумныя?"

У адказ жа адзін, імем Кляопа, сказаў Яму: Ты хіба адзін прышлы ў Іерусаліме не ведаеш, што адбылося ў ім у гэтыя дні?

 

А ў адказ, адзін з іх, імем Клеафас, сказаў Яму: "Чаму ты адзін з падарожнікаў у Ерузаліме і ня ведаеш, што ў ім у гэтых днях адбылося?"

І спытаўся ў іх: Што ж такое? — Яны ж сказалі Яму: Ды з Ісусам Назаранінам, Які быў прарок, магутны ў справе і ў слове перад Богам і ўсім народам;

 

А Езус спытаўся: "А што менавіта? Дык разказалі Яму пра Езуса з Назарэта, Каторы быў Прарокам, магутным ў дзейнасьці і ў мове перад Богам і перад усім народам.

і як выдалі Яго першасвятары і нашы начальнікі на смяротны прысуд і ўкрыжавалі Яго.

 

І як перадавыя сьвятары (архісьвятары) і начальнікі выдалі Яго на сьмерць ды ўкрыжавалі.

А мы спадзяваліся, што Ён Той, Які павінен вызваліць Ізраіля. А да ўсяго гэтага ідзе63 трэці дзень з таго часу, як гэта адбылося.

 

А мы спадзяваліся, што Ён меў адкупіць (асвабадзіць) Ізраеля. І цяпер па ўсім гэтым ужо ёсьць трэці дзень з таго часу.

Але і некаторыя з нашых жанчын уразілі нас: пабываўшы раным рана каля магільні

 

Але і жанчыны некаторыя, што былі пры гробе на сьвітаньні, зьбянтэжылі нас,

і не знайшоўшы Яго цела, яны прыйшлі і сказалі, што бачылі і з’явенне Анёлаў, якія кажуць, што Ён жыве.

 

не знайшоўшы цела Ягонага, прыйшоўшы казалі, што відзелі анёлаў, якія кажуць, што Езус жыве.

І пайшлі некаторыя з нашых да магільні і знайшлі ўсё так, як і жанчыны сказалі, але Яго не бачылі.

 

Пайшлі таксама да гроба некаторыя з нашых і яны таксама знайшлі, як разказвалі жанчыны, але Яго самога не знайшлі.

І Ён сказаў ім: О, неразважлівыя і марудлівыя сэрцам, каб верыць ва ўсё, што сказалі прарокі!

 

А Езус ім сказаў: "О, глупыя і тупога сэрца ўверыць ва ўсё, што прадсказалі Прарокі.

Ці не гэта трэба было перацярпець Хрысту і ўвайсці ў Сваю славу?

 

Ці ня трэба было, каб Хрыстус цярпеў і так увайшоў у хвалу Сваю?"

І, пачаўшы ад Маісея і ад усіх прарокаў, тлумачыў ім ва ўсіх Пісаннях тое, што было пра Яго.

 

І пачаўшы ад Майсея і ўсіх Прарокаў, выясьняў ім, што адносілася да Яго ва ўсіх Пісаньнях.

І наблізіліся яны да сяла, куды ішлі, і Ён зрабіў выгляд, што ідзе далей.

 

І так падыйшлі да сяла, да каторага ішлі, а Езус хацеў быццам далей ісьці.

Але яны затрымлівалі Яго, кажучы: Застанься з намі, бо вечарэе і дзень ужо канчаецца. — І Ён увайшоў, каб застацца з імі.

 

Але яны прымусілі Яго, казалі: "Застанься з намі, бо ўжо вечарэе і дзень спыняецца. І ўвайшоў Езус з імі у дом.

І сталася: калі Ён узлёг з імі, то, узяўшы хлеб, дабраславіў і, пераламаўшы, падаваў ім.

 

І калі сеў з Імі за стол і ўзяў хлеб і багаславіў і ламаў і падаваў ім,

І ім адкрыліся вочы, і пазналі Яго; але Ён стаў нябачны для іх.

 

адкрыліся вочы іхнія і пазналі Езуса, але Ён зьнік з іх вачэй.

І сказалі яны адзін аднаму: Ці не гарэла наша сэрца [ў нас], калі Ён казаў нам у дарозе, калі Ён раскрываў нам Пісанні?

 

Тады казалі яны адзін аднаму: "Ці ж сэрцы нашыя не гарэла ў нас. калі размаўляў у дарозе і Пісаньне выясьняў?"

І, устаўшы, у тую ж гадзіну яны вярнуліся ў Іерусалім і знайшлі ў зборы адзінаццаць Апосталаў і тых, што з імі,

 

І падняўшыся ў тую гадзіну, вярнуліся ў Ерузалім. І там знайшлі сабраўшыхся адзінаццаць, ды тых, што з імі былі.

якія казалі, што Госпад сапраўды быў уваскрэшаны і паказаў Сіману.

 

Яны казалі, што Госпад праўдзіва ўваскрос і паказаўся Сымону.

А яны расказвалі, што было ў дарозе, і як пазналі Яго ў пераламленні хлеба.

 

А яны разказвалі, што сталася ў дарозе і як пазналі Яго пры ламаньні хлеба Паяўленьне Езуса Апосталам

А калі яны казалі пра гэта, Ён64 Сам стаў сярод іх і кажа ім: Мір вам!

 

А калі яны гэта разказвалі, стануў пасярэдзіне іх Езус, і сказаў ім: "Супакой вам. Гэта Я, не трывожцеся".

Яны ж, зжахнуўшыся і перапалохаўшыся, думалі, што бачаць духа.

 

А яны стрывожаны і напалоханы думалі, што духа бачаць.

І Ён сказаў ім: Чаго вы ўзрушыліся і чаму сумненні ўваходзяць у вашы сэрцы?

 

Сказаў ім Езус: "Чаго стрывожыліся ды ўсякія думкі ўзьнікаюць у вашых сэрцах?"

Паглядзіце на Мае рукі і Мае ногі: гэта Я Сам; памацайце Мяне і паглядзіце, бо дух не мае цела і касцей, Я ж, як бачыце, маю.

 

Аглядайце рукі мае і ногі, гэта Я той самы: дакранайцеся і глядзіце, бо дух ня мае цела, ані касьцей, як бачыце, што Я маю.

І, гэта сказаўшы, Ён паказаў ім рукі і ногі.

 

І калі гэта гаварыў, паказаў ім рукі і ногі.

Калі ж яны ад радасці яшчэ не верылі і здзіўляліся, Ён сказаў ім: Ці ёсць у вас тут якая яда?

 

А калі яны яшчэ ня верылі і дзівіліся з радасьці, сказаў: "Маеце што есьці?"

І яны падалі Яму кавалак печанай рыбы; [і пчаліных сотаў].

 

І затым падалі Яму частку пячонай рыбы і сотку мёду.

І, узяўшы, перад імі з’еў.

 

А калі пад'еў у прысутнасьці іхняй, узяў астаткі і аддаў ім.

І сказаў ім: Гэта Мае словы, што Я казаў вам, калі яшчэ быў з вамі: трэба, каб спраўдзілася ўсё, што напісана пра Мяне ў Маісеевым законе, і ў прарокаў, і псалмах.

 

Затым сказаў ім: "Ці ж не такія былі Мае словы, якія гаварыў вам, будучы яшчэ з вамі: Што трэба было споўніцца ўсяму, што напісана было аба Мне ў Законе Майсея, у Прарокаў і ў Псальмах.

Тады Ён адкрыў ім розум для зразумення Пісанняў;

 

Затым адкрыў ім розум зразумець Пісаньні.

І сказаў ім: Так напісана, што Хрыстос павінен адпакутаваць і ўваскрэснуць з мёртвых на трэці дзень,

 

Ды сказаў ім: "Так было напісана і трэба было, каб Хрыстус цярпеў і трэцяга дня ўваскрос.

і каб Яго імем было абвешчана пакаянне дзеля даравання грахоў усім народам, пачынаючы з Іерусаліма.

 

І каб у імя Яго была вешчана ўсім народам пакута і адпушчэньне грахоў, пачынаючы ад Ерузаліму.

Вы сведкі гэтаму.

 

І вы, казаў, гэтага сьведкамі.

І [вось] Я пасылаю абяцанае Маім Бацькам на вас; вы ж заставайцеся ў горадзе [Іерусаліме] пакуль не ўмацуецеся65 сілаю з вышыні.

 

І Я сашлю вам, што абяцаў Мой Айцец. Вы заставайцеся ў горадзе, аж будзеце абдараваны моцай з неба."

І Ён вывеў іх з горада да самай Віфаніі і, падняўшы рукі Свае, добраславіў іх.

 

Затым завёў іх за горад у Бэтанію і падняўшы рукі свае, пабагаславіў іх.

І сталася: калі добраслаўляў іх, Ён аддаліўся ад іх і быў узнесены ў неба.

 

І калі багаславіў іх, адзяліўся ад іх і падняўся ў неба.

І яны, упаўшы ніцма перад Ім, вярнуліся ў Іерусалім з вялікаю радасцю,

 

А яны пакланіліся Яму і з радасьцю вярнуліся ў Ерузалім.

і былі заўсёды у святыні, [хвалячы і] добраслаўляючы Бога. [Амін].

 

І прабывалі яны заўсёды ў сьвятыньні і славілі Бога.