Да Эфэсянаў 5 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Анатоля Клышкi → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Дык будзьце пераймальнікамі Бога, як улюбёныя дзеці,
Бывайте убо наследовници Божіи, яко чада возлюблена,
і жывіце ў любові, як і Хрыстос палюбіў нас і аддаў Сябе за нас як прынашэнне і ахвяру Богу ў духмяны пах.
и ходите во любви • Якоже и Христосъ возлюби нас и преда Самъ Себе за насъ, приношение, и жертву Богови, во воню добровония •
А распуста і ўсялякая нячысціня ці сквапнасць няхай і не ўспамінаюцца між вас, як належыць святым,
Блуд же и всяка нечистота, и лихоимство да не именуется в васъ, якоже подобаеть святымъ •
і непрыстойныя паводзіны, і дурная гаворка, але лепей — падзяка.
И скверна, и скаредословие, и неветливость, яже не прислушають вамъ, но более благодарение да бываеть •
Бо вы гэта ведайце, што ніякі распуснік, ці нячысты, ці хцівец, які ёсць ідаласлужка, — не мае спадчыны ў царстве Хрыста і Бога.
Сее бо весте, яко всякъ блудникъ, и нечистый, и лихоимець, иже ест идолослужитель • Не имать наследия во Царстве Христове, и Божиемъ •
Няхай ніхто вас не зводзіць у зман пустымі словамі, бо з-за гэтага прыходзіць гнеў Божы на сыноў непакорлівасці.
Никтоже васъ да не ильстить тщими словесы, сих бо ради грядеть гневъ Божій на сыны противления •
Дык не рабіцеся іх супольнікамі;
Не будьте ж вы сопрічастници имъ,
бо некалі вы былі цемраю, а цяпер — святло ў Госпадзе; як дзеці Святла — жывіце,
бесте бо иногда тъма ныне же светъ о Господе • Яко чада свету ходите •
бо плод Святла2 ва ўсялякай дабрыні, праведнасці і праўдзе, —
Плодъ бо духовный, во всякой благостыни, и правъде, и истинне •
правяраючы, што да спадобы Госпаду [Богу],
Искушающе что естъ приатно Богови •
і не ўдзельнічайце ў бясплодных справах цемры. А лепей нават выкрывайце іх.
И не причащайтеся ко деломъ неподобнымъ тъме, но болей карайте таковых •
Бо пра тое, што робіцца імі патаемна, сорамна і казаць,
Бывающая убо от нихъ вотай срамъ естъ и глаголати,
але ўсё, што выкрываецца, выяўляецца святлом,
вся же обличаемая от света являються • Все бо являемое светъ естъ •
бо ўсё, што робіцца яўным, ёсць святло. Таму Ён кажа: «Уставай, хто спіць, і ўваскрэсні з мёртвых, і асвеціць цябе Хрыстос».
Темже глаголеть во Писаніи: востани спяй, и воскресни от мертвыхъ • И осветить тя Христосъ •
Дык глядзіце ўважліва, як вы жывяце, — не як нямудрыя, а як мудрыя,
Блюдитеся жъ да опасно ходите • Не яко мудри, но яко премудри •
выкарыстоўваючы кожную хвіліну3,
Искупующе время, яко дни зліи суть •
Таму не будзьце неразумнымі, але пазнавайце, што ёсць воля Гасподняя4.
Сего ради не бывайте безумни, но разумеіте что ест воля Господьня •
І не напівайцеся віном, у якім распуста, а напаўняйцеся Духам,
И не упивайтеся виномъ, в немже естъ блудъ • Но исполняйтеся Духомъ •
размаўляючы між сабою псалмамі, гімнамі і духоўнымі песнямі, сэрцам сваім спяваючы і іграючы псалмы Госпаду,
Глаголюще собе во псалмехъ, и въ молитвахъ, и во песняхъ духовных • Воспевающе, и хвалу воздающе, во серцехъ ваших Господеви •
дзякуючы заўсёды за ўсё Богу і Бацьку ў імя нашага Госпада Ісуса Хрыста,
Благодаряще всегда о всех, во имя Господа нашего Ісуса Христа, Бога и Отца •
падпарадкуючыся адзін аднаму ў страху перад Хрыстом5:
Повинующеся другъ другу во страсе Божиемъ •
жонкі — сваім мужам, як Госпаду,
Жены повинуйтеся мужемъ своимъ, яко и Господеви •
бо муж ёсць галава жонкі, як і Хрыстос — галава Царквы, Ён Збаўца цела.
Понеже мужъ ест глава жене, яко и Христосъ глава Церкви • И Той ест Спаситель телу •
Але, як Царква падпарадкоўваецца Хрысту, так і жонкі няхай падпарадкоўваюцца мужам ва ўсім.
Но якоже Церкви повинуются Христу, сице и жены да повинуются мужемъ своимъ во всемъ •
Мужы, любіце [сваіх] жонак, як і Хрыстос палюбіў Царкву і аддаў Сябе за яе,
Мужи любите жены своя, якоже и Христос возлюби Церковь, и Сам Себе предал по ней •
каб асвяціць яе, ачысціўшы праз абмыванне вадою ў слове,
Да освятить ю омывъ купелемъ воды, во слове спасения •
каб Яму паставіць перад Сабою Царкву слаўнай, якая не мае ні плямы, ні зморшчыны, ні чаго-небудзь падобнага, а каб яна была святая і беззаганная.
Да представит Собе славну Церковь, не имущу скверны, или враски, или иного что такового • Но да естъ чиста и непорочна •
Так і мужы павінны любіць сваіх жонак, як свае целы. Той, хто любіць сваю жонку, любіць самога сябе.
Тако должни суть и мужи любити своя жены, яко своя тела • Любяй убо свою жену себе любить •
Бо ніхто ніколі не меў нянавісці да свайго цела, а кожны корміць і грэе яго, як і Хрыстос Царкву,
Никто бо николиже своего тела возненавиде • Но питаеть и грееть е, якоже и Господь Церковь,
таму што мы члены Яго цела, [ад Яго цела і ад Яго касцей].
понеже удове есмо телеси единого • От плоти Его, и от костей Его •
Таму чалавек пакіне [свайго] бацьку і маці і прылепіцца да сваёй жонкі, і будуць двое адным целам.
Сего ради оставить человекъ отца своего и матер, и прилепится жене своей, и будета оба во плот едину •
Таямніца гэта вялікая, але я кажу пра Хрыста і пра Царкву.
Тайна сия велика естъ, азъ же глаголю во Христа и въ Церьковъ •
Аднак і вы — кожны з вас няхай любіць так сваю жонку, як самога сябе, а жонка няхай баіцца мужа.
Обаче и вы вси единый каждый свою жену, сице да любить якож и себе, а жена да боится мужа своего •
