Да Эфэсянаў 5 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Яна Станкевіча → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Дык будзьце перайманьнікамі Бога, як мілаваныя дзеці;
Бывайте убо наследовници Божіи, яко чада возлюблена,
І хадзіце ў міласьці, як і Хрыстос мілаваў нас і выдаў Сябе за нас, дар а аброк Богу на прыемны пах.
и ходите во любви • Якоже и Христосъ возлюби нас и преда Самъ Себе за насъ, приношение, и жертву Богови, во воню добровония •
А бязулства а ўсялякая нечысьціня або жада няхай ня будуць нават менаваны памеж вас, як лець сьвятым.
Блуд же и всяка нечистота, и лихоимство да не именуется в васъ, якоже подобаеть святымъ •
І брыда, і дурная гаворка альбо шкелі, усе нягожае, але валей дзякаваньне;
И скверна, и скаредословие, и неветливость, яже не прислушають вамъ, но более благодарение да бываеть •
Бо ведаеце, што ніякі бязуля, альбо нячысты, альбо прагавіты, каторы балвахвал, ня будзе мець спадку ў гаспадарстве Хрыста а Бога.
Сее бо весте, яко всякъ блудникъ, и нечистый, и лихоимець, иже ест идолослужитель • Не имать наследия во Царстве Христове, и Божиемъ •
Няхай ніхто не ашукуе вас пустымі словамі, бо за гэта прыходзе гнеў Божы на сыноў непаслухменства ;
Никтоже васъ да не ильстить тщими словесы, сих бо ради грядеть гневъ Божій на сыны противления •
Дык ня будзьце сябрамі іхнымі.
Не будьте ж вы сопрічастници имъ,
Бо вы былі калісь цямнота, а цяпер — сьвятліня ў Спадару: хадзіце, як дзеці сьвятліні
бесте бо иногда тъма ныне же светъ о Господе • Яко чада свету ходите •
(бо плод сьвятліні ў кажнай дабрыні а справядлівасьці а праўдзе),
Плодъ бо духовный, во всякой благостыни, и правъде, и истинне •
Прабуючы, што падабае Спадар.
Искушающе что естъ приатно Богови •
І ня майце ўчасьця зь бясплоднымі ўчынкамі цямноты, але валей ганьце.
И не причащайтеся ко деломъ неподобнымъ тъме, но болей карайте таковых •
Бо праз тое, што яны робяць патай, сорамна й гукаць.
Бывающая убо от нихъ вотай срамъ естъ и глаголати,
Усеж, упіканае сьвятлінёю, робіцца яўным; бо ўсе, што робіцца яўным, сьвятліня ё;
вся же обличаемая от света являються • Все бо являемое светъ естъ •
Затым кажа: «Устань сьпячы, і ўскрэсьні зь мертвых, і асьвеце цябе Хрыстос».
Темже глаголеть во Писаніи: востани спяй, и воскресни от мертвыхъ • И осветить тя Христосъ •
Дык бачча, як вам хадзіць асьцярожна, не як нямудрым, але як мудрым,
Блюдитеся жъ да опасно ходите • Не яко мудри, но яко премудри •
Важачы час, бо дні благія.
Искупующе время, яко дни зліи суть •
Затым ня будзьце дурныя, але разумеючыя, што ё воля Спадарова.
Сего ради не бывайте безумни, но разумеіте что ест воля Господьня •
І ня ўпівайцеся віном, у каторым бязулства, але поўніцеся Духам,
И не упивайтеся виномъ, в немже естъ блудъ • Но исполняйтеся Духомъ •
Размаўляючы мяжсобку псальмамі а гімнамі а песьнямі духоўнымі, пяючы а напяваючы сэрцам сваім Спадару,
Глаголюще собе во псалмехъ, и въ молитвахъ, и во песняхъ духовных • Воспевающе, и хвалу воздающе, во серцехъ ваших Господеви •
Дзякуючы заўсёды за ўсё Богу а Айцу, у імя Спадара нашага Ісуса Хрыста.
Благодаряще всегда о всех, во имя Господа нашего Ісуса Христа, Бога и Отца •
Паддаючыся адзін аднаму ў страху Хрыстовым.
Повинующеся другъ другу во страсе Божиемъ •
Жонкі, паддавайцеся мужом сваім, як Спадару,
Жены повинуйтеся мужемъ своимъ, яко и Господеви •
Бо муж ё галава жонцы, як і Хрыстос галава Царкве, Ён Спас цела;
Понеже мужъ ест глава жене, яко и Христосъ глава Церкви • И Той ест Спаситель телу •
Але як Царква паддана Хрысту, так і жонкі мужом сваім у ўсім.
Но якоже Церкви повинуются Христу, сице и жены да повинуются мужемъ своимъ во всемъ •
Мужы, любіце жонкі свае, як і Хрыстос любіў Царкву і аддаўся за яе,
Мужи любите жены своя, якоже и Христос возлюби Церковь, и Сам Себе предал по ней •
Каб усьвяціць яе, ачысьціўшы абмыцьцём водным у слове;
Да освятить ю омывъ купелемъ воды, во слове спасения •
Каб пастанавіць яе Сабе славутаю Царквою, плямы ня маючай, маршчака альбо чаго-колечы такога, але каб была сьвятой а беззаганнай.
Да представит Собе славну Церковь, не имущу скверны, или враски, или иного что такового • Но да естъ чиста и непорочна •
Ды так маюць мужы любіць жонкі свае, як собскае цела свае: хто любе жонку сваю, любе самога сябе.
Тако должни суть и мужи любити своя жены, яко своя тела • Любяй убо свою жену себе любить •
Бо ніхто ня мае ў ненавісьці собскага цела свайго, але жыве а кукобе, як і Хрыстос Царкву;
Никто бо николиже своего тела возненавиде • Но питаеть и грееть е, якоже и Господь Церковь,
Бо мы чаланы цела Ягонага, ад цела Ягонага і ад косьцяў Ягоных.
понеже удове есмо телеси единого • От плоти Его, и от костей Его •
Затым хай «пакіне чалавек айца свайго і маці сваю і прыліпне да жонкі свае, і будуць двое адно цела».
Сего ради оставить человекъ отца своего и матер, и прилепится жене своей, и будета оба во плот едину •
Тайна гэта вялікая, але я кажу ўзглядам Хрыста і ўзглядам Царквы.
Тайна сия велика естъ, азъ же глаголю во Христа и въ Церьковъ •
Вось жа, кажны з вас няхай любе жонку сваю, як самога сябе; жонка ж хай баіцца мужа.
Обаче и вы вси единый каждый свою жену, сице да любить якож и себе, а жена да боится мужа своего •
