Яна 5 разьдзел

 

 

Пасьля гэтага было сьвята юдэйскае, і Ісус прыйшоў у Ерусалім.

 

Пасьля гэтага было жыдоўскае сьвята і прыйшоў Ісус у Ерузалім.

Ёсьць-жа ў Ерусаліме пры браме, званай Авечая, купальня, званая пагэбрайску Бэтсаіда, з пяцьма крытымі ўваходамі.

 

Ёсьць-жа ў Ерузаліме ля авечых варотаў купальня, якая па жыдоўску называецца Вітэзда. Яна мае пяць прысенкаў.

У іх ляжала мноства хворых: сьляпых, кульгавых, падсухіх, якія чакалі ўзрушэньня вады.

 

Там ляжала мноства нядужых, сьляпых, кульгавых, ссохлых, што чакалі парушэньня вады.

Бо ангел Гасподні час-ад-часу зыйходзіў у купальню і ўзрушаў ваду; і хто першы па ўзрушэньні вады ўваходзіў у яе, ачуньваў, які-б ні быў нядуг.

 

Бо анёл Гасподні час ад часу зыходіў у купальню і хваляваў ваду; і хто першы ўвайходзіў ў яе пасьля ўсхваляваньня, той аздараўлаўся, на якую-б хваробу ён не хварэў.

Быў там адзін чалавек, які праз трыццаць восем год быў у нядугу.

 

І быў там нейкі чалавек, які хварэў ужо трыццаць восьмае лета.

Ісус, убачыўшы яго ляжачага і ведаючы, што як доўга ён цярпеў у нядугу, кажа яму: — ці хочаш быць здаровым?

 

Калі Ісус пабачыў яго ляжачым, уведаў, што ён ляжыць ужо доўгі час у хваробе; кажа яму: Ці хочаш быць здаровым?

Хворы адказаў Яму: — так, Госпадзе, але ня маю чалавека, які спусьціў-бы мяне ў купальню, калі ўзрушыцца вада; калі-ж я прыйходжу, іншы перш за мяне спускаецца ў яе.

 

Нядужы адказаў Яму: так Госпадзе! але ня маю чалавека, які спусьціў-бы _______ _______ _______.

Ісус кажа яму: — устань, вазьмі пасьцель сваю і хадзі.

 

І ён ураз стаў здаровым, узяў пасьцель сваю і пайшоў; дзялася-ж гэта ў дзень сыботні.

 

Дзеля таго юдэі гаварылі ацаленаму: — сёньня сыбота; ня можна табе браць пасьцель тваю.

 

Ён-жа адказаў ім: — Той, Хто ацаліў мяне, сказаў мне: — вазьмі пасьцель тваю і хадзі.

 

І спыталіся у яго: — хто Той Чалавек, Які сказаў табе — вазьмі пасьцель тваю і хадзі?

 

Ацалены-ж ня ведаў, Хто Ён; бо Ісус адыйшоўся ў народ, які там быў.

 

Потым знайшоў яго Ісус у храме і сказаў яму: — вось, ты здароў стаў; не грашы-ж больш, каб ня здарылася з табою штось горшага.

 

Чалавек гэты пайшоў і расказаў юдэям, што гэта Ісус, Хто ацаліў яго.

 

І дзеля гэтага юдэі сьцігалі Ісуса, шукаючы загубы на Яго, бо тварыў гэтае ў сыботу.

 

Ісус-жа гаварыў ім: Айцец Мой да гэтага часу творыць, і Я твару.

 

За гэта юдэі яшчэ больш разьярваліся, каб загубіць Яго, за тое, што ня толькі зьневажае сыботу, але і называе Бога Айцом Сваім, і Сябе дараўноўвае да Бога.

 

Ісус-жа ў адказ сказаў ім: — папраўдзе, папраўдзе кажу вам: Сын нічога ня можа тварыць Сам ад Сябе, калі ня бачыць, як творыць Айцец, бо што творыць Ён, тое і Сын творыць таксама.

 

Бо Айцец любіць Сына, і паказвае Яму ўсё, што творыць Сам, і пакажа Яму ўчынкі большыя за гэтыя на падзіўленьне вам.

 

Бо як Айцец уваскрашае памершых і ажыўляе, так і Сын ажыўляе, каго хоча.

 

Бо Айцец і ня судзіць нікога, але ўвесь суд аддаў Сыну.

 

Каб усе паважалі Сына, як паважаюць Айца; і хто не паважае Сына, той не паважае і Айца, Хто паслаў Яго.

 

Папраўдзе, папраўдзе кажу вам, хто слухае слова Маё і верыць Таму, Хто паслаў Мяне, мае жыцьцё вечнае, і на суд ня прыйходзіць, але перайшоў ад сьмерці да жыцьця.

 

Папраўдзе, папраўдзе кажу вам: — надыйходзіць час, ды ўжо настаў, калі мертвыя пачуюць голас Сына Божага і, пачуўшы, ажывуць.

 

Бо як Айцец мае жыцьцё ў Самым Сабе, так і Сыну даў мець жыцьцё ў Самым Сабе.

 

І даў Яму ўладу суд чыніць, бо Ён ёсьць Сын Чалавечы;

 

Ня дзівецеся з гэтага. Бо надыйходзіць час, калі ўсе, хто ў магілах, пачуюць голас Сына Божага.

 

І выйдуць — каторыя тварылі добрае, на ўваскрасеньне жыцьця, а каторыя тварылі ліхое, на ўваскрасеньне асуду.

 

Я нічога не магу тварыць Сам ад Сябе. Як Я чую, так суджу, і суд Мой справядлівы, бо не дамагаюся волі Мае, але волі Таго, Хто паслаў Мяне.

 

Калі Я сьветчу Сам за Сябе, то сьветчаньне Маё ня справядлівае.

 

Ёсьць іншы, Хто сьветчыць за Мяне, і Я ведаю, што праўдзівае сьветчаньне тое, якім Ён сьветчыць за Мяне.

 

_____ іншы, што сьведчыць аба Мне, і Я ведаю, што праўдзівае тое сьведчаньне, якім Ён сьведчыць аба Мне.

Вы пасылалі да Яна, і ён даў сьветчаньне праўдзівае.

 

Вы пасылалі да Яна, і ён засьведчыў аб праўдзе.

Я-ж не ад чалавека прыймаю сьветчаньне, але кажу вам гэта, каб вы былі збавёныя.

 

Я-ж не ад чалавека прыймаю сьведчаньне, але кажу гэта, каб вы спасьліся.

Ён быў сьветачам, які гарэў і сьвяціў; і вы хацелі часова пацешыцца ягоным сьвятлом.

 

Той быў сьветачам, які гарэў і сьвяціў, вы хацелі часіну пацешыцца пры ягоныя сьвятле.

Я-ж маю сьветчаньне большае за Янава, бо дзеяньні, якія даў мне Айцец да выкананьня, самыя тыя дзеяньні, якія Я твару, сьветчаць за Мяне, што Айцец паслаў Мяне.

 

Я маю сьведчаньне большае за Янава, бо дзяньні, якія Айцец даў Мне выканаць, самыя тыя дзеяньні, што Я чыню, сьведчаць аба Мне, што Айцец паслаў Мяне.

І Айцец, пасылаючы Мяне, Сам засьветчыў за Мяне; вы-ж ані голасу Яго ніколі ня чулі, ані вобліку Яго ня бачылі.

 

І Айцец, Які паслаў Мяне, Сам засьведчыў аба Мне. А вы ані Ягонага голасу ніколі ня чулі, ані ня бачылі Ягонага аблічча,

І ня маеце ў сабе слова Ягонага, бо ня верыце Таму, Каго Ён паслаў.

 

і ня маеце Ягонага слова, якое-б прабывала ў вас, бо ня верыце Таму, Каго Ён паслаў.

Пазнайце Пісаньні, праз якія вы думаеце здабыць жыцьцё вечнае, і яны ж сьветчаць за Мяне.

 

Дасьледыйце Пісаньні, бо вы думаеце праз іх мець вечнае жыцьцё, і яны сьведчаць аба Мне.

Але вы ня хочаце прыйсьці да Мяне, каб мець жыцьцё.

 

Але вы ня хочаце прыйсьці да Мяне, каб мець жыцьцё.

Ня прыймаю славы ад людзей.

 

Славы ад людзей не бяру,

Але ведаю вас: вы ня маеце ў сабе любові да Бога.

 

але Я пазнаў вас, што ня маеце ў сабе любові да Бога.

Я прыйшоў у імя Айца Майго, і ня прыймаеце Мяне; а калі іншы прыйдзе ў імя сваё, таго прымеце.

 

Я прыйшоў у імя Майго Айца, і няпрыймаеце Мяне, а калі-б другі прыішоў у сваё імя, таго-б прынялі.

Як вы можаце верыць, калі прыймаеце славу адзін ад аднаго, а славы ад Бога Адзінага ня шукаеце.

 

Як вы можаце верыць, калі бераце славу адзін ад аднаго, а славы, што ад Адзінага Бога, ня шукаеце?

Ня думайце, што Я буду вінаваціць вас прад Айцом; ёсьць-жа адзін, хто вінаваціць вас — Майсей, на каго вашыя надзеі.

 

Ня думайце, што Я буду абвіняць вас перад Айцом; ёсьць на вас абвінаваўца Майсей, на якога вы спадзеяцеся.

Але, каб вы верылі Майсею, верылі-б і Мне, бо ён пісаў пра Мяне.

 

Бо калі-б верылі Майсею, то верылі-б і Мне, бо ён пісаў аба Мне.

Калі-ж і яго пісаньням ня верыце, як-жа паверыце словам Маім?

 

Калі-ж ня верыце ягоным пісаньням, як паверыце Маім словам?