Яна 4 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Міхася Міцкевіча → Пераклад Л. Гарошка
Калі Ісусу стала ведама, што фарысеі дачуліся пра тое, што Ён здабывае вучняў і хрысьціць больш за Яна, —
Калі-ж даведаўся Госпад, што дачуліся фарысэі, што Ісус больш здабывае вучняў і хрысьціць, чым Ян, —
Хоць-жа Ісус Сам ня хрысьціў, а вучні Ягоныя, —
хоць Сам Ісус ня хрысьціў, але Ягоныя вучні —
Тады пакінуў Юдэю ды зноў пайшоў у Галілею.
пакінуў Юдэю і пайшоў зноў у Галілею.
Выпадала-ж Яму прайходзіць праз Самарыю.
Выпадала-ж Яму прайходзіць праз Самарыю.
І вось прыйходзіць Ён у места Самарыйскае, званае Сіхар, недалёка ад поля, якое даў Якуб сыну свайму Язэпу.
І вось Ён прыйходзіць у самарыйскае места, званае Сіхар каля поля, што даў Якаў свайцу сыну Язэпу.
Там была студня Якубава. Ісус, утомлены з дарогі, сеў пры студні; было каля шостае гадзіны.
Тут быў Якубаў калодзезь. Ісус, зьняможаны падарожжам, сядзеў каля калодзезя, а была гадзіна шостая.
І прыйходзіць жанчына з Самарыі зачэрпаць вады; Ісус кажа ёй: — дай Мне напіцца.
Прыйшла жанчына самаранка чэрпаць ваду. Кажа ёй Ісус: дай Мне напіцца.
Бо вучні-ж Ягоныя адыйшлі да места купіць ежы.
Бо Ягоныя вучні адыйшлі ў горад, каб купіць ежы.
Жанчына Самаранка кажа Яму: — як гэта Ты, Сам Юдэй, просіш піць у мяне Самаранкі? то-ж юдэі ня маюць зносін з Самаранамі.
Кажа Яму жанчына самаранка: як Ты, будучы жыдам, просіш піць у мяне, самаранскае кабеты; жыды-ж ня маюць дачыненьняў з самаранамі.
Ісус у адказ сказаў ёй: — каб ты ведала дар Божы, і Хто гэта кажа табе — дай Мне напіцца, — ты сама прасіла-б у Яго, і Ён даў-бы табе вады жывое.
Адказаў Ісус і сказаў ёй: каб ты ведала дар Божы і Таго, Хто табе кажа: дай мне піць, ты-б сама прасіла ў Яго і даў-бы табе ваду жывую.
Жанчына кажа Яму: — Госпадзе! Табе-ж і зачэрпаць нечым, а студня глыбокая, адкуль-жа ў Цябе вада жывая?
Кажа Яму жанчына: Госпадзе, ня маеш чым зачэрпаць, а калодзезь глыбокі, дык адкуль маеш жывую ваду?
Няўжо Ты большы за айца нашага Якуба, які даў нам гэтую студню; і сам з яе піў, і дзеці яго, і набытак яго.
Ці-ж Ты большы за нашага айца Якава, які даў нам гэты калодзець? І той сам піў з яго і сыны ягоныя і ўвесь ягоны статак.
Ісус, адказваючы ёй, прамовіў: — кажны, хто п'е гэтую ваду, зноў піць захоча.
Адказаў Ісус і сказаў ёй: Кожны, хто п’е гэтую ваду, зноў захоча піць,
Хто-ж будзе піць ваду, якую Я дам яму, той ня будзе смагнуць ніколі; але вада, якую Я дам яму, станецца крыніцаю вады, якая цячэ ў жыцьцё вечнае.
а той, хто п’е ваду, якую Я дам яму, ня будзе мець смагі на век, але вада, якую Я дам яму, будзе ў яго крыніцаю вады, што цячэ ў вечнае жыцьцё.
Жанчына кажа Яму: — Госпадзе! дай мне гэтае вады, каб ня мець смагі і ня прыходзіць сюды чэрпаць.
Кажа Яму жанчына: Госпадзе, дай мне гэткую ваду, каб я ня мела смагі і ня прыходзіла сюды чэрпаць.
Ісус гаворыць да яе: — пайдзі пакліч мужа твайго і прыйдзі сюды.
Кажа ёй Ісус: ідзі запрасі твайго мужа і прыйдзі сюды.
Жанчына, адказваючы, сказала: — я ня маю мужа; Ісус сказаў ёй: — праўду ты сказала, што ў цябе няма мужа.
Адказала жанчына і сказала Яму: ня маю мужа. Кажа ёй Ісус: ты добра сказала, што на маеш мужа,
Бо ў цябе было пяць мужоў; і той, якога тяпер маеш, ня муж табе, — гэта ты справядліва сказала.
бо мела ўжо пяць мужоў, а той, што цяпер маеш, ня ёсьць тваім мужам, гэта ты сказала праўду.
І жанчына прамовіла да Яго: — Госпадзе! бачу, што Ты прарок.
Кажа Яму жанчына: Госпадзе, бачу, што Ты ёсьць прарокам.
Айцы нашыя пакланяліся на гэтай гары, а вы кажаце, што ў Ерусаліме ёсьць месца, дзе павінны пакланяцца.
Айцы нашы пакланяліся на гэтай гары, а вы кажаце, што ў Ерузаліме ёсьць мейсца, дзе належыць пакланяцца.
Ісус гаворыць да яе: — жанчына, вер Мне, што прыйходзіць пара, калі ані на гэтай гары, ані ў Ерусаліме будзеце пакланяцца Айцу.
Кажа ёй Ісус: жанчына, вер Мне, што прыйдзе час, калі ні на гэтай гары, ні ў Ерузаліме будуць пакланяцца Айцу.
Вы кланяецеся таму, чаго ня знаеце; мы кланяемся знанаму нам, бо збаўленьне ад юдэяў.
Вы кланяецеся таму, каго ня ведаеце, мы кланяемся Таму, Каго ведаем, бо збаўленьне ёсьць ад Юдэяў,
Але надыйходзіць час, і ўжо настаў, калі праўдзівыя паклоньнікі пакланяцца Айцу ў духу і праўдзе, бо і Айцец гэткіх паклоньнікаў Яму шукае.
але прыйдзе час, і сёньня ёсьць, калі сапраўдныя паклоньнікі будуць пакланяцца Айцу духам і праўдаю, бо Айцец шукае тых, што Яму так кланяюцца.
Дух ёсьць Бог, і хто пакланяюцца Яму, павінен пакланяцца ў духу і праўдзе.
Бог ёсьць дух і хто кланяецца Яму, духам і праўдаю належыць кланяцца.
Жанчына кажа Яму: — ведаю, што прыйдзе Мессія, называны Хрыстос; і калі Ён прыйдзе, абвесьціць нам усё.
Кажа Яму жанчына: ведаю, што прыйдзе Мэссыя, названы Хрыстос, калі Ён прыйдзе, дык асьвядоміць нас аб усім.
Ісус-жа кажа ёй: — гэта Я, і вось з табою гавару.
Кажа ёй Ісус: Я ёсьць, што гавару з табою.
У гэты час прыйшлі вучні Ягоныя і зьдзівіліся, што гаворыць з жанчынаю; але ніводзін ня спытаўся, — што пытаеш, альбо пра што гаворыш з ёю.
І тады прыйшлі Ягоныя вучні і зьдзівіліся, што гаварыў з жанчынаю, аднак ніхто не сказаў: чаго шукаеш? або: чаму гаворыш з ёю?
Жанчына-ж, пакінуўшы пасудзіну для вады, пайшла ў места, і гаворыць людзям:
Жанчына-ж аставіла свой ваданос і пайшла ў места ды сказала людзям:
— Пайдзеце паглядзеце Чалавека, Які сказаў мне ўсё, што я ўчыніла; можа гэта ёсьць Хрыстос?
Пайдзеце і паглядзеце чалавека, Які сказаў мне ўсё, што я рабіла; ці ня Ён ёсьць Хрыстос.
Яны выйшлі з места, і пайшлі да Яго.
І выйшлі з горада і прыйшлі да Яго.
Тымчасам вучні прасілі Яго, кажучы: — Раўві, еш!
Між тым прасілі Яго Ягоныя вучні, кажучы: Настаўнік, еж.
Ён-жа сказаў ім: — Я маю ежу да пажывы, якой вы ня ведаеце.
Ён-жа сказаў ім: Я маю есьці страву, якое вы ня знаеце.
Тады вучні размаўлялі між сабою: — ці ня прыносіў Яму хтось есьці?
Гаварылі-ж вучні між сабою: ці ня прынёс Яму нехта есьці?
Ісус-жа гаворыць ім: — пажыва Мая — спаўненьне ежа волі Таго, Хто паслаў Мяне, і даканчэньне дзела Яго.
Сказаў ім Ісус: Мая ежа ёсьць, каб выконваць волю Таго, Хто паслаў Мяне, і вынакаю Яго дзела.
Ці ня кажаце вы, што яшчэ чатыры месяцы, і настане жніва; вось-жа кажу вам: узьнімеце вочы вашыя і гляньце на нівы спалавелыя і дасьпелыя да жніва.
Ці-ж ня вы кажаце, што яшчэ чатыры месяцы да жніва; вось кажу вам: падымеце вашыя вочы і пабачце нівы, што яны палавыя ўжо да жніва.
І жнец дастае заплату і зьбірае плён у жыцьцё вечнае, дык і сявец і жнец узрадуюцца супольна.
І той, хто жне, дастае нагароду і зьбірае плод у вечнае жыцьцё, каб і сейбіт радаваўся разам з жанцом.
У гэтым прыказка — адзін сее, іншы жне — спраўдтваецца.
Аб гэтым ёсьць праўдзівы сказ, што іншы сее, а іншы жне.
Я паслаў вас жаць тое, над чым вы не працавалі; іншыя працавалі, а вы ўвайшлі ў іхную працу.
Я паслаў вас жаць, дзе вы не працавалі; іншыя працавалі і вы ўвайшлі ў іхнюю працу.
І многа самаранаў з таго места ўверылі ў Яго, подля слоў жанчыны, якая сьветчыла, што Ён сказаў ёй усё, што яна ўчыніла.
З гэтага-ж места шмат самаран паверылі ў Яго дзеля слова жанчыны, якая сьведчыла, што сказаў мне ўсё, што я ўчыніла.
І калі прыйшлі самаране да Яго, то прасілі Яго пабыць у іх; і Ён прабыў там два дні.
Калі-ж прыйшлі к Яму самаране, прасілі Яго, каб пабыў у іх; і прабыў там два дні.
І яшчэ большы лік уверылі подля слова Ягонага.
І шмат больш паверылі за Ягонае слова.
А жанчыне тэй гаварылі: — ужо не дзеля тваіх слоў верым, бо самі чулі і даведаліся, што Ён запраўды Збавіцель сьвету Хрыстос.
Жанчыне-ж казалі: мы верым не за тваю гутарку, але самі пачулі і ведаем, што гэта ёсьць сапраўды Збавіцель сьвету Хрыстос.
Пасля-ж двух дзён Ён выйшаў адтуль і пайшоў у Галілею.
Пасьля двух дзён Ён выйшаў адтуль і пайшоў у Галілею;
Бо Сам Ісус сьветчыў, што прарок ня мае павагі на бацькаўшчыне сваёй.
бо Сам Ісус сьведчыў, што прарок ня мае пашаны ў сваёй бацькаўшчыне.
Калі-ж прыйшоў у Галілею, то галілеяне прынялі Яго, бо бачылі ўсё, што дзеяў у Ерусаліме пад часьвят, на якія і яны хадзілі.
Калі-ж прыйшоў у Галілею, дык галілейцы прынялі Яго, бо бачылі ўсё, што зрабіў у Ерузаліме ў часе сьвята; бо на тое сьвята і яны прыходзілі.
І зноў прыйшоў Ісус у Кану Галілейскую, дзе ператварыў ваду ў віно. І быў там адзін начальнік прыдворны, у якога сын ляжаў хворы ў Капернауме;
І вось зноў прыішоў у Кану галілейскую, дзе зрабіў з вады віно. І быў у Капэрнаўме царскі прыдворны, у якога занядужаў сын.
Пачуўшы, што Ісус прыйшоў з Юдэі ў Галілею, прыйшоў да Яго і маліў Яго прыйсьці ацаліць сына ягонага, які быў пры сьмерці.
Ён, пачуўшы, што Ісус прыйшоў з Юдэі ў Галілею, прыйшоў да Яго і прасіў Яго прыйсьці аздаравіць ягонага сына, бо быў пры сьмерці.
Ісус сказаў яму: — вы ня ўверыце, калі не пабачыце знаменьняў і цудаў.
І сказаў яму Ісус: ня ўверуеце, калі ня ўбачыце знакаў і цудаў.
Начальнік-жа гаворыць Яму: — прыйдзі, Госпадзе, пакуль яшчэ не памёр сын мой.
Прыдворны-ж кажа Яму: Госпадзе! прыйдзі пакуль не памёр мой сын.
І сказаў яму Ісус: — ідзі, сын твой здаровы; ён паверыў слову, якое сказаў яму Ісус, і пайшоў.
Ісус кажа яму: ідзі, твой сын жывы! І паверыў чалавек слову, якое сказаў яму Ісус і пайшоў.
І яшчэ на дарозе сустрэлі яго слугі ягоныя і паведалі, кажучы: — сын твой здаровы.
І на дарозе ўжо яго спаткалі ягоныя слугі і сказалі: твой сын жыве.
Ён спытаўся ў іх, у якім часе яму стала лягчэй? яму сказалі: — учора а сёмай гадзіне гарачка пакінула яго.
Ён спытаўся ў іх, а каторай гадзіне яму палягчэла? Яму сказалі: учора а сёмай гадзіне пакінула яго гарачка.
І даведаўся айцец, што гэта была тая самая гадзіна, у якую Ісус сказаў яму: — ідзі, твой сын здароў; і ўверыў сам і ўвесь дом яго.
Дык бацька зразумеў, што гэта была тая гадзіна, калі Ісус сказаў яму: ідзі, сын твой жывы. І ўвераваў сам і ўвесь ягоны дом.
Гэта яшчэ другі цуд стварыў Ісус, вярнуўшыся з Юдэі ў Галілею.
Гэта ўжо другі цуд зрабіў Ісус, вярнуўшыся з Юдэі ў Галілею.
