Псалтыр 55 псалом
Псалтыр
Пераклад Сабілы і Малахава → Пераклад Л. Дзекуць-Малея
Кіраўніку хору. Са струннай ігрой. Навука Давідава.
Кіраўніку хору: на струнных. Навука Давідава.
Божа! Нахілі Вуха да малітвы маёй і ня ўхіляйся ад маленьня майго!
Пачуй, о Божа, малітву маю і не хавайся ад маленьня майго!
Зваж на мяне і выслухай мяне! Я раздумваю ў маёй жалобе і стагну
Зваж на мяне і выслухай мяне; я стогну ў тузе і ўздыхаю
ад крыку ворага, ад уціску бязбожніка, бо яны наводзяць на мяне бяззаконьне і злосна варагуюць супраць мяне.
ад крыку ворага, ад уціску бязбожнікаў, бо беззаконьне наводзяць на мяне і заўзята змагаюцца са мною.
Сэрца маё трапе́ча ўва мне, і напаў ня мяне жах сьмяротны.
Сэрца трапеча ў-ва мне, і напаў на мяне жах сьмяротны;
Страх і дрыжаньне найшлі на мяне, і жах ахапляе мяне.
страх і дрыжаньне найшло на мяне, і жах зьнімае мяне.
І я сказаў: «О, каб я меў крыльле, як галубка! я адляцеў бы і супакоіўся!
Дык я сказаў: О, каб мне крыльле, як галубінае! Паляцеў-бы тады й супакоіўся!
Так! я адляцеў бы далёка і застаўся б у пустэльні». Зэля.
Так, паляцеў-бы далёка дый астаўся-б у пушчы. (Зэля)
Я сьпешна схаваўся б ад буйнага ветру і ад буры.
Хутка-б схаваўся прад ветравым шалам, прад бурай!
Зьнішчы (іх) мой Госпад! струшчы іхныя языкі! бо я бачу гвалт і згрызоты ў месту.
Зьніштож іх, Госпадзе, расшчапі языкі ім, бо бачу я гвалты й сваркі ў месьце.
Дзень і ноч яны ходзяць вакол яго (места) па ягоных мура́х. Бяззаконьне і мардоўная праца ўнутры яго.
Дзень і ноч яны ходзяць па сьценах яго навакол, няшчасьце-ж ды гора ў сярэдзіне ў ім.
Гора ў сярэдзіне яго, гнёт і ашу́ка ня сканчаюцца на плошчы ягонай.
Пагібель у ім, ды мана і здрада з рынку яго ня зыходзяць.
Бо ня вораг мяне зьняважае, гэта я перанёс бы; і ня нянавісьнік, які ўзвышаецца перада мной, ад яго я схаваўся б;
Бо ня вораг мяне зьняважае, — гэта-б сьцярпеў я! — ня той, што мяне ненавідзіць, што прада мной надымаецца, — ад яго-б я схаваўся! —
але (ты) чалавеча, як я, мой сябра і мне блíзкі,
— але ты, чалавеча, як я, прыяцелю мой і мне блізкі,
зь якім мы разам звычайна мелі любасныя адносіны, у Дом Божы хадзілі сярод урачыстага натоўпу.
з кім мы вялі між сабой шчырыя гутаркі, з кім у Дом Божы хадзілі сярод натоўпу народнага.
Хай сьмерць нападзе на іх! хай яны жывымі зыйдуць у край сьмерці, бо злачынства ў сялібах іхных, і ў нутры іхным.
Каб сьмерць напала на іх! Каб зыйшлі жывыя ў край сьмерці! бо злачынства ў іхніх дамох, у іх сэрцы.
Я, я клічу да Бога, і Ягова ратуе мяне.
Я-ж буду клікаць да Бога, і Госпад мяне успаможа.
Увечары, ураніцы і апоўдні я буду жалобна маліцца і стагнаць, і Ён чуе голас мой.
Увечары й раніцай дый у палудзень я буду плакаць і галасіць, і Ён пачуе мой голас.
Ён у міры выкупляе душу́ маю ад нападку супраць мяне, бо іх многа супраць мяне.
Ён збавіць душу маю й дасьць супакой ад тых, што падняліся супраць мяне; бо многа было проці мяне.
Бог выслухае (мяне), а ім адплаціць, Ён Той, што сядзіць на Пасадзе з прадвечных часоў — Зэля — ім, у якіх няма перамены, ды якія ня баяцца Бога.
Пачуе Бог, і Прадвечны іх давядзе да пакорнасьці, бо ня было ў іх паправы, ды не баяліся Бога,
Ён падняў рукі свае супраць тых, што былі зь ім у міры; ён парушыў угоду сваю.
руку сваю падыймалі на тых, што з імі ў згодзе жылі, дый нарушалі ўгоду;
(Словы) вуснаў ягоных гладкія, як масла, а сэрца ягонае поўна вайны. Словы ягоныя мякчэйшыя за алей, але адначасна яны — ме́чы аголеныя.
вусны ў іх гладкія, як тое масла, а ў сэрцы варожасьць; словы ў іх лагадней за аліву, яны-ж — мячы абнажоныя.
Пакінь на Ягову клопат твой, і Ён цябе падтрымае, Ён ніколі ня дапусьціць, каб праведнік пахіснуўся.
Пакінь бярэмя тваё на Госпада: Ён цябе забясьпечыць; ня дасьць Ён ніколі, каб пахіснуўся пабожны.
І Ты, Божа, укінеш іх у яму пагíбелі. Людзі крывавых дзеяў ды ілжы ня пражывуць палавіны дзён іхных. Але я, я спадзяюся на Цябе.
Ты-ж, Божа, іх кінеш у найглыбейшыя ямы; тыя, што прагнуць крыві, ды здраднікі паловы сваіх дзён не дажывуць. А я на Цябе спадзяюся!
