Псалтыр 55 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Л. Дзекуць-Малея
Кіраўніку хору. На струнах. Маскіль. Давідаў.
Кіраўніку хору: на струнных. Навука Давідава.
Успрымі вушамі, Божа, малітву маю і не ўхіляйся ад малення майго.
Пачуй, о Божа, малітву маю і не хавайся ад маленьня майго!
Звярні ўвагу на мяне і выслухай мяне! Я стрывожаны ў розуме маім і стурбаваны
Зваж на мяне і выслухай мяне; я стогну ў тузе і ўздыхаю
ад голасу непрыяцеля і ад уціску грэшніка. Бо яны ўзвальваюць на мяне несправядлівасць і ў гневе назалялі мне.
ад крыку ворага, ад уціску бязбожнікаў, бо беззаконьне наводзяць на мяне і заўзята змагаюцца са мною.
Пакутуе ўва мне маё сэрца, і смяротны жах напаў на мяне.
Сэрца трапеча ў-ва мне, і напаў на мяне жах сьмяротны;
Страх і трымценне апанавалі мяне, і ахапіў мяне сполах.
страх і дрыжаньне найшло на мяне, і жах зьнімае мяне.
І кажу: «О, каб меў я крылы, як галубка, — і паляцеў бы і спачыў бы?
Дык я сказаў: О, каб мне крыльле, як галубінае! Паляцеў-бы тады й супакоіўся!
Вось, кінуся я наўцёкі і застануся ў пустыні.
Так, паляцеў-бы далёка дый астаўся-б у пушчы. (Зэля)
Буду шукаць я Таго, Хто збавіць мяне ад подыху буры і навальніцы».
Хутка-б схаваўся прад ветравым шалам, прад бурай!
Расцерушы, Госпадзе, раздзялі мовы іх, бо ўбачыў я раз’ятранасць і гвалт у горадзе.
Зьніштож іх, Госпадзе, расшчапі языкі ім, бо бачу я гвалты й сваркі ў месьце.
Днём і ноччу ходзяць яны наўкол па мурах яго, несправядлівасць, прыгнёт і злачынства пасярод яго;
Дзень і ноч яны ходзяць па сьценах яго навакол, няшчасьце-ж ды гора ў сярэдзіне ў ім.
і не сыходзяць з плошчаў яго круцельства і ашуканства.
Пагібель у ім, ды мана і здрада з рынку яго ня зыходзяць.
Бо калі б вораг зневажаў мяне, то, як бы ні было, я вытрываў бы; ці калі б той, што ненавідзіць мяне, паўстаў супраць мяне, я, магчыма, схаваўся б ад яго.
Бо ня вораг мяне зьняважае, — гэта-б сьцярпеў я! — ня той, што мяне ненавідзіць, што прада мной надымаецца, — ад яго-б я схаваўся! —
Але ты, чалавеча, аднагодак мой, сваяк і прыяцель мой,
— але ты, чалавеча, як я, прыяцелю мой і мне блізкі,
з якім мелі мы калісьці мілыя зносіны: у доме Божым хадзілі мы ва ўрачыстай працэсіі.
з кім мы вялі між сабой шчырыя гутаркі, з кім у Дом Божы хадзілі сярод натоўпу народнага.
Хай сыдзе на іх смерць, хай жывымі сыдуць яны ў пекла, бо злачынства [пануе] у дамах іх, паміж імі.
Каб сьмерць напала на іх! Каб зыйшлі жывыя ў край сьмерці! бо злачынства ў іхніх дамох, у іх сэрцы.
А я паклічу Бога, і Бог збавіць мяне.
Я-ж буду клікаць да Бога, і Госпад мяне успаможа.
Вечарам, раніцай і апоўдзень буду я разважаць і ўздыхаць, і Ён пачуе голас мой.
Увечары й раніцай дый у палудзень я буду плакаць і галасіць, і Ён пачуе мой голас.
Адкупіць Ён у супакоі душу маю ў тых, якія нападаюць на мяне, бо яны сярод многіх — супраць мяне.
Ён збавіць душу маю й дасьць супакой ад тых, што падняліся супраць мяне; бо многа было проці мяне.
Пачуе Бог і ўпакорыць іх, бо Ён — спакон вякоў. А яны не мяняюцца і не баяцца Бога.
Пачуе Бог, і Прадвечны іх давядзе да пакорнасьці, бо ня было ў іх паправы, ды не баяліся Бога,
Уздымае ён руку сваю на блізкіх; парушылі яны дамоўленасць сваю.
руку сваю падыймалі на тых, што з імі ў згодзе жылі, дый нарушалі ўгоду;
Вусны яго лягчэйшыя за масла, а ў сэрцы іх — вайна, прамовы яго пяшчотнейшыя за алей, але яны — голыя мячы.
вусны ў іх гладкія, як тое масла, а ў сэрцы варожасьць; словы ў іх лагадней за аліву, яны-ж — мячы абнажоныя.
Ускінь на Госпада клопаты твае, і Ён цябе падтрымае, не дасць Ён ніколі пахіснуцца справядліваму.
Пакінь бярэмя тваё на Госпада: Ён цябе забясьпечыць; ня дасьць Ён ніколі, каб пахіснуўся пабожны.
А Ты, Божа, укінеш іх у студню згубы; людзі крыважэрныя і падступныя не дажывуць да палавіны дзён сваіх, а я вось спадзяюся на Цябе, Госпадзе.
Ты-ж, Божа, іх кінеш у найглыбейшыя ямы; тыя, што прагнуць крыві, ды здраднікі паловы сваіх дзён не дажывуць. А я на Цябе спадзяюся!
