1 да Карынфянаў 15 разьдзел

 

 

Нагадваю вам, браты, Дабравесьце, якое я зьвеставаў вам, якое вы і прынялі, у якім і ўмацаваліся,

 

Нагадваю вам, браты, Евангелле, якое я абвяшчаў вам і якое вы прынялі, і ў якім трываеце,

якім і ратуецеся, калі настаўленьне памятаеце так, як я зьвеставаў вам, калі толькі ня марна ўверавалі.

 

і праз якое таксама збавіцеся, калі цвёрда захаваеце тое слова, што я абвясціў вам. Калі толькі не дарма паверылі!

Бо я найперш перадаў вам, што і сам прыняў, гэта значыцца, што Хрыстос памёр за грахі нашыя, паводле Пісаньня,

 

Бо спачатку я перадаў вам тое, што і сам прыняў, што Хрыстус памёр за нашыя грахі паводле Пісання і

і што ён пахаваны быў і што ўваскрэс на трэйці дзень, паводле Пісаньня,

 

што быў пахаваны і ўваскрос на трэці дзень паводле Пісання,

і што зьявіўся Кіфу, потым дванаццаці;

 

і што з’явіўся Кефасу, а потым — Дванаццаці.

потым зьявіўся больш чым пяці сотням братоў у адзін час, зь якіх большая частка дагэтуль жывуць, а некаторыя і спачылі;

 

Пасля з’явіўся больш чым пяцістам братам адначасова, большасць з якіх жыве дагэтуль, а некаторыя памерлі.

потым зьявіўся Якаву, таксама ўсім апосталам;

 

Потым з’явіўся Якубу, потым — усім Апосталам.

а пасьля ўсіх зьявіўся і мне, як нейкаму вылюдку.

 

Пазней за ўсіх з’явіўся і мне, як неданошанаму плоду.

Бо я найменшы з апосталаў, і ня варты называцца апосталам, бо гнаў Царкву Божую.

 

Бо я найменшы з Апосталаў і не варты называцца Апосталам, паколькі пераследаваў Касцёл Божы.

Але зь мілаты Божае я ёсьць тое, што ёсьць; і мілата Ягоная ўва мне ня была марная, але я болей за іх усіх папрацаваў; ня я, зрэшты, а мілата Божая, якая са мною.

 

Але з ласкі Божай я стаў тым, чым ёсць, і ласка Ягоная, дазеная мне, не была дарэмнаю. Наадварот, я працаваў больш за іх усіх, ды і не я, а ласка Божая, што са мною.

І вось, ці то я, ці яны, мы так прапаведуем, і вы так уверавалі.

 

Таму ці я, ці яны, мы так прапаведуем, а вы так паверылі.

Калі пра Хрыста прапаведуецца, што Ён паўстаў зь мёртвых, дык як некаторыя з вас кажуць, быццам няма ўваскрэсеньня зь мёртвых?

 

Калі прапаведуюць, што Хрыстус уваскрос, то чаму некаторыя з вас кажуць, быццам няма ўваскрашэння памерлых?

Калі няма ўваскрэсеньня зь мёртвых, дык і Хрыстос не ўваскрэс;

 

Калі ж няма ўваскрашэння памерлых, то і Хрыстус не ўваскрос!

а калі Хрыстос не ўваскрэс, дык і пропаведзь нашая марная, марная і вера ваша.

 

А калі Хрыстус не ўваскрос, то марнае і прапаведаванне нашае, і вера вашая марная.

Пры гэтым мы сталіся б тады і непраўдзівымі сьведкамі пра Бога, бо сьведчылі б пра Бога, што Ён уваскрэсіў Хрыста, Якога Ён не ўваскрэшваў, калі, гэта значыцца, мёртвыя не ўваскрасаюць;

 

Тады б мы аказаліся фальшывымі сведкамі Бога, бо сведчылі б супраць Бога, што Ён уваскрасіў Хрыста, якога Ён не ўваскрашаў, паколькі памерлыя не ўваскрасаюць.

бо, калі мёртвыя не ўваскрасаюць, дык і Хрыстос не ўваскрэс;

 

Бо калі памерлыя не ўваскрасаюць, то і Хрыстус не ўваскрос.

а калі Хрыстос не ўваскрэс, дык вера ваша марная; вы яшчэ ў грахах вашых;

 

А калі Хрыстус не ўваскрос, то вера ваша марная і вы далей у грахах вашых.

таму і памерлыя ў Хрысьце загінулі.

 

Тады і тыя, што памерлі ў Хрысце, згінулі.

І калі мы ў гэтым толькі жыцьці спадзяёмся на Хрыста, дык мы самыя няшчасныя з усіх людзей.

 

Калі мы спадзяёмся на Хрыста толькі ў гэтым жыцці, то мы самыя няшчасныя сярод людзей.

Але Хрыстос уваскрэс зь мёртвых, першынец з памерлых.

 

Але Хрыстус уваскрос, Першынец сярод тых, якія памерлі.

Бо як сьмерць праз чалавека, так праз чалавека і ўваскрэсеньне зь мёртвых.

 

Паколькі праз чалавека прыйшла смерць, так праз Чалавека — і ўваскрашэнне памерлых.

Як у Адаме ўсе паміраюць, так у Хрысьце ўсе ажывуць.

 

Бо, як у Адаме ўсе паміраюць, так і ў Хрысце ўсе будуць ажыўлены.

кожны ў сваім парадку; першынец Хрыстос, потым Хрыстовыя, у прышэсьце Ягонае.

 

Кожны ў свой час: першы Хрыстус, потым тыя, хто належыць Хрысту, падчас прыйсця Ягонага.

А потым канец, калі Ён перадасьць Царства Богу і Айцу, калі скасуе ўсякае начальства і ўсякую ўладу і сілу;

 

Канец настане тады, калі Ён перадасць Валадарства Богу і Айцу, калі знішчыць усялякае панаванне і ўсялякую ўладу, і сілу.

бо Яму належыць валадарыць, пакуль «пакладзе ўсіх ворагаў пад ногі Свае»,

 

Бо трэба, каб Ён валадарыў, пакуль не пакладзе ўсіх ворагаў пад ногі свае.

а як апошні вораг зьнішчыцца — сьмерць,

 

Як апошні вораг будзе знішчана смерць,

бо «ўсё пакарыў пад ногі Ягоныя»; калі ж сказана, што Яму ўсё падначалена, дык ясна, што акрамя Таго, Які пакарыў Яму ўсё.

 

бо ўсё пакладзена пад ногі Ягоныя. Калі ж скажа, што ўсё падпарадкавана, то відавочна, за выключэннем таго, хто падпарадкаваў Яму ўсё.

Калі ж усё ўпакорыць Яму, тады і сам Сын скарыцца Таму, Хто скарыў ўсё Яму, хай будзе Бог усё ва ўсім.

 

Калі ж усё будзе Яму падпарадкавана, тады і сам Сын падпарадкуецца таму, хто падпарадкаваў Яму ўсё, каб Бог быў усё ва ўсім.

Інакш, што робяць тыя, якія прымаюць хрышчэньне для мёртвых? Калі мёртвыя наогул не ўваскрасаюць, дык навошта і прымаюць хрышчэньне для мёртвых?

 

Бо што ж зробяць тыя, хто прымае хрост за памерлых? Калі памерлыя зусім не ўваскрасаюць, то навошта яны прымаюць за іх хрост?

Навошта ж і мы ўвесь час падупадаем небясьпецы?

 

Навошта і мы пастаянна трапляем у небяспеку?

Я кожны дзень паміраю; прысягаю ў гэтым пахвалою вашаю, браты, якую я маю ў Хрысьце Ісусе, Госпадзе нашым.

 

Я кожны дзень паміраю. Сведчаннем гэтаму ваша пахвала, браты, якую маю ў Езусе Хрысце, Пану нашым!

Разважыўшы па-людзку, калі я змагаўся са зьвярамі ў Эфэсе, якая мне карысьць, калі мёртвыя не ўваскрасаюць? Будзем есьці і піць, бо заўтра памрэм.

 

Калі я, як чалавек, змагаўся ў Эфесе з дзікімі звярамі, то якая мне карысць? Калі памерлыя не ўваскрасаюць, будзем есці і піць, бо заўтра памром.

Не давайцеся ў зман; дрэнныя суполькі псуюць добрыя норавы.

 

Не падманвайце сябе. Дрэнныя размовы псуюць добрыя звычаі.

Працьверазецеся, як трэба, і не грашэце; бо на сорам вам кажу — некаторыя з вас ня ведаюць Бога.

 

Абудзіцеся па-сапраўднаму і не грашыце! Бо некаторыя з вас не ведаюць Бога. Кажу гэта вам на сорам.

Але скажа хто-небудзь: як уваскрэснуць мёртвыя? і ў якім целе яны прыйдуць?

 

Хтосьці скажа: «Як памерлыя ўваскрэснуць? У якім целе яны прыйдуць?»

Неразумны! тое, што ты сееш, не ажыве, калі не памрэ;

 

Неразумны! Тое, што ты сееш, не ажыве, перш чым не памрэ.

і калі ты сееш, дык сееш ня цела будучае, а голае зерне, якое будзе, пшанічнае або іншае якое;

 

Тое, што ты сееш, сееш не як будучае цела, але як голае зерне, напрыклад, пшаніцы ці чаго іншага.

але Бог дае яму цела як хоча, і кожнаму семені сваё цела.

 

Бог жа дае яму такое цела, як хоча, і кожнаму насенню ўласнае цела.

Ня ўсякая плоць, але інакшая плоць у людзей, інакшая плоць у жывёлін, інакшая ў рыб, інакшая ў птушак.

 

Не ўсе целы аднолькавыя, але адно ў людзей, іншае ў жывёл, іншае таксама ў птушак, яшчэ іншае ў рыб.

Ёсьць целы нябесныя і целы зямныя: але інакшая слава ў нябесных, інакшая ў зямных;

 

Ёсць целы нябесныя і целы зямныя, але іншая слава нябесных, а іншая — зямных.

інакшая слава ў сонца, інакшая слава ў месяца, інакшая ў зорак; і зорка ад зоркі розьніцца славаю.

 

Іншая слава сонца, іншая — месяца, іншая таксама слава зорак, бо зорка ад зоркі адрозніваецца славай.

Так і пры ўваскрэсеньні мёртвых; сеецца ў тленьні, паўстае ў нятленьні;

 

Так і ўваскрашэнне памерлых. Сеецца ў тленні, паўстае ў нятленнасці.

сеецца ў няславе, паўстае ў славе; сеецца ў немачы, паўстае ў сіле;

 

Сеецца ў пагардзе, паўстае ў славе. Сеецца ў слабасці, паўстае ў моцы.

сеецца цела душэўнае, паўстае цела духоўнае. Ёсьць цела душэўнае, ёсьць цела і духоўнае.

 

Сеецца цела зямное, паўстае цела духоўнае. Калі ёсць зямное цела, ёсць і духоўнае.

Так і напісана: «першы чалавек Адам стаўся душою жывою»; а апошні Адам ёсьць дух жыватворчы.

 

Так і напісана: «Першы чалавек Адам стаў жывой істотай», апошні Адам — жыватворным духам.

Але ня духоўнае раней, а душэўнае, потым духоўнае.

 

Але не духоўнае першае, а зямное, потым духоўнае.

Першы чалавек — зь зямлі, і зямны; другі чалавек — Гасподзь — зь неба.

 

Першы чалавек з зямлі ёсць пылам; другі Чалавек — з неба.

Які зь зямлі, такія зямныя; і які нябесны, такія і нябесныя;

 

Які быў з пылу, такія і тыя, што з пылу; які нябесны, такія і нябесныя.

і як мы насілі вобраз зямнога, так будзем насіць і вобраз нябеснага.

 

І як мы насілі вобраз таго, што з пылу, так будзем насіць вобраз нябеснага.

Але тое скажу вам, браты, што плоць і кроў ня могуць успадкаваць Царства Божага, і тленьне ня спадкуе нятленьня.

 

Але кажу вам, браты, што цела і кроў не могуць атрымаць у спадчыну Валадарства Божае, і тленнае не атрымае ў спачыну нятленнасць.

Я кажу вам тайну, ня ўсе мы памрэм, але ўсе пераменімся;

 

Вось, я кажу вам таямніцу: не ўсе мы памром, але ўсе будзем перамененыя,

раптам, у імгненьне вока, пры апошняй трубе; бо затрубіць, і мёртвыя ўваскрэснуць нятленьнымі, а мы пераменімся;

 

адразу, у імгненне вока, на гук апошняй трубы. Калі яна загучыць, памерлыя ўваскрэснуць як нятленныя, а мы пераменімся.

бо тленнае гэтае мае апрануцца ў нятленнае, і сьмяротнае гэтае — апрануцца ў несьмяротнасьць.

 

Бо трэба, каб тленнае апранулася ў нятленнасць, а смяротнае апранулася ў несмяротнасць.

Калі ж тленьне гэтае апранецца ў нятленнасьць і сьмяротнае гэтае апранецца ў несьмяротнасьць, тады збудзецца слова напісанае: «паглынута сьмерць перамогаю.

 

Калі ж тленнае апранецца ў нятленнасць, а смяротнае апранецца ў несмяротнасць, тады споўніцца напісанае слова: «Перамога паглынула смерць.

Сьмерць! дзе тваё джала? пекла! дзе твая перамога?».

 

Смерць, дзе твая перамога? Смерць, дзе тваё джала?»

А джала сьмерці — грэх; а сіла грэху — закон.

 

Джала смерці — грэх, а сіла граху — Закон.

Дзякаваць Богу, Які даў нам перамогу Госпадам нашым Ісусам Хрыстом.

 

Богу ж падзяка, бо Ён даў нам перамогу праз нашага Пана Езуса Хрыста.

Дык вось, браты любасныя, будзьце цьвёрдыя, непахісныя, заўсёды майце посьпех у справе Гасподняй, ведаючы, што праца вашая не змарнее перад Госпадам.

 

Таму, мае ўмілаваныя браты, будзьце моцнымі, непахіснымі, заўсёды будзьце цалкам адданымі справе Пана і ведайце, што не дарэмная праца ваша ў Пану.