Лукаша 24 разьдзел

 

 

А ў першы дзень тыдня, вельмі рана, нясучы прыгатаваныя пахошчы, прыйшлі яны да магілы, і разам зь імі некаторыя іншыя;

 

У пе́ршы ж дзе́нь нядзе́лі, ве́льмі рана, нясучы прыгатаваныя пахі, прыйшлі яны да магілы, і разам з імі некаторыя другія;

але знайшлі камень адвалены ад магілы,

 

але знайшлі камень адвалены ад магілы.

і ўвайшоўшы, не знайшлі Цела Госпада Ісуса.

 

І ўвайшоўшы не знайшлі Це́ла Госпада Ісуса.

Калі ж яны зьнедаўмяваліся з гэтага, раптам паўсталі перад імі два мужы ў строях бліскучых.

 

І сталася, як зьняла іх ад гэтага трывога, зьявіліся перад імі два чалаве́кі ў бліскучым адзе́ньні.

І калі яны былі ў страху і схілілі абліччы свае да зямлі, — сказалі ім: што вы шукаеце жывога сярод мёртвых?

 

Калі ж ад страху скланілі яны абліччы сваі да зямлі, — тыя сказалі ім: што вы шукаеце жывога між паме́ршымі?

Яго няма тут: Ён уваскрэс; успомніце, як Ён казаў вам, калі быў яшчэ ў Галілеі,

 

Яго няма тут: Ен уваскрос; прыпомніце, як Ен казаў вам, калі быў яшчэ ў Галіле́і,

кажучы, што Сын Чалавечы мае быць аддадзены ў рукі людзям грэшным, і быць укрыжаваным, і на трэйці дзень уваскрэснуць.

 

мовячы, што Сын Чалаве́чы мусіць быць выданы ў рукі людзе́й грэшных і будзе расьпяты, а на трэці дзе́нь уваскрэсьне.

І ўзгадалі яны словы Ягоныя

 

І ўспомнілі яны словы Яго,

і, вярнуўшыся ад магілы, абвясьцілі ўсё гэта адзінаццацём і ўсім астатнім.

 

і, вярнуўшыся ад магілы, апавясьцілі адзінаццацёх і ўсіх другіх аб гэтым.

То была Магдаліна Марыя, і Яна, і Марыя, маці Якава, і іншыя зь імі, якія сказалі пра гэта Апосталам.

 

Былі ж гэта Марыя Магдаліна і Іоанна і Марыя, маці Якава, і другія з імі, што сказалі аб гэтым Апосталам.

І здаліся ім словы іхнія пустымі, і не паверылі ім.

 

І здаліся ім словы іх пустымі, і не паве́рылі ім.

Але Пётр, устаўшы, пабег да магілы і, нахіліўшыся, убачыў толькі, што ляжаць палатніны, і пайшоў назад, сам сабе дзівуючы з таго, што сталася.

 

Але Пётр, устаўшы, пабе́г да гробу і, нахіліўшыся, ўбачыў толькі ляжаўшую тканіну, і пайшоў назад, дзіўлючыся сам у сабе́ з стаўшагася.

У той самы дзень двое зь іх ішлі ў селішча, што адлягала стадый на шэсьцьдзясят ад Ерусаліма, называнае Эмаус.

 

У той жа дзе́нь двое з іх ішлі ў сяло, што ў шэсьцьдзесяцёх стадыях ад Ерузаліма званае Эмаўс,

і размаўлялі паміж сабою пра ўсе гэтыя падзеі.

 

і гутарылі між сабою аб усіх гэтых здарэньнях.

І калі яны размаўлялі і разважалі паміж сабою, Сам Ісус, наблізіўшыся, пайшоў зь імі;

 

І сталася, як гутарылі яны ды разважалі між сабою, вось Сам Ісус, падыйшоўшы, пайшоў з імі;

але вочы ў іх былі заслоненыя, так што яны не пазналі Яго.

 

але вочы іх былі стрыманы, дык не пазналі Яго.

І Ён сказаў ім: пра што гэта вы, ідучы, разважаеце паміж сабою, і чаго вы засмучаныя?

 

Ен жа сказаў ім: аб чым гэта вы разважаеце між сабою, і чаго вы засмучоны?

Адзін зь іх, на імя Клеопа, сказаў Яму ў адказ: няўжо ты адзін з тых, што прыйшлі ў Ерусалім, ня ведаеш, што адбылося ў ім гэтымі днямі?

 

Адзін з іх, на імя Кляопа, сказаў Яму ў адказ: ці ж ты адзін з прыйшоўшых у Ерузалім ня ве́даеш, што сталася ў Ім у гэтыя дні?

І сказаў ім: што Яны сказалі Яму: што было зь Ісусам Назаранінам, Які быў прарок, моцны ў дзеі і ў слове перад Богам і ўсім народам;

 

І сказаў ім: аб чым? Яны сказалі Яму: што было з Ісусам Назаранінам, Каторы быў прарок, моцны ў дзе́ле і слове перад Богам і ўсім народам;

як выдалі яго першасьвятары і начальнікі нашыя на засуджэньне на сьмерць і ўкрыжавалі Яго;

 

як выдалі Яго архірэі ды начальнікі нашыя на прысуд сьмяротны і раскрыжавалі Яго?

а мы спадзяваліся былі, што Ён ёсьць Той, Хто павінен уратаваць Ізраіля; але разам з усім тым, ужо трэйці дзень сёньня, як гэта сталася;

 

А мы спадзяваліся, што Ен ёсьць Той, што павінен збавіць Ізраіля; а да ўсяго гэтага вось ужо трэці дзе́нь сяньня, як тое сталася,

але і некаторыя жанчыны з нашых падзівілі нас: яны былі раніцай каля магілы

 

але некаторыя жанчыны з нашых абаламуцілі нас: яны былі раніцай ля магілы

і не знайшлі Цела Ягонага, і прыйшоўшы, маўлялі, што бачылі зьяўленьне анёлаў, якія кажуць, што Ён жывы;

 

і не знайшлі це́ла Яго, і прыйшоўшы сказалі, што яны бачылі, як зьявіліся Ангелы, якія кажуць, што Ен жывы;

і пайшлі некаторыя з нашых да магілы і засталі ўсё так, як і жанчыны казалі; але Яго ня бачылі.

 

і пайшлі некаторыя з нашых да магілы і не знайшлі, як і жанчыны казалі, але Яго ня бачылі.

Тады Ён сказаў ім: о, няцямныя і марудныя сэрцам, каб верыць ва ўсё, што прадказвалі прарокі!

 

Тады Ен сказаў ім: О, бязмысныя і ляныя сэрцам паве́рыць усяму, што прарочылі прарокі!

Ці ж ня так і належала пацярпець Хрысту і ўвайсьці ў славу Сваю?

 

Ці ж ня гэтак і трэба было цярпе́ць Хрысту і ўвайсьці ў славу Сваю?

І пачаўшы ад Майсея, з усіх прарокаў тлумачыў ім сказанае пра Яго ва ўсім Пісаньні.

 

І, пачаўшы ад Майсе́я, з усіх прарокаў выясьняў ім усё напісанае аб Ім.

І наблізіліся яны да таго селішча, у якое ішлі; і Ён паказаў ім выглядам, што хоча ісьці далей;

 

І падыйшлі яны да таго сяла, куды йшлі; і Ен паказаў ім від, што хоча йсьці дале́й;

але яны стрымлівалі яго, кажучы: застанься з намі, бо дзень ужо схіліўся на вечар. І Ён увайшоў і застаўся зь імі.

 

але яны затрымлівалі Яго, кажучы: застанься з намі, бо дзе́нь ужо схіліўся да ве́чара. І Ен увайшоў і застаўся з імі.

І калі Ён узьляжаў зь імі, дык, узяўшы хлеб, дабраславіў, пераламаў і падаў ім,

 

І, калі Ен сядзе́ў за сталом з імі, то, ўзяўшы хле́б, багаславіў, паламаў і падаў ім.

тады разамкнуліся ў іх вочы, і яны пазналі Яго; але Ён зрабіўся нябачны ім.

 

І тады адчыніліся ў іх вочы, і яны пазналі Яго; але Ен стаўся нявідным для іх,

І яны сказалі адзін аднаму: ці ж не палала ў нас сэрца наша, калі Ён казаў нам на дарозе і калі тлумачыў нам Пісаньне?

 

І яны сказалі адзін аднаму: ці ж не гарэла ў нас сэрца нашае, калі Ен гаварыў да нас у дарозе і калі выясьняў Пісаньне?

І ўстаўшы ў тую самую хвіліну, вярнуліся ў Ерусалім, і знайшлі разам адзінаццаць апосталаў і тых, што былі зь імі,

 

І, устаўшы ў той жа час, вярнуліся ў Ерузалім і знайшлі разам адзінаццаць Апосталаў і быўшых з імі,

якія казалі, што Гасподзь сапраўды ўваскрэс і зьявіўся Сымону.

 

якія гаварылі, што Гасподзь запраўды ўваскрос і зьявіўся Сымону,

І яны расказвалі пра здарэньне на дарозе, і як Ён быў пазнаны імі пры ламаньні хлеба.

 

І яны расказвалі, што здарылася ў дарозе, і як пазналі Яго ў ламаньні хле́ба.

Калі яны казалі пра гэта, Сам Ісус стаў сярод іх і сказаў ім: мір вам.

 

Калі ж яны гэтак гаварылі, Сам Ісус стануў сярод іх і сказаў ім: мір вам!

Яны, сумеўшыся і спалохаўшыся, падумалі, што бачаць духа;

 

Яны, здуме́ўшыся і спалохаўшыся, падумалі, што відзяць духа;

але Ён сказаў ім: што бянтэжыцеся, і навошта такія думкі ўваходзяць у сэрцы вашыя?

 

але Ен сказаў ім: чаго здуме́ліся? і чаму такія думкі ўваходзяць у сэрцы вашыя?

Паглядзеце на рукі Мае і на ногі Мае; гэта — Я сам; дакранецеся да Мяне і разгледзьце; бо дух ня мае плоці і касьцей, як бачыце ў Мяне.

 

Паглядзе́це на рукі Мае́ і на ногі Мае́: гэта Я Сам; ашчупайце Мяне́ і разгле́дзьце, бо дух це́ла і касьцёй ня мае; што, як бачыце, Я маю.

І сказаўшы гэта, паказаў ім рукі і ногі.

 

І, сказаўшы гэтае, паказаў ім, рукі і ногі.

А калі яны ад радасьці яшчэ ня верылі і дзіваваліся, Ён сказаў ім: ці ёсьць у вас тут якая ежа?

 

Калі ж яны ад радасьці яшчэ ня ве́рылі і дзівіліся, Ен сказаў ім: ці ёсьць у вас тут якая яда?

Яны падалі Яму частку печанай рыбы і сотавага мёду.

 

Яны падалі Яму частку пе́чанай рыбы і сотавага мёду.

І ўзяўшы, еў перад імі.

 

І, узяўшы, е́ў перад імі.

І сказаў ім: вось тое, пра што Я вам казаў, яшчэ калі быў з вамі, што належыць спраўдзіцца ўсяму, напісанаму пра Мяне ў законе Майсеевым і ў прароках і ў псальмах.

 

І сказаў ім: вось тое, аб чым Я вам гаварыў, яшчэ як быў з вамі: што павінна выпаўніцца ўсё, напісанае аба Мне́ ў законе Майсе́евым і ў прароках ды псальмах.

Тады адчыніў ім розум на ўразуменьне Пісаньняў

 

Тады расчыніў ім розум дзеля зразуме́ньня Пісаньня.

і сказаў ім: так напісана, і так належала адпакутаваць Хрысту і ўваскрэснуць зь мёртвых на трэйці дзень,

 

І сказаў ім: так напісана і так нале́жала цярце́ць Хрысту і ўваскрэснуць з уме́ршых на трэці дзёнь, і прапаве́дывацца ў імя Яго пакаяньню ды адпушчэньню грахоў ува ўсіх народах, пачынаючы ад Ерузаліму;

і абвешчаным быць у імя Ягонае пакаяньню і дараваньню грахоў ува ўсіх народах, пачынаючы зь Ерусаліма;

 

вы ж сьве́дкі гэтага;

а вы сьведкі гэтага;

 

і вось Я пасылаю абяцанае Айцом Маім на вас; вы ж заставайцеся ў ме́сьце Ерузаліме, дакуль не адзе́нецеся сілаю звыш.

і я пашлю абяцанае Айцом Маім на вас; вы ж заставайцеся ў горадзе Ерусаліме, пакуль не прасякнецеся сілаю згары.

 

І вывеў іх з ме́ста да Віфаніі і, падняўшы рукі Свае́, багаславіў іх.

І вывеў іх вонкі з горада да Віфаніі і, падняўшы рукі Свае, дабраславіў іх.

 

І сталася, як багаславіў іх, стаў аддаляцца ад іх і ўзнасіцца на не́ба.

І калі дабраславіў іх, пачаў аддаляцца ад іх і ўзносіцца на неба.

 

І яны пакланіліся Яму і вярнуліся ў Ерузалім з вялікаю радасьцяй.

Яны пакланіліся яму і вярнуліся ў Ерусалім зь вялікаю радасьцю,

 

І былі ўсьцяж у царкве́, славячы і хвалючы Бога. Амін.

і былі заўсёды ў храме, славячы і дабраслаўляючы Бога. Амін.