Лукаша 17 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Васіля Сёмухі → Выдання 1926−1928 гадоў Л. Дзекуць-Малея 2x
Сказаў Ісус таксама вучням Сваім: немагчыма ня прыйсьці звадам, але гора таму, праз каго яны прыходзяць:
І сказаў Ісус да вучняў сваіх: спакусы ня могуць ня прыйсьці, але гора таму, праз каго яны прыходзяць:
лепш было б яму, калі б мельны жарон павесілі яму на шыю і кінулі яго ў мора, чым калі б ён спакусіў аднаго з малых гэтых.
ле́пей было б яму, каліб камень ад жорнаў паве́сілі яму на шыю і кінулі яго ў мора, чымся каб ён спакусіў аднаго з малых гэтых.
Глядзеце на сябе. Калі ж згрэшыць супроць цябе брат твой, ушчуй яго, і калі пакаецца, даруй яму.
Глядзіце ж за сабою. Калі ж саграшыць проці цябе́ брат твой, дакарай яго і, калі пакаецца, даруй яму;
і калі сем разоў на дзень згрэшыць супроць цябе і сем разоў на дзень навернецца, і скажа: каюся, — даруй яму.
і калі се́м разоў у дзе́нь саграшыць проці цябе́ і се́м разоў у дзе́нь зьве́рнецца да цябе́ ды скажа: „каюся", даруй яму.
І сказалі апосталы Госпаду: памнож у нас веру.
І сказалі апосталы Госпаду: дадай нам ве́ры.
Гасподзь сказаў: калі б вы мелі веру зь зерне гарчычнае і сказалі смакоўніцы гэтай: вырвіся і перасадзіся ў мора, — дык яна паслухалася б вас.
Гасподзь сказаў: каліб вы ме́лі ве́ру з зе́рне гарчычнае і сказалі смакоўніцы гэтай: выкараніся і перасадзіся ў мора, то яна паслухала б вас.
Хто з вас, маючы раба, які арэ альбо пасьвіць, калі вернецца ён з поля, скажа яму: хадзі хутчэй, сядай за стол?
А хто з вас, маючы слугу, што гарэ ці пасе́, калі ён прыдзе з поля, скажа яму: ідзі хутчэй, сядай за стол?
Наадварот, ці ня скажа яму: прыгатуй мне павячэраць і, падперазаўшыся, служы мне, пакуль буду есьці і піць, і потым еж і пі сам?
Дык ці ж ня скажа яму: прырыхтуй мне́ павячэраць і, падперазаўшыся, служы мне, пакуль буду е́сьці ды піць, і пасьля е́ш і пі сам?
Ці будзе ён дзякаваць рабу гэтаму за тое, што ён выканаў загад? ня думаю.
Ці дзякуе ён слузе́ гэнаму за тое, што зрабіў загаданае яму? Ня думаю.
Гэтак сама і вы, калі выканаеце ўсё загаданае вам, кажэце: мы рабы нічога ня вартыя, бо зрабілі, што павінны былі зрабіць.
Так і вы, калі выпаўніце усё, што загадана вам, кажыце: мы слугі нічога ня вартыя, бо зрабілі, што павінны былі зрабіць.
Ідучы ў Ерусалім, Ён праходзіў паміж Самарыяй і Галілеяю.
І сталася, як ішоў да Ерузаліму, праходзіў між Самарыяй і Галіле́яй.
І калі ўваходзіў Ён у адно селішча, сустрэлі Яго дзесяць чалавек пракажоных, якія спыніліся зводдаль,
І калі ўваходзіў Ен у адно сяло, спаткалі Яго дзесяцёра пракажоных, якія затрымаліся здалёк
і моцным голасам казалі: Ісусе Настаўнік, памілуй нас.
і моцным голасам гаварылі: Ісус Настаўнік! памілуй нас.
Убачыўшы іх, Ён сказаў ім: ідзеце, пакажэцеся сьвятарам. І пакуль яны ішлі, ачысьціліся.
Убачыўшы іх, Ен сказаў ім: ідзе́це, пакажэцеся сьвяшчэньнікам. І калі яны йшлі, ачысьціліся.
А адзін зь іх, бачачы, што ацалёны, вярнуўся, моцным голасам услаўляючы Бога,
Адзін жа з іх, бачучы, што паздараве́ў, вярнуўся, моцным голасам славючы Бога,
і ўпаў ніцма да ног Ягоных, дзякуючы Яму; і гэта быў Самаранін.
і паваліўся да ног Яго, дзякуючы Яму, і гэта быў Самаранін.
Тады Ісус сказаў: ці ня дзесяць ачысьціліся? дзе ж дзевяць?
Тады Ісус сказаў: ці ня дзе́сяць ачысьціліся? дзе́ ж дзе́вяць?
як яны не вярнуліся ўзьнесьці славу Богу, апрача гэтага іншапляменца?
яны не вярнуліся аддаць славу Богу, апрача гэтага чужынца.
І сказаў яму: устань, ідзі; вера твая ўратавала цябе.
І сказаў яму: устань, ідзі; ве́ра твая спасла цябе́.
А як спыталіся ў Яго фарысэі, калі прыйдзе Царства Божае, адказваў ім: ня прыйдзе Царства Божае ўвачавідкі,
Запытаны ж фарысэямі, калі прыйдзе Царства Божае, адказаў ім: ня прыйдзе Царства Божае відавочна,
і ня скажуць: вось, яно тут, альбо: вось, там. Бо вось, Царства Божае ўнутры ў вас ёсьць.
і ня скажуць: вось яно тут, ці вось там. Бо вось, Царства Божае ўнутры вас ёсьць.
Сказаў таксама вучням: прыйдуць дні, калі захочаце бачыць хоць адзін зь дзён Сына Чалавечага, і ня ўбачыце;
Вучням жа сказаў: прыйдуць дні калі захочаце бачыць хоць адзін дзе́нь Сына Чалаве́чага, і ня ўбачыце;
і скажуць вам: вось, тут, альбо: вось, там, — ня ідзеце і ня гневайцеся:
і скажуць вам: „вось тут", ці „вось там“, — ды не хадзіце і не ганяйцеся,
бо як маланка, што бліснула з аднаго краю неба, бліскае да другога краю неба, так будзе Сын Чалавечы ў дзень Свой.
бо як бліскавіца, мільгануўшы з аднаго краю не́ба, да другога краю не́ба сьвёціць, так будзе Сын Чалаве́чы ў дзе́нь свой.
Але сьпярша належыць Яму шмат адпакутаваць і быць адкінутым родам гэтым.
Але мусіць Ен многа працярпе́ць, і адцураецца ад яго род гэты.
І як было ў дні Ноя, так будзе і ў дні Сына Чалавечага:
І як было ў дні Ноя, так будзе ў дні Сына Чалаве́чага:
елі, пілі, жаніліся, выходзілі замуж, да таго дня, як увайшоў Ной у каўчэг, і прыйшоў патоп і зьнішчыў усіх.
е́лі, пілі, жаніліся, выходзілі замуж да таго дня, як Ной увайшоў у човен, і прыйшоў патоп і загубіў усіх.
Гэтак сама было і ў дні Лота: елі, пілі, куплялі, прадавалі, садзілі, будавалі;
Таксама як было ў дні Лота: е́лі, пілі, куплялі, прадавалі, садзілі, будавалі;
але ў дзень, калі Лот выйшаў з Садомы, праліўся зь неба дождж агнявы і серны і вынішчыў усіх:
але ў дзе́нь, калі Лот выйшаў з Садому, лінуў агонь ды з се́ркаю з не́ба і зьнішчыў усіх.
так будзе і ў той дзень, калі Сын Чалавечы адкрыецца.
Так будзе і ў той дзе́нь, калі прыйдзе Сын Чалаве́чы.
У той дзень, хто будзе на даху, а рэчы ягоныя ў доме, той ня сыходзь узяць іх; і хто будзе на полі, таксама не вяртайся назад;
У той дзе́нь, хто будзе на страсе́, а рэчы яго ў доме, няхай ня зыходзе ўзяць іх; і хто будзе ў полі, таксама няхай не варочаецца.
успамінайце жонку Лотаву.
Спомніце жонку Лотаву.
Хто будзе ашчаджаць душу сваю, той загубіць яе; а хто загубіць яе, той ажывіць яе.
Хто будзе старацца захоўваць душу сваю, той загубіць яе́; а хто загубіць яе́, той ажывіць яе́.
Маўляю вам: у тую ноч будуць двое на адной пасьцелі: адзін возьмецца, а другі пакінецца;
Кажу вам: у тую ноч будзе двое на аднэй пасьце́лі: аднаго возьмуць, — а другога пакінуць;
дзьве будуць малоць разам: адна возьмецца, а другая пакінецца:
і дзьве́ будуць малоць разам: адна будзе ўзята, а другая! пакінена;
двое будуць на полі: адзін возьмецца, а другі пакінецца.
і двое будуць у: полі: адзін узяты будзе, а другі пакінены.
На гэта сказалі Яму: дзе, Госпадзе? А Ён сказаў ім: дзе труп, там зьбяруцца і арлы.
І, пытаючыся, казалі Яму: дзе́, Госпадзі? Ен жа сказаў ім: дзе́ толькі це́ла, там зьбяруцца і арлы.
