3 царстваў 16 разьдзел
Трэйцяя кніга царстваў
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Антонія Бокуна
І было слова СПАДАРОВА Егу Гананёнку супроці Ваашы, кажучы:
І было слова ГОСПАДА да Егу, сына Хананіі, супраць Баашы, кажучы:
«За тое, што Я падняў цябе з пылу й пастанавіў цябе за правадыра над людам Маім Ізраелям, ты ж пайшоў дарогаю Еровоамовай і ўвёў у грэх люд Мой, Ізраялян, каб ён загневаў Мяне грахамі сваімі.
«За тое, што Я цябе падняў з парахна і паставіў правадыром над народам Маім, Ізраілем, а ты хадзіў шляхам Ерабаама і ўводзіў у грэх народ Мой, Ізраіля, каб Мяне гнявіць грахамі іхнімі,
Вось, Я вымяту просьле Ваашы а просьле дому ягонага, і зраблю дому твайму тое ж, што дому Еровоама Невацёнка.
вось, Я вымету рэшткі Баашы і рэшткі дому ягонага і зраблю з домам ягоным тое, што зрабіў з домам Ерабаама, сына Навата.
Хто памрэць у Ваашы ў месьце, таго зьядуць сабакі; а хто памрэць у яго на полю, таго зьядуць птушкі нябёсныя».
Хто ў Баашы памрэ ў горадзе, таго зьядуць сабакі, а хто памрэ ў полі, таго будуць жэрці птушкі паднебныя».
А засталыя справы Ваашыны, усе, што ён рабіў, і дужасьць ягоная, ці не апісаны яны ў кнізе летапісу каралёў Ізраельскіх?
Іншыя дзеяньні Баашы, і ўсё, што ён рабіў, і мужнасьць ягоная запісаныя ў Кнізе летапісаў валадароў Ізраіля.
І супачыў Вааша з айцамі сваімі, і пахаваны ў Фірцы. І загаспадарстваваў Ела, сын ягоны, замест яго.
І супачыў Бааша з бацькамі сваімі, і быў пахаваны ў Тырцы. А пасьля яго стаў валадаром Эла, сын ягоны.
І таксама Егам Гананёнкам ужо было слова СПАДАРОВА Ваашы а дому ягонаму, асабліва праз усе ліха, што ён зрабіў у ваччу СПАДАРА, каб загневаць Яго ўчынкам рук сваіх, хочучы быць падобным да дому Еровоамовага; і затым Ён паразіў яго.
І зноў было слова ГОСПАДА праз прарока Егу, сына Хананіі, супраць Баашы і дому ягонага дзеля ўсякага зла, якое ён чыніў у вачах ГОСПАДА, гневаючы Яго ўчынкамі рук сваіх, калі рабіў так, як дом Ерабаама, які ён выгубіў.
Дваццаць шостага, году Асы, караля Юдэйскага, загаспадарстваваў на два гады Ела Ваашонак у Ізраелю ў Фірцы.
У дваццаць шостым годзе Асы, валадара Юды, Эла, сын Баашы, стаў валадаром над Ізраілем у Тырцы на два [гады].
І змовіўся супроці яго слуга ягоны Зымра, вайводца над палавіцаю цялежкаў. А ён у Фірцы ўпіўся ў доме Арцы, дамавера ў Фірцы;
І слуга ягоны Зімры, начальнік над паловаю калясьніцаў, змовіўся супраць яго. І калі Эла быў напіўся ў доме Арцы, загадчыка дому ў Тырцы,
І прышоў Зымра, выцяў яго й забіў яго, дваццаць сёмага году Асы, караля Юдэйскага, і загаспадарстваваў замест яго.
Зімры напаў на яго, і ўдарыў яго, і забіў яго ў дваццаць сёмым годзе Асы, валадара Юды, і стаў валадаром замест яго.
Як ён загаспадарстваваў і сеў на пасадзе ягоным, то паразіў увесь дом Ваашын, не пакінуўшы яму на’т таго, што мочыцца да сьцяны, ані сваякоў ягоных, ані прыяцеляў ягоных.
І калі ён стаў валадаром, і сеў на пасадзе ягоным, ён выбіў увесь дом Баашы, і не пакінуў з яго анікога, хто мочыцца на сьцяну, ані сваякоў, ані сяброў ягоных.
І выгубіў Зымра ўвесь дом Ваашын, подле слова СПАДАРОВАГА, каторае Ён праказаў Ваашы Егам прарокам, —
І зьнішчыў Зімры ўвесь дом Баашы паводле слова ГОСПАДА, якое Ён прамовіў пра Баашу праз Егу прарока
За ўсі грахі Ваашыны а за грахі Еліны, сына ягонага, каторымі яны самы грашылі й каторымі ўводзілі ў грэх Ізраеля, каб загнявіць СПАДАРА, Бога, Ізраелявага, сваёй пусьцінёю.
з прычыны ўсіх грахоў Баашы і грахоў Элы, сына ягонага, якімі яны самі грашылі і якімі ўводзілі ў грэх Ізраіля, гневаючы ГОСПАДА, Бога Ізраіля, марнасьцямі сваімі.
А засталыя справы Еліны і ўсе, што ён рабіў, ці не апісаны яны ў кнізе летапісу каралёў Ізраельскіх?
А іншыя дзеяньні Элы, і ўсё, што ён рабіў, запісана ў Кнізе летапісаў валадароў Ізраіля.
Дваццаць сёмага году Асы, караля Юдэйскага, загаспадарстваваў Зымра, і гаспадарстваваў сем дзён у Фірцы, як люд аблягаў Ґівефон Пілісцкі.
У дваццаць сёмым годзе Асы, валадара Юды, заваладарыў Зімры на сем дзён у Тырцы, а народ [Ізраіля] разлажыўся табарам каля Гіббэтону, гораду Філістынцаў.
Як люд, аблягаўшы, пачуў кажучых: «Змаўляўся Зымра і таксама паразіў караля», то ўсі Ізраяляне пастанавілі за караля Омру, вайводцу, над Ізраелям таго ж дня, у табару.
І пачуў народ, які разлажыўся табарам, што кажуць: «Зімры ўчыніў змову і забіў валадара». І ўвесь Ізраіль, які быў у табары, паставіў у той дзень валадаром Омры, начальніка войска Ізраіля.
І ўзышоў Омра а ўсі Ізраяляне зь ім ад Ґівефону, і абляглі Фірцу.
І выйшаў Омры, і ўвесь Ізраіль з ім, з-пад Гіббэтону і абляглі Тырцу.
Як абачыў Зымра, што места ўзята, увыйшоў да палацу каралеўскага дому, і запаліў за сабою каралеўскі дом цяплом, і памер,
І сталася, калі Зімры ўбачыў, што горад здабыты, ён увайшоў у вежу дому валадара, і падпаліў дом валадара агнём, і памёр
За грахі свае, у чым ён ізграшыў, робячы ліха ў ваччу СПАДАРОВЫМ, ходзячы дарогаю Еровоамовай і ў грахох ягоных, каторыя тый рабіў, каб увесьці Ізраеля ў грэх.
дзеля грахоў сваіх, якімі грашыў, чынячы ліхоту ў вачах ГОСПАДА і ходзячы шляхам Ерабаама і ў грахах ягоных, якія той рабіў і ўводзіў у грэх Ізраіля.
А засталыя справы Зымравы й змова ягоная, што ён змовіўся, ці не апісаны яны ў кнізе летапісу каралёў Ізраельскіх?
Іншыя дзеяньні Зімры, і змова ягоная, якую ён учыніў, запісаныя ў Кнізе летапісаў валадароў Ізраіля.
Тады падзяліўся люд Ізраельскі на палавіцу: налавіца люду была за Фіўнам Ґінафёнкам, каб пастанавіць яго за караля, а палавіца йшла за Омрам.
Тады народ Ізраіля падзяліўся на дзьве часткі: палова народу стаяла за Тыўні, сына Гіната, каб яго паставіць валадаром, а палова — за Омры.
І перамог люд, што быў за Омрам, над людам, што за Фіўнам Ґінафёнкам; і памер Фіўн, і загаспадарстваваў Омра.
І быў мацнейшы народ, які [стаяў] за Омры, чым той, што [стаяў] за Тыўні, сына Гіната. І Тыўні памёр, а валадарыў Омры.
Трыццаць першага году Асы, караля Юдэйскага, загаспадарстваваў Омра над Ізраелям на двананцаць год. У Фірцы ён гаспадарстваваў шэсьць год.
У трыццаць першым годзе Асы, валадара Юды, Омры стаў валадаром над Ізраілем на дванаццаць гадоў. У Тырцы ён валадарыў шэсьць гадоў.
І купіў Омра гару ў Шэміра за дзьве талані срэбра, і забудаваў гару, і назваў пастаноўленае ім места Самараю, імям Шэміра, собсьніка гары.
І ён купіў за два таленты срэбра ў Шэмэра гару Шамэрон, і забудаваў гару, і гораду, які пабудаваў, даў імя Самарыяй ад імя Шэмэра, гаспадара гары.
І рабіў Омра ліха ў ваччу СПАДАРОВЫМ, і чыніў гарэй за ўсіх, што перад ім.
І рабіў Омры ліхоту ў вачах ГОСПАДА, і чыніў зло горш за ўсіх, якія былі перад ім.
Ён хадзіў у вусёй дарозе Еровоама Невацёнка а ў грахох ягоных, каторымі тый увёў у грэх Ізраялян, каб гнявіць СПАДАРА, Бога Ізраелявага, сваёй пусьцінёю.
І хадзіў ён усімі шляхамі Ерабаама, сына Навата, і ў грахах ягоных, якімі той увёў у грэх Ізраіля, каб гнявіць ГОСПАДА, Бога Ізраіля, марнасьцямі сваімі.
А засталыя справы Омравы, каторыя ён зрабіў, і дужасьць, каторую ён паказаў, ці не апісаны яны ў кнізе летапісу каралёў Ізраельскіх?
А іншыя дзеяньні Омры, якія ён зрабіў, і мужнасьць ягоная запісаныя ў Кнізе летапісаў валадароў Ізраіля.
І супачыў Омра з айцамі сваімі, і пахаваны ў Самары. І загаспадарства ваў Агаў, сын ягоны, замест яго.
І супачыў Омры з бацькамі сваімі, і быў пахаваны ў Самарыі. А пасьля яго заваладарыў Ахаў, сын ягоны.
Агаў Омранок загаспадарстваваў над Ізраелям трыццаць восьмага году Асы, караля Юдэйскага, і гаспадарстваваў Агаў Омранок над Ізраелям у Самары дваццаць два гады.
Ахаў, сын Омры, стаў валадаром Ізраіля ў трыццаць восьмым годзе Асы, валадара Юды, і валадарыў Ахаў, сын Омры, над Ізраілем у Самарыі дваццаць два гады.
І рабіў Агаў Омранок ліха ў ваччу СПАДАРОВЫМ болей, чымся ўсі бытыя перад ім.
І Ахаў, сын Омры, рабіў ліхоту ў вачах ГОСПАДА, горш за ўсіх, што былі перад ім.
Мала было яму хадзіць у грахох Еровоама Невацёнка, — ён узяў сабе за жонку Езэвель, дачку Ефваала, караля Сыдонскага, і пачаў служыць Ваалу й кланяцца яму.
Мала яму было хадзіць у грахах Ерабаама, сына Навата, і ён узяў за жонку Езабэль, дачку Этбаала, валадара Сідонцаў, і хадзіў, і служыў Баалу, і пакланяўся яму.
І ўзьняў ён аброчнік Ваалу ў доме Вааловым, каторы збудаваў у Самары.
І паставіў ён ахвярнік Баалу ў доме Баала, які пабудаваў у Самарыі.
І зрабіў Агаў гай, і Агаў болей рабіў тое, што гневала СПАДАРА, Бога Ізраелявага, болей за ўсіх каралёў Ізраельскіх, што былі перад ім.
І зрабіў Ахаў Астарту, і сваімі ўчынкамі Ахаў гнявіў ГОСПАДА, Бога Ізраіля, болей, чым усе валадары Ізраіля, якія былі перад ім.
За яго дзён збудаваў Гіель Бэтэлянін Ерыхон: на Авіраме, першаку сваім, ён палажыў под яго і на Сэґубе, наймалодшым сваім, пастанавіў брамы яго, подле слова СПАДАРОВАГА, каторае Ён праказаў Ігошуам Нунянком.
У дні ягоныя Хіэль з Бэтэлю адбудаваў Ерыхон. Падмуркі ягоныя ён паклаў на першародным сваім, Абіраме, а на наймалодшым сваім, Сэгібе, паставіў брамы ягоныя, паводле слова ГОСПАДА, сказанага праз Егошуа, сына Нуна.