Ёва 34 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Васіля Сёмухі
І адказаў Елігу, і сказаў:
І гаварыў далей Эліуй і сказаў:
«Слухайце, мудрыя, словы мае, і, ведаючыя, нахініце вуха да мяне;
выслухайце, мудрыя, слова маё, і прыхілеце да мяне вуха, разважлівыя!
Бо вуха прабуе словы, а паднябеньне спытуе ежу.
Бо вуха разьбірае словы, як гартань адрозьнівае смак у ежы.
Выбярыма сабе права, і вызначма мяжсобку, што добрае.
Пастановім паміж сабою развагу і распазнаем, што добра.
Бо сказаў Ёў: "Мая праўда, але Бог адхінуў суд мой.
Вось, Ёў сказаў: «праўда мая, але Бог пазбавіў мяне суду.
Ці маю я маніць праз суд свой? Рана мая невылячальная бяз выступу".
Ці павінен я маніць на праўду маю? Мая рана нявылечная бязь віны».
Хто людзіна, як Ёў, што п’ець насьмех, як ваду,
Ці ёсьць такі чалавек, як Ёў, які п’е глум, як ваду,
І падарожжуе ў таварыстве зь ліхадзеямі, і ходзе зь людзьмі нягоднымі?
уступае ў супольнасьць з тымі, якія чыняць беззаконьне, і ходзіць зь людзьмі бязбожнымі?
Бо ён сказаў: "Няма карысьці чалавеку, калі ён мае зычлівасьць у Бога".
Бо ён сказаў: няма карысьці чалавеку ў добрым дагодніцтве Богу.
Дык, людзі разумныя, паслухайце мяне, хай Бог крые, каб у Бога была нягоднасьць, і ў Усемагучага бяспраўе.
Дык вось паслухайце мяне, мужы мудрыя. Ня можа быць у Бога няпраўды, альбо ва Ўсеўладнага неправасуддзя,
Бо подле ўчынку чалавека Ён адплаце яму, і подле падарожжа людзіны Ён знойдзе яе.
бо Ён паводле ўчынкаў чалавека робіць зь ім і паводле шляхоў мужа адплачвае яму.
Запраўды, Бог ня чыне нягодна, і Ўсемагучы не перакручуе суду.
Праўда, Бог ня робіць няпраўды, і Ўсеўладны не перакручвае суд.
Хто паручыў Яму зямлю, і хто ўзлажыў на Яго цэлы сьвет?
Хто апрача Яго думае пра зямлю? І хто кіруе ўсім сусьветам?
Калі б Ён зьвярнуў да Сябе сэрца Свае, забраў да Сябе дух Свой а дых Свой, —
Калі б Ён павярнуў сэрца Сваё да Сябе і ўзяў да Сябе дух яе і дыханьне яе, —
Усе цела разам зьнішчэла б, і чалавек абярнуўся б у пыл.
раптам загінула б усякая плоць, і чалавек вярнуўся б у пыл.
Дык, калі ты маеш розун, то слухай гэта і ўважай на голас слова майго.
Дык вось, калі ты маеш розум, дык слухай гэта і ўважай словам маім.
Ці можа ненавіднік суду радзіць каго? і ці можаш вінаваць Магучага-Справядлівага?
Той, хто ненавідзіць праўду, ці можа валадарыць? І ці можаш ты зьвінаваціць Найсправядлівейшага?
Ці скажаш каралю: "Веляле", і дабрадзеям: "Нягоднікі"?
Ці можна сказаць цару: ты — бязбожнік, і князям: вы — беззаконьнікі?
Ён, Каторы не глядзіць на асобы князёў і ня важа багатага болей чымся беднага, бо ўсі яны — работа рук Ягоных?
Але ён не зважае на асобы князёў і не выдзяляе багатага ад беднага, бо ўсе яны дзея рук Ягоных.
Якга яны паміраюць; і сярод ночы люд узрушыцца, і прамінуць; і магучага забіраюць бяз рукі.
Нечакана яны паміраюць; сярод ночы народ узбурыцца, і яны зьнікаюць; і моцных выганяюць ня сілаю.
Бо вочы Ягоныя над дарогамі людзіны, і Ён бача ўсі сігні ейныя.
Бо вочы Ягоныя над шляхамі чалавека, і Ён бачыць увесь поступ яго.
Нямаш цемні ані сьценю сьмяротнага, ідзе маглі б схавацца ліхадзеі.
Няма цемры, ні ценю сьмяротнага, дзе маглі б схавацца беззаконьнікі.
Бо Ён ужо не вымагае ад чалавека, каб ішоў на суд із Богам.
Таму Ён ужо не патрабуе ад чалавека, каб ішоў на суд з Богам.
Ён крыша магучых без прасокі і ставе іншых на іхнае месца.
Ён ламае дужых не разьбіраючы, і пастаўляе іншых на іх месцы,
Дык, пазнаючы іх із работаў іхных, Ён вале іх ночы, і яны крышацца.
бо ён робіць вядомымі дзеі іхнія і скідае іх уначы, і яны зьнішчаюцца.
Як нягоднікаў, Ён тнець іх на ачох глядзеньнікаў,
Ён пабівае іх, як беззаконных людзей, на вачах у іншых,
Бо яны адступілі ад Яго і ніякіх дарогаў Ягоных не разумелі,
за тое, што яны адвярнуліся ад Яго і не зразумелі ўсіх шляхоў Ягоных,
Каб прывесьці да Яго крык бедных, і крык убогіх каб Ён учуў.
так што дайшоў да Яго лямант бедных, і Ён пачуў стогны прыгнечаных.
Як Ён сьцішае, хто можа вінаваць? Як схавае від Свой, хто можа абачыць Яго? Ці будзе гэта народ, ці чалавек, — усе адно,
Ці даруе ён цішыню, хто можа парушыць? ці хавае Ён аблічча Сваё, хто можа ўбачыць Яго? Ці будзе гэта для народу, альбо для аднаго чалавека,
Каб двудушнік не караляваў, каб ня сіляць люд.
каб не цараваў крывадушнік на спакусу народу.
Пэўне маюць казаць Богу: "Я зарабіў, ня буду горшаць.
Богу трэба гаварыць: «я пацярпеў, больш ня буду грашыць.
Вонках бачаньня майго Ты ўчы мяне; калі я зрабіў бяспраўе, наперад ня буду рабіць".
А чаго я ня ведаю, Ты навучыш мяне; і калі я ўчыніў беззаконьне, больш ня буду».
Ці затым, што Ён ня ўчыніў патвойму, ты гэта ўлегцы маеш, ці ты абіраеш, а ня я? Дык, што ведаеш, кажы.
Ці паводле тваёй развагі Ён павінен даваць? І што ты адкідаеш, тое табе належыць выбіраць, а ня мне; кажы, што ведаеш.
Людзі разумныя скажуць імне, і муж мудры, каторы слухае мяне, скажа:
Людзі разумныя скажуць мне, і муж мудры, які слухае мяне:
"Ёў бязь веданьня гукае, і словы ягоныя неразумныя".
Ёў неразумна гаворыць, і словы ягоныя бяз сэнсу.
Я зычыў бы, каб выпрабаваны быў Ёў на векі за адказ, як нягодным людзём;
Я хацеў бы, каб Ёў быў выпрабаваны, паводле адказаў ягоных, уласьцівых людзям бязбожным.
Бо ён дадаець да свайго грэху выступ, пляскае рукамі сваімі памеж нас і множа словы свае супроці Бога».
Інакш ён да грэху свайго дадасьць адступленьне, будзе пляскаць у ладкі сярод нас і яшчэ болей нагаворыць супроць Бога.
