Рут 4 разьдзел

 

 

І Воаз узышоў да брамы, і сядзеў там. І вось, ідзець міма сваяк, праз каторага Воаз гукаў. І сказаў яму: «Зайдзіся сюды й сядзь тут, чалавеча». Тый зайшоўся й сеў.

 

Тогда иде Воозъ ко вратомъ градовымъ и сяде ту. И егда узрелъ близшего Руфина, идущего туда, позвалъ его именемъ и рече к нему: «Пойди семо и поседи ту мало». Он же прииде и сяде с нимъ.

І ўзяў дзесяцёх чалавекаў із старцоў месцкіх, і сказаў: «Сядзьце гэтта». І яны селі.

 

Потом Воозъ позвалъ естъ десеть мужовъ, старейшинъ от града, и рече к ним: «Поседите туто». И внегда сели,

І сказаў сваяку: «Часьць поля брата нашага Елімелеха прадаець Наомі, што зьвярнулася з палёў Моаўскіх.

 

нача Воозъ глаголати ближнему своему: «Часть рольи брата нашего Елимелеха продаеть Ноема, жена его, еже навратилася ест к намъ из земли Моавское.

Дык я сказаў: "Адкрыю вуху твайму, кажучы: купі перад седзячымі і перад старцамі люду майго". Калі выкупіш, выкупляй; а калі ня выкупіш, азнаймі імне, і я буду ведаць; бо апрача цябе, няма каму выкупіць, а па табе я». І тый сказаў: «Я выкуплю».

 

И сее хощу промолвити пред тобою и предо всими старейшинами людей моих: хощеши ли владети полемъ тымъ правомъ близкости твоея, купи жъ е и владей имъ. Пакли же не хощеши, поведи мне, да ведаю, что чинити имаю, понеже несть близшего к тому, кроме тебе, иже первый еси, и мене, иже вторый есми по тобе». И отвеща ему ближний его: «Азъ куплю поле тое».

І сказаў Воаз: «У дзень куплі поля з рукі Наомі, і Рут Моаўлянку, жонку памерлага, маеш купіць, каб аднавіць імя памерлага ў спадку ягоным».

 

Рече к нему паки Воозъ: «Еда же хощеши купити поле от жены Елимелеховы, то имаши к тому поняти Руфъ моавитскую, жену умеръшего сына Елимелехова, да возбудишъ имя ближнего твоего в достоании его».

І сказаў тый сваяк: «Не магу выкупіць сабе, каб не папсаваць свайго собскага спадку; выкупі ты сабе, што я меў выкупіць, бо я не магу выкупіць».

 

Той же отвеща ему: «Азъ отпущаю право близкости своея, яко не хощу погубити родины моея, еже остала ест. Ты приими близкость мою. Се, я радъ поступаюся тобе».

І гэтак калісь было ў Ізраеля пры выкупе альбо пры мене, дзеля спаўненьня якое справы: адзін разуваў бот свой і даваў другому, і гэта было сьветчаньням у Ізраеля.

 

Сей же обычай былъ естъ стародавна в людехъ Ізраилевыхъ межи ближъними: естъли же когда одинъ другому своея близъкости отступовалъ, и да бы тое отступование было моцно, то иззулъ мужъ той чоботъ свой и далъ и ближнему своему; а то было за сведомие в сынехъ Ізраилевыхъ.a

І сказаў тый сваяк Воазу: «Купі сабе»; і зьняў бот свой.

 

Протожъ рече Воозъ ближнему своему: «Иззуй чоботъ свой». Он же скоро иззулъ с ноги своея.

І сказаў Воаз старцом а ўсяму люду: «Сьветкі вы цяпер, што я купіў усе Елімелехава й усе Хілёнава а Маглонава з рукі Наомі.

 

Тогда глагола Воозъ ко старейшинам града и ко всем людемъ, освещая то, и рече: «Сведетели есте вы днесь, иже азъ владею всими речами, еже быша Елимелеховы, и Хелионовы, и Маалоновы, понеже спущаеть мне Ноема.

І таксама Рут Моаўлянку, жонку Маглонаву, купіў яе сабе за жонку, каб аднавіць імя памерлага ў спадку ягоным, і каб ня было адцята імя памерлага ад братоў ягоных і ад брамы месца ягонага; сьветкі вы сядні».

 

И поимую за себе Руфъ моавитскую, жену Маалонову, абыхъ возбудилъ имя мужа, умершего ей, в достоание ему, да не загинеть имя его посреди братии своея, сыновъ Ізраилевыхъ. Вы пак ныне послушници есте».

І сказаў увесь люд, каторы ля брамы, і старцы: «Мы сьветкі; хай дасьць СПАДАР жонку, што ўходзе ў дом твой, як Рахеля а як Лія, каторыя абедзьве збудавалі дом Ізраеляў. Прыдбавай багацьце ў Ефрафе, і хай славіцца імя твае ў Бэтлееме,

 

И отвещаша вси людие, иже быша тогда во вратахъ, и старейшины града, глаголюще: «Мы светкове есмо. Да учинить Господь Богъ съ женою сею, якоже учинилъ ест з Рахилемъ и Лиею, ониже розплодили суть людей Ізраилевыхъ. И да будеть то на повчение инымъ во Ефрате, и да прославится имя ее во Вефлиоме!

І хай будзе дом твой, як дом Перэца, каторага нарадзіла Тамара Юдзе, ад тога насеньня, каторае дасьць табе СПАДАР ад гэтае маладзіцы».

 

И буди домъ твой, яко домъ Фаресовъ,b егоже роди Фамаръ Іюде, от плоду твоего, еже дасть тобе Господь Богъ съ младицею сею».

І ўзяў Воаз Рут, і яна стала жонкаю ягонай. І ўвыйшоў ён да яе, і СПАДАР даў ёй цяжарнасьць і яна нарадзіла сына.

 

Тогда понялъ ест Воозъ собе Руфъ за жену и живяше с нею. И дал естъ имъ Господь Богъ, иже почала и породила сына.

І сказалі жанкі Наомі: «Дабраславёны СПАДАР, каторы не спабыў цябе выкупіцеля сядні! І будзе імя ягонае ў Ізраелю!

 

И рекли суть жены к Ноеме: «Благославен Господь Бог, иже не допустилъ, абы загинул намесник роду твоего! И имя его да именуется в людехъ Израилевых!

Ён будзе табе асьвяжэньням душы й жывіць будзе сівізну тваю; бо нарадзіла нявестка твая, каторая цябе любе, каторая табе лепшая за сямёх сыноў».

 

И да бы потешилъ душу твою и докормил тя смерти, понеже от невесткы твоея народися; той же возлюбить тебе и многимъ болей будеть тобе утешенейший, нежели бы еси имела седмъ сыновъ».

І ўзяла Наомі дзецянё гэтае, і палажыла яго на ўлоньне свае, і была яму за няньку.

 

Тогда, вземши сына Ноеми на лоно свое, пестовала и и кормила, яко пестунья.

І далі суседкі яму імя, кажучы: «У Наомі нарадзіўся сын», і назвалі імя ягонае: Овід. Ён бацька Еса, айца Давідавага.

 

Суседы пакъ, радующеся с нею, глаголаху: «Народился ест сын Ноеме». И прозвали суть имя его — Оведъ. Сей был ест отець Іосеовъ, отца Давыдова.

І во род Перэцаў: Перэц нарадзіў Гэцрона;

 

cТо суть родове Фаресовы: Фаресъ родилъ Есрома,

І Гэцрон нарадзіў Рама; і Рам нарадзіў Амінадава;

 

Есром же родил Арама, Арам же родил Аминадава,

І Амінадаў нарадзіў Нагшона; і Нагшон нарадзіў Салмона;

 

Аминадав же родилъ Наасона, Наасонъ же родилъ Салмона,

І Салмон нарадзіў Воаза; І Воаз нарадзіў Овіда;

 

Салмонъ же родилъ Вооза, Воозъ же родилъ Оведа,

І Овід нарадзіў Еса; І Есэ нарадзіў Давіда.

 

Овед же родил Іосея, Іосей же родилъ Давыда-царя.