Мацьвея 11 разьдзел

Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Чарняўскага 2003

 
 

І сталася, як скончыў Езус загады дванаццацём сваім вучням, перайшоў адтуль навучаць і прапаведваць па іхніх местах.
 
І сталася, калі скончыў Ісус навучаць дванаццаць вучняў Сваіх, Ён пайшоў адтуль далей, каб вучыць і прапаведаваць у гарадах іх.

Ян-жа, калі дачуўся ў вязніцы аб дзейнасці Хрыстовай, паслаўшы двух вучняў сваіх,
 
Ян жа, калі пачуў у вязніцы аб дзеях Хрыста, паслаў вучняў сваіх

сказаў яму: Ці ты той, што прыйсьці маецца, ці чакаць нам другога?
 
запытацца ў Ісуса: «Ты Той, Хто павінен прыйсці, ці другога чакаць?»

І адказваючы Езус ім гавора: Ідзеце й спавясьцеце Яна, што вы чулі й бачылі:
 
Адказваючы, сказаў ім Ісус: «Ідзіце і паведаміце Яну, што вы чулі і бачылі:

Сляпыя відзяць, кульгавыя ходзяць, запаветраныя робяцца чыстымі, глухія чуюць, умерлыя згробуўстаюць, убогім абвяшчаецца эванэлія.
 
сляпыя бачаць, і кульгавыя ходзяць, і пракажоныя ачышчаюцца, і глухія чуюць, і мёртвыя ўваскрасаюць, і ўбогім абвяшчаецца добрая вестка,

І багаслаўлёны, хто ня будзе горшыцца з мяне.
 
і бласлаўлёны, хто не згоршыцца з Мяне».

Калі-ж яны адыйшлі, пачаў Езус гаварыць грамадзе пра Яна: Што выйшлі вы ў пустыні ўгледзець? Трасьціну, што хістаецца ад ветру?
 
А калі тыя адышліся, пачаў Ісус гаварыць да людзей пра Яна: «Што вы выйшлі пабачыць у пустыню? Трысцё, што хістаецца ад ветру?

Што-ж выйшлі вы ўбачыць? Чалавека адзетага ў мяккае адзеньне? Вось тыя, што адзяюцца ў далікатную адзежу прабываюць у магнацкіх палатах.
 
Дык што вы выйшлі пабачыць? Можа, чалавека, у мяккія шаты апранутага? Вось, тыя, што ў мяккія шаты апранаюцца, жывуць у дамах царскіх.

Дык што-ж выйшлі вы аглядаць? Прарока? Ады-ж, кажу вам, і болей, чым прарока.
 
Дык каго вы выйшлі пабачыць? Прарока? Нават, кажу вам, і больш за прарока.

Гэта бо той, аб якім напісана: «Вось я пасылаю анела перад воблікам тваім, які падрыхтуе шлях твой прад табою» (Малях. 3:1).
 
Бо ён ёсць той, пра каго было напісана: «Вось жа, Я пасылаю анёла Майго перад абліччам Тваім, які прыгатуе дарогу Тваю перад Табою».

Сапраўды кажу вам: спаміж роджаных жанчынамі не паўстаў большы за Яна Хрысьціцеля: адыж найменшы ў валадарстве нябесным, вялікшы за яго.
 
Сапраўды кажу вам: не паўстаў сярод народжаных жанчынамі большы за Яна Хрысціцеля; але той, хто меншы ў Валадарстве Нябесным, большы за яго.

Ад дзёнжа Яна Хрысьціцеля аж дагэтуль валадарства нябеснае гвалт церпіць і раптоўнікі захопліваюць яго.
 
Ад дзён Яна Хрысціцеля аж да сёння Валадарства Нябеснае церпіць гвалт, і гвалтаўнікі захопліваюць яго.

Усе бо прарокі і закон прарочылі аж да Яна;
 
Бо ўсе прарокі і закон аж да Яна прадказалі;

і калі хочаце ведаць, гэта ён Гальяш, які прыйсьці маецца.
 
і, калі хочаце прыняць, ён ёсць Ілля, які павінен прыйсці.

Хто мае вушы слухаць, няхай слухае.
 
Хто мае вушы слухаць, хай слухае.

Да каго-ж я прыраўную род гэты? Ён падобны да хлапчанят, што седзячы на рынку, крычаць да сваіх равесьнікаў,
 
Да каго прыпадобню род гэты? Ён падобны да хлапчанят, што сядзяць на рынку і, гукаючы аднагодкаў, кажуць:

кажучы: «Мы йгралі вам, а вы не скакалі; мы галасілі, а вы ня плакалі».
 
«Мы гралі вам на жалейцы, а вы не скакалі, мы галасілі, а вы не плакалі».

Прыйшоў бо Ян, ня есьць і ня п’е, а яны кажуць: «Нячысьціка мае».
 
Бо прыйшоў Ян, які не еў і не піў, і кажуць: «Ён дэманам апанаваны».

Прыйшоў Сын чалавечы, які есьць і п’е, і кажуць: «Во чалавек абжора ды вінажлоп, сябра грашаемцаў і грэшнікаў». І спраўдзілася мудрасьць на сваіх дзецях.
 
Прыйшоў Сын Чалавечы, Які есць і п’е, і кажуць: «Вось чалавек, абжора і п’яніца, сябра мытнікаў і грэшнікаў». І апраўдана мудрасць справамі сваімі».

Тады пачаў дакараць гарадом, у якіх найболей сталася ягоных цудаў, за тое, што не пакутавалі.
 
Потым пачаў Ён дакараць гарады, у якіх адбылося найбольш цудаў Яго, што яны не ўзяліся за пакуту.

Гора табе, Корозаім, гора табе, Бэтсаіда! Бо калі-б у Тыры й Сыдоне дзееліся цуды, якія ў вас дзееліся, дык даўно ў зрэбніцы й попеле пакутавалі-б.
 
«Гора табе, Каразін! Гора табе, Бэтсайда! Бо каб у Тыры і Сідоне адбыліся такія цуды, якія адбыліся ў вас, даўно б яны ў зрэбніцы і попеле пакутавалі.

Адыж кажу вам: Тыру й Сыдону лягчэй будзе ў судны дзень, як вам.
 
Дык вось кажу вам: лягчэй будзе Тыру і Сідону ў дзень суда, чым вам.

А ты, Кафарнауме, ці-ж да неба аж падымешся? — Аж да пекла ўпадзеш; бо калі-б у Садоме дзееліся цуды, якія ў табе дзееліся, то можа-б яна асталася аж па гэты дзень.
 
А ты, Кафарнаўм, што аж да неба ўзнёсся? Аж у пекла зрынешся! Бо каб такія цуды адбыліся ў Садоме, якія адбыліся ў табе, можа, застаўся б па сённяшні дзень.

Адыж кажу вам, што зямлі Садомскай лягчэй будзе ў судны дзень, як табе.
 
Дык вось кажу вам: лягчэй будзе зямлі Садомскай у дзень суда, чым табе».

І ў той час Езус, адазваўшыся, прамовіў: Слаўлю цябе, Ойча, Усеспадару неба й зямлі, што ты ўтаіў гэтае ад мудрых і разумных, а выявіў недалеткам.
 
У той самы час, адказваючы, Ісус сказаў: «Слаўлю Цябе, Ойча, Госпадзе неба і зямлі, што Ты прыхаваў гэта ад мудрых і разумных і адкрыў гэта малым дзецям.

Так, Ойча, гэтак бо спадабалася табе.
 
Так, Ойча, бо такое было Тваё ўпадабанне.

Усё мне перадана Айцом маім. І ніхто ня знае Сына, апрача Айца, і Айца ніхто ня знае, апрача Сына й каму Сын абявіць захоча.
 
Усё Мне дадзена Айцом Маім. Ды ніхто не ведае Сына, акрамя Айца, і ніхто не ведае Айца, акрамя Сына і каму Сын захоча адкрыць.

Прыйдзеце ка мне ўсе працуючыя й абцяжаныя, а я вас узмацую.
 
Ідзіце да Мяне ўсе, што працуеце і стаміліся пад цяжарам, і Я дадам вам сілы.

Вазмеце на сябе ярмо маё й ад мяне вучэцеся, я бо ціхі й пакорнага сэрца, і знойдзеце суцеху душам вашым.
 
Вазьміце ярмо Маё на сябе ды вучыцеся ад Мяне, бо Я ціхі ды пакорлівы сэрцам, і знойдзеце спачынак душам вашым.

Бо ярмо маё прыемнае, а цяжар лягонькі.
 
Бо ярмо Маё салодкае, і цяжар Мой лёгкі».