Юда Апостал, сын Альфея, брат Якуба Маладзейшага, а затым і Збаўцы. Называны быў таксама Тадэвушам (Фадзеям) і Левім. Апасталаваў у Арабіі, Мезапатаміі і Сырыі, дзе ў Араце (Бейруце) быў замучаны. Быў таксам першым біскупам у Ерузаліме.
Аб яго жыцьці маем скупыя весткі. Ягоны ліст быў накіраваны да хрысьціян Юдэйскага (жыдоўскага) паходжаньня, пражываючых у самой Палестыне і ў бліжэйшых ад яе мясцовасьцях.
Самай важнай мэтай лісту было забясьпечыць вернікаў народ пашыранымі там блуднымі вучэньнямі дагматычнымі ды заахвоціць іх да вернага захаваньня навукі Апосталаў, Хрыста.
У зьмесце яго ліста ўдарае падабенства, а нават тоесамасьцю з другім лістом сьвятога Пятра, нават падобна высказы, сказы. Гэта зразумела, бо сьвяты Пётр знаў ліста сьвятога Юды і на яго паклікаўся ў небясьпецы пагражаючай веры з боку блуднаверцаў.
Маючы на ўвазе падабенства з лістом сьв. Пятра Апостала лёгка вызначыць дату напісаньня ліста — гэта час паміж сьмерцю Якуба — 62г. ды сьмерцю Пятра 64г. Дзе напісаны — не вядома. Можна дапусьціць, што напісаны або ў самой Пелестыне або ў яе ваколіцах.
Пісьмо сьв. Юды, уступ