Да Рымлянаў 4 разьдзел

 

 

Дык што, скажам, здабыў наш бацька Абрагам паводле цела?

 

Што, скажам, знайшоў Абрагам, наш праайцец, паводле цела?

Бо калі Абрагам апраўданы з учынкаў, — мае славу, але не перад Богам.

 

Калі Абрагам апраўдаўся ўчынкамі, то мае чым хваліцца, але не перад Богам.

Бо што кажа Пісанне? «Паверыў Абрагам Богу, і залічана Абрагаму за справядлівасць».

 

Бо што кажа Пісанне? «Паверыў Абрагам Богу, і гэта залічылася яму як справядлівасць».

Вось жа, таму, хто працаваў, плата налічваецца не з ласкі, але з доўгу або павіннасці.

 

Плата працаўніку залічваецца не з ласкі, але з абавязку.

Таму, аднак, хто не працаваў, але верыць у Таго, Хто апраўдвае бязбожніка, яго вера залічваецца за справядлівасць.

 

А таму, хто не працуе, але верыць у таго, хто апраўдвае бязбожнага, вера ягоная залічваецца як справядлівасць.

Так і Давід называе шчасным чалавека, якому Бог без заслугі залічвае справядлівасць:

 

Так і Давід называе шчаслівым чалавека, якому Бог залічвае справядлівасць незалежна ад учынкаў:

«Шчасныя тыя, якім адпушчаны беззаконні ды якіх грахі закрыты.

 

«Шчаслівыя, каму беззаконне дараванае і чые грахі закрытыя;

Шчасны чалавек, якому Госпад не палічыць граху».

 

шчаслівы чалавек, якому Пан не залічыць граху».

Дык ці гэта шчаснасць датычыцца абрэзання, ці таксама і неабрэзання? Мы кажам: «Залічана Абрагаму вера за справядлівасць».

 

Ці гэтае шчасце датычыць абрэзаных, ці таксама неабрэзаных? Мы кажам, што «Абрагаму вера залічана як справядлівасць».

Калі была залічана: ці калі быў абрэзаны, ці ў неабрэзанасці? Не пасля абразання, але ў неабрэзанасці;

 

Калі залічана? Пасля абразання ці да абразання? Не пасля абразання, але да абразання.

і ён атрымаў знак абразання, як пячатку справядлівасці праз веру, якую меў яшчэ ў неабрэзанасці, каб стаўся ён бацькам усіх тых, хто верыць у неабрэзанасці, каб і ім была залічана справядлівасць,

 

І знак абразання ён атрымаў, як пячаць справядлівасці праз веру, якую меў у неабразанні, так што ён стаўся айцом усіх веруючых у неабразанні, каб таксама ім была залічана справядлівасць,

і бацькам не толькі тых абрэзаных, што прынялі абразанне, але і тых, якія ідуць слядамі той веры бацькі нашага Абрагама, якая была ў ім у неабрэзанасці.

 

і айцом абрэзаных, якія не толькі прынялі абразанне, але таксама ідуць па слядах веры айца нашага Абрагама, якую ён меў да абразання.

Бо не законам было дадзена Абрагаму і нашчадкам яго абяцанне, што ён стане спадкаемцам свету, але справядлівасцю веры.

 

Абяцанне Абрагаму і ягонаму патомству, што ён будзе спадкаемцам свету, было дадзена не праз Закон, але праз справядлівасць веры.

Бо калі спадкаемцы тыя, што з закону, дык вера пустая і абяцанне знішчыцца.

 

Калі спадкаемцы тыя, што з Закону, то вера не мае значэння, і непатрэбнае абяцанне.

Бо закон выклікае гнеў, а дзе няма закону, там няма і злачынства.

 

Бо Закон наклікае гнеў, а дзе няма Закону, няма і злачынства.

Таму — па веры, каб з ласкі, каб абяцанне было надзейным для кожнага нашчадка, не толькі для таго аднаго, хто з закону, але і для таго, хто з веры Абрагама, — ён жа бацька ўсіх нас, —

 

Таму абяцанне — з веры, каб было справай ласкі, каб мела моц для ўсяго патомства. Не толькі для тых, хто абапіраецца на Закон, але і для тых, хто трымаецца веры Абрагама, які ёсць айцом усіх нас.

як напісана: «Устанавіў Я цябе бацькам многіх народаў», — перад Богам, Якому ён паверыў, як Таму, Які ажыўляе мёртвых і называе няіснае існым.

 

Як напісана: «Я паставіў цябе айцом многіх народаў», — перад абліччам Бога, якому ён паверыў як таму, хто ажыўляе памерлых і кліча няіснае да існавання.

Ён насуперак надзеі паверыў надзеі стацца бацькам многіх народаў, як было сказана: «Такім будзе патомства тваё».

 

Ён насуперак надзеі паверыў з надзеяй, што стане айцом многіх народаў, паводле сказанага: «Такім будзе патомства тваё».

І, непахісны ў веры, ён не звярнуў увагі, што цела яго ўжо амярцвела, бо было яму каля ста гадоў, і нутро Сары таксама амярцвела.

 

І не аслаб у веры, хоць лічыў сваё амаль стогадовае цела ўжо змярцвелым і ўлонне Сары мёртвым.

І ў абяцанні Божым не засумняваўся ў бязвер’і, але ўмацаваўся вераю, аддаўшы славу Богу,

 

Не засумняваўся ў абяцанні Божым, але ўмацаваўся ў веры, аддаючы хвалу Богу

і быў упэўнены, што Ён мае моц і здзейсніць абяцанае.

 

і будучы цалкам упэўненым, што Бог мае моц выканаць абяцанае.

Таму гэта залічана было яму за справядлівасць.

 

Таму гэта і залічана яму як справядлівасць.

А гэта напісана не толькі дзеля яго аднаго, што залічана яму,

 

Не толькі дзеля яго аднаго напісана, што залічана яму,

але і дзеля нас, бо будзе залічана і нам, веруючым у Таго, Хто ўваскрасіў з мёртвых Ісуса, Госпада нашага,

 

але таксама дзеля нас, бо залічыцца і нам, якія вераць у таго, хто ўваскрасіў з мёртвых Езуса, Пана нашага,

Які быў выдадзены за грахі нашы і ўваскрос дзеля апраўдання нашага.

 

які быў выдадзены за правіны нашыя і ўваскрос дзеля нашага апраўдання.