Ісуса сына Нава 15 разьдзел

Кніга Ісуса сына Нава
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Яна Станкевіча

 
 

Жэрабя пакалення сыноў Юды па родах яго было такое: аж да мяжы Эдома, да пустыні Сін, насупраць Нагэба, аж да найдалейшых краёў на паўднёвым баку.
 
І было жэрабя плямені сыноў Юдзіных, па радзімах іхных: сумежнай зь Едомам была пустыня Цыа, на паўдня, ля канца Феману.

Яго мяжа паўднёвая ідзе ад канца мора Салёнага і ад яго мыса, што глядзіць на поўдзень,
 
І была ў іх паўднявая граніца ад канца мора Салонага, ад затокі, што прасьцягаецца на паўдня.

і выходзіць яна на подступах да Акрабіма, і праходзіць праз Сін, і бяжыць на поўдні да Кадэс-Барнэ, і прыходзіць да Эсрона, падымаючыся да Адара, і паварочвае да Каркі;
 
І выходзе яна на паўдня на верх Акраўвіму, і праходзе Цын, і ўзыходзе з паўднявога боку к Кадэш-Варна, і праходзе Гэсрон, і, узыходзячы аж да Аддару, паварачае к Каркі,

і далей, праходзячы Асэмон, даходзіць да ручая Егіпецкага; будуць у яе выхады да Вялікага мора: гэта будзе мяжа паўднёвага боку для вас.
 
І праходзе Ацмон, і ідзець к цур’ю Ягіпецкаму, і было канцом гэтае граніцы мора. Гэта будзе паўднявая ваша граніца.

А мяжа ўсходняя — мора Салёнае аж да вусця Ярдана. Мяжа паўночная пачынаецца ад марскога мыса і ад вусця Ярдана
 
І граніцай усходняй мора Салонае, аж да ўтоку Ёрдану; а граніца з паўночнага боку ад затокі мора, ад утоку Ёрдану;

да Бэтаглі і праходзіць ад поўначы да Бэт-Арабы, падымаючыся да каменя Баэн сыноў Рубэна,
 
І ўзыходзе граніца да Веф-Гоґлы, і праходзе з паўночнапа боку аж да Веф-Арабы, і ўзыходзе граніца ўгару да каменя Богана, сына Рувінавага.

і падымаючыся да Дабіра ад лагчыны Ахор, і заварочваючы на поўнач да Галілотаa, што насупраць узвышша Адамім, якое ідзе ад паўднёвага боку ручая; далей мяжа ідзе да водаў, што называюцца крыніцаю Сонца, і будуць у яе выхады да крыніцы Рагель;
 
І ўзыходзе граніца да Дэвіру ад даліны Ахор, і на поўначы паварачае да Ґілґалу, каторы супроці ўзгор’я Адумміму, што ляжыць з паўднявога боку цур’я; і праходзе граніца да водаў Ен-Шэмешу, і былі канцы яе ля Ен-Роґела.

і мяжа падымаецца лагчынай Бэн-Гэном на поўдзень з боку евусеяў, гэта значыць праз Ерузалім, і адтуль, уздымаючыся да вяршыні гары, што насупраць лагчыны Гэном да захаду і ў крайняй частцы лагчыны Рэфаім на поўнач;
 
І ўзьнімаецца граніца пераз даліну сына Гінномавага з паўднявога боку Евуса, каторы Ерузалім, і ўзыходзе граніца на верх гары, каторая на захад супроці даліны Гінномавае, каторая на канцы даліны Рэфаімаў на поўнач.

і з вяршыні гары спускаецца мяжа аж да крыніцы вады Нэфтоа і вядзе да паселішчаў гары Эфрон, і заварочвае да Баалы, або Карыят-Ярыма.
 
І адзначана граніца ад верху гары аж да жарала водаў Нефтоаг, і йдзець аж да местаў гары Ефрону, і адзначаецца граніца да Ваалу, яна ж Кіра-Еарым.

І з Баалы мяжа заварочвае на захад аж да гары Сэір і праходзіць ля схілу гары Ярым на поўнач, гэта значыць Хеслон, і зыходзіць да Бэтсамэса, і пераходзіць у Тамну,
 
І паварачае граніца ад Ваалу к мору да гары Сэіру, і праходзе паўночным бокам гары Еарым, яна ж Кесалон, і, зыходзячы да Веф-Шэмешу, праходзе перад Фімну.

і даходзіць да паўночнага хрыбта Акарона, і заварочвае да Сэхрона, і пераходзіць праз гару Баалы, і набліжаецца да Ібнээля, і спыняецца ля мора.
 
І выходзе граніца паўночным бокам Екрону, і значыцца граніца аж да Шыкерону, і праходзе пераз гару Ваал, і выходзе да Яўнеелю. І былі канцы граніцы ля мора.

Мяжой заходняй з’яўляецца Вялікае мора. Гэта межы вакол зямлі сыноў Юды па родах іх.
 
І заходняй граніцаю ё вялікае мора ўздоўж берагу яго. Гэта граніца сыноў Юдзіных навокал із радзімамі іхнымі.

А Калеб, сын Ефоны, атрымаў частку між сыноў Юды, як загадаў Госпад Ешуа, — Карыят-Арбуb, галоўны горад бацькі Анака, значыць Геброн.
 
І Калеву Ефунёнку даў часьць сярод сыноў Юдзіных, подле слова СПАДАРОВАГА Ігошуі: Кіраф-Арбу, айца Енаковага, накш Гэўрон.

І адсюль Калеб знішчыў трох сыноў Анака: Сэсая, і Ахімана, і Талмая з роду Анака.
 
І выгнаў адтуль Калеў трох Еначонкаў: Шэшая, Агімана а Фаммая, дзяцей Енаковых.

І адтуль выправіўся ён супраць жыхароў Дабіра, які раней называўся Карыят-Сэфэрc.
 
І ўзышоў стуль к жыхарам Дэвіру, а імя Дэвіру ўперад Кіраф-Сэфер.

І Калеб сказаў: «Таму, хто здабудзе Карыят-Сэфэр і захопіць яго, я дам сваю дачку Аксу за жонку».
 
І сказаў Калеў: «Хто зразе Кіра-Сэфер і зваюе яго, таму аддам Ахсу, дачку сваю, за жонку».

І здабыў яго Атаніэль, сын Кенэза, брат Калеба, і той даў яму Аксу, дачку сваю, за жонку.
 
І зваяваў яго Офнель Кеназёнак, братаніч Калеваў, і аддаў ён яму Ахсу, дачку сваю, за жонку.

Калі яна прыбыла, то пераканала мужа свайго, каб той прасіў поля ў бацькі яе; і злезла яна з асла, а Калеб у яе спытаўся: «Чаго ты хочаш?»
 
І было, як яна мела йсьці, дык яна намовіла яго прасіць у вайца ейнага поля, і яна ісьсела з асла. І сказаў ёй Калеў: «Чаго табе?»

Яна ж адказала: «Дай мне дабраславенне; даў ты мне Нагэб, зямлю сухую, дык дай мне і зямлю з крыніцамі водаў». Дык даў ёй Калеб напоеныя крыніцамі узвышша і даліну.
 
І яна сказала: «Дай імне дабраславенства; бо зямлю паўднявую ты імне даў, дык дай жа імне жаролы водаў». І даў ён ёй жаролы вышнія й жаролы дольнія.

Гэта ўласнасць пакалення сыноў Юды па родах іх.
 
Во спадак плямені сыноў Юдзіных, па радзімах іхных:

І былі гарады ад ускраін сыноў Юды каля межаў Эдома ў Нагэбе: Кабсээль, і Эдэр, і Ягур,
 
І месты канцавыя плямені сыноў Юдзіных сумежныя зь Едомам на паўдні былі: Каўцэель а Едэр а Яґур

і Кіна, і Дымона, і Адада,
 
А Кіна а Дымона а Адада

і Кадэс, і Асор, і Ятнан,
 
А Кедэш а Гацор а Іфнан,

і Зіф, і Тэлем, і Балот,
 
Зыф а Тэлем а Ве-Алоф

і Асор-Хадата, і Карыят, Эсрон — гэта Асор,
 
А Гацор-Гадафа а Кіра-Гэцрон, накш Гацор,

і Амам, і Сама, і Малада,
 
Амам а Шэма а Молада

і Асаргада, і Гасэмон, і Бэтпэлет,
 
А Гацар-Ґадда а Гэшмон а Веф-Пелет

Асарсуал, Бээр-Сэба, Базіётыя,
 
А Гацар-Шуал, Вееф-Шэва а Візёфа,

і Баала, і Ійм, і Эсэм,
 
Ваала а Ім а Эцэм

і Эльталад, і Хэсіль, і Хорма,
 
А Елталад а Кесыл а Горма

і Сікэлаг, і Мадмена, і Сэнсэна,
 
А Цыклаґ а Мадмана а Сансана

і Лебаот, і Селім, і Эн-Рэмон — усіх гарадоў дваццаць дзевяць з вёскамі іх.
 
А Леваоф а Шэльгім а Аін а Рыммон: усіх дваццаць дзевяць местаў зь іх сёламі.

А на раўнінах вось гэтыя: Эстаол, і Цора, і Асэна,
 
На нізіне: Ештаол а Цора а Ашна,

і Заноэ, і Эн-Ганім, і Тафуа, і Энайм,
 
Заноаг, Ен-Ґаннім, Таппуаг а Енам,

і Ярмут, і Адалам, і Соха, і Азэка,
 
Ярмуф, Одолам, Сохо а Азэка,

і Саарым, і Адзітаім, і Гадэра, і Гадэратаім: чатырнаццаць гарадоў з вёскамі іх.
 
Шаараім, Адыфаім, Ґедэра або Ґедэрофаім: чатырнанцаць местаў зь іх сёламі.

І Санан, і Гадаса, і Магдал-Гад,
 
Цэнан а Гадаша, Міґдал-Ґад

і Дэлеан, і Міцпа, і Ецэтэль,
 
А Дылеан а Міцпе а Екфель,

і Лахіс, і Баскат, і Эглон,
 
Лахічы а Воцкаф а Еґлон

і Хэбон, і Лехемас, і Кэтліс,
 
А Хабон а Лагмам а Хіфліс

і Гадэрот, Бэтдагон, і Наама, і Македа: шаснаццаць гарадоў з вёскамі іх.
 
А Ґедэроф, Беф-Даґон, Наама а Макед: шаснанцаць местаў зь іх сёламі.

Лебна, і Этэр, і Асан,
 
Ліўна а Ефер а Ашан,

і Ефта, і Эсна, і Нэсіб,
 
Іфтаг а Ашна а Нецыў

і Кэйла, і Ахзіб, і Марэса: дзевяць гарадоў з іх вёскамі.
 
А Кеіла, Ахзыўў а Марэша: дзевяць местаў зь іх сёламі.

Акарон з яго навакольнымі гарадамі і вёскамі;
 
Екрон ізь местачкамі й сёламі яго.

ад Акарона аж да мора: усё, што знаходзіцца на баку Азота і вёсак яго,
 
І ад Екрону аж да мора ўсе, ціто каля Ашдоду, ізь сёламі іх.

Азот разам з яго гарадамі і вёскамі, Газа з залежнымі ад яе гарадамі і вёскамі аж да ручая Егіпецкага і Вялікага мора, што з’яўляецца мяжою.
 
Ашдод, местачкі яго а сёлы яго, Ґаза, местачкі яе а сёлы яе, аж да цур’я Ягіпецкага а вялікага мора, каторае граніца.

І на гары: Самір, і Ятэр, і Соха,
 
На гарах: Шамір а Ятыр а Сохо,

і Дан, і Карыят-Сэна, або Дабір,
 
Данна, Кіраф-Санна, накш Дэвір,

і Анаб, і Эстэмо, і Анім,
 
Анаў, Ештэмо а Анім

і Госэн, і Алон, і Хелон: адзінаццаць гарадоў з іх вёскамі.
 
А Ґошэн а Голон а Ґіло: адзінанцаць местаў зь іх сёламі.

Араб, і Дума, і Эсаан,
 
Араў, Дума а Ешан

і Янум, і Бэт-Тапуа, і Афэка,
 
А Янім, Веф-Таппуаг а Афека

і Амата, і Карыят-Арба, значыць Геброн, і Сіор: дзевяць гарадоў з іх вёскамі.
 
А Гумта а Кіра-Арба, накш Гэўрон, а Цыор: дзевяць местаў зь іх сёламі.

Маон, і Кармэль, і Зіф, і Юта,
 
Маон, Карміл а Зыф а Юта

і Езрагэль, і Юкадам, і Заноэ,
 
А Ізрэель а Екдэам а Заноаг,

Акаін, Габа і Тамна: дзесяць гарадоў з іх вёскамі.
 
Каін, Ґівеа а Фімна: дзесяць местаў зь іх сёламі.

Галгал, Бэтсур, і Гэдор,
 
Галгул, Веф-Цур а Ґедор,

і Марэт, і Бэтанот, і Эльтэкон: шэсць гарадоў з іх вёскамі. Тэкуэ, і Эфрата, значыць Бэтлехэм, і Пэгор, і Этам, і Кулон, і Татам, і Сорэс, і Карэм, і Галім, і Бэтэр, і Манагат: адзінаццаць гарадоў з іх вёскамі.
 
А Маараф а Беф-Аноф а Елтэкон: шэсьць местаў зь іх сёламі.

Карыят-Баал, значыць Карыят-Ярымd, і Арэба: два гарады з іх вёскамі.
 
Кіраф-Ваал, накш Кіра-Еарым а Раўва: два месты зь іх сёламі.

У пустыні: Бэт-Араба, Мэдын і Сахаха,
 
На пустыні: Веф-Араба, Міддын а Сэкаха,

і Нэбсан, і горад Сонца, і Эн-Гадзі: шэсць гарадоў з вёскамі іх.
 
Ніўшан, Места Солі а Ен-Ґеды: шэсьць местаў ізь сёламі іх.

Сыны Юды не маглі, аднак, знішчыць евусеяў; евусеі з сынамі Юды пражываюць у Ерузаліме да сённяшняга дня.
 
Але Евусэяў, жыхараў Ерузаліму, не маглі выгнаць сынове Юдзіны, і жывець Евусэй у Ерузаліме аж дагэтуль.