Яна 5 разьдзел

 

 

Пасля гэтага было юдэйскае свята, і Езус прыйшоў у Ерузалем.

 

Пасля гэтага быў дзень святочны ў юдэяў, і Ісус прыйшоў у Ерузалім.

Ёсць жа ў Ерузалеме каля Авечай брамы купальня, якая па-габрэйску называецца Бэтэзда і якая мае пяць портыкаў.

 

А ў Ерузаліме ёсць ля Авечай брамы купальня, якая па-гебрайску завецца Бэтсата, якая мае пяць прысенкаў.

У іх ляжала мноства хворых, сляпых, кульгавых, паралізаваных.

 

У іх ляжала шмат хворых, сляпых, кульгавых, ссохлых.

 

[Бо Анёл Госпадаў час ад часу сыходзіў у купальню і ўзрушваў ваду, і той, хто першы ўваходзіў па ўзрушэнні вады, аздараўляўся, якой бы ні быў апанаваны немаччу.]

Быў там адзін чалавек, які хварэў трыццаць восем гадоў.

 

І быў там адзін чалавек, што хварэў трыццаць восем гадоў.

Езус, убачыўшы яго ляжачым і пазнаўшы, што ён хварэе ўжо доўгі час, сказаў яму: «Хочаш стаць здаровым?»

 

Калі Ісус убачыў, што той ляжаў, ды даведаўся, што ён ужо доўгі час хварэе, спытаўся ў яго: «Ці хочаш быць здаровы?»

Хворы адказаў Яму: «Пане, я не маю чалавека, які апусціў бы мяне ў купальню, калі ўзварушыцца вада. Пакуль я іду, іншы ўжо сыходзіць перада мною».

 

Хворы адказаў Яму: «Госпадзе, не маю чалавека, каб мяне ўкінуў у купальню, калі ўзварухнецца вада; бо калі я сам прыходжу, хто іншы перада мной уваходзіць».

Кажа яму Езус: «Устань, вазьмі насілкі свае і хадзі».

 

Кажа яму Ісус: «Падыміся, вазьмі ляжак свой і хадзі».

І адразу выздаравеў той чалавек, узяў насілкі свае і пайшоў.А быў у гэты дзень шабат.

 

І адразу стаў здаровым чалавек, і ўзяў ляжак свой, і хадзіў. А была субота ў гэты дзень.

Таму сказалі юдэі аздароўленаму: «Сёння шабат, і табе не дазваляецца браць ложа тваё».

 

Дык казалі юдэі таму, хто аздаравіўся: «Сёння субота, нельга табе насіць ляжак твой».

Ён адказаў ім: «Той, хто аздаравіў мяне, сказаў мне: “Вазьмі ложа сваё і хадзі”».

 

А ён адказаў ім: «Той, Хто аздаравіў мяне, сказаў мне: “Вазьмі ляжак свой ды хадзі”».

Спыталіся ў яго: «Хто той чалавек, які сказаў табе: “Вазьмі і хадзі?”»

 

Дык пыталі ў яго: “Што гэта за чалавек, які табе сказаў: “Вазьмі і хадзі”»?

Але аздароўлены не ведаў, хто гэта, бо Езус знік у натоўпе, які быў у тым месцы.

 

А той, хто быў аздароўлены, не ведаў, хто гэта быў; бо Ісус адышоўся ад людзей, што сабраліся ў тым месцы.

Пасля таго знайшоў яго Езус у святыні і сказаў яму: «Вось, ты выздаравеў. Не грашы больш, каб не здарылася з табою чаго горшага».

 

Потым напаткаў яго Ісус у святыні і сказаў яму: «Вось, ты паздаравеў; ужо болей не грашы, каб не здарылася табе што горшае».

Чалавек гэты пайшоў і абвясціў юдэям, што гэта Езус аздаравіў яго.

 

Пайшоў той чалавек і паведаміў юдэям, што Ісус — Той, Хто зрабіў яго здаровым.

І таму юдэі пераследавалі Езуса, бо Ён зрабіў гэта ў шабат.

 

Таму пераследавалі юдэі Ісуса, бо Ён рабіў такое ў суботу.

А Езус адказаў юдэям: «Айцец Мой дзейнічае дагэтуль, і Я дзейнічаю».

 

Але Ісус адказаў ім: «Айцец Мой дагэтуль робіць так, і Я раблю».

За гэта юдэі яшчэ больш намагаліся забіць Яго, бо Ён не толькі зняважыў шабат, але таксама называў Бога сваім Айцом, робячы сябе роўным Богу.

 

Дзеля таго тым больш шукалі юдэі, як забіць Яго, бо не толькі парушаў суботу, але і Бога называў Айцом Сваім, раўняючы сябе з Богам.

Тады Езус сказаў ім у адказ: «Сапраўды, сапраўды кажу вам: не можа Сын рабіць сам ад сябе нічога, калі б не бачыў Айца, які робіць. Бо што робіць Ён, тое таксама робіць Сын.

 

І вось, адказаў ім Ісус і сказаў: «Сапраўды, сапраўды кажу вам: Сын не можа нічога зрабіць Сам ад Сябе, але толькі тое, што бачыць, як Айцец робіць; бо што Ён робіць, тое таксама Сын робіць.

Бо Айцец любіць Сына і паказвае Яму ўсё, што сам робіць, і пакажа Яму справы большыя за гэтыя, каб вы дзівіліся.

 

Бо Айцец любіць Сына і паказвае Яму ўсё, што Сам робіць, і яшчэ большыя за гэтыя пакажа Яму справы, каб вы дзівіліся.

Бо як Айцец уваскрашае мёртвых і ажыўляе, так і Сын ажыўляе тых, каго хоча.

 

Бо як Айцец уваскрашае памерлых і ажыўляе, так і Сын, каго хоча, ажыўляе.

Бо Айцец нікога не судзіць, але ўвесь суд аддаў Сыну,

 

Бо Айцец нікога не судзіць, але ўвесь суд перадаў Сыну,

каб усе шанавалі Сына, як шануюць Айца. Хто не шануе Сына, той не шануе Айца, які паслаў Яго.

 

каб усе шанавалі Сына, як шануюць Айца. Хто не шануе Сына, не шануе таксама Айца, Які паслаў Яго.

Сапраўды, сапраўды кажу вам: хто слухае Маё слова і верыць у таго, хто паслаў Мяне, мае жыццё вечнае і не прыходзіць на суд, але перайшоў ад смерці да жыцця.

 

Сапраўды, сапраўды кажу вам: хто слухае Маё слова ды верыць Таму, Хто Мяне паслаў, мае жыццё вечнае, ды не ідзе на суд, але ад смерці пераходзіць да жыцця.

Сапраўды, сапраўды кажу вам: надыходзіць гадзіна і ўжо настала, калі мёртвыя пачуюць голас Сына Божага, і якія пачуюць, ажывуць.

 

Сапраўды, сапраўды кажу вам: надыходзіць час, ды нават ужо надышоў, калі мёртвыя пачуюць голас Сына Божага, і тыя, што пачуюць, ажывуць.

Бо, як Айцец мае ў сабе жыццё, так і Сыну даў мець жыццё ў сабе.

 

Бо як Айцец мае жыццё Сам у Сабе, так і Сыну даў мець жыццё ў Сабе Самім;

І даў Яму ўладу вяршыць суд, бо Ён Сын Чалавечы.

 

ды даў Яму ўладу судзіць, бо Ён — Сын Чалавечы.

Не здзіўляйцеся гэтаму, бо надыходзіць гадзіна, калі ўсе, хто ў магілах, пачуюць голас Ягоны,

 

Не дзівіцеся таму, бо надыходзіць гадзіна, у якую ўсе, што ў магілах, пачуюць голас Яго,

і выйдуць, хто чыніў дабро, каб уваскрэснуць для жыцця, а хто рабіў зло, каб уваскрэснуць для асуджэння.

 

і тыя, што добра рабілі, пойдуць да ўваскрашэння жыцця, а тыя, што блага рабілі, — да ўваскрашэння суда.

Я нічога не магу рабіць ад сябе. Як чую, так суджу, і суд Мой справядлівы, бо Я не шукаю сваёй волі, але волі таго, хто паслаў Мяне.

 

Сам ад Сябе Я нічога не магу рабіць; суджу так, як чую, ды суд Мой справядлівы, бо не шукаю Маёй волі, але волі Таго, Хто Мяне паслаў.

Калі б Я сведчыў пра самога сябе, то сведчанне Маё не было б праўдзівае.

 

Калі Я Сам сведчу аб Сабе, сведчанне Маё праўдзівае;

Але ёсць іншы, хто сведчыць пра Мяне, і Я ведаю, што праўдзівае сведчанне, якім сведчыць пра Мяне.

 

бо ёсць іншы, Хто сведчыць пра Мяне, і ведаю, што сведчанне пра Мяне, якое Ён прадстаўляе, праўдзівае.

Вы пасылалі да Яна, і ён засведчыў аб праўдзе.

 

Вы пасылалі да Яна, і ён сведчыў праўдзіва;

Я ж не ад чалавека прымаю сведчанне, але кажу гэта, каб вы былі збаўленыя.

 

але Я не ад чалавека прымаю сведчанне, а кажу гэта, каб вы былі збаўлены.

Ён быў светачам, які гарэў і свяціў, а вы хацелі нейкі час парадавацца пры святле ягоным.

 

Ён быў свяцільняй, якая гарыць і свеціць, але вы толькі хвілінку захацелі пацешыцца святлом яго.

Я ж маю сведчанне большае за Янава. Бо справы, якія Айцец даў Мне здзейсніць, тыя справы, якія раблю, сведчаць пра Мяне, што Айцец паслаў Мяне.

 

Але Я маю сведчанне большае за Яна; вось, справы, якія Мне Айцец даручыў, каб Я выканаў іх, і самі справы, якія Я раблю, сведчаць пра Мяне, што Айцец Мяне паслаў.

Айцец, які паслаў Мяне, сам засведчыў пра Мяне. Вы ніколі не чулі голасу Ягонага, і не бачылі аблічча Яго,

 

Ды і Айцец, Які Мяне паслаў, засведчыў пра Мяне. Але вы голасу Яго ніколі не чулі і аблічча Яго не бачылі,

і не маеце слова Ягонага, якое было б у вас, бо не верыце таму, каго Ён паслаў.

 

і слова Яго не маеце ў сабе трывала, бо вы не верыце Таму, Каго Ён паслаў.

Вы даследуеце Пісанні, бо думаеце, што ў іх вы маеце жыццё вечнае, а яны сведчаць пра Мяне.

 

Разгледзьце Пісанні, бо вы думаеце, што маеце ў іх жыццё вечнае; а яны — гэта тое, што сведчыць пра Мяне.

Але вы не хочаце прыйсці да Мяне, каб мець жыццё.

 

Але да Мяне не хочаце ісці, каб мець жыццё.

Я не прымаю славы ад людзей,

 

Славы ад людзей не прымаю,

але ведаю, што вы не маеце ў сабе любові да Бога.

 

але вас я спазнаў, што любові да Бога ў сабе не маеце.

Я прыйшоў у імя Айца Майго, і вы не прымаеце Мяне. Калі б іншы прыйшоў у імя сваё, вы прынялі б яго.

 

Я прыйшоў у імя Айца Майго, і вы не прымаеце Мяне; а, калі б хто іншы прыйшоў у сваё імя, таго прымеце.

Як можаце верыць, калі прымаеце славу адзін ад аднаго, а славы, якая паходзіць ад адзінага Бога, не шукаеце?

 

Як жа можаце верыць вы, што хвалу прымаеце адзін ад аднаго, а хвалы, што ад адзінага Бога, не шукаеце?

Не думайце, што Я буду абвінавачваць вас перад Айцом. Ёсць абвінаваўца ваш, Майсей, на якога вы спадзяецеся.

 

Не думайце, што Я вас буду вінаваціць перад Айцом; ёсць той, хто будзе вінаваціць вас: Майсей, на якога вы спадзеяцеся.

Бо калі б вы верылі Майсею, паверылі б і Мне, бо ён пісаў пра Мяне.

 

Бо каб вы верылі Майсею, дык паверылі б вы і Мне; бо ён пра Мяне пісаў.

А калі не верыце ягоным пісанням, як паверыце Маім словам?»

 

Але калі вы пісанням яго не верыце, дык як жа паверыце словам Маім?»