1 Пятра 4 разьдзел

 

 

Дык вось, як Хрыстос пацярпеў за нас целам, дык і вы ўзбройцеся тою самаю думкаю; бо хто пакутуе целам, той перастае грашыць,

 

Дык калі Хрыстус цярпеў за нас Целам (на Целе), дык і вы ўзбройцеся тою самою думкаю, што хто цярпеў целам, перастаў грашыць,

каб рэшту часу ў целе ўжо жыць не паводле людзкіх пахацінстваў, а паводле волі Божай.

 

каб астатак жыцьця (часу) у целе пражыць не для страсьцяў людзкіх, але для волі Божай.

Бо досыць, што вы ў мінулым часе жыцьця чынілі волю язычніцкую, аддаючыся нечысьці, пажадзе (мужаложству, скаталожству, непатрэбным помыслам), п’янству, лішніцы ў ежы і пітве і недарэчнаму ідаласлужэньню;

 

Даволі, што ўжо ў мінулы час (ранейшы час) жылі вы (спаганялі вы) па звычаю (волі) паганаў: у разбэшчанасьці, страсьцях, у злоўжаваньні віна, абжарстве, п'янстве і агідным ідалахвальстве.

таму яны і зьдзіўляюцца, што вы ня маеце ўдзелу зь імі ў той самай распусьце, і бэсьцяць вас;

 

Дзеля таго яны дзівяцца, што вы ня топіцеся разам з імі ў тым самым віры распусты ды таму блага аб вас гавораць (блявузгаюць).

яны дадуць адказ Таму, Хто неўзабаве мае судзіць жывых і мёртвых.

 

Яны здадуць справаздачу Таму, Хто гатоў (мае прыйсьці) судзіць жывых і памёршых.

Бо на тое і мёртвым было зьвеставана, каб яны па-людзку целам суд прыняўшы, жылі пабожна духам.

 

Таму была вяшчана Эвангелія нават і памёршым, каб яны, хоць асуджаны на целе як людзі, жылі б духам па волі Божай.

Зрэшты, блізкі ўсяму канец. Дык вось будзьце ў добрым розуме і чувайце ў малітвах.

 

Усім ужо блізкі канец. Дык будзьце растаропнымі і трэзвымі, каб маглі маліцца.

А найболей за ўсё майце шчырую любоў адно да аднаго, бо любоў пакрывае мноства грахоў;

 

Асабліва мейце пастаянную любоў між сабой, бо любоў закрывае (касьце) многа грахоў.

будзьце гасьцінныя адно да аднаго без нарокаў;

 

Будзьце адны другім без нараканьня гасьціннымі.

служэце адно аднаму, кожны тым дарам, які атрымаў, як добрыя дойліды разнастайнай мілаты Божай.

 

Будзьце ўслужлівымі адны другім, тым дарам, які хто атрымаў, як добрыя гаспадары (раздаўцы) шматлікай ласкі Божай.

Калі гаворыць хто, гавары як словы Божыя; ці калі служыць хто, служы сілаю, якую дае Бог, каб ва ўсім ўслаўляўся Бог празь Ісуса Хрыста, Якому слава і ўлада навекі вечныя. Амін.

 

Калі хто прамаўляе (мае дар мовы) — хай гэта будуць словы Божыя. Калі хто паслугуе — хай паслугуе моцай дадзенай яму Богам, так, каб ва ўсім быў праслаўлены Бог праз Езуса Хрыста. Яму хвала і моц у вякі вечныя.

Любасныя! вогненнай спакусы, што пасылаецца на выпрабаваньне вам, ня цурайцеся, быццам прыгоды вам чужой,

 

Дарагія! Не дзівецеся, што паліць вас агонь, на выпрабаваньне ён вашае, як бы што нечаканае напаткала,

але як што вы маеце долю ў Хрыстовых цярпеньнях, радуйцеся, ды і ў зьяўленьні славы Ягонай узрадуецеся і ўзьвесялецеся.

 

але на сколькі вы ўдзельнічаеце ў цярпеньнях Хрыстовых, цешцеся, каб у аб'яве Ягонай Хвалы — цешыліся вы з радасьцю.

Калі клянуць вас за імя Хрыстовае, дык вы дабрашчасныя, бо Дух славы, Дух Божы спачывае на вас: тыя ганяць Яго, а вы ўслаўляйце.

 

Калі зьневажаюць вас у імя Хрыста — вы шчасьлівыя, бо Дух хвалы і Божы на вас супачывае.

Толькі б не пацярпеў хто з вас як забойца, альбо злодзей, альбо як ліхадзей, альбо як захопнік чужога;

 

Хай ніхто з вас не цярпіць як забойца, або злодзей, або ліхотнік, або сквапнік на чужое.

а калі як Хрысьціянін, дык не саромейся, а ўслаўляй Бога за такую долю.

 

Калі ж цярпіць як хрысьціянін, хай не саромецца, але хай хваліць Бога ў гэтым імю.

Бо пара пачынацца суду з дома Божага; а калі найперш з нас пачнецца, дык які канец тым, хто не скараецца Дабравесьцю Божаму?

 

Такі бо час, каб суд распачаўся ад Божага дому. Калі найперш ад нас, дык які канец будзе тых, што ня слухаюць Божай Эвангеліі?

І калі праведнік ледзьве ратуецца, дык бязбожнік і грэшны дзе апынецца?

 

А калі справядлівы заледзь будзе збаўлены, дык дзе ж апынецца бязбогі і грэшнік?

Дык вось, пакутнікі па волі Божай няхай аддадуць Яму, як праўдзіваму Садзецелю, душы свае, робячы дабро.

 

Дык тыя, што цярпяць згодна з воляй Божай, паручаюць свае душы вернаму Тварцу, бо добра жылі.