Выслоўяў Саламонавых 11 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Антонія Бокуна
Хвальшывая вага — агідна СПАДАРУ, але супоўны камень — любата Яму.
Агіда для ГОСПАДА — ша́лі падманлівыя, а ва́гі дакладныя даспадобы Яму.
Прыйдзе пыха, і прыйдзе сорам, але ізь сьціплымі — мудрасьць.
Прыходзіць пыхлівасьць, прыходзіць і ганьба, а ў пакорлівых — мудрасьць.
Беззаганнасьць пасьцівых будзе весьці іх, але папсаванасьць выступнікаў зьнішча іх.
Беззаганнасьць пра́вых вядзе іх, а крывадушнасьць здрадлівых загубіць іх.
Багацьце не даець карысьці ў дзень гневу, але справядлівасьць вывальняе ад сьмерці.
Не дапаможа багацьце ў дзень гневу, а праведнасьць ратуе ад сьмерці.
Справядлівасьць беззаганных раўнуе дарогу іхную, але ў нягоднасьці сваёй паваліцца нягодны.
Праведнасьць беззаганнага раўняе шлях ягоны, а бязбожнік па́дае праз бязбожнасьць сваю.
Справядлівасьць пасьцівых вывальняе іх, але нягоднасьць выступнікаў злове іх.
Праведнасьць пра́вых ратуе іх, а ліхадзеі будуць злоўленыя злачынствам сваім.
Як нягодны чалавек памірае, спадзева загіне, і надзея несправядлівых гіне.
Калі памірае чалавек бязбожны, гіне надзея [яго], і спадзяваньне злачынцаў прападае.
Справядлівы вывальнены зь немарасьці, і луча нягодны замест яго.
Праведнік ратуецца ад бяды, а бязбожнік прыходзіць на месца яго.
Вуснамі падлыжніка гіне прыяцель ягоны, але ведаю справядлівага будзе вывальнены.
Крывадушнік вуснамі забівае бліжняга свайго, а праведнік ратуецца праз веданьне.
З дасьпеху справядлівых цешыцца места, і як гінуць нягодныя — вяселіцца.
Калі добра ідзе праведным, радуецца горад, і калі гінуць бязбожнікі, сьвяткуе.
Дабраславенствам пасьцівых места павышаецца, але вуснамі нягодных бурыцца,
Дабраславенствам пра́вых узвышаецца горад, а вуснамі бязбожнікаў руйнуецца.
Хто грэбуе прыяцелям сваім; у тога не стаець розуму, але людзіна разумная маўчыць.
Той, хто пазбаўлены розуму, пагарджае бліжнім сваім, а чалавек разумны захоўвае мір.
Язычнік адкрые тайну, але верны дух пакрывае справу.
Хто ходзіць з абмовамі, адкрывае таямніцу, а той, хто верны духам, захоўвае слова.
Ідзе няма парадаў, люд упадае, але помач ад шмат параднікаў.
Дзе няма добрай ра́ды, народ прападае, а пры мностве дарадцаў — выратаваньне.
Ліха будзе таму, хто паручыўся за чужніка, але бясьпечны, хто ненавідзе рукаемства.
Шкодзіць сабе той, хто паручаецца за чужога, а хто ненавідзіць даваць руку, той бясьпечны.
Пасьцівая жонка заховуе пасьцівасьць, а дужы заховуе багацьце.
Пачцівая жанчына здабывае славу, і моцныя здабываюць багацьце.
Дзее добра душы сваёй людзіна міласэрная, але немарасьце цела свае неміласьціўны.
Чалавек міласэрны робіць дабро душы сваёй, а бязьлітасны нішчыць цела сваё.
Нягодны робе ашукаю работу, але сяўбіт справядлівасьці — праўдзівая заплата.
Падманлівы набытак здабудзе бязбожнік, а таму, хто сее праведнасьць, будзе пэўная нагарода.
Справядлівасьць да жыцьця, а хто жанецца за ліхам — да свае сьмерці.
Праведнасьць [вядзе] да жыцьця, а хто імкнецца да зла, [імкнецца] да сьмерці.
Агіда СПАДАРУ крутадушныя сэрцам, але зычлівасьць Яго да пасьцівых у дарозе сваёй.
Агіда для ГОСПАДА крывадушныя сэрцам, але тыя, хто ходзяць беззаганна, даспадобы Яму.
Можна паручыцца, што ліхадзей ня будзе непакараны, насеньне ж справядлівых будзе вывальнена.
Можна паручы́цца, зло не пазьбегне пакараньня, а насеньне праведных будзе збаўленае.
Залатая жуковіна ў лычу сьвіньні — харошая жонка без разважнасьці.
Як залатое колца ў лычы сьвіньні, так прыгожая жанчына, але бяз розуму.
Жаданьне справядлівых — адно дабро, спадзева нягодных — гнеў.
Прагненьне праведнікаў — толькі дабро, а чаканьне бязбожнікаў — гнеў.
Ё шчодры, і дадаецца яму, а другі лішне ашчадны, адылі галее.
Адзін сыпе [шчодра], і дадаецца яму, а другі лішне ашчадны, і бяднее.
Дабрадзейная душа ўесца; і хто даець піць, таму дадуць.
Дабрадзейная душа будзе насычана, і хто поіць [другіх], сам напоены будзе.
Хто задзержуе збожжа, таго клінець люд; але дабраславенства на галаву таго, хто прадаець.
Хто затрымлівае збожжа, таго праклінае народ, але дабраславенства на галаве таго, хто продае.
Хто ўлегліва шукае дабра, шукае зычлівасьці; але хто шукае ліха, да тога яно прыйдзе.
Хто імкнецца да дабра, той шукае зычлівасьці, а хто шукае зла, да таго яно прыйдзе.
Хто спадзяецца на свае багацьце, упадзець; але, як зяленіва, справядлівыя заквітуць.
Хто спадзяецца на багацьце сваё, упадзе, а праведнікі, як лісьце, зелянеюць.
Хто бурае дом свой, таму спадзець вецер, і дурны будзе слугою мудраму сэрцам.
Хто руйнуе дом свой, атрымае ў спадчыну вецер, і неразумны будзе слугою мудрага сэрцам.
Плады справядлівага — дзерва жыцьця, і мудры прыдбаець душы.
Плод праведнага — дрэва жыцьця, і мудры здабывае душы.
Вось, справядлівы будзе мець адплату на зямлі, пагатове нягоднік а грэшнік.
Вось, праведнік будзе мець адплату на зямлі, пагатоў бязбожнік і грэшнік.
