Эклезіяста 7 разьдзел

 

 

Лепш добрае імя, чым пахкія алейкі, і дзень смерці [лепшы] за дзень нараджэння.

 

Добрае імя лепшае ад каштоўнай масьці і дзень сьмерці ад дня нараджэньня.

Лепш ісці ў дом жалобы, чым у дом банкету; бо ў гэтым канец кожнага чалавека і жывы збярэ гэта ў сэрцы.

 

Лепш хадзіць у дом плачу, чым у дом бяседы, бо там бачыш канец кожнага чалавека, а жывы прыложыць гэта да свайго сэрца.

Лепшы смутак за смех, бо праз засмучанасць твару выпраўляецца душа.

 

Сум лепшы ад сьмеху, бо пры суме аблічча палепшываецца сэрца.

Сэрца мудрых — у доме жалобы, а сэрца неразумных — у доме весялосці.

 

Сэрца мудрых у доме плачу, а сэрца дурных у доме вясельля.

Лепш цярпець нападкі мудрага, чым радавацца спевам неразумнага,

 

Лепш слухаць абвінавачваньне мудрага, чым песьні дурнога;

бо як трэскат гаручых церняў пад катлом, так і смех неразумнага. Але і гэта марнасць.

 

бо сьмех дурнога — тое самае, што трэск гальля цёрну пад катлом. І гэта дарэмнасьць.

Бо паклёп робіць разумнага дурным, а падарунак адурняе сэрца.

 

Прыгнятаючы іншых мудры робіцца дурным, а дары асьляпляюць сэрца.

Лепшы канец справы, чым [яе] пачатак, лепшы цярплівы за самаўпэўненага.

 

Канец справы лепшы, чым пачатак; чалавек цярплівы лепшы, чым горды.

Не будзь скоры ў душы да гневу, бо гнеў спачывае ў душы неразумнага.

 

Ня будзь у духу тваім хуткі да гневу, бо гнеў спачывае ў сэрцах дурных.

Не кажы: «Якая, ты думаеш, прычына таго, што ранейшыя часы былі лепшымі, чым цяпер?» Бо не з мудрасці ты пытаешся пра гэта.

 

Не кажы: — чаму гэта ранейшыя дні былі лепшыя за цяперашнія, бо ня з мудрасьці ты пытаеш гэта.

Добрая мудрасць разам з багаццямі і карысная тым, якія бачаць сонца.

 

Мудрасьць добрая пры маемасьці і карысная тым, хто бачыць сонца,

Бо як дапамагае мудрасць, так дапамагаюць грошы; але адукаванасць мае тую перавагу, што мудрасць дае жыццё свайму ўладальніку.

 

бо ў цяні мудрасьці, як у цяні серабра адпачывае чалавек, але перавага мудрасьці ў тым, што мудрасьць дае жыцьцё тым, хто ёю валодае.

Прыгледзься да спраў Божых: бо ніхто не змог бы выпрастаць тое, што крывым Ён зрабіў.

 

Прыгледзься Божым учынкам, бо хто можа выпраставаць тое, што зрабіў крывым?

У добры дзень пацяшайся з дабра, а ў дзень ліхі падумай: як тое, так і гэтае стварыў Бог, каб чалавек не даведаўся нічога пра будучыню.

 

У добры час карыстайся дабром, а ў благі час раздумывай: і адно і другое зрабіў Бог па тое, каб чалавек нічога ня мог даведацца таго, што будзе пасьля яго.

Усё я бачыў у дні марнасці маёй: ёсць справядлівы, які гіне ў справядлівасці сваёй, ёсць і бязбожнік, які доўгі час жыве ў нягоднасці сваёй.

 

Усяго нагледзеўся я ў надарэмныя дні мае: справядлівы гіне ў сваёй справядлівасьці; бязбожнік доўга жыве ў сваёй злосьці.

Не будзь занадта справядлівым і мудрым звыш меры! Нашто ты хочаш пагубіць сябе?

 

Ня будзь занадта суровы, ані занадта мудрым: пашто табе губіць сябе?

Не чыні занадта бязбожна і не будзь неразумным! Нашто табе паміраць не ў свой час?

 

Не аддавайся граху і ня будзь шалёным: пашто табе паміраць не ў свой час?

Добра, каб ты трымаў тое, што маеш, але добра, каб і ад іншага не адводзіў рукі тваёй, бо хто шануе Бога, таго і другога пазбегне.

 

Добра, калі ты будзеш трымацца аднаго і не адымаць рукі ад другога, дзеля таго, што той, хто баіцца Бога, унікне ўсяго гэтага.

Мудрасць робіць мудрага дужэйшым за дзесяць князёў горада.

 

Мудрасьць робіць мудрага сільнейшым за дзесяць валадароў, якія ёсьць у месьце.

Бо няма на зямлі чалавека справядлівага, які чыніў бы дабро і не грашыў.

 

Запраўды няма справядлівага чалавека на зямлі, які-б рабіў дабро і не грашыў.

Але і да ўсіх слоў, што гавораць, не прыкладай сэрца свайго, каб не пачуў часам, як твой слуга абгаворвае цябе;

 

Дзеля гэтага не зварочывай увагі на кожнае сказанае слова, каб не пачуць, як слугі блага гавораць аб табе,

бо сумленне тваё ведае, што і ты часта абгаворваў другіх.

 

бо тваё сэрца ведае шмат выпадкаў, калі і ты сам блага гаварыў аб іншых.

Усё гэта я спазнаў праз мудрасць, сказаў: «Зраблюся мудрым».

 

Усё гэта я выпрабаваў мудрасьцяй і сказаў: — буду мудрым; але мудрасьць далёка ад мяне.

А яна далей адступілася ад мяне. Далёка тое, што было, і глыбокая бездань. Хто даследуе яе?

 

Далёка тое, што было і глыбока, — хто гэта знойдзе.

Разгледзеў я ўсё душой маёй, каб пазнаць, разгледзець і адшукаць мудрасць і розум і пераканацца, што бязбожнасць — гэта неразумнасць, а аблуда — безразважнасць.

 

Зьвярнуўся я сэрцам маім да таго, каб знайсьці і пазнаць і дасьлежаваць мудрасьць і розум і пазнаць бязбожнасьць, дурноту, няведы і шаленства;

І выявіў я, што гарчэйшая за смерць жанчына, яна — пастка паляўнічых, і сіло — сэрца яе, путы — рукі яе. Той, хто падабаецца Богу, пазбегне яе; той жа, хто грэшнік, будзе зняволены ёю.

 

і знайшоў я, што жанчына горш сьмерці, бо яна — сетка, а сэрца яе — сіло, а рукі яе — путы. Добры перад Богам збавіцца ад яе, а грэшнік будзе ёю злоўлены.

«Вось што я высветліў, — сказаў Эклезіяст, — адно за другім, каб здабыць праўду,

 

Вось гэта знайшоў я, сказаў Экклезіяст, дасьледуючы адно за другім.

якую дагэтуль шукае душа мая, і я не знайшоў: адшукаў я аднаго чалавека з тысячы, а жанчыны сярод усіх ні адной не знайшоў.

 

Чаго яшчэ шукала мая душа і чаго я не знайшоў? Мужчыну ад тысячы я знайшоў, але жанчыны паміж усімі я не знайшоў.

Вось толькі што знайшоў я: што Бог стварыў чалавека праўдзівым, а людзі кінуліся ў бясконцыя росшукі».

 

Толькі гэта знайшоў я, што Бог стварыў чалавека добрым, а людзі скіраваліся за рожнымі думкамі.