Лукаша 2 разьдзел

Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Сабілы і Малахава

 
 

І сталася ў тыя дні: выйшаў загад ад цэзара Аўгуста, каб перапісаць увесь свет.
 
І сталася ў тыя дні: выйшаў загад ад кесара Аўгуста зрабіць перапіс па ўсёй зямлі.

Гэты перапіс быў першы і зроблены за гаспадараннем Квірына ў Сірыі.
 
Гэта быў першы перапіс, калі ў Сірыі гаспадарыў Кірынэй.

І ішлі ўсе запісацца, кожны ў свой горад.
 
І ўсе ішлі запісвацца, кожны ў сваё места.

Пайшоў таксама і Язэп з Галілеі, з горада Назарэта, у Юдэю, у Давідаў горад, які называўся Бэтлехэм, таму што быў з дому і роду Давідава,
 
Пайшоў таксама і Язэп з Галілеі зь места Назарэту ў Юдэю, у места Давідавае, званае Бэтляем, бо ён быў з дому і роду Давідавага,

каб запісацца разам з Марыяй, заручанай яму жонкаю, Якая была цяжарная.
 
запісацца з Марыляй, заручанай зь ім жонкай, якая была цяжарная.

І сталася, калі там былі, прыйшоў час нарадзіць Ёй.
 
І сталася: калі яны былі там, споўніліся дні радзіць ёй;

І нарадзіла Сына Свайго першароднага, і спавіла Яго ў пялёнкі, і паклала Яго ў яслі, бо не было для іх месца ў заездзе.
 
і нарадзіла Сына свайго Першынца і спавіла Яго і паклала Яго ў ясьлі, бо ня было ім мейсца ў заезьдзе.

У той ваколіцы былі пастухі на полі, якія пільнавалі і вартавалі ўночы пры сваім статку.
 
І ў той мясцовасьці былі пастухі ў полі, якія старажавалі ў начы, ахоўваючы свой статак.

І паўстаў перад імі Анёл Госпадаў, і слава Госпада асвяціла іх, і яны вельмі спалохаліся.
 
І вось зьявіўся ім Ангел Госпада, і слава Госпадава асьвяціла іх; і спалохаліся страхам вялікім.

І сказаў ім Анёл: «Не бойцеся, вось, абвяшчаю вам радасць вялікую, якая будзе ўсім людзям:
 
І сказаў ім Ангел: ня бойцеся! Бо вось абвяшчаю вам вялікую радасьць, якая будзе ўсяму народу;

сёння нарадзіўся вам Збаўца, Які ёсць Хрыстос Госпад, у горадзе Давіда.
 
бо сягоньня нарадзіўся вам у месту Давідавым Збавіцель, Каторы ёсьць Хрыстос Госпад;

Такі вось вам знак: знойдзеце Дзіцятка, спавітае ў пялёнкі і пакладзенае ў яслях».
 
і такі вам знак: знойдзеце Дзіця спавітае, ляжачае ў ясьлях.

Ды раптам з Анёлам з’явілася мноства войска нябеснага, славячы Бога і кажучы:
 
І раптам зьявілася з Ангелам шматлікае войска Нябеснае, славячых Бога і гаворачых:

«Слава на вышынях Богу, і на зямлі супакой, людзям — добрая воля!»
 
Слава Богу ў вышэйшых нябёсах, і на зямлі мір, у людзях добрая воля.

І сталася, як анёлы ўзняліся ад іх на неба, пастухі казалі адзін аднаму: «Хадземце ў Бэтлехэм і пабачым, што там сталася, пра што паведаміў нам Госпад».
 
І сталася: калі адыйшлі ад іх Ангелы на неба, і тады людзі-пастухі сказалі адзін аднаму: пойдзем у Бэтляем і паглядзім тую падзею, якая адбылася, пра якую абвясьціў нам Госпад,

І пайшлі, спяшаючыся, і знайшлі Марыю, і Язэпа, і Дзіця, што было пакладзена ў яслях.
 
і пасьпешна прыйшлі і знайшлі Марылю і Язэпа, і Дзіцятка, што ляжыць у ясьлях.

А ўбачыўшы, паведамілі пра слова, якое ім было сказана пра Дзіця гэтае.
 
Убачыўшы ж абвясьцілі пра слова, якое было сказана ім пра гэтае Дзіця.

І ўсе, што чулі, дзівіліся таму, што ім расказалі пастухі.
 
І ўсе, хто пачуў зьдзівіліся з таго, што расказалі ім пастухі.

Марыя ж захоўвала ўсе гэтыя словы, складаючы ў сэрцы Сваім.
 
А Марыля захоўвала ўсе словы гэтыя, складаючы ў сэрцы сваім.

І вярнуліся пастухі, славячы і хвалячы Бога за ўсё, што чулі і бачылі, як ім было сказана.
 
І вярнуліся пастухі, славячы і выхваляючы Бога за ўсё, што пачулі і ўбачылі, як было сказана ім.

І, калі мінула восем дзён, калі належала абрэзаць Дзіця, назвалі Яго імем Ісус, якое было Яму дадзена Анёлам, перш чым Ён быў пачаты ва ўлонні.
 
І калі споўнілася восем дзён, (каб) абрэзаць Дзіця, і далі Яму Імя Ісус, названае Ангелам перш зачацьця Яго ў чэраве.

І, калі споўніліся дні ачышчэння Яе па законе Майсея, прынеслі Яго ў Ерузалім, каб прадставіць Госпаду,
 
А калі споўніліся дні ачышчэньня яе па Закону Масеяваму, прынесьлі Яго ў Ярузалім, (каб) прадставіць (Яго) Госпаду,

як напісана ў законе Госпада: «Кожнае дзіця мужчынскага полу, што раскрывае ўлонне, будзе пасвячона Госпаду»,
 
як напісана ў Законе Госпада: (каб) кожная істота мужчынскага полу, раскрываючая чэрава, «сьвятое Госпаду» названа будзе (Вых. 13:2),

ды каб скласці ахвяру паводле таго, што сказана ў законе Госпада: пару туркавак або два галубы.
 
і прынесьці ахвяру паводля сказанага ў Законе Госпада, дзьве гарліцы або дваіх птушанят галубіных.

І вось, у той час быў у Ерузаліме чалавек, на імя Сімяон, і быў ён справядлівы, і баяўся Бога, і чакаў суцяшэння Ізраэля, і Дух Святы быў на ім.
 
І вось быў у Ярузаліме чалавек, імя якому Сымон. І чалавек гэты, праведны і пабожны, ён чакаў суцяшэньня Ізраэлявага, і Дух Сьвяты быў на ім.

Ён атрымаў абяцанне ад Духа Святога, што не пабачыць смерці, пакуль перш не ўбачыць Хрыста Госпадава.
 
І было яму прадвешчана ад Духа Сьвятога, (што ён) ня ўбачыць сьмерці, пакуль ня ўбачыць Хрыста Госпадавага.

І, ведзены Духам, ён пайшоў у святыню. І, калі бацькі прынеслі Дзіцятка Ісуса ў святыню, каб выканаць закон адносна Яго,
 
І прыйшоў (ён) у Духу ў Сьвятыню. І калі бацькі прынесьлі Дзіця Ісуса, (каб) ім выканаць над Ім паводля прадпісанага Законам,

ён узяў Яго на рукі свае, і дабраславіў Бога, і сказаў:
 
і ён узяў Яго на свае рукі і багаславіў Бога і сказаў:

«Цяпер па слове Тваім, Госпадзе, адпускаеш паслугача Твайго ў супакоі,
 
цяпер адпускаеш раба Твайго, Уладару, паводля Слова Твайго, у міру,

бо вочы мае бачылі збаўленне Тваё,
 
бо ўбачылі вочы мае збаўленьне Тваё,

якое Ты прыгатаваў перад абліччам усіх народаў;
 
каторае Ты ўгатаваў перад абліччам усіх народаў,

святло для прасвятлення паганаў і славу народа Твайго, Ізраэля».
 
Сьвятло для асьветы паганаў і Славу народу Твайго Ізраэля.

Язэп жа і Маці Яго дзівіліся таму, што аб Ім казалі.
 
Язэп жа і маці Ягоная дзівіліся ад таго, што сказана пра Яго.

І дабраславіў іх Сімяон, кажучы Марыі, Маці Яго: «Вось, Ён пастаўлены на падзенне і на паўстанне многіх у Ізраэлі ды на знак, якому будуць працівіцца,
 
І багаславіў іх Сымон і сказаў Марылі, маці Ягонай: вось, Ён ляжыць на ўпадак і паўстаньне многіх у Ізраэлю, і на знак, (якому) працівіцца будуць,

і Тваю ўласную душу праб’е меч, каб выявіліся намеры многіх сэрцаў».
 
і табе самой душу́ пратне меч, каб адкрыліся помыслы многіх сэрцаў.

Там жа была і прарочыца Ганна, дачка Фануэля, з пакалення Асэрава. Яна была на схіле дзён сваіх, ад дзявоцтва свайго з мужам жыла сем гадоў,
 
І была Ганна прарочыца, дачка Хвануілава, з калена Асіравага. Яна (была) састарэлай у днях многіх, пражыўшая з мужам сем гадоў ад дзявоцтва свайго.

і была ўдавой васьмідзесяці чатырох гадоў, якая не пакідала святыні, служачы там Богу днём і ўночы ў постах і маленнях.
 
І яна, удава гадоў каля васьмідзясяці чатырох, якая ня адыходзіла ад Сьвятыні, постам ды малітваю служачы Богу дзень і ноч.

Яна, вось, прыйшоўшы ў тую пару, славіла Госпада і расказвала аб Ім усім, якія чакалі адкуплення ў Ерузаліме.
 
І яна (у) той час падыйшоўшы славіла Госпада і гаварыла пра Яго ўсім, што чакаюць збаўленьня ў Ярузаліме.

І, калі споўнілі ўсё паводле закону Госпада, вярнуліся ў Галілею, у Назарэт, горад свой.
 
І калі (яны) споўнілі ўсё паводля Закону Госпада, вярнуліся ў Галілею, у места іхнае Назарэт.

А Дзіця расло і ўмацоўвалася Духам, поўнае мудрасці, ды ласка Божая была на Ім.
 
Дзіця ж узрастала і ўзмацоўвалася духам, напаўняемы мудрасьцю; і Багадаць Боская была на Ім.

І хадзілі бацькі Яго штогод у Ерузалім на ўрачыстасць Пасхі.
 
І хадзілі бацькí Ягоныя кожны год у Ярузалім на сьвята Пасхі.

І, калі Ён меў ужо дванаццаць гадоў, пайшлі яны, як звычайна, на свята,
 
І калі (Яму) было дванаццаць гадоў, прыйшлі яны ў Ярузалім паводля звычаю сьвята.

і, калі, па заканчэнні святочных дзён, вярталіся, хлопчык Ісус застаўся ў Ерузаліме, і не заўважылі гэтага Язэп і Маці Яго.
 
І (калі) споўніліся тыя дні (сьвята), і калі яны вярталіся, застаўся падлетак Ісус у Ярузаліме, і ня заўважыў (таго) Язэп і маці Ягоная.

Думаючы, што Ісус ідзе сярод іншых, прайшлі дзень дарогі і шукалі Яго паміж сваякоў і знаёмых,
 
Мяркуючы ж, (што) Ён знаходзіцца з (другімі) спадарожнікамі, прайшлі дзённы шлях і пача́лі шукаць Яго паміж родзічамі і паміж знаёмымі.

і, не знайшоўшы Яго, вярнуліся ў Ерузалім, шукаючы Яго.
 
І, ня знайшоўшы Яго, вярнуліся ў Ярузалім, шукаючы Яго.

І сталася, што па трох днях знайшлі Яго ў святыні, і Ён сядзеў паміж настаўнікаў, слухаў іх і пытаўся ў іх.
 
І сталася, цераз тры дні знайшлі Яго ў Сьвятыні, се́дзячы пасярод настаўнікаў і слухаючы іх, і пытаючыся іх.

Усе, хто Яго слухалі, дзівіліся з розуму і адказаў Яго.
 
І дзівіліся ўсе, слухаючыя Яго, розуму і адказам Ягоным.

І, убачыўшы Яго, здзівіліся. І Маці Яго сказала Яму: «Сынок, чаму так нам зрабіў? Вось жа, бацька Твой і Я, пакутуючы, шукалі Цябе».
 
І ўбачыўшы Яго зьдзівіліся; і сказала Яму маці Ягоная: Дзіця! Чаму Ты зрабіў нам так? Вось ба́цька Твой і я пакутуючы шукалі Цябе.

А Ён гаворыць ім: «Навошта Мяне шукалі? Няўжо не ведалі, што Мне трэба быць у тым, што належыць Айцу Майму?»
 
І (Ён) сказаў ім: навошта (вы) шукалі Мяне? ці (вы) ня ведалі, што Мне трэба знаходзіцца ў тым, што належыць Ба́цьку Майму?

Але яны не зразумелі гэтых слоў, якія ім сказаў.
 
Але яны ня зразумелі слова, якое (Ён) сказаў ім.

І пайшоў з імі, і прыйшоў у Назарэт, і быў паслухмяны ім. І Маці Яго захавала ўсе словы гэтыя ў Сваім сэрцы.
 
І (Ён) пайшоў зь імі і прыйшоў у Назарэт і быў паслухмяны ім. І маці Ягоная захоўвала ўсе словы гэтыя ў сэрцы сваім.

А Ісус сталеў мудрасцю, і гадамі, і ласкаю ў Бога і ў людзей.
 
А Ісус узрастаў у мудрасьці і ўзросьце, і ў любві ў Бога і ў людзей.