Другі закон 8 разьдзел

 

 

Кожнае прыказанне, якое я табе сёння даю, выконвай з уважлівай пільнасцю, каб змаглі вы жыць і множыцца і каб, увайшоўшы, атрымалі ва ўласнасць зямлю, наконт якой прысягнуў Госпад бацькам вашым.

 

Кажное приказание, еже заповедаю вамъ днес, да наполните е со всею пилностию, да живи будете и умножитеся, и вшедъши, приимете землю, юже обещалъ Господь Богъ дати отцемъ вашим.

І ўспамінай усе шляхі, якімі выводзіў цябе Госпад, Бог твой, на працягу гэтых сарака гадоў праз пустыню, каб упакорыць цябе і выпрабаваць, ды каб стала вядома, што ў душы тваёй, ці будзеш ты захоўваць прыказанні Яго, ці не.

 

И помнити будете на вся пути ваша, по нихъже водилъ васъ Господь, Богъ вашъ, четыръдесятъ летъ по пустыни, да бы казнилъ васъ и искусилъ, и ознамилъ, что естъ во серцехъ вашихъ, будете ли хранити заповеди Его, чили ни.

Ён упакорыў цябе нястачай і даў табе есці манну, якой не ведаў ані ты, ані бацькі твае, каб паказаць табе, што не хлебам адзіным жыве чалавек, але кожным словам, якое выходзіць з вуснаў Госпада.

 

Гладомъ карал васъ и далъ вамъ въ пищи место манну, еяже не знали есте вы и ни отцеве ваши, да бы явилъ вамъ, иже не о самом хлебе живъ естъ человекъa, но о всем слове, иже походить из устъ Божиихъ.

Не меў ты недахопу ў адзенні тваім, у якое апранаўся, ды нага твая не пухла на працягу гэтых сарака гадоў.

 

Ризы ваше, имиже одевастеся, не погибоша от старости и нозе ваше не уязвишеся. И се четыредесятое лето ныне ест,

Дык разважай у сэрцы сваім, што, як чалавек гадуе сына свайго, так Госпад, Бог твой, гадаваў цябе,

 

да бы воспомянули есте въ серци своемъ, иже яко учинить человек сына своего, тако Господь, Бог вашъ, учинил ест васъ.

каб ты захоўваў прыказанні Госпада, Бога твайго, ішоў шляхамі Яго і шанаваў Яго.

 

Да сохраните заповеди Господа, Бога вашего, и да ходите въ путехъ Его и побоитеся Его,

Бо Госпад, Бог твой, завядзе цябе ў зямлю добрую, зямлю крыніц водных і ручаёў, дзе на палях і ў гарах прабіваюцца з глыбінь струмені,

 

Господь убо, Бог ваш, воведеть васъ в землю добрую, в землю, в нейже суть реки, потоци и кладези, и на горахъ земли тое, и на полех выходять криници из земли;

у зямлю пшаніцы, ячменю і вінаграду, у якой растуць фінікавае, гранатавае і аліўкавае дрэвы, у зямлю алею і мёду,

 

земля пшеници и ячьменя, и виноградовъ, на нейже ростеть смоковие, ябълока зернатые и масличие;

дзе без аніякай нястачы будзеш есці хлеб свой ды будзеш цешыцца мноствам усялякіх рэчаў; камяні яе — жалеза, а з гор яе прабіваюцца медныя руднікі;

 

земля масла и меду, в нейже без всего недостатку ести будете хлебъ вашъ и всихъ речей множество имети будете; в той же земли в камении естъ железо и на горахъ ея добывают медяное руды досыть.

каб, калі ты будзеш есці і наясіся, дабраславіў ты Госпада, Бога твайго, за зямлю найлепшую, якую даў Ён табе.

 

Егда же ести будете от нея и насытитеся, подякуете Господу Богу из земли доброе, юже далъ естъ вамъ.

Пільнуй і сцеражыся, каб часам не забыўся ты на Госпада, Бога твайго, і каб не занядбаў прыказанняў Яго, законаў і пастаноў, якія я даручаю табе сёння;

 

Будите жъ пилни и блюдитеся, да не забудете Господа, Бога вашего, и сохраните заповеди Его и суды Его, и обычае посвятные Его, еже заповедаю вамъ днесь.

а пасля таго, як будзеш есці і наясіся, пабудуеш прыгожыя дамы і абжывешся ў іх,

 

Да некогда, едши и насытивъшися, и домовъ добрыхъ собе наделавши, и живуще в нихъ,

і будзеш мець вялікія статкі буйной і дробнай жывёлы, а таксама вялікае мноства срэбра, золата і ўсялякіх рэчаў

 

и имеющи досыть злата, и сребра, и стадъ овець, и всехъ иныхъ речей,

сцеражыся, каб не ўзганарылася сэрца тваё і каб не забыўся ты на Госпада, Бога твайго, Які вывеў цябе з зямлі Егіпта, з дому няволі,

 

воздвигнетеb жъ серца ваше. И не запоминайте Господа, Бога вашего, изведшего васъ з Египта з дому работы;

і быў тваім правадыром праз пустыню вялікую і страшную, у якой былі змеі, якія абпальваюць, і скарпіёны, зямля сухая і поўнае бязводдзе; Ён вывеў табе ручаі са скалы вельмі цвёрдай,

 

и вожъ вашъ былъ ест во пустыни великой и грозной, в нейже быша змии, духомъ запаляющие, и скоропие, и гады велми ядовитые, еже словуть дыспа; и не имеахомъ воды ко питию, Той же изведе потоки водъ ис каменя претверъдаго;

і карміў цябе маннай у пустыні, чаго не ведалі бацькі твае, і пасля таго, як упакорыў і выпрабаваў цябе, урэшце пашкадаваў цябе,

 

и питалъ васъ манною во пустыни, еяже не знаху отци ваши; и егда показнил васъ и скусил, на конець слютовался над вами.

каб не гаварыў ты ў сэрцы тваім: «Сіла мая і моц рукі маёй — яны далі мне ўсё гэта»,

 

Да не глаголете въ серъцехъ своихъ: “Крепость наша и сила руку нашею учинила ест намъ вся сия”,

але каб памятаў ты Госпада, Бога твайго, што Ён надае табе сілы, каб мог дасягнуць ты поспеху, каб споўніў Ён запавет Свой, адносна якога склаў прысягу бацькам тваім, як паказвае сённяшні дзень.

 

но помните на Господа Бога, яко Той далъ естъ вамъ крепость, да бы наполнил завет Свой, еже завещалъ естъ со отци вашими, якоже явно во днешний день естъ.

А калі забудзеш ты пра Госпада, Бога твайго, і пойдзеш за іншымі багамі, і будзеш шанаваць іх і пакланяцца ім, — вось, цяпер сведчу перад вамі, што папрападаеце вы зусім.

 

Пакли же запоменете Господа, Бога вашего, и послужите богом чужимъ и поклонитеся имъ, се ныне известую вамъ, иже конечне загинете:

Як тыя народы, якія Госпад знішчыў у час прыходу вашага, так і вы загінеце, калі будзеце непаслухмяныя голасу Госпада, Бога вашага.

 

яко и людие тые, ихже загубить Господь Богъ предъ лицем вашимъ, тако и васъ погубить, естъли же не будете послушни заповедей Господа, Бога вашего.