Другі закон 3 разьдзел

 

 

Потым мы павярнулі і пайшлі дарогай на Басан; і выступіў Ог, цар Басана, насустрач нам з усім сваім народам ваяваць каля Эдраі.

 

Тогда, обратившися, идохомъ путемъ до Васана.b И изыде Огъ, царь Васанескъ, с людми своими. к бою противу намъ до Едраа.

Госпад сказаў мне: «Не бойся яго, бо Я аддаў яго ў рукі твае з усім народам і зямлёй яго; зробіш ты яму тое, што зрабіў Сэгону, цару амарэяў, які жыў у Хесебоне».

 

И рече Господь ко мне: “Не бойся его, понеже предахъ и в руце твое со всеми людми и землею его, и уделаешъ ему, якоже учинилъ еси Сеону, царю Аморейску, онже живяше въ Есвоне”.

І аддаў Госпад, Бог наш, у рукі нашы Ога, цара Басана, і ўвесь народ яго, і вынішчылі мы яго так, што ніхто не ўцалеў.

 

И далъ ест Господь Богъ в руце наше и Ога, царя Васанска, и всехъ людей его, и погубихомъ ихъ даже до скажения,

У той час захапілі мы ўсе яго гарады, і не было горада, які б пазбегнуў нас: шэсцьдзесят гарадоў, увесь абшар Аргоба, царства Ога ў Басане.

 

добывши всех градовъ его въ единъ часъ. Не было естъ ни единого места, егоже быхомъ не взяли: шестьдесят градовъ, всю страну Арговску царя Ога во Васане

Усе гарады былі ўмацаваныя вельмі высокімі мурамі, і брамамі, і заваламі, не лічачы многіх гарадоў, што не мелі муроў.

 

и вси грады, еже имеаше, были огражены стенами высокими и утвержены вратами и заворами. И посадов яко бы без числа, ониже не имели суть около себе стен,

І аддалі мы іх праклёну, як зрабілі Сэгону, цару Хесебона, знішчаючы кожны горад, мужчын, і жанчын, і дзяцей,

 

здобывали есмо и сказили, якоже и учинихомъ Сеону, царю Есевонеску. И сказивши кажное место а побивше муже и жены, и дети малые,

а жывёлу і здабычу з гарадоў забіралі сабе.

 

скотъ пакъ и користи градовы межи собою розделихомъ.

У той час узялі мы зямлю з рук двух цароў амарэйскіх, якія жылі за Ярданам, ад ручая Арнон аж да гары Гэрмон.

 

И приняхомъ в ты часы земли дву царей Аморейскихъ, ониже живяху предъ Іорданемъ, от потока Арнонъ даже до горы Гермонъ,

Сідонцы называюць Гэрмон Сірыёнам, а амарэі — Сэнірам.

 

еже Сидоняне называють Сарионъ и Амореане — Саниръ;

Усе гарады на раўніне, ды ўсю зямлю Галаад і Басан аж да Сальхі і Эдраі, гарадоў царства Ога ў Басане,

 

вси грады, иже лежать в ровнинахъ, и всю землю Галаадъ и Васанъ даже до Селеха и Едраа, градовъ царства Огова во Васане.

бо толькі Ог, цар Басана, быў апошні з рэфаімаў. Можна пабачыць яго жалезнае ложа. Хіба яно не ў Рабе, у сыноў Амона? Яно мае дзевяць локцяў даўжыні і чатыры — шырыні, меркаю локця мужчынскай рукі.

 

Самъ убо толико царь Огъ остал был от племеня волотовъ. Указывають ложе его жележноеc, еже естъ во Равафе сыновъ Аммонихъ: десяти локтей должиня его и четырехъ локтей шириня, мерячи локтемъ руки мужеское.

І ўзялі мы ва ўласнасць у той час гэтую зямлю ад Араэра над ручаём Арнон аж да паловы гары Галаад; і гарады яе аддаў я [пакаленням] Рубэна і Гада.

 

И взяли есмо землю его в той часъ от Ароира, града, еже естъ на брегу потока Арнона, даже до половины горы Галаадъ, и грады его дал есми поколению Рувинову и Гадову.

Рэшту Галаада і ўвесь Басан, царства Ога, даў я палове пакалення Манасы, увесь абшар Аргоба; увесь гэты прастор Басана называецца зямлёю рэфаімаў.

 

Другую же страну Галаадъ и всю Васанъ, землю царства Огова, далъ есми половине поколения Манасиина, и весь пределъ Арговъ, вся бо страна Васанъ словеть земля Волотовъ.

Яір, сын Манасы, здабыў увесь абшар Аргоба аж да межаў Гэсура і Мааха; і назваў іх сваім імем «Басан Гавот Яірa», так і да сённяшняга дня.

 

Яиръ, сынъ Манасиинъ, взялъ весь Аръговъ, даже до пределовъ Есуринъ и Маафатовъ, и прозвалъ именемъ своимъ землю Васанъ — Авоти-Яиръ, то естъ “села Яирова”, даже до днешнего дня.

Махіру я даў Галаад,

 

Махирови же далъ есми Галаад.

а пакаленням Рубэна і Гада даў частку зямлі Галаада аж да ручая Арнон, сярэдзіну ручая як мяжу аж да ручая Ябок, якая ёсць мяжою сыноў Амона,

 

Рувинови пакъ и Гадови далъ есми страны от земли Галаадъ даже до потока Арнона, половину потоку даже до водотечия Езевофъ, еже естъ предел сыновъ Аммонихъ,

і яшчэ Арабу з Ярданам як межы ад Кінэрэта да мора Арабы, якое ёсць морам Салёным ля падножжа гары Пісга на ўсход.

 

а ровнину пустыни и Іорданъ, и кончины Ценеретъ даже до моря Пустыни, еже ест Пресланое, под гору Фазгу, противу востоку солнца.

У гэты час даў я вам гэткі загад, кажучы: «Госпад, Бог ваш, даў вам гэтую зямлю ва ўласнасць; дык вы ўсе, здатныя да бою, пойдзеце, узброеныя, наперадзе братоў вашых, сыноў Ізраэля,

 

Заповедахъ теже вамъ, глаголя: “Господь, Богъ вашъ, даеть вамъ землю сию в достоание. Сего ради, воземши на ся зброю, идите жъ напредъ, предъ братиею вашею, сынми Ізраилевыми, вси мужи сильнии,

толькі без жонак, дзяцей і жывёлы. Я ведаю, што вы маеце вялікія статкі, дык яны павінны будуць застацца ў гарадах, якія я вам аддаў,

 

кроме женъ и детей младыхъ, вемъ убо, яко много имаете скоту, протожъ да останеть в местехъ, еже дахъ вамъ,

аж пакуль Госпад дасць супачынак братам вашым, як вам даў, ды аж пакуль і яны атрымаюць ва ўласнасць зямлю, якую Госпад, Бог ваш, мае даць ім за Ярданам; тады кожны вернецца да ўласнасці сваёй, якую я даў вам”.

 

дондеже Господь Богъ дасть отпочинение братии вашей, якоже и вамъ ныне далъ естъ, и владети будуть они теже землею за Іорданемъ, юже Господь Богъ дасть имъ; и тогда навратитеся единый кажный з васъ в достоания своя, яже далъ есми вамъ”.

У той час загадаў я Ешуа, кажучы: «Твае вочы бачылі, што зрабіў Госпад, Бог ваш, двум гэтым царам; так зробіць Ён усім царствам, да якіх ты маеш прыйсці.

 

Того теже часу приказалъ есми Ісусу, сыну Навину, глаголя: “Очи твои видели суть вся, елика учинилъ естъ Господь Богъ сима двема царема. По тому учинить всимъ царствам, до нихже ты вниидеши.

Не бойся іх: бо Госпад, Бог ваш, будзе ваяваць за вас».

 

Не бойся ихъ, Господь убо, Богъ вашъ, воевати будеть за васъ”.

Маліў я ў той час Госпада, кажучы:

 

И молихся Господу Богу в той часъ, глаголя:

«Госпадзе Божа, Ты пачаў Свайму слузе аб’яўляць Сваю веліч і руку магутную. Які ж ёсць іншы бог на небе або на зямлі, які б здолеў выканаць справы Твае і прыпадобніцца да магутнасці Тваёй?

 

“Господи, Боже мой! Ты еси почалъ указывати рабу Своему великую силу Свою и крепкую руку Свою, понеже несть Бога иного на небеси и на земли, онже бы моглъ чинити деля Твоя и прировнатися силе Твоей.

Дык дазволь мне прайсці і ўбачыць тую найлепшую зямлю за Ярданам, і гару тую выдатную, і Лібан».

 

Сего для пойду ныне и оглежу землю тую добрую за Иорданемъ и гору тую избранную и Ливанъ”.

Але разгневаўся Госпад на мяне з-за вас і не выслухаў мяне, але сказаў мне: «Хопіць табе, больш ніколі не гавары Мне пра гэта.

 

И розгневался естъ на мене Господь Богъ васъ ради и не хотелъ мя выслухати, и рече ко мне: “Досыть имей на том и николи не мовъ более ко Мне о речи сей!

Узыдзі на вяршыню Пісгі і паглядзі вачамі сваімі на захад і поўнач, поўдзень і ўсход, і агледзь, бо гэтага, вось, Ярдана ты не пяройдзеш.

 

Въступи на верхъ горы Фазги и погледи на вси старны воколо — на востокъ, на западъ, к полудню и к полунощи — и подивуйся земли той, понеже не пойдеши чересъ Іорданъ сей.

Загадай Ешуа, і падбадзёр яго, і падтрымай, бо ён пойдзе наперадзе гэтага народа і падзеліць для іх зямлю, якую ты маеш убачыць».

 

Прикажи Ісусу и укрепи его и потверди, той убо имать ити предъ людми сими и розделить имъ землю, юже согледаешь”.

Так былі мы ў даліне насупраць Бэт-Пэгора.

 

И тако остали есмо в долине противу храму кумира Фегора.