Другі закон 3 разьдзел

 

 

І павярнулі мы адтуль і йшлі да Васана, і выступіў супроць нас на вайну Ог, цар Васанскі, з усім народам сваім каля Эдрэі.

 

Тогда, обратившися, идохомъ путемъ до Васана.b И изыде Огъ, царь Васанескъ, с людми своими. к бою противу намъ до Едраа.

І сказаў мне Гасподзь: ня бойся яго, бо Я аддам у руку тваю яго і ўвесь народ ягоны і ўсю зямлю ягоную, і ты зробіш зь ім так, як зрабіў зь Сігонам, царом Амарэйскім, які жыў у Эсэвоне.

 

И рече Господь ко мне: “Не бойся его, понеже предахъ и в руце твое со всеми людми и землею его, и уделаешъ ему, якоже учинилъ еси Сеону, царю Аморейску, онже живяше въ Есвоне”.

І аддаў Гасподзь, Бог наш, у рукі нашыя і Ога, цара Васанскага, і ўвесь народ ягоны; і мы пабілі яго, так што нікога не засталося ў яго жывога;

 

И далъ ест Господь Богъ в руце наше и Ога, царя Васанска, и всехъ людей его, и погубихомъ ихъ даже до скажения,

і ўзялі мы ў той час усе гарады ягоныя; ня было горада, якога мы не ўзялі б у іх: шэсьцьдзясят гарадоў, усю вобласьць Аргоў, царства Ога Васанскага;

 

добывши всех градовъ его въ единъ часъ. Не было естъ ни единого места, егоже быхомъ не взяли: шестьдесят градовъ, всю страну Арговску царя Ога во Васане

усе гэтыя гарады ўмацаваныя былі высокімі сьценамі, брамамі й заваламі, апрача гарадоў неўмацаваных, даволі многіх;

 

и вси грады, еже имеаше, были огражены стенами высокими и утвержены вратами и заворами. И посадов яко бы без числа, ониже не имели суть около себе стен,

і выклялі мы іх, як зрабілі зь Сігонам, царом Эсэвонскім, выкляўшы кожны горад з мужчынамі, жанчынамі й дзецьмі;

 

здобывали есмо и сказили, якоже и учинихомъ Сеону, царю Есевонеску. И сказивши кажное место а побивше муже и жены, и дети малые,

а ўсё быдла і захопленае ў гарадах узялі сабе здабычаю.

 

скотъ пакъ и користи градовы межи собою розделихомъ.

І ўзялі мы ў той час з рукі двух цароў Амарэйскіх зямлю гэтую, якая па гэты бок Ярдана, ад патока Арнона да гары Эрмона, —

 

И приняхомъ в ты часы земли дву царей Аморейскихъ, ониже живяху предъ Іорданемъ, от потока Арнонъ даже до горы Гермонъ,

Сіданяне Эрмон называюць Сірыёнам, а Амарэі называюць яго Сэнірам, —

 

еже Сидоняне называють Сарионъ и Амореане — Саниръ;

усе гарады на раўніне, увесь Галаад і ўвесь Васан да Салхі й Эдрэі, гарады царства Ога Васанскага;

 

вси грады, иже лежать в ровнинахъ, и всю землю Галаадъ и Васанъ даже до Селеха и Едраа, градовъ царства Огова во Васане.

бо толькі Ог, цар Васанскі, заставаўся з Рэфаімаў. Вось, ложак ягоны, ложак жалезны, і цяпер у Раве, у сыноў Амонавых: даўжыня яго дзевяць локцяў, а шырыня яго чатыры локці, локцяў мужчынскіх.

 

Самъ убо толико царь Огъ остал был от племеня волотовъ. Указывають ложе его жележноеc, еже естъ во Равафе сыновъ Аммонихъ: десяти локтей должиня его и четырехъ локтей шириня, мерячи локтемъ руки мужеское.

Зямлю гэтую ўзялі мы ў той час, пачынаючы ад Араіра, які каля патока Арнона; і палавіну гары Галаада з гарадамі яе аддаў я племю Рувімаваму і Гадаваму;

 

И взяли есмо землю его в той часъ от Ароира, града, еже естъ на брегу потока Арнона, даже до половины горы Галаадъ, и грады его дал есми поколению Рувинову и Гадову.

а рэшту Галаада і ўвесь Васан, царства Ога, аддаў я палавіне племя Манасіінага, усю вобласьць Аргаў з усім Васанам.

 

Другую же страну Галаадъ и всю Васанъ, землю царства Огова, далъ есми половине поколения Манасиина, и весь пределъ Арговъ, вся бо страна Васанъ словеть земля Волотовъ.

Яір, сын Манасіін, узяў усю вобласьць Аргаў да межаў Гесурскіх І Маахскіх, і назваў Васан, паводле імя свайго, селішчамі Яіравымі, як і да сёньня;

 

Яиръ, сынъ Манасиинъ, взялъ весь Аръговъ, даже до пределовъ Есуринъ и Маафатовъ, и прозвалъ именемъ своимъ землю Васанъ — Авоти-Яиръ, то естъ “села Яирова”, даже до днешнего дня.

Махіру даў я Галаад;

 

Махирови же далъ есми Галаад.

а племю Рувімаваму і Гадаваму даў ад Галаада да патока Арнона, зямлю паміж патокам і мяжою, да патока Явока, мяжы сыноў Амонавых,

 

Рувинови пакъ и Гадови далъ есми страны от земли Галаадъ даже до потока Арнона, половину потоку даже до водотечия Езевофъ, еже естъ предел сыновъ Аммонихъ,

таксама раўніну і Ярдан, які ёсьць і мяжа, ад Кінэрата да мора раўніны, мора Салёнага, каля падножжа гары Фасгі на ўсход.

 

а ровнину пустыни и Іорданъ, и кончины Ценеретъ даже до моря Пустыни, еже ест Пресланое, под гору Фазгу, противу востоку солнца.

І загадаў я вам у той час, кажучы: Гасподзь, Бог ваш, даў вам зямлю гэтую ў валоданьне; усе здольныя да вайны, узброіўшыся, ідзеце паперадзе братоў вашых, сыноў Ізраілевых,

 

Заповедахъ теже вамъ, глаголя: “Господь, Богъ вашъ, даеть вамъ землю сию в достоание. Сего ради, воземши на ся зброю, идите жъ напредъ, предъ братиею вашею, сынми Ізраилевыми, вси мужи сильнии,

толькі жонкі вашыя і дзеці вашыя і быдла вашае няхай застануцца ў гарадах вашых, якія я даў вам,

 

кроме женъ и детей младыхъ, вемъ убо, яко много имаете скоту, протожъ да останеть в местехъ, еже дахъ вамъ,

пакуль Гасподзь ня дасьць спакою братам нашым, і пакуль і яны не атрымаюць у валоданьне зямлю, якую Гасподзь, Бог ваш, дасьць ім за Ярданам; тады вернецеся кожны ў сваё валоданьне, якое я даў вам.

 

дондеже Господь Богъ дасть отпочинение братии вашей, якоже и вамъ ныне далъ естъ, и владети будуть они теже землею за Іорданемъ, юже Господь Богъ дасть имъ; и тогда навратитеся единый кажный з васъ в достоания своя, яже далъ есми вамъ”.

І Ісусу наказаў я ў той час, кажучы: вочы твае бачылі ўсё, што зрабіў Гасподзь, Бог ваш, з двума царамі гэтымі; тое самае зробіць Гасподзь з усімі царствамі, якія ты будзеш праходзіць;

 

Того теже часу приказалъ есми Ісусу, сыну Навину, глаголя: “Очи твои видели суть вся, елика учинилъ естъ Господь Богъ сима двема царема. По тому учинить всимъ царствам, до нихже ты вниидеши.

ня бойцеся іх, бо Гасподзь, Бог ваш, Сам змагаецца за вас.

 

Не бойся ихъ, Господь убо, Богъ вашъ, воевати будеть за васъ”.

І маліўся я Госпаду ў той час, кажучы:

 

И молихся Господу Богу в той часъ, глаголя:

Уладару Госпадзе, Ты пачаў паказваць рабу Твайму веліч Тваю і моцную руку Тваю; бо які бог ёсьць на небе, альбо на зямлі, які мог бы чыніць такія дзеі, як Твае, і з магутнасьцю такою, як Твая?

 

“Господи, Боже мой! Ты еси почалъ указывати рабу Своему великую силу Свою и крепкую руку Свою, понеже несть Бога иного на небеси и на земли, онже бы моглъ чинити деля Твоя и прировнатися силе Твоей.

дай мне перайсьці і ўбачыць тую добрую зямлю, якая за Ярданам, і тую цудоўную гару і Ліван.

 

Сего для пойду ныне и оглежу землю тую добрую за Иорданемъ и гору тую избранную и Ливанъ”.

Але Гасподзь гневаўся на мяне за вас і не паслухаў мяне, і сказаў мне Гасподзь: годзе табе, больш не кажы Мне пра гэта;

 

И розгневался естъ на мене Господь Богъ васъ ради и не хотелъ мя выслухати, и рече ко мне: “Досыть имей на том и николи не мовъ более ко Мне о речи сей!

узыдзі на вяршыню Фасгі й зірні вачыма тваімі да мора і на поўнач, і на поўдзень і на ўсход, і паглядзі вачыма тваімі, бо ты не пяройдзеш за Ярдан гэты;

 

Въступи на верхъ горы Фазги и погледи на вси старны воколо — на востокъ, на западъ, к полудню и к полунощи — и подивуйся земли той, понеже не пойдеши чересъ Іорданъ сей.

і дай настаўленьне Ісусу, і ўмацуй яго, і ўцьвердзі яго; бо ён будзе папярэднічаць народу гэтаму і ён падзеліць ім на надзелы зямлю, на якую ты паглядзіш.

 

Прикажи Ісусу и укрепи его и потверди, той убо имать ити предъ людми сими и розделить имъ землю, юже согледаешь”.

І спыніліся мы ў даліне насупраць Бэт-Фэгора.

 

И тако остали есмо в долине противу храму кумира Фегора.