Другі закон 30 разьдзел

 

 

Калі прыйдуць на цябе ўсе словы гэтыя — дабраславеньне і пракляцьце, якія выклаў я табе, і прымеш іх да сэрца свайго сярод усіх народаў, у якіх расьсее цябе Гасподзь, Бог твой,

 

Внегда же приидут на вас вся слова сия, благославения или проклятия, еже положих предъ очима вашима, и приимете ли покаание въ серцехъ вашихъ, суще пленены во всехъ странахъ, до нихже распрашить васъ Господь, Богъ вашъ,a

і зьвернешся да Госпада, Бога твайго і паслухаешся голасу Ягонага, як я наказваю табе сёньня, ты і сыны твае ад усяго сэрца твайго і ад усёй душы тваёй, —

 

и навратитеся ль опять к Господу, Богу вашему, и послухаете заповедей Его, еже заповедаю вамъ днес, вы и сынове ваши от всего серца вашего, от всея души вашея,

тады Гасподзь, Бог твой, верне палонных тваіх і ўмілажаліцца зь цябе, і зноў зьбярэ ад усіх народаў, сярод якіх расьсее цябе Гасподзь, Бог твой.

 

тогда выведеть васъ Господь, Богъ вашъ, с неволи и слютуется над вами, и собереть васъ со всихъ странъ, до нихже первее распрашилъ былъ.b

Хоць бы ты быў расьсеяны да краю неба, і адтуль зьбярэ цябе Гасподзь, Бог твой, і адтуль возьме цябе,

 

Бы пакъ и во вси земли, еже суть под небесемъ, были есте розведены, отвсюду собереть вас Господь, Богъ ваш, и прииметь,

і прывядзе цябе Гасподзь, Бог твой, у зямлю, якою валодалі бацькі твае, і атрымаеш яе ў валоданьне, і ўдабрадзеіць табе і памножыць цябе больш за бацькоў тваіх;

 

и воведеть в землю, еюже владели суть отцеве ваши, и вселитеся в ней; и дасть вамъ благославение, и розмножить васъ более, нежели отцевъ ваших.

і абрэжа Гасподзь, Бог твой, сэрца тваё і сэрца нашчадкаў тваіх, каб ты любіў Госпада, Бога твайго, ад усяго сэрца твайго і ад усёй душы тваёй, каб жыць табе;

 

Обрежеть Господь, Богъ вашъ, серца ваша и серца сыновъ вашихъ, да возлюбиши Господа, Бога твоего, всимъ серцемъ и всею душею и долго живъ будеши.

тады Гасподзь, Бог твой, аберне ўсе праклёны гэтыя на ворагаў тваіх і ненавісьнікаў тваіх, якія гналі цябе,

 

И обратить Господь, Богъ вашъ, вся проклятия сия на враги ваша и на ненавидящихъ васъ, и на противящихся вамъ.

а ты абернешся і будзеш слухацца голасу Госпада і выконваць усе запаведзі Ягоныя, якія наказваю табе сёньня;

 

Вы же навратитеся и слышети будете гласъ Господа, Бога вашего, и полнити вся заповеди Его, еже заповедаю вамъ днесь.

зь лішкам дасьць табе Гасподзь, Бог твой, посьпех ва ўсякіх дзеях рук тваіх, у плодзе ўлоньня твайго, у плодзе быдла твайго, у плодзе зямлі тваёй; бо зноў радавацца будзе Гасподзь за цябе, дабрадзеючы табе, як Ён радаваўся за бацькоў тваіх,

 

И розмножить васъ Господь, Бог ваш, во всехъ делехъ руку вашихъ, во плоде чрева вашего, в стадехъ скоту вашего, во овощехъ земли вашее и в розмножении всего добра вашего. Навратится воистинну Господь, Богъ ваш, да бы ся потешил о всехъ добрыхъ речахъ вашихъ, якоже радовался естъ и о отцехъ вашихъ,

калі будзеш слухацца голасу Госпада, Бога твайго, шануючы запаведзі Ягоныя і пастановы Ягоныя, запісаныя ў гэтай кнізе закона, і калі зьвернешся да Госпада, Бога твайго, усім сэрцам тваім і ўсёю душою тваёю.

 

естъли же послушаете гласу Господа, Бога вашего, и сохраните вся заповеди Его и посвятные обычае, еже во книзе закона сего написаны суть, и навратитеся ль вы к Господу, Богу вашему, от всего серца вашего и от всея души вашея.

Бо запаведзь гэтая, якую я наказваю табе сёньня, не недаступная табе і не далёкая;

 

Заповедь сия, еже заповедаю вамъ днесь, не естъ надъ вами и ни далеко от васъ, и ни на небе положена,

яна не на небе, каб можна было казаць: «хто ўзышоў бы дзеля нас на неба і прынёс бы яе нам і даў бы нам пачуць яе, і мы выканалі б яе?»

 

аще речете: “Кто от насъ можеть воступити на небо, да бы ю оттоле принеслъ к намъ, да слышимо и деломъ наполнимо?”;

і не за морам яна, каб можна было казаць: «хто схадзіў бы дзеля нас за мора і прынёс бы яе нам і даў бы нам пачуць яе, і мы выканалі б яе?»

 

а ни теже за моремъ положена естъ, пакъли бы рекли есте: “Кто з насъ можеть переплавитися за море и оттоле привезти ю к намъ, да быхомъ могли е слышети и вчинити вся, елика приказа намъ?”,

але даволі блізкае да цябе слова гэтае: яно ў вуснах тваіх і ў сэрцы тваім, каб выконваць яго.

 

c но у васъ естъ слово сие велми близко — во встехъ вашихъ и в серцехъ вашихъ, да наполъните е.

Вось, я сёньня прапанаваў табе жыцьцё і дабро, сьмерць і зло.

 

Прото пильне знаменайте, иже положихъ днесь пред очима вашима добро и зло, живот и смерть,

Я, наказваю табе сёньня — любіць Госпада, Бога твайго, хадзіць па шляхах Ягоных і выконваць запаведзі Ягоныя і пастановы Ягоныя і законы Ягоныя, дык жыцьмеш і будзеш множыцца, і дабраславіць цябе Гасподзь, Бог твой, на зямлі, у якую ты ідзеш, каб авалодаць ёю;

 

да возлюбите Господа, Бога вашего, и походите в путехъ Его, и соблюдите заповеди Его, и сохраните обычае посвятные и суды Его, да живи будете и розмножитеся, и дасть вамъ благославение в земли, в нюже входите владети ею.

а калі адвернецца сэрца тваё, і ня будзеш слухацца, і заблудзішся, і пачнеш пакланяцца іншым багам і будзеш слугаваць ім,

 

Естъли же пакъ отвратите серце и не восхощете послушати, и прельщены суще, послужили бы богом чуждимъ,

дык я завяшчаю вам сёньня, што вы загінеце і не прабудзеце доўга на зямлі, дзеля авалоданьня якою ты пераходзіш Ярдан.

 

предповедаю вамъ днесь, иже скоро загинете и мало поживете в земли, до неяже, прешедши Іорданъ, вниидете обладати ею.

У сьведкі перад вамі заклікаю сёньня неба і зямлю: жыцьцё і сьмерць прапанаваў я табе, дабраславеньне і пракляцьце. Выберы жыцьцё, каб жыў ты і нашчадкі твае,

 

На сведецство беру собе днесь небо и зем[л]ю, иже предложихъ вамъ животъ и добро, смерть и зло, благославения и прокляти. Сего ради выберте собе животъ, и живи будете вы и сынове ваши.

любіў Госпада, Бога твайго, слухаўся голасу Ягонага і прыляпляўся да Яго; бо ў гэтым жыцьцё тваё і доўгасьць дзён тваіх, каб быць табе на зямлі, даць якую ім Гасподзь з прысягаю абяцаў бацькам тваім Абрагаму, Ісааку і Якаву.

 

И возлюбите Господа, Бога вашего, и послушайте гласу Его, и прилепитеся Ему, Той убо естъ животъ вашъ и долгота дней вашихъ, да поживете на земли, юже обещалъ Богъ отцемъ вашимъ — Аврааму, Ісааку и Якову — дати ю вамъ».