Другі закон 8 разьдзел

 

 

Усе запаведзі, якія я наказваю вам сёньня, старайцеся выконваць, каб вы былі жывыя і множыліся, і пайшлі й завалодалі зямлёю, даць якую запрысягнуўся Гасподзь бацькам вашым.

 

Кажное приказание, еже заповедаю вамъ днес, да наполните е со всею пилностию, да живи будете и умножитеся, и вшедъши, приимете землю, юже обещалъ Господь Богъ дати отцемъ вашим.

І памятай увесь шлях, якім вёў цябе Гасподзь, Бог твой, па пустыні, вось ужо сорак гадоў, каб упакорыць цябе, каб выпрабаваць цябе і даведацца, што ў сэрцы тваім, ці будзеш шанаваць запаведзі Ягоныя, а ці не;

 

И помнити будете на вся пути ваша, по нихъже водилъ васъ Господь, Богъ вашъ, четыръдесятъ летъ по пустыни, да бы казнилъ васъ и искусилъ, и ознамилъ, что естъ во серцехъ вашихъ, будете ли хранити заповеди Его, чили ни.

Ён упакорваў цябе, таміў цябе голадам і карміў цябе маннаю, якое ня ведаў ты і ня ведалі бацькі твае, каб паказаць табе, што не адным хлебам жыве чалавек, а ўсякім словам, якое сыходзіць з вуснаў Госпада, жыве чалавек;

 

Гладомъ карал васъ и далъ вамъ въ пищи место манну, еяже не знали есте вы и ни отцеве ваши, да бы явилъ вамъ, иже не о самом хлебе живъ естъ человекъa, но о всем слове, иже походить из устъ Божиихъ.

вопратка твая ня зношвалася на табе, і нага твая ня пухла, вось ужо сорак гадоў.

 

Ризы ваше, имиже одевастеся, не погибоша от старости и нозе ваше не уязвишеся. И се четыредесятое лето ныне ест,

І ведай у сэрцы тваім, што Гасподзь, Бог твой, вучыць цябе, як чалавек вучыць сына свайго.

 

да бы воспомянули есте въ серци своемъ, иже яко учинить человек сына своего, тако Господь, Бог вашъ, учинил ест васъ.

Дык вось шануй запаведзі Госпада, Бога твайго, хадзі шляхамі Ягонымі й баючыся Яго.

 

Да сохраните заповеди Господа, Бога вашего, и да ходите въ путехъ Его и побоитеся Его,

Бо Гасподзь, Бог твой, вядзе цябе ў зямлю добрую, у зямлю, дзе патокі водаў, крыніцы і азёры выходзяць з далінаў і гор

 

Господь убо, Бог ваш, воведеть васъ в землю добрую, в землю, в нейже суть реки, потоци и кладези, и на горахъ земли тое, и на полех выходять криници из земли;

у зямлю, дзе пшаніца, ячмень, вінаградныя лозы, смакоўніцы і гранатавыя дрэвы, дзе аліўныя дрэвы і мёд,

 

земля пшеници и ячьменя, и виноградовъ, на нейже ростеть смоковие, ябълока зернатые и масличие;

у зямлю, у якой бязьбедна есьцімеш хлеб твой і ні ў чым ня мецьмеш нястачы, у зямлю, у якой камяні — жалеза, і з гор якой будзеш высякаць медзь.

 

земля масла и меду, в нейже без всего недостатку ести будете хлебъ вашъ и всихъ речей множество имети будете; в той же земли в камении естъ железо и на горахъ ея добывают медяное руды досыть.

І калі будзеш есьці і наядацца, тады дабраслаўляй Госпада, Бога твайго, за добрую зямлю, якую Ён даў табе.

 

Егда же ести будете от нея и насытитеся, подякуете Господу Богу из земли доброе, юже далъ естъ вамъ.

Пільнуйся, каб не забыў ты Госпада, Бога твайго, не шануючы запаведзяў Ягоных і пастановаў Ягоных, якія сёньня наказваю табе.

 

Будите жъ пилни и блюдитеся, да не забудете Господа, Бога вашего, и сохраните заповеди Его и суды Его, и обычае посвятные Его, еже заповедаю вамъ днесь.

Калі будзеш есьці і наядацца, і пабудуеш добрыя дамы і будзеш жыць,

 

Да некогда, едши и насытивъшися, и домовъ добрыхъ собе наделавши, и живуще в нихъ,

і калі будзе ў цябе буйнога быдла багата, і будзе многа срэбра і золата, і ўсяго ў цябе будзе многа, —

 

и имеющи досыть злата, и сребра, и стадъ овець, и всехъ иныхъ речей,

дык глядзі, каб не напышылася сэрца тваё і не забыў ты Госпада, Бога твайго, які вывеў цябе зь зямлі Егіпецкай, з дома рабства;

 

воздвигнетеb жъ серца ваше. И не запоминайте Господа, Бога вашего, изведшего васъ з Египта з дому работы;

Які правёў цябе па пустыні вялікай і страшнай, дзе гады, васіліскі, скарпіёны і мясьціны сухія, на якіх няма вады; Які скрынічыў табе вады са скалы гранітнай,

 

и вожъ вашъ былъ ест во пустыни великой и грозной, в нейже быша змии, духомъ запаляющие, и скоропие, и гады велми ядовитые, еже словуть дыспа; и не имеахомъ воды ко питию, Той же изведе потоки водъ ис каменя претверъдаго;

карміў цябе ў пустыні маннаю, якой ня ведалі бацькі твае, каб упакорыць цябе і выпрабаваць цябе, каб пазьней зрабіць табе дабро,

 

и питалъ васъ манною во пустыни, еяже не знаху отци ваши; и егда показнил васъ и скусил, на конець слютовался над вами.

і каб ты не сказаў у сэрцы тваім: «мая сіла і моц рукі маёй прыдбалі мне багацьце гэтае»,

 

Да не глаголете въ серъцехъ своихъ: “Крепость наша и сила руку нашею учинила ест намъ вся сия”,

але каб памятаў Госпада, Бога твайго, бо Ён дае табе сілу набываць багацьце, каб выканаць, як сёньня, запавет Свой, які Ён прысягаю зацьвердзіў бацькам тваім.

 

но помните на Господа Бога, яко Той далъ естъ вамъ крепость, да бы наполнил завет Свой, еже завещалъ естъ со отци вашими, якоже явно во днешний день естъ.

Калі ж ты забудзеш Госпада, Бога твайго, і пойдзеш за багамі іншымі, і будзеш служыць ім і пакланяцца ім, дык сьведчу вам сёньня, што вы загінеце;

 

Пакли же запоменете Господа, Бога вашего, и послужите богом чужимъ и поклонитеся имъ, се ныне известую вамъ, иже конечне загинете:

як народы, якія Гасподзь вынішчае ад аблічча вашага, так загінеце і вы за тое, што не паслухаеце голасу Госпада, Бога вашага.

 

яко и людие тые, ихже загубить Господь Богъ предъ лицем вашимъ, тако и васъ погубить, естъли же не будете послушни заповедей Господа, Бога вашего.