Другі закон 18 разьдзел

 

 

Святары левіты, усё пакаленне Леві, хай не маюць ані часткі, ані ўласнасці ў Ізраэлю. Хай харчуюцца з ахвяр, паленых на ўшанаванне Госпада і спадчыны Яго.

 

Не будуть имети жерци и левгиты и вси, еже от того поколения суть, части и достоания со иными людми Ізраилевыми, понеже приносы и жертвы Господьня ести будуть.

Не атрымаюць яны нічога з уласнасці братоў сваіх: Сам Госпад — уласнасць іх, як Ён гэта сказаў ім.

 

И ничтоже иного возмуть от жребиевъ братии своея, Господь бо — Той естъ жребей и достоание ихъ, якоже глаголалъ естъ имъ.a

Вось што хай належыць па праву святару з таго, што народ складае ў ахвяру: якія складаюць у ахвяру вала або авечку, хай дадуць святару лапатку, сківіцы і страўнік,

 

Сее будеть отсужено жерцу от людей и от тыхъ, ониже приносять победную жертву: вола или овцу аще приносить, да дадуть жерцу плече и груди,

пяршыні збожжа свайго, віна і алею, а таксама воўны ад стрыжкі авечак.

 

теже зачатки жит, олея и вина и часть волны, егда овце стригуть,

Бо яго выбраў Госпад, Бог твой, з усіх пакаленняў тваіх, каб ён стаяў і служыў у імя Госпада, — сам ён і сыны яго, навечна.

 

тыхъ убо выбралъ естъ Господь Богъ от всехъ поколеней вашихъ, абы стояли и служили именю Господа, Бога вашего, тии и сынове их во веки.

Калі пакіне левіт адзін з гарадоў усяго Ізраэля, у якім жыве ён як прыхадзень, і захоча пайсці, жадаючы таго месца, якое выбраў Госпад,

 

Естъли бы захотел левгитин выйти из некоего места своего от всехъ градовъ Ізраилевыхъ, в нихже живяше, и жадал бы приити на место, еже избереть собе Господь Богъ,

хай служыць ён у імя Госпада, Бога свайго, як усе яго браты левіты, якія будуць стаяць там перад Госпадам,

 

то послужить тамъ во имя Господьне, яко инии левгитове, братия его, стоящие в той часъ предъ Господемь Богомъ;

хай атрымлівае ён такую ж частку ўтрымання, як і іншыя, за выключэннем таго, што належыць яму ад бацькоўскай спадчыны.

 

часть покармовъ брати будет, яко и инии, кроме того, еже во граде его по отци ему ся достало.

Калі ты ўвойдзеш у зямлю, якую дасць табе Госпад, Бог твой, сцеражыся, каб не навучыўся брыдотам гэтых народаў.

 

Егда ж вниидете до земли, юже Господь, Богъ вашъ, дасть вамъ, блюдитеся, да не наследуете мерзостей тыхъ народовъ

Хай не знойдзецца ў цябе той, хто б сына свайго або дачку праводзіў праз агонь, імкнуўся зведаць лёс або варажыў па рэчах ці па аблоках, хай не будзе чараўніка,

 

и да не знайдется межи вами, онже бы очищевалъ сына своего или дщеру свою, ведяй ихъ скрозе огонь, или кто пыталъ бы ся от гадачев или сохраняя сонныя видения.

ані заклінальніка, ані выклікаючага духаў, ані чарадзея, ані таго, хто запытвае ў памерлых,

 

И да не будет посреди вами чародейникъ ни заклинатель, ни волховъ и ни ищай отповеди от ворожбитовъ или от илживыхъ пророков, или от мертвых, пытая от таковыхъ речей правды,

бо брыдзіцца Госпад усім гэтым, і за злачынствы такога кшталту Ён выганіць іх у час прыходу твайго.

 

вся бо сия въ ненависти имать Господь, Богъ ваш, и для таковыхъ мерзостей погубить народы ты пред лицемъ вашимъ.

Будзь дасканалы і беззаганны перад Госпадам, Богам тваім.

 

Вы же внегда вниидете до земли ихъ, совершены и непосквернены будьте предъ Господемъ, Богомъ вашимъ,

Тыя вось народы, зямлёю якіх ты будзеш валодаць, слухаюць варажбітоў і прадказальнікаў; ты ж іначай навучаны Госпадам, Богам тваім.

 

людие убо сии, ихже землею вы владети будете, послухали суть чародейниковъ и ворожбитовъ, вы же иначей навчени есте от Господа, Бога вашего.

Прарока, як мяне, уздыме табе з народа твайго і з братоў тваіх Госпад, Бог твой, Яго слухайце.

 

Пророка з народу вашего и от братии вашей, яко мене, возбудить вамъ Господь, Богъ вашъ, того послухати будете,b

Як прасіў ты пра гэта ў Госпада, Бога твайго, на Гарэбе, у дзень сходу, калі казаў ты: “Не буду болей слухаць голас Госпада, Бога майго, і глядзець болей на агонь гэты вялікі, каб не памерці”.

 

якоже жадали есте сами на горе Ориве,c егда вси сниидостеся восполокъ, глаголюще: “Не можемъ более слышати гласу Господа, Бога нашего, и видети огня превеликого сего, да не помремъ”.

І сказаў мне Госпад: “Слушна тое, што яны сказалі.

 

Тогда рече ко мне Господь Богъ: “Добре суть все молвили.

Я пастаўлю ім паміж братоў іх Прарока, падобнага табе, ды ўкладу словы Мае ў Яго вусны, і Ён скажа ім усё, што Я Яму загадаю.

 

Пророка возбужу имъ от среды братии ихъ, подобнаго тобе, и вложу слово Мое во вста его, и будеть глаголати к нимъ все, елико повелю ему.

Хто ж слоў Маіх, якія будзе прамаўляць Ён у імя Маё, не захоча слухаць, Я пакараю таго.

 

И кто бы пакъ не восхотелъ послушати словъ Моихъ, еже молвити будет пророкъ той во имя Мое, то Азъ буду мстити над нимъ.

А прарок, разбэшчаны пыхаю, які захоча гаварыць у імя Маё тое, чаго Я не загадаў, каб ён гаварыў, або ў імя чужых багоў, будзе забіты.

 

Естъли бы пакъ пророкъ некий, споръностию порушенъ сый, и хотелъ бы молвити тые слова, ихже не повелехъ ему, а то бы глаголалъ именемъ боговъ иныхъ, да убитъ будеть пророкъ той”.

А калі ты падумаеш у маўклівым разважанні: “Як я магу пазнаць слова, якога Госпад не гаварыў?”, —

 

Пакли же речете во серци своемъ: “Яко мы можем познати тые слова, ихже не молвилъ естъ къ пророку Господь, Бог нашъ?”, тое будете имети за знамение:

гэтакі будзеш мець знак: калі прарок той прадказаў штосьці ў імя Госпада і гэта не споўнілася, значыцца, Госпад гэтага не казаў, але прарок казаў гэта праз пыхлівасць душы сваёй, таму не бойся яго.

 

еже бы во имя Господьне пророкъ той пророковал и не сталося такъ — того не глаголал ест Господь, но самъ пророкъ во гордости своей смыслил ест тое, протожъ не бойтеся его.