Другі закон 18 разьдзел

 

 

Хай ня будзе ў сьвятароў Левітаў, у ўсяго плямені Левавага дзелі а спадку з Ізраелям: яны маюць жывіцца аброкамі СПАДАРОВЫМІ й Ягонай дзельлю;

 

Не будуть имети жерци и левгиты и вси, еже от того поколения суть, части и достоания со иными людми Ізраилевыми, понеже приносы и жертвы Господьня ести будуть.

Спадку ж ня будзе яму памеж братоў ягоных: Сам СПАДАР спадак ягоны, як казаў Ён яму.

 

И ничтоже иного возмуть от жребиевъ братии своея, Господь бо — Той естъ жребей и достоание ихъ, якоже глаголалъ естъ имъ.a

І во што мае быць прызначана сьвятаром ад люду, ад абракаючых на аброк вала альбо авечкі: аддаваць сьвятару лапатку, шчэляпы а трыбух.

 

Сее будеть отсужено жерцу от людей и от тыхъ, ониже приносять победную жертву: вола или овцу аще приносить, да дадуть жерцу плече и груди,

Пачаткі збожжа свайго, віннога соку свайго й алівы свае, і пачаткі воўны авец сваіх аддаваць яму;

 

теже зачатки жит, олея и вина и часть волны, егда овце стригуть,

Бо яго абраў СПАДАР, Бог твой, з усіх плямёнаў тваіх, каб ён стаяў, каб служыў у іменю СПАДАРА, сам а сынове ягоныя ўсі дні.

 

тыхъ убо выбралъ естъ Господь Богъ от всехъ поколеней вашихъ, абы стояли и служили именю Господа, Бога вашего, тии и сынове их во веки.

І калі прыдзе Левіт із аднае з брамаў з усяго Ізраеля, ідзе ён жыў, і прыдзе на зычаньне душы свае на месца, каторае абярэць СПАДАР,

 

Естъли бы захотел левгитин выйти из некоего места своего от всехъ градовъ Ізраилевыхъ, в нихже живяше, и жадал бы приити на место, еже избереть собе Господь Богъ,

І будзе служыць у іменю СПАДАРА, Бога свайго, як і ўсі браты ягоныя Левіты, што стаяць там перад СПАДАРОМ;

 

то послужить тамъ во имя Господьне, яко инии левгитове, братия его, стоящие в той часъ предъ Господемь Богомъ;

То хай яны карыстаюць із аднолькавае дзелі, звыш адзяржанага ад продажы баччыны.

 

часть покармовъ брати будет, яко и инии, кроме того, еже во граде его по отци ему ся достало.

Як ты ўвыйдзеш у зямлю, каторую СПАДАР, Бог твой, даець табе, ня вучыся рабіць падобна да брыды тых народаў:

 

Егда ж вниидете до земли, юже Господь, Богъ вашъ, дасть вамъ, блюдитеся, да не наследуете мерзостей тыхъ народовъ

Ня мае быць знойдзены ў цябе праводзячы сына свайго альбо дачку сваю перазь цяпло, вяшчун вешчаваньня, назіраньнік часоў, варажбіт, вядзьмар,

 

и да не знайдется межи вами, онже бы очищевалъ сына своего или дщеру свою, ведяй ихъ скрозе огонь, или кто пыталъ бы ся от гадачев или сохраняя сонныя видения.

Чараўнік, выгукаючы духі, знахар і пытаючы ў мертвых;

 

И да не будет посреди вами чародейникъ ни заклинатель, ни волховъ и ни ищай отповеди от ворожбитовъ или от илживыхъ пророков, или от мертвых, пытая от таковыхъ речей правды,

Бо агіда СПАДАРУ кажны, што робе гэта, і за гэтыя агіды СПАДАР, Бог твой, выганяе іх ад віду твайго.

 

вся бо сия въ ненависти имать Господь, Богъ ваш, и для таковыхъ мерзостей погубить народы ты пред лицемъ вашимъ.

Будзь беззаганны із СПАДАРОМ, Богам сваім;

 

Вы же внегда вниидете до земли ихъ, совершены и непосквернены будьте предъ Господемъ, Богомъ вашимъ,

Бо народы тыя, каторыя ты выганяеш, слухаюць назіраньнікаў часоў а вяшчуноў; але табе ня тое даў СПАДАР, Бог твой.

 

людие убо сии, ихже землею вы владети будете, послухали суть чародейниковъ и ворожбитовъ, вы же иначей навчени есте от Господа, Бога вашего.

Прароку з пасярод цябе, з братоў тваіх, як мяне, узьніме табе СПАДАР, Бог твой, Яго слухайце;

 

Пророка з народу вашего и от братии вашей, яко мене, возбудить вамъ Господь, Богъ вашъ, того послухати будете,b

Подле ўсяго, чаго ты прасіў у СПАДАРА, Бога свайго, ля Горыву ў дзень збору, кажучы: "Хай не пачую болей голасу СПАДАРА, Бога свайго, і цяпла гэтага вялікага няхай не абачу болей, каб імне не памерці".

 

якоже жадали есте сами на горе Ориве,c егда вси сниидостеся восполокъ, глаголюще: “Не можемъ более слышати гласу Господа, Бога нашего, и видети огня превеликого сего, да не помремъ”.

І сказаў імне СПАДАР: "Добра тое, што яны казалі.

 

Тогда рече ко мне Господь Богъ: “Добре суть все молвили.

Прароку я ўзьніму ім із пасярод братоў іхных, такога як ты, і дам словы Мае ў вусны Ягоныя, і Ён будзе казаць ім усе, што Я раскажу Яму;

 

Пророка возбужу имъ от среды братии ихъ, подобнаго тобе, и вложу слово Мое во вста его, и будеть глаголати к нимъ все, елико повелю ему.

І будзе, што хто не паслухае словаў Маіх, каторыя будзе гукаць імям Маім, тый адкажа Імне.

 

И кто бы пакъ не восхотелъ послушати словъ Моихъ, еже молвити будет пророкъ той во имя Мое, то Азъ буду мстити над нимъ.

А тый прарока, каторы гарэзуе гукаць слова імям Маім, тое, чаго Я не расказаў яму гукаць, і каторы будзе гукаць імям багоў іншых, дык хай памрэць прарока тый".

 

Естъли бы пакъ пророкъ некий, споръностию порушенъ сый, и хотелъ бы молвити тые слова, ихже не повелехъ ему, а то бы глаголалъ именемъ боговъ иныхъ, да убитъ будеть пророкъ той”.

І калі скажаш у сэрцу сваім: "Як мы пазнаем слова, каторае ня СПАДАР казаў?"

 

Пакли же речете во серци своемъ: “Яко мы можем познати тые слова, ихже не молвилъ естъ къ пророку Господь, Бог нашъ?”, тое будете имети за знамение:

Калі скажа прарока імям СПАДАРА, але ня станецца слова тое й ня спраўдзіцца, то гэта слова, што не казаў яго СПАДАР, але казаў яго прарока з гарэзасьці свае, — ня бойся яго.

 

еже бы во имя Господьне пророкъ той пророковал и не сталося такъ — того не глаголал ест Господь, но самъ пророкъ во гордости своей смыслил ест тое, протожъ не бойтеся его.