Другі закон 11 разьдзел

 

 

Дык любі СПАДАРА, Бога свайго, і дзяржы паручэньне Ягонае, і ўставы Ягоныя, і суды Ягоныя, і расказаньні Ягоныя ўсі дні.

 

Возлюбите жъ ныне Господа, Бога вашего и блюдите заповеди Его и обычае посвятные, суды сои приказания по вся часы.

І ведайце цяпер, што я кажу вам, а ня сыном вашым, каторыя ня зналі й ня бачылі зыру СПАДАРА, Бога вашага, Ягонае вялікасьці, Ягонае моцнае рукі й высокага пляча Ягонага,

 

Познайте днесь тые речи, ихже не знають сынове ваши, ониже не видели суть казней Господа, Бога вашего,

І знакоў Ягоных, і ўчынкаў ягоных, каторыя Ён учыніў сярод Ягіпту фараону, каралю Ягіпецкаму, і ўсёй зямлі ягонай,

 

великихъ чудесъ Его и руки силное и мысци высокое, и делъ предивныхъ, еже чинилъ естъ посреди Египта царю фараону и всей земли его;

І што Ён учыніў з войскам Ягіпецкім, з коньмі ягонымі і зь цялежкамі ягонымі, што Ён разьліў воды Чырвонага мора на віды іх, як яны гналіся за вамі, і загубіў іх СПАДАР аж дагэтуль,

 

и всему войску египетскому, коннымъ людем и колесницам, яко прикрили ихъ суть воды моря Чермнаго, егда гониху васъ, и яко погубилъ естъ ихъ Господь Богъ даже до днешнего дня;

І што Ён зрабіў вам на пустыні, пакуль вы не дайшлі да месца гэтага,

 

и вамъ самимъ елика учинилъ естъ во пустыни, поколе есте не пришли на место сее;

І што Ён зрабіў Дафану а Авіраму, сыном Елява, сына Рувінавага, што зямля рашчыніла вусны і глынула іх а дамы іхныя а буданы іхныя а ўсю маемасьць іхную, каторая была ля ног іхных, сярод усяго Ізраеля.

 

и что уделалъ Дафану и Авирону,a сыном Елиавовым, сына Рувимова, яко земля, роступившися, живыхъ пожрала е з домы ихъ и со имением, еже имеаше посреди сынов Ізраилевыхъ.b

Бо вочы вашы бачылі ўсі справы СПАДАРА вялікага, каторыя Ён учыніў.

 

Очи ваши видели суть вся дела Божия великая, еже уделалъ естъ.

Дык дзяржыце ўсе расказаньне, каторае расказую вам цяпер, каб вы ўмацаваліся, і ўвыйшлі, і апанавалі зямлю, куды вы пераходзіце, каб апанаваць яе,

 

Да сохраните вся заповеди Его, еже заповедаю вамъ днесь, да бы могли есте вниити и приняти землю, в нюже входите,

І каб вы працягнулі дні на зямлі, каторую прысягаў СПАДАР айцом вашым даць ім а насеньню іхнаму, зямлю, каторая цячэць малаком а мёдам;

 

и да поживете на ней, юже подъ клятвою обещалъ естъ Богъ отцемъ вашимъ и семени ихъ по нихъ, — земля, плынущая медомъ и медомъ.

Бо зямля, да каторае ты прышоў, апанаваць яе, яна не такая, як зямля Ягіпецкая, з каторае вышлі вы, ідзе ты, пасеяўшы сяўбу сваю, і паліваў яе пры помачы ног сваіх, як гарод варыўны.

 

А не естъ земля сия, до неяже входите вы, яко земля Египетская, с неяже вышли есте; тамъ убо егда посеють семя на поли, тогда воды ведены бывають лотоками и смочивають поля ихъ.

Але зямля, да каторае вы пераходзіце, каб апанаваць яе, ё зямля з гарамі й далінамі, і ад дажджу нябёснага навадняецца,

 

Земля же ваша естъ горовата и ролемая, с небеси ожидающи дожду,

Зямля, праз каторую СПАДАР, Бог твой, рупіцца; кажначасна вочы СПАДАРА, Бога твайго, на ёй, з пачатку году і аж да канца году.

 

еяже Господь, Богъ вашъ, питаеть всегда от початку лета даже до конца.

І будзе, калі вы будзеце слухаць расказаньняў Маіх, каторыя расказую вам цяпер, любіць СПАДАРА, Бога свайго, і служыць Яму ўсімі сэрцамі сваімі і ўсімі душамі сваімі,

 

Протожъ послухаете ль заповедей Господа, Бога вашего, еже заповедаю вамъ днесь, да возлюбите Господа, Бога вашего, всемъ серцем вашимъ и всею душею вашею,

Дык дам дождж зямлі вашай упару, раньні й позны; і ты зьбярэш збожжа свае а вінны сок свой а аліву сваю;

 

и Той дасть дождь земли вашей по времени, рыный и позный, да бысте збирали жито и вино, масло древяно

І дам траву на полю тваім статку твайму; і будзеш есьці а сыціцца.

 

и сено с сеножатей на пищу скоту своему;

Сьцеражыцеся, каб не спадманулася сэрца вашае, і вы не адхінуліся, і не пачалі служыць іншым Багом, і не пакланіліся ім.

 

и сами да ясте, и насытитеся. Блюдитеся жъ, да не соблазнится серце ваше и да не отступите от Господа, Бога вашего, и да не послужите и не поклонитеся богомъ чужим,

І ўзгарыцца гнеў СПАДАРА на вас, і Ён замкнець неба, і ня будзе дажджу, і зямля ня дасьць пладоў сваіх; і вы загінеце борзда з добрае зямлі, каторую СПАДАР даець вам.

 

да не когда разгневается на васъ Господь и завреть небо, и не пустить дождя, и земля не дасть плоду своего, и загинете от земли избранное, юже Господь Богъ дасть вамъ.

Дык палажыце гэтыя словы Мае на сэрцах сваіх і на душах сваіх, і завяжыце іх на знак на рукі свае, і хай будуць яны начэльнікам памеж ачоў вашых.

 

Положите слова сия во серци и в памети вашей и навяжите е собе на рукахъ въместо знамения, и повесьте е межи очима вашима.

І вучыце іх дзеці свае, гукаючы празь іх, як ты сядзіш у доме сваім, і як ідзеш дарогаю, і як кладзешся, і як устаеш.

 

Навчайте чада своя, да премышляють их, седяще в доме и ходяще путемъ, ложащеся и уставающе.

І напішы іх на вушакох дому свайго і ў брамах сваіх,

 

Напишете е и назнаменаете на вереехъ дому вашего,

Каб на зямлі, каторую СПАДАР прысягаў айцом вашым даць ім, памнажыліся дні вашы а дні дзяцей вашых, падобна да дзён нябёс над зямлёю.

 

да умножатся дни ваши и сыновъ вашихъ на земли, юже обещалъ естъ Богъ дати отцемъ вашимъ, поки небо висить надъ землею.

Бо калі вы будзеце стродка дзяржаць усе расказаньне гэтае, каторае я расказую вам паўніць, каб любіць СПАДАРА, Бога свайго, каб хадзіць усімі дарогамі Ягонымі й ліпці да Яго,

 

Аще полнити будете заповеди, еже приказую вамъ днесь, да возлюбите Господа, Бога вашего, и походите во всехъ путехъ Его и прилепитеся к Нему,

То выжане СПАДАР усі народы гэтыя ад віду вашага, і вы апануеце народы, большыя а дужшыя за вас.

 

тогда погубить Господь Богъ вся народы сия пред лицемъ вашимъ, и обладати будете ими, ониже большии суть и силнейшие, нежели вы.

Усякае месца, на каторае ступе ступа ног вашых, будзе ваша, ад пустыні й Лібану, ад ракі Еўфрату, аж да мора адзадняга будуць граніцы вашы.

 

Кажное место, по немже будуть ходити нозе ваши, ваше будет: от пустыни даже до Ливана и от реки великое Ефрата даже до моря на западъ солнца будуть пределы ваши.c

Ня ўстое перад вамі ніякая людзіна: страх ваш а ляк ваш дасьць СПАДАР, Бог ваш, на від усяе зямлі, на каторую вы ступіце, як Ён казаў вам.

 

Никтоже возможеть стати противу лицу вашему, страх ваш и боязнь возложит Господь Бог на всю землю, по нейже вы ходити будете, якоже глаголалъ естъ вамъ.

Глянь, сулю вам цяпер дабраславенства й кляцьбу:

 

Се предкладаю днес пред лице ваше благославения и клятвы:

Дабраславенства, калі паслухаеце расказаньняў СПАДАРА, Бога свайго, каторыя я расказую вам цяпер,

 

благославениа, естъли же послушни будете заповедей Господа, Бога вашего, еже заповедаю вамъ днесь,

А кляцьбу, калі не паслухаеце расказаньняў СПАДАРА, Бога свайго, і адхініцеся ад дарогі, каторую расказую вам цяпер, каб ісьці за багамі іншымі, каторых вы ня знаеце.

 

клятвы, естъли не будете хранити приказаней Господа, Бога вашего, и не походите во путехъ тыхъ, еже заповедаю вамъ днесь, и послужите ли богомъ чужъдимъ, ихже не весте.

І будзе, як увядзець цябе СПАДАР у тую зямлю, у каторую ты ўходзіш, каб апанаваць яе, дык дай дабраславенства на гары Ґерызым, і кляцьбу на гары Гэвал.

 

И егда воведеть васъ Господь Богъ до земли, в нюже входите жити на ней, положите благославениа на горе Гариземъ и проклятиа на горе Геваль,

Ці ня ё яны за Ёрданом, за дарогаю на захад сонца, у зямлі Канааняніна, што жывець на раўніне, супроці Ґілґалу, ля дубровы Морэ?

 

еже суть за Иорданемъ, за путемъ, иже зрить к западу солнца, в земли Ханаани, а то естъ на поли противу Галгаломъ, подле долины, еже ся тягнеть и проходить далеко.

Бо вы пераходзіце Ёрдан, каб увыйсьці апанаваць зямлю, каторую СПАДАР, Бог ваш, даець вам, і апануеце яе, і будзеце жыць на ёй.

 

Вы же пойдете за Иорданъ владети землею, юже Господь, Богъ вашъ, дасть вамъ в достоание.

І рупцеся паўніць усі ўставы а суды, каторыя я вам даю цяпер.

 

Протожъ да наполните заповеди Господа, Бога вашего, и посвятные обычае Его и суды, еже азъ днесь заповедати буду предъ лицемъ вашимъ.