Другі закон 12 разьдзел

 

 

Во гэтыя ўставы а суды, каторыя вы маеце рупіцца паўніць у зямлі, каторую даў СПАДАР, Бог айцоў тваіх, табе ў дзяржаньне, усі дні, каторыя вы будзеце жыць на тэй зямлі.

 

Сие суть заповеди и суды, еже имате чинити в земли, юже Господь, Богъ вашъ, дасть вамъ владети ею во вся дни, дондеже живете на земли.

Супоўна разбурыце ўсі месцы, каторыя вы апануеце, ідзе служылі народы багом сваім, на высокіх горах а на ўзгорках і пад усякім рассахатым дзервам.

 

a Сказите вся места тая, на нихже поганы хвалили идолы своя, на горахъ высокихъ и на холмехъ, и подъ всякимъ древомъ ратолеснымъ, внегда приимете землю ихъ.

І разбурыце аброчнікі іхныя, і паламіце стаўпы іхныя, і спаліце цяплом гаі іхныя, і разьбіце балваны багоў іхных, і выгубіце імя іхнае зь месца таго.

 

Требища ихъ раскопайте, кумиры сокрушите, гаи огнемъ попалите, идолы ихъ строскотайте и имена ихъ погубите от земли.

Ня гэтак маеце вы рабіць СПАДАРУ, Богу свайму;

 

Не вделайте такъ Господу, Богу вашему,

Але да месца, якое абярэць СПАДАР, Бог ваш, з усіх плямёнаў вашых, каб пакласьці імя Ягонае там, дзеля прабываньня Яго, таго шукайце і прыходзь туды,

 

но на месте, еже Господь, Богъ вашъ, избереть Собе от всехъ племенъ вашихъ и положить имя Свое ту и пребудеть в немъ.

І туды прыносьце ўсепаленьні свае, і аброкі свае, і дзесяціны свае, і ўзьнесеньні рук сваіх, і абятніцы свае, і самахотныя аброкі свае, і першакі буйнога статку свайго й драбнога статку свайго;

 

Тамо приидете и приносити ту будете всясозжения ваша и жертвы мирные и победные, десятины и первые плоды земли вашее, слюбы и дары, и первороженныя волы и овце.

І ежча там перад відам СПАДАРА, Бога свайго, і весяліцеся вы а дамы вашы з усёга, да чога вы прыкладалі рукі свае, чым дабраславіў цябе СПАДАР, Бог твой.

 

И ести будете ту предъ лицемъ Господа, Бога вашего, и возрадуетеся о всехъ речехъ вашихъ, к нимже протягнете руце вы и челядь ваша, еже дасть вамъ Господь, Богъ вашъ.

Ня маеце рабіць подле ўсяго, што мы цяпер тут робім, кажны, што яму здаецца добрым;

 

Не будете тамъ чинити, якоже сезде чинимо днесь единый кажный, еже ся ему видить правого предъ очима его,

Бо вы ня прышлі яшчэ да супачынку а да спадку, каторы СПАДАР, Бог ваш, даець табе.

 

яко еще и до днесь не приидосте во отпочинение и в достоание, еже Господь, Богъ вашъ, дасть вамъ.

І як пярэйдзеце Ёрдан, і аселіцеся на зямлі, каторую СПАДАР, Бог ваш, даець вам на спадак, і як Ён супакое вас ад усіх варагоў вашых навокал вас, і будзеце жыць бясьпечна;

 

Прейдете Іорданъ и поживете в земли, юже предасть вамъ Богъ вашъ, абысте отпочинули и покой имели от всехъ враговъ ваших околичныхъ, и безъ всего страху да пребудете на месте томъ,

Дык будзе, што на месца, якое абярэць СПАДАР, Бог ваш, каб прабываць імені Ягонаму там, туды прыносьце ўсе, што я расказую вам: усепаленьні свае й аброкі свае, дзесяціны свае і ўзьнесеньні рук сваіх, і ўсе выборнае з абятніцаў сваіх, што вы абяцалі СПАДАРУ;

 

еже избереть собе Господь, Богъ вашъ, абы было имя Его ту.b Тамо будете приносити вси речи тые, еже приказую вамъ днесь, то ест всясозжения, жертвы мирныя [и] победныя, зачала плодовъ вашихъ, десятины ваше и все, еже естъ лепшего в дарехъ ваших, и что слюбуете Господу, Богу вашему.

І весяліцеся перад СПАДАРОМ, Богам сваім, вы а сынове вашы а дачкі вашы а слугі вашы а служэбкі вашы а Левіт, каторы ў брамаў вашых, бо няма яму дзелі а спадку з вамі.

 

Ту пировати будете предъ Господемъ, Богомъ вашимъ, вы и сынове и дщеры ваше, рабы и рабыне ваше, теже и левгиты, иже живуть во градехъ ваших, яко не имають иное части ни достоания посреди ваю.

Сьцеражыся, каб ня ўзносіць узьнесеньні свае на кажным месцу, каторае ты абачыш;

 

Блюдитася того, абы есте не приносили всегосозжения и жертвъ на кажномъ месте,

Але адно на тым месцу, каторае СПАДАР абярэць у вадным із плямёнаў тваіх, там узнось узьнесеньні свае і там рабі ўсе, што расказую табе.

 

но толико ту, еже избереть собе Господь Бог во единомъ от племенъ вашихъ, и на немъ приносити будете жертвы и вчините вся, елика заповедаю вамъ днесь.

Адылі, як толькі зажадае душа твая, можаш зарэзаць і будзеш есьці мяса ў вусіх брамах сваіх, подле дабраславенства СПАДАРА, Бога свайго, каторае Ён даў табе ў вусіх брамах тваіх, нячысты й чысты могуць есьці гэта, як аленя а лань.

 

Естъли же бы восхотел кто от васъ ести мясо и кохание имелъ в немъ, зарежи по благославению Господа, Бога твоего, еже далъ естъ тобе, и ежъ во всехъ градехъ твоихъ. Будеть ли цело и дужо, еже можете приносити Господу Богу, или нецело и мгло, и негодно ко приношению, яко еленя и серну, тако ести будете,

Адно крыві ня ежча; на зямлю выліце яе, як ваду.

 

толико крови ихъ да не есте, кровъ убо, яко воду, выцедите на землю.

Ня можна табе есьці ў брамах сваіх дзесяціны збожжа свайго, і віннога соку свайго, і алівы свае, і першакоў буйнога статку свайго й драбнога статку свайго, і ўсіх абятніцаў сваіх, каторыя ты абяцаў, і самахотных дароў сваіх, і ўзьнесеньня рукі свае.

 

Не будете мощи ести во градех вашихъ десятинъ житъ вашихъ, вина и олея, первороженыхъ от скоту вашего воловъ и овець, и еже обещаете или доброволне принести восхощете Господу и перъвыхъ плодовъ от роботъ вашихъ,

Але перад СПАДАРОМ, Богам сваім, еж гэта на тым месцу, каторае СПАДАР, Бог твой, абярэць, ты а сын твой а дачка твая а слуга твой а служэбка твая а Левіт, каторы ў брамах тваіх, і весяліся перад СПАДАРОМ, Богам сваім, з усёга тога, да чога прыкладаеш руку сваю.

 

но предъ Господем, Богомъ вашимъ, ести е будете на месте, еже избереть собе Господь, Богъ вашъ, ты самъ, сынъ и дщера твоя, рабъ и рабыни, и левгиты, еже живуть во градех ваших; и возрадуешися, насытився, предъ Господемъ, Богомъ своимъ, о всехъ речахъ, на неже когда возложиши руку твою.

Сьцеражыся, не пакідай Левіта ўсі дні свае на зямлі сваей.

 

Стережите того, абы не опущали есте левгитина по вся часы, дондеже живете на земли.

Як пашыра СПАДАР, Бог твой, граніцу тваю, як казаў табе, і ты скажаш: "Паем я мяса, бо душа мая галіцца есьці мяса", тады, подле галеньня душы свае, еж мяса.

 

И егда розширить Господь Богъ пределы ваше, якоже обещал естъ вамъ, и захотел бы кто ести мясо, еже пожадаеть душа его,

Калі далёка будзе ад цябе тое месца, каторае абярэць СПАДАР, Бог твой, каб прабываць імені Ягонаму там, то рэж із буйнога й драбнога статку свайго, каторы даў табе СПАДАР, як я расказаў табе, і еж у брамах сваіх, подле галеньня душы свае.

 

и место то, иже избереть собе Господь Богъ, абы призывано имя Его ту, было бы далеко, да зарежеть от стада своего, от воловъ или от овець, еже имети будеть, якоже заповедахъ вамъ, и ести будете во градехъ вашихъ по любости вашей:

Адно, як ядуць аленя а лань, так ежча іх; нячысты, як і чысты могуць есьці гэта разам.

 

якоже есте еленя и серну, тако ести будете е, чистыи и нечистыи посполу ести будуть.

Толькі будзь станаўкі, каб ня есьці крыві, бо кроў ё душа; ня еж душы разам ізь мясам.

 

Толико блюдитеся того, абысте крови не ели, кровь убо имъ во души место ихъ естъ.

Ня ежча яе; на зямлю вылі яе, як ваду.

 

Протожъ не имате ести души ихъ з мясомъ, но на землю выцедите и вылиете, яко воду,

Ня еж яе, каб добра было табе а дзяцём тваім просьле цябе, калі будзеш рабіць справядлівае перад ачыма СПАДАРА.

 

да добро будеть вамъ и сыномъ вашимъ по васъ, естъли же учините вся, еже люба суть предъ лицемъ Господа, Бога вашего.

Толькі сьвятасьці свае, якія будуць у цябе, і абятніцы свае ўзнось, і прыходзь на тое месца, каторае абярэць СПАДАР.

 

Ащели же что посвятишъ и слюбишъ Господу Богу дати, то возмеши е и принесеши на место, игдеже избереть Господь,

І абракай усепаленьне свае, мяса а кроў, на аброчніку СПАДАРА, Бога свайго, але кроў аброкаў тваіх мае быць вылівана на аброчніку СПАДАРА, Бога твайго, а мяса еж.

 

и приносити будешъ жертву твою — мясо и кровъ — на требнице Господа, Бога твоего: кровь приношения вылиеши на требникъ и мясо ести будешъ.

Сьцеражыся й слухай усіх словаў гэтых, которыя расказую табе, каб добра было табе а дзяцём тваім просьле цябе навекі, калі будзеш рабіць добрае а простае перад ачыма СПАДАРА, Бога свайго.

 

Да сохраните вся заповеди сия, еже повелеваю днесъ, да добро будеть вамъ и сыномъ вашимъ после васъ во веки, егда чинити будете, еже добро и любо естъ предъ лицемъ Божиим.

Як выгубе СПАДАР, Бог твой, народы, куды ты прыдзеш, каб выгнаць іх ад віду твайго, і апануеш іх, і будзеш жыць у зямлі іхнай;

 

Внегда погубить Господь Бог пред лицемъ вашимъ народы тые, до нихже земли входите владети ею и жити на ней,

То сьцеражыся, каб ты ня лучыў у сетку, ідучы за імі, па выгубленьню іх ад віду твайго, і каб ня шукаў багоў іхных, кажучы: "Як служылі народы гэтыя багом сваім, таксама й я буду рабіць".

 

стережитеся того, да бы есте не наследовали ихъ, егда будуть предъ вами выглажены, и да не пытаетеся на идолопоклонения их, глаголюще: “Како служили суть народове сии богом своим, тако и мы послужимо имъ”.

Не рабі гэтак СПАДАРУ, Богу свайму, бо ўсе, чым брыдзіцца СПАДАР, што ненавідзе Ён, яны робяць багом сваім; бо яны й сыноў сваіх і дачкі свае паляць на цяпле багом сваім.

 

Да не учините сего Господу, Богу вашему, вси бо мерзости, еже имат Господь в ненависти, чинили суть они богом своим, жруще чада своя и паляще на огни,

Усе, што я расказую табе, рупся паўніць, не дадавай да гэтага й не адыймай ад гэтага.

 

но елико азъ заповедаю вам, тое чините Господу Богу; и да не приложите к сим и не уменшайте от них.