Другі закон 20 разьдзел

 

 

Як ты выйдзеш на вайну супроці ворага свайго й абачыш коні а цялежкі, люд большы за цябе, то ня бойся іх, бо СПАДАР, Бог твой, з табою, Каторы ўзьняў цябе ізь зямлі Ягіпецкае.

 

Естъли же изыйдете на войну противъ врагом своимъ и узрите много ездцевъ и возов и войско большее, нежели ваше естъ, да не вбоитеся ихъ, понеже Господь, Богъ вашъ, с вами естъ, онже изведе васъ из земли Египетское.

І будзе: як дабліжышся да бітвы, тады няхай дабліжыцца сьвятар і гукае люду,

 

И егда будете ся имети бити, да станеть жрець предъ всеми полки и сице да глаголеть к людемъ:

І скажа яму: "Слухай, Ізраелю! вы цяпер бліжыцеся да бітвы з варагамі сваімі; хай ня млеюць сэрцы вашыя, ня бойцеся а ня дрыжыце а не лякайцеся іх;

 

“Послушайте, людие Ізраилевы! Вы днесь идете битися со враги вашими. Да не страшится серце ваше! Не бойтеся! Не втекайте и не лекайтеся предъ ними,

Бо СПАДАР, Бог ваш, ё Тый, Каторы йдзець із вамі, каб ваяваць за вас із варагамі вашымі, выбавіць вас".

 

яко Господь, Богъ ваш, посреди васъ естъ и воевати будеть за васъ со враги вашими, и избавить васъ от руку ихъ”.

Хай гукаюць нагляднікі люду, кажучы: "Хто пастанавіў новы дом і не пасьвяціў яго, тый хай ідзець і зьвернецца да дому свайго, каб не памер у бітве, і другі не пасьвяціў яго.

 

Воеводы теже в кажномъ полце вопиати будуть, да слышать вси людие, глаголюще: “Естъ ли ту кто, онже бы поставилъ домъ новый и не обновилъ его, да навратится в домъ свой, да не будеть забитъ в бои и иный обновил бы домъ его.

І хто пасадзіў вінішча і ня збудзеніў яго, хай ідзець і зьвернецца да дому свайго, каб не памер у бітве, і другі не карыстаў зь яго.

 

Естъ ли ту кто, онже бы насадилъ виноградъ и не поживалъ от плоду его со всеми ближними своими, да идеть и навратится до дому своего, да не умреть в битве и иный бы некто поживал праци его.

І хто заручыўся із жонкаю й ня ўзяў яе, тый хай ідзець і зьвернецца да дому свайго, каб не памер у бітве, і другі ня ўзяў яе".

 

Естъ ли ту кто, онже бы заручалъ жену и не понял ее, да навратится домовъ,a да не будет забитъ в бои и некто иный понял бы ее”.

І яшчэ агалосяць нагляднікі люду, і скажуць: "Хто баязьлівы й млявага сэрца, тый хай ідзець і зьвернецца да дому свайго, каб ён не зрабіў кволымі сэрцы братоў сваіх, як сэрца ягонае".

 

Сия егда поведять воеводы людемъ, да приложать к тому и то, глаголюще: “Естъ ли кто межи вами боязливый и старшливого серца, да идеть и навратится домовъb и да не страшить серць братии своей, якоже самъ страхомъ пораженъ естъ”.

І будзе, як скончаць нагляднікі казаць гэта люду, то хай прызначаць вайводцаў, каторыя стаялі б на чале люду.

 

И егда престануть воеводы, молвяще слова сия, потомъ единый кажный да справуеть полкъ свой к бою.

Як дабліжышся да места, ваяваць яго, то агаласі яму мір.

 

Естъли же когда приступите к некоторому граду, хотячи добыти его, да мирне первей ускажете к нимъ.

І будзе: калі ён адкажа табе мірам і адчыне табе, то хай будзе, што ўвесь люд, каторы будзе ў ім, будзе табе даньню і служыць табе.

 

Аще же приимуть васъ и отовруть вам врата градова, то вси людие, еже сут во граде томъ, да соблюдутся и будуть служити вам, дающе дани;

І калі ён ня зробе міру з табою і будзе весьці з табою вайну, то абляжы яго.

 

пакли жъ бы не хотели поддатися мирне и начали ся с вами бити, тогда приступите ко граду со всехъ странъ.

І СПАДАР, Бог твой, аддасьць у руку тваю, і заб’еш у ім усіх мужчынаў лязом мяча;

 

И внегда предасть и Господь Богъ в руце ваше, побитете в немъ все поглавие мужеска полу оружиемъ,

Адно жанкі а дзеці і статак і ўсе, што ў месьце, увесь здабытак яго граб сабе, і еж здабытак варагоў сваіх, каторых аддасьць табе СПАДАР, Бог твой.

 

кроме женъ и детей малыхъ, и скоту. Иные же речи, иже суть во граде томъ, и вси користи розделите войску вашему и поживати будете с користей врагов вашихъ, еже предасть вамъ Господь, Богъ ваш.

Гэтак рабі з усімі местамі, каторыя ад цябе вельма далёка, каторыя ня зь местаў народаў гэтых тут.

 

И тако учините всемъ градомъ, еже суть далеко от васъ, и не будуть от тыхъ градовъ, еже возмете, владети ими.

Адно ў местах гэтых народаў, каторых СПАДАР, Бог твой, даець табе ў дзяржаньне, не пакідай жывымі ні воднае душы;

 

В тых же градехъ, еже Господь Богъ дасть вам в достоание, не будете живити,

Але супоўна акануй іх: Гэціча а Аморэя, Канааняніна а Ферэзэя, Гэвея, а Евусэя, як расказаў табе СПАДАР, Бог твой,

 

но побиете всехъ, то естъ Етеанъ, Хананеанъ, Ферезеанъ, Амореанъ, Еввеанъ и Евузеанъ, якоже повелел вамъ Господь, Богъ вашъ,

Каб яны не наўчылі вас рабіць падобна да ўсіх агідаў сваіх, якія яны рабілі багом сваім, і каб вы не грашылі перад СПАДАРОМ, Богам сваім.

 

да бы не навчили васъ всимъ мерзостямъ, еже сами чинили суть богомъ своимъ, и тако согрешили бы есте предъ Господемъ, Богомъ вашим.

Калі будзеш аблягаць места шмат дзён, каб зваяваць яго а ўзяць яго, то ня псуй дзярэўя яго, сякучы іх сякіраю, бо зь яго ты ясі, і не валі яго. Ціж палявое дзерва чалавек, каб аблягаць яго?

 

И егда обляжете градъ и окопаете и, за долгий часъ добывающе его, да не посекаете древъ плодовитыхъ, еже суть около его, и ниже пустошити будете страну ту, посекающи секирами около древа плодовитая, понеже древа суть, а не люди, и ниже могуть противу вамъ приспорити боевниковъ.

Адно тыя дзервы, праз каторыя ты ведаеш, што яны нічога не даюць на ежу, можаш псаваць а сячы а будаваць умацаваньні супроці места, каторае вядзець із табою вайну, пакуль не падзець.

 

Естъ ли пакъ ту иное древие неплодное и потребное вамъ к добыванию града того, тое посекайте и наделайте собе пращъ и иныхъ настроевъ к добыванию града неприетельскаго, донъдеже не достанете его.