Другі закон 26 разьдзел

 

 

І будзе, як ты прыйдзеш да зямлі, каторую СПАДАР, Бог твой, даець табе на спадак, і апануеш яе, і аселішся ў ёй;

 

И будеть, егда вниидете в землю, юже Господь, Бог вашъ, дасть вамъ владети ею и жити на ней,

То вазьмі зь першых усіх пладоў зямлі, каторыя ты адзяржыш ізь зямлі свае, што СПАДАР, Бог твой, даець табе, і пакладзі ў сутнік, і пайдзі на тое месца, каторае СПАДАР, Бог твой, абярэць, каб прабывала там імя Ягонае;

 

тогда возмете зачатки от всехъ жит вашихъ и вложите в кошъ, и пойдете на место, еже избереть собе Господь Богъ, абы призывано было имя Его ту.

І прыйдзі да сьвятара, каторы будзе тых дзён, і скажы яму: "Асьвятчаю сядні СПАДАРУ, Богу свайму, што я ўвыйшоў у тую зямлю, праз каторую прысягаў СПАДАР айцом нашым даць нам".

 

И приступите ко жерцу, онже будеть во дни оны, и речете к нему: “Вызнаваемъ днесь предъ Господемъ, Богом твоимъ, яко вниидохомъ до земли, юже обещалъ былъ отцемъ нашим дати ю намъ”.

І возьме сьвятар сутнік із рукі твае, і паложа яго перад аброчнікам СПАДАРА, Бога твайго.

 

Тогда возмет жрець от руку ваших кошъ и поставить и пред требникомъ Божиимъ,

Ты ж адказуй а скажы перад СПАДАРОМ, Богам сваім: "Ацец мой, Арамлянін гінучы, зышоў да Ягіпту, і асяліўся там із малым лікам людзёў, і стаўся там ізь яго народ вялікі, дужы а чысьлены;

 

и молвити будете предъ лицемъ Господа, Бога вашего: “Сиряне противилися суть отцу нашему, той же внииде во Египет и тамъ живяше, яко гость, в малом числе. И возросте тамъ, и розмножися в люде многи и силны, якобы без числа.

І блага абходзіліся з намі Ягіпцяне, і ўціскалі нас, і накладалі на нас цяжкія работы;

 

И обидили насъ Египтяне, и зазлили намъ, воскладающе на насъ бремена претяжкая.

І галасілі мы да СПАДАРА, Бога айцоў нашых, і пачуў СПАДАР голас наш, і абачыў гароту нашу, цяжкія працы нашы й уціскі нашы;

 

Сего для вопиахомъ к Господу,a Богу отцевъ нашихъ, Онже и услышалъ насъ, и возрелъ на понижение наше, на обиду и на тружание наше,

І вывеў нас СПАДАР ізь Ягіпту рукою дужою а цаўём выцягненым, вялікім жахам а знакамі а чудосамі,

 

и выведе насъ із Египта рукою силною и мысъцею высокою, и видениемъ грознымъ, знамены и чудесы,

І прывёў нас на месца гэтае, і даў нам зямлю гэтую, зямлю, у каторай цячэць малако а мёд.

 

и воведе насъ на место сее, и далъ намъ землю, кипящую млекомъ и медомъ.

І цяпер вось, я прынёс першыя плады зямлі, каторыя Ты, СПАДАРУ, даў імне". І палажы іх перад СПАДАРОМ, Богам сваім, і пакланіся перад СПАДАРОМ, Богам сваім,

 

Сего ради приносим ныне зачала житъ земли, юже далъ намъ естъ Господь, Богъ нашъ”. И оставите то предъ Господем, Богом вашим, и поклонивъшися Господу, Богу вашему,

І весяліся з усёга дабра, каторае СПАДАР, Бог твой, даў табе а дому твайму, ты а Левіт, і чужаземец, каторы будзе ў цябе.

 

пировати будете во всемъ добре вашем, еже Господь Богъ далъ вамъ и дому вашему, вы и левгиты, и пришельци убогии, еже с вами суть.

Як ты скончыш аддзяляць усі дзесяціны прыбытку свайго трэйцяга году, году дзесяцінаў, і аддасі Левіту, чужаземцу, сіраце а ўдаве, і будуць яны есьці ў брамах тваіх, і сыціцца;

 

Внегда наполниши десятины со всех жит твоихъ и лета десятковъ третиего даси Левгиеви, пришельцу, сироте и вдовици, да едять в дому твоем и насытятся.

То скажы перад СПАДАРОМ, Богам сваім: "Я сусім чыста вынес сьвятасьць із дому і таксама даў подле ўсіх расказаньняў Тваіх, каторыя Ты расказаў імне; я ня выступіў з расказаньняў Тваіх і не забыўся.

 

И речеши пред лицемъ Господа, Бога твоего, глаголя: “Отделилъ есмъ, что посвященого было Богу з дому моего, и далъ есми то левгиеви, сироте, вдовици и пришельцу, якоже приказалъ еси намъ, и не опустихъ заповедей Твоихъ и завета Твоего не забых.

Я ня еў зь яе ў смутку сваім, ані ўзяў зь яе ў нечысьціні, ані даваў зь яе на Дзяды: я слухаў голасу СПАДАРА, Бога свайго, рабіў подле ўсёга, што Ты расказаў імне.

 

Не ядохъ ихъ в беде моей и не дотыкахся ихъ в нечистоте моей, и ниже утратихъ что з нихъ на речи неучтивые, но послушахъ гласа Твоего, Господи, Боже мой, и вчиних, якоже повелел еси намъ.

Глянь далоў ізь сьвятога месцабыцьця Свайго, зь нябёс, і дабраслаў люд Свой, Ізраеля, і зямлю, каторую Ты даў нам, як Ты прысягаў айцом нашым, зямлю, у каторай цячэць малако а мёд".

 

Возри ж ныне от Святыни Своея и з высокого небесного престола Твоего и благослави людей Твоих Израиля и землю, юже далъ еси намъ, плынущую млекомъ и медомъ, якоже обещал еси отцемъ нашим”.

Гэтага дня СПАДАР, Бог твой, расказуе табе паўніць уставы гэтыя а суды: дзяржы а паўні іх усім сэрцам сваім і ўсёй душою сваёй.

 

Послушайте, людие Ізраилевы! Днесь Господь, Богъ вашъ, приказалъ ест вамъ, да наполните вся заповеди сия и суды Его, да сохраните приказания Его всимъ серцемъ и всею душею вашею.

СПАДАРУ сказаў ты цяпер, каб Ён быў тваім Богам, і каб хадзіць табе дарогамі Ягонымі й паўніць уставы Ягоныя а расказаньні Ягоныя а суды Ягоныя, і слухаць голасу Ягонага.

 

Господа избрасте собе быти в Бога место, претожъ да ходите в путехъ Его и да сохраните посвятные обычае, заповеди и суды и послушайте гласу Его.

І СПАДАР урочыста сказаў табе гэтага дня, каб ты быў собскім людам Ягоным, як Ён казаў табе, каб ты дзяржаў усі расказаньні Ягоныя,

 

И се Господь Богъ выбралъ естъ васъ, да будете Ему в люди особливыи, якоже глаголал к вамъ, да соблюдете вся заповеди Его,

І што Ён дасьць табе быць вышэй за ўсі народы, каторыя Ён стварыў, у славе славутнасьці а харашыні, і каб табе быць сьвятым людам у СПАДАРА, Бога свайго, як Ён сказаў».

 

и вчинить васъ славнейшими надъ все народы, еже сотворилъ естъ ко чти и къ хвале имени Своего. Будьте ж прото людие святии пред Господемъ, Богом вашим, якоже глаголалъ ест к вам».