Другі закон 31 разьдзел

 

 

І пайшоў Масей, і гукаў словы гэтыя ўсяму Ізраелю,

 

В той часъ прииде Моисей и глаголалъ ест слова сия ко всемъ людемъ Ізраилевым,

І сказаў ім: «Сто а дваццаць год цяпер імне, я не магу ўжо выходзіць і ўходзіць, і СПАДАР сказаў імне: "Ты не пярэйдзеш Ёрдан гэты".

 

и рече: «Во сту и во двадцети летехъ есмъ днесь и вже не могу более выходити и входити. К тому и Господь рече ко мне, глаголя: “Ты не пойдеши за Иорданъ сей”.

СПАДАР, Бог твой, Ён пойдзе перад табою; Ён выгубе народы гэтыя ад віду твайго, і ты апануеш іх; Ігошуа, ён пойдзе перад табою, як казаў СПАДАР.

 

Про тож Господь, Богъ вашъ, Той Самъ пойдеть пред вами и Той выгубить вся народы сия предъ лицемъ вашимъ, и вы владети будете землею ихъ. А Ісусъ, сынъ Наввин, той пойдеть пред вами, якоже глаголалъ естъ Господь Богъ.

І ўчыне СПАДАР ім, як Ён учыніў Сыгону а Оґу, каралём Аморэйскім, і зямлі іхнай, каторых Ён выгубіў.

 

И вчинит имъ Господь по всему, якоже учинилъ ест Сеону и Огу, царемъ Аморейскимъ, и земли ихъ, и погубить е.

І аддасьць іх СПАДАР вам, і вы ўчынеце зь імі подле ўсёга расказаньня, што я расказаў вам.

 

Сего ради егда и тыхъ предасть вамъ Господь, то да вчините имъ, якоже повелех вамъ.

Будзьце дужыя а адважныя, ня бойцеся а не лякайцеся віду іх; бо СПАДАР, Бог твой, Ён тый, што йдзець із табою, не адступіцца ад цябе й не пакіне цябе».

 

Вы пак укрепитеся и мужне чиньте, не бойтеся и не страшитеся, гледяще на нихъ, понеже Господь, Богъ вашъ, — Той естъ вожъ вамъ и не отступить от васъ, и не оставить васъ».

І гукнуў Масей Ігошуу, і сказаў яму перад ачыма ўсіх Ізраелцаў: «Будзь дужы а адважны, бо ты прывядзеш люд гэты да зямлі, каторую СПАДАР прысягаў айцом вашым даць ім, і ты прычынішся, каб яна стала спадкам іхным.

 

В той часъ позвалъ естъ Моисей Ісуса, сына Наввина, и глагола к нему предъ всемъ множествомъ людей: “Укрепися ж и буди смелый, ты бо воистинну воведеши людей сихъ в землю, юже обещалъ Господь Богъ отцем ихъ дати имъ,a и ты розделиши ю по жребиехъ,

І СПАДАР, Ён, Каторы йдзець перад табою, Ён будзе з табою, не адступіцца ад цябе й не пакіне цябе, ня бойся а не палохайся».

 

и Господь Богъ, Онже пойдеть пред вами, Той будеть с тобою, не оставить тебе и не отступить от тебе. Не бойся и не страшися!”

І напісаў Масей Права гэтае, і аддаў яго сьвятаром, сыном Левавым, што носяць скрыню змовы СПАДАРОВАЕ, і ўсім старцом Ізраелявым.

 

И написал ест Моисей законъ сей, и далъ и жерцемъ Левгиева роду, ониже ношаху Скриню Завета Господьня, и всим старейшинам людей,

І расказаў ім Масей: «Пры канцу сямёх год, у прызначаным часе, у год дараваньня, у сьвята будак,

 

и приказал имъ, глаголя: «По седми годех, егда будет лето отпущения на празникъ Кущний,

Як увесь Ізраель прыйдзе бачыць від СПАДАРА, Бога свайго, на месца, каторае абярэць, чытай гэтае Права перад усім Ізраелям у вушы іхныя.

 

внегда сберутся вси сынове Ізраилевы явитися пред Господемь, Богом своим, на месте, еже изберет собе Господь, чести будете слова закона сего предо всеми людми Ізраилевыми, да послухають ихъ вси вкупе —

Зьбяры люд, мужчынаў а жанкі а дзецянаты а чужаземца свайго, каторы ў брамах тваіх, каб яны слухалі; і каб яны вучыліся, і каб баяліся СПАДАРА, Бога вашага, і рупіліся паўніць усі словы Права гэтага.

 

мужи и жены, и дети, и пришельци, еже с вами суть. И послухавши, да навчатся боятися Господа Бога и сохранят и наполнят вся заповеди закона сего.

І сынове іхныя, каторыя ня ведалі, пачуюць і навучацца, каб баяліся СПАДАРА, Бога вашага, усі дні, пакуль вы жывіце на зямлі, да каторае вы пераходзіце Ёрдан, каб апанаваць яе».

 

Сынове теже ваши, ониже еще не разумеють, да слышать и да побоятся Господа Бога по вся дни, в нихже жити будуть на земли, в нюже входите, прешедши Іордан, владети ею».

І сказаў СПАДАР Масею: «Вось, дні твае дабліжыліся, каб памерці; пагукай Ігошуу і станьце ля будану збору, і Я яму раскажу». І пайшоў Масей а Ігошуа, і сталі ля будану збору.

 

И рече Господь к Моисею: «Се близко ест день смерти твоея. Позови Ісуса и станте обадва во Храме Сведения, да прикажу ему». И идоста Моисей а Ісусъ, и сташа во Храме Сведения.

І зьявіўся СПАДАР у будане ў стаўпе болачным, і стаў стоўп болачны ля ўходу будану.

 

И явися ту Господь Богъ во столпе облачне, онже ста у дверей храмовыхъ.

І сказаў СПАДАР Масею: «Вось, ты ляжаш із айцамі сваімі, і ўзьнімецца гэты люд, і будзе будна хадзіць за чужымі багамі тае зямлі, у каторай нутр ён уходзе, і пакіне Мяне, і ўзруша змову Маю, каторую Я ўчыніў зь ім.

 

И рече Господь к Моисею: «Се, ты приложишися ко отцемъ своимъ. И воставши, людие сие служити будуть богомъ чуждимъ в земли, до неяже вниидуть. И живущи в ней, оставят Мене и разрушать завет Мой, еже учинихъ с ними.

І ўзгарыцца гнеў Мой на яго таго дня, і Я пакіну іх, і схаваю від Свой ад іх, і ён будзе на жыр, і стрэне яго шмат ліха а немарасьць, і скажа ён таго дня: "Ці не за тое, што няма Бога майго сярод мяне, стрэла мяне гэтае ліха?"

 

И разгневаеться на нихъ ярость Моя в той день, и завергу ихъ, и сокрию лице Мое пред ними, и предамъ е во скажение. И приидуть на нихъ вся злая и скорбь великая, тако иже рекнуть в той день: “Воистинну несть Господа Бога с нами, понеже приидоша на насъ вся злая сия!”

І Я чыста схаваю від Свой таго дня за ўсе ліха ягонае, каторае ён зрабіў, бо да іншых багоў зьвярнуўся.

 

Азъ же в той часъ сокриюся и сохраню от нихъ лице Свое для злыхъ речей, яже учиниша, понеже наследовали суть боговъ чуждихъ.

А цяпер запішы сабе песьню гэтую, і навучы яе сыноў Ізраелявых, улажы яе ў вусны іхныя, каб была Імне песьня гэтая за сьветку на сыноў Ізраелявых;

 

Сего ради напишите собе ныне Песнь сию и навчите ея сынов Ізраилевыхъ, да бы въ серци паметовали ее и усты воспевали, и да будеть Песнь сия на послушенство Мне в сынехъ Ізраилевых,

Бо Я ўвяду іх у зямлю, што цячэць малаком а мёдам, як Я прысягаў айцом іхным, і ён будзе есьці а сыціцца, і ўесца, і зьвернецца да іншых багоў, і будзе служыць ім, а Мяне адкіне а ўзруша змову Маю.

 

воведу бо ихъ в землю, юже обещахъ отцемъ ихъ, — земля, плынущая млеком и медомъ. Они же егда ести будуть и насытятся, и розтучнеють, тогда отвратятся к богомъ чуждимъ и поругатися будуть Мне, и зрушать заветъ Мой.

І будзе, як стрэне іх шмат ліха а немарасьці, дык будзе сьветчыць песьня гэтая, будзе супроці іх, бо яна не забудзецца на вуснах насеньня ягонага, Бо Я ведаю думкі ягоныя, каторыя ён мае цяпер, уперад чымся Я ўвёў яго ў зямлю, праз каторую Я прысягаў».

 

И егда приидуть на нихъ многая злая и беды великия, тогда ответъ дасть имъ Песнь сия вместо послушания. И сея Песни да не забываете сами и ни сыглве ваши, вемъ убо Азъ мышление ихъ и что будуть чинити первей, нежели воведу е в землю, обетованную имъ».

І напісаў Масей песьню гэтую таго дня, і навучыў яе сыноў Ізраелявых.

 

И написалъ естъ Моисей Песнь, и училъ сыны Ізраилевы. Господь же приказалъ ест Ісусу, сыну Наввину, глаголя:

І расказаў СПАДАР Ігошуу Нунянку, і сказаў: «Будзь дужы а адважны, бо ты ўвядзеш сыноў Ізраелявых у зямлю, праз каторую Я прысягаў ім, і Я буду з табою».

 

«Укрепися и буди муж силный, ты воистинну уведеши сыны Ізраилевы в землю, юже обещах дати имъ, и Азъ буду с тобою».

І сталася, як скончыў Масей упісаваць у кнігу ўсі словы права гэтага, у кнігу, пакуль ня скончыў,

 

Внегда же написалъ ест Моисей слова закона сего на книгахъ и доконалъ ихъ,

Што расказаў Масей Левітам, каторыя носяць скрыню змовы СПАДАРОВАЕ, кажучы:

 

приказалъ леввиемъ, носящимъ Скриню Завета Господьня, глаголя:

«Вазьміце гэтую кнігу права й палажыце яе ў баку скрыні Змовы СПАДАРА, Бога вашага, і яна там будзе сьветчаньням супроці цябе;

 

«Возмите книги сие и вложите е до Скрини Завета Господа, Бога нашего, на страну, да будуть тамъ в послушание вамъ,

Бо я ведаю бунт твой і каляны завыек твой; вось, і цяпер, як я яшчэ жыву з вамі, вы былі бунтаўнікамі супроці СПАДАРА; ці ня болей па сьмерці маёй.

 

знаю убо Азъ противность вашу и претвердую шию вашу, понеже еще мне с вами пребывающу и ходящу всегда противистеся Господу Богу. Чим пак более будете, егда умру я.

Зьбярыце да мяне ўсіх старцоў плямёнаў сваіх і ўраднікаў вашых, і я буду гукаць у вушы іхныя словы гэтыя, і пагукаю за сьветку супроці іх неба й зямлю;

 

Протожъ ззовите ко мне всехъ старейшинъ людьскихъ от поколеней вашихъ и вчителей вашихъ, да прореку пред ними словеса сия и засвидетельствую на нихъ небомъ и землею,

Бо я ведаю, што па сьмерці маёй вы чыста папсуіцеся й адвернецеся ад дарогі, каторую я расказаў вам, і стрэне вас ліха ў вапошнія дні, бо вы будзеце рабіць ліха перад ачыма СПАДАРА, гневаючы Яго работаю рук сваіх».

 

вемъ убо воистинну, иже по смерти моей зле будете чинити и скоро сойдете с путя, иже показахъ вамъ. И приидеть на васъ злое во последняя дни, егда начнете чинити злая дела предъ лицемъ Божиимъ, гневающе Его делы руку ваших».

І гукаў Масей у вушы ўсяго збору Ізраелцаў словы песьні гэтае аж да канца:

 

И глагола Моисей слышащим всем людем Ізраилевым слова Песни сее, и сконча ю даже до конца: