Другі закон 33 разьдзел

 

 

І во дабраславенства, каторым Масей, чалавек Божы, дабраславіў сыноў Ізраелявых перад сьмерцю сваёю;

 

Сее естъ благославение, имъже благославилъ Моисей, человекъ Божий, сыны Ізраилевы предъ смертию своею.

І ён сказаў: «СПАДАР прышоў із Сынаю, узышоў ім із Сэіру, зазьзяў з гары Парану і йшоў зь дзесяцьма тысячамі сьвятых; з правае рукі Ягонае цяпло права.

 

И рече: «Господь от Синаи прииде от Сеира вышелъ естъ к намъ, явися от горы Фаранъ и с Нимъ светыхъ тысеще! Въ десници Его огненый законъ.

Запраўды Ён любе люды; усі сьвятыя Ягоныя ў руццэ Тваёй, і яны палі ніцма да ног Тваіх, каб адзяржаць із словаў Тваіх».

 

Возлюби людей. Вси сынове в руку Его суть и приближающиеся к ногамъ Его приимуть от навчения Его.

Права расказаў нам Масей, спадак грамадзе Якававай.

 

Законъ заповедалъ намъa Моисей в достоание множеству сыновъ Яковлевыхъ,

І ён быў кароль Ешуруна, як зьбіраліся галавы люду Ізраеля, разам усі плямёны Ізраелявы.

 

и будеть у найсправедлившего царь, внегда соберутся князи людей поколеней Ізраилевыхъ.

«Хай жывець Рувін і хай не памірае, і хай ня будуць сьмяротныя ягоныя лічаныя».

 

Буди живъ, Рувиме, а не вмирай, и пребуди в маломъ числе”.

А гэта празь Юду; і сказаў: «Пачуй, СПАДАРУ, голас Юдзін, і да люду Свайго прывядзі яго; рук ягоных досыць яму і памачніком супроці варагоў ягоных Ты будзь».

 

Сие естъ благославение Іудино: “Послушай, Господи, гласа Іудина и в люде его воведи и. Руце его будуть воевати за него и помощникъ его будеть противу врагомъ его”.

І празь Лева сказаў: «Тумім твае а Урым твае на набожным мужу тваім, каторага Ты прабаваў у Масе, з каторым Ты сьперачаўся ля водаў Мерывы,

 

Левгиеви теже рече: “Совершение твое и наука твоя естъ от мужа святого, егоже скусилъ еси искушениемъ и осудилъ еси у Воды Пререкания,

Каторы кажа айцу свайму а маці сваёй: "Я іх ня бачыў", і братоў сваіх не пазнаў, і сыноў сваіх ня знае; бо яны словы Твае заховуюць і змову Тваю дзяржаць,

 

онже рече отцу своему и матери своей: “Не знаю васъ, и братии своей, не вемъ о васъ, и сыновъ своихъ”, яко не веде о нихъ. Сии соблюли суть слова Твоя и сохранили заветъ Твой,

Вучаць судоў Тваіх Якава і права Твайго Ізраеля, кладуць кадзіла перад ноздрамі Тваімі і ўсепаленьне на аброчнік Твой.

 

суды Твоя о Іякове и закон Твой, Ізраилю. Возложиши темианъ во ярости Твоей и всясозжения на требникъ Твой.

Дабраслаў, СПАДАРУ, сілу ягоную, а работу рук ягоных Ты зыч сабе, зламі сьцёгны паўсталых на яго й ненавідзячых яго, каб яны не маглі стаяць».

 

Благослави, Господи Боже, крепость его и дела руку его приими. Порази хребетъ враговъ его и ненавидящие его да падуть и не востануть”.

Веняміну сказаў: «Любы СПАДАРУ будзе жыць у яго бясьпечна; апякуецца ім увесь дзень, і памеж плеч Ягоных супачыне».

 

Веньаминови же рече: “Возлюбленный Господень жити будеть в Немъ со впованием, яко во чертозе целый день пребудеть и межи рамены Его отпочинеть”.

І Язэпу сказаў: «Хай дабраславе СПАДАР зямлю ягоную дарагімі рэчмі неба, расою й бяздоньня, далавах ляжачага,

 

Іосифови такожъ рече: “Со благославениемъ Господьнимъ земля его, со овощевъ небесныхъ и с росы небесное, и съ бездны, еже под нимъ естъ,

І дарагімі пладамі сонца, і дарагімі рэчмі месяцаў,

 

и з яблокъ плоду солнечного и месецевого,

Найгалаўнейшымі рэчмі старавечных гораў, і дарагімі рэчмі вечных узгоркаў,

 

от верху старыхъ горъ, и от яблокъ узъгорковъ вечныхъ,

І дарагімі рэчмі зямлі й таго, што напаўняе яе. Зычлівасьць Таго, што жыў у кусьце, хай прыйдзе на галаву Язэпаву і на цемя адлучанага ад братоў ягоных.

 

и от житъ земли и от исполнения ея. Благославение Того, Онже указался естъ в купине, да приидеть на Іосифа и на главу посвященнаго посреди братии его.

Слава ягоная, як першароднага бычка, і рогі ягоныя, як рогі буйлы, імі збадзець ён народы разам аж да канца зямлі: гэта дзесяткі тысячаў Яхрэмавых і гэта тысячы Манасавы».

 

Яко первороженного тельца краса его и яко рогъ единорогов рози его, имиже возметати будеть и бити языки даже до конца земли. Сие естъ множество Ефраимово, и сие суть тысещи Манасиины”.

І Завулону сказаў: «Весяліся, Завулоне, у выхадах сваіх, і Іссасхару, у буданох сваіх.

 

И Зевулону рече: “Веселися, Зевулон, о исходе твоемъ, а Ізахаръ в домехъ своихъ!

Люды на гару згукаюць яны, там абракаюць аброкі справядлівасьці, бо яны ссуць вялізарнае багацьце мора й скарбы, схаваныя ў пяску».

 

Людей соберуть на гору и ту будуть приносити требы правды Тии розводнение морское будуть ссати, яко млеко, и приимуть поклады, сокритые в пескохъ”.

І Ґаду сказаў: «Дабраславёны, хто пашырыў Ґада. Ён, як леў, супачывае і разрывае плячо і нават цемя.

 

И Гадовиb теже рече: “Благославенъ в розширении Гадъ! Яко левъ, отпочивати будеть. Взялъ мысцу и верхъ и узрелъ князство свое,

Ён выглядзеў сабе першую часьць, бо там захаваў правадаўца дзель яму, і прышоў із князьмі люду, і справядлівасьць СПАДАРОВУ споўніў, і суды ягоныя з Ізраелям».

 

иже в части его былъ навчитель положенъ, онже пребылъ со князми людей и навчал правды Господьни, и судъ его со людми Ізраилевыми”.

І Дану сказаў: «Дан, як левянё, што выбягае з Вашану».

 

Данови же рече: “Данъ, львик младый, и потечеть щедре от Васана”.

І Неффаліму сказаў: «Неффалім досыць мае зычлівасьці й поўны дабраславенства СПАДАРОВАГА; захад і паўдня адзяржыш».

 

И Нефталимови рече: “Нефталим обилие приимет и наполнится благославения Господьня, море и страну полуденную обдержить”.

І Ашэру сказаў: «Дабраславеншы за сыноў Ашэр; ён будзе мець зычлівасьць у братоў сваіх і занура ў валіву нагу сваю.

 

Асерови теже рече: “Благославенъ еси въ сынехъ своихъ, Асеръ! Любишися братии своей, омочиши у волей ногу свою,

Вобуй твой зялеза а медзь; як дні твае, сіла твая.

 

железо и медь обувь твоя. Яко дни младости твоея, тако и старость твоя.

Нямаш Бога падобнага да Ешуруновага, едзе на нябёсах на помач табе, у вялікасьці сваёй на булакох.

 

Несть богъ иный, яко Богъ найпростейшего. Той, Онже воступилъ естъ на небо, будеть помощникъ твой.

Прыстаньня Бог вечны, і далоўям тваім вечныя плячукі Ягоныя; і Ён пражанець варагоў ад віду твайго, і скажа: "Губі".

 

Велеможностию Его преходять облакове и житие Его естъ наверху и подъ рамены вечными. Вывержеть врага твоего предъ лицемъ твоимъ и речеть: “Сотрися ту!”

І жыў Ізраель бясьпечна адзінотны, жарало Якава на зямлі збожжа а віннога соку, нават нябёсы ягоныя крапіць будуць расу.

 

Жити будуть людие Ізраилевы, надеющеся на Господа, и сами едины.c Око Яковлево в земли пшеници и вина, и небеса спустять ему росу.

Шчасьлівы ты, Ізраелю! хто падобны да цябе, людзе выбаўлены СПАДАРОМ, Каторы шчыт помачы твае, і Каторага меч вялічча твае. Варагі твае паддаюцца табе, і ты на вышынях іхных топчаш іх».

 

Благославенъ еси ты, Ізраилю! Кто подобенъ тобе в людехъ? Ты спасаешися о Господи, щитъ помощи твоея и оружие хвалы твоея естъ Господь, Богъ твой. Запрут тебе врази твои, ты же на шие их наступиши».