Другі закон 33 разьдзел

 

 

Гэта дабраславенства, якім дабраславіў Майсей, чалавек Божы, сыноў Ізраіля перад сьмерцю сваёй.

 

Сее естъ благославение, имъже благославилъ Моисей, человекъ Божий, сыны Ізраилевы предъ смертию своею.

І ён сказаў: «ГОСПАД прыйшоў з Сынаю і з Сэіру зыйшоў да іх; зьявіўся з гары Паран і прыйшоў з дзясяткамі тысячаў сьвятых, з правіцы Ягонай агонь палае.

 

И рече: «Господь от Синаи прииде от Сеира вышелъ естъ к намъ, явися от горы Фаранъ и с Нимъ светыхъ тысеще! Въ десници Его огненый законъ.

Сапраўды Ён любіць народы. Усе сьвятыя Твае ў руцэ Тваёй, і яны туляцца да ног Тваіх, слухаюць словы Твае.

 

Возлюби людей. Вси сынове в руку Его суть и приближающиеся к ногамъ Его приимуть от навчения Его.

Закон даў нам Майсей, спадчыну збору Якуба.

 

Законъ заповедалъ намъa Моисей в достоание множеству сыновъ Яковлевыхъ,

І быў [выбраны] ў Ешуруна валадар на сходзе князёў народу разам з каленамі Ізраіля.

 

и будеть у найсправедлившего царь, внегда соберутся князи людей поколеней Ізраилевыхъ.

Няхай жыве Рубэн і няхай не памірае, і няхай будзе [нейкі] лік сьмяротных [людзей] ягоных».

 

Буди живъ, Рувиме, а не вмирай, и пребуди в маломъ числе”.

Гэта ён сказаў да Юды: «Выслухай, ГОСПАДЗЕ, голас Юды і прывядзі яго да народу Свайго. Рукою Тваёю ваюй за яго і дапамажы яму супраць прыгнятальнікаў ягоных».

 

Сие естъ благославение Іудино: “Послушай, Господи, гласа Іудина и в люде его воведи и. Руце его будуть воевати за него и помощникъ его будеть противу врагомъ его”.

Да Левія сказаў: “Тумім Твой і урым Твой дай чалавеку сьвятому Твайму, якога Ты выпрабаваў у Масе і з якім спрачаўся ля водаў Мэрывы.

 

Левгиеви теже рече: “Совершение твое и наука твоя естъ от мужа святого, егоже скусилъ еси искушениемъ и осудилъ еси у Воды Пререкания,

Ён пра бацьку свайго і маці сваю сказаў: "Ня ведаю вас". І не пазнаў братоў сваіх, і сыноў сваіх ня ведае, бо яны захоўваюць загады Твае і запавет Твой пільнуюць.

 

онже рече отцу своему и матери своей: “Не знаю васъ, и братии своей, не вемъ о васъ, и сыновъ своихъ”, яко не веде о нихъ. Сии соблюли суть слова Твоя и сохранили заветъ Твой,

Яны вучаць Якуба пастановам Тваім і [навучаюць] Ізраіля Закону Твайму; і паляць кадзіла ў ноздры Твае, і цэласпаленьні — на ахвярніку Тваім.

 

суды Твоя о Іякове и закон Твой, Ізраилю. Возложиши темианъ во ярости Твоей и всясозжения на требникъ Твой.

Дабраславі, ГОСПАДЗЕ, моц ягоную і прымі працу рук ягоных. Стаўчы сьцёгны тых, якія паўстаюць на яго, і тыя, што зьненавідзелі яго, няхай не падымуцца».

 

Благослави, Господи Боже, крепость его и дела руку его приими. Порази хребетъ враговъ его и ненавидящие его да падуть и не востануть”.

Да Бэн’яміна сказаў: «Улюбёны ГОСПАДАМ будзе жыць у бясьпецы пры Ім. Ён будзе засланяць яго ўсе дні, і супачыне ён у рамёнах Ягоных”.

 

Веньаминови же рече: “Возлюбленный Господень жити будеть в Немъ со впованием, яко во чертозе целый день пребудеть и межи рамены Его отпочинеть”.

Да Язэпа сказаў: “Дабраслаўлёная ГОСПАДАМ зямля ягоная дарамі неба, расою, крыніцамі бездані падземнай,

 

Іосифови такожъ рече: “Со благославениемъ Господьнимъ земля его, со овощевъ небесныхъ и с росы небесное, и съ бездны, еже под нимъ естъ,

дарамі сонца і пладамі месяца,

 

и з яблокъ плоду солнечного и месецевого,

багацьцем гор спрадвечных і пладамі ўзгоркаў адвечных,

 

от верху старыхъ горъ, и от яблокъ узъгорковъ вечныхъ,

пладамі зямлі і поўняй яе. Ласка Таго, Хто аб’явіўся ў кусьце, няхай зыйдзе на галаву Язэпа і на цемя пасьвячонага сярод братоў сваіх.

 

и от житъ земли и от исполнения ея. Благославение Того, Онже указался естъ в купине, да приидеть на Іосифа и на главу посвященнаго посреди братии его.

Прыгажосьць ягоная — як першароднага быка, і рогі ягоныя — як рогі аднарога, імі ён збадае народы аж да канца зямлі. Такія дзясяткі тысячаў Эфраіма, і такія тысячы Манасы».

 

Яко первороженного тельца краса его и яко рогъ единорогов рози его, имиже возметати будеть и бити языки даже до конца земли. Сие естъ множество Ефраимово, и сие суть тысещи Манасиины”.

І да Завулёна сказаў: “Радуйся, Завулён, у выхадзе тваім, а ты, Ісахар, у намётах тваіх!

 

И Зевулону рече: “Веселися, Зевулон, о исходе твоемъ, а Ізахаръ в домехъ своихъ!

Паклічуць народы на гару, там будуць складаць ахвяры праведнасьці. Яны будуць карыстацца шчодрасьцю мора і багацьцямі, схаванымі ў пяску».

 

Людей соберуть на гору и ту будуть приносити требы правды Тии розводнение морское будуть ссати, яко млеко, и приимуть поклады, сокритые в пескохъ”.

Да Гада сказаў: «Дабраслаўлёны той, хто пашырае Гада! Як леў будзе ён жыць, ён разарве рамяно і цемя.

 

И Гадовиb теже рече: “Благославенъ в розширении Гадъ! Яко левъ, отпочивати будеть. Взялъ мысцу и верхъ и узрелъ князство свое,

І ён убачыць пяршыны свае, бо там памешчана частка правадыра, і ён выходзіў на чале народу, і рабіў праведнае перад ГОСПАДАМ, і [чыніў] прысуды Ягоныя адносна Ізраіля».

 

иже в части его былъ навчитель положенъ, онже пребылъ со князми людей и навчал правды Господьни, и судъ его со людми Ізраилевыми”.

Да Дана сказаў: «Дан — ільвянятка, якое выскоквае з Башану».

 

Данови же рече: “Данъ, львик младый, и потечеть щедре от Васана”.

Да Нэфталі сказаў: «Нэфталі перапоўнены ласкаю і поўны дабраславенства ГОСПАДА; ён завалодае морам і поўднем».

 

И Нефталимови рече: “Нефталим обилие приимет и наполнится благославения Господьня, море и страну полуденную обдержить”.

Да Асэра сказаў: «Дабраслаўлёны Асэр між сынамі! Няхай ён будзе даспадобы братам сваім і няхай будзе мачыць у алеі нагу сваю.

 

Асерови теже рече: “Благославенъ еси въ сынехъ своихъ, Асеръ! Любишися братии своей, омочиши у волей ногу свою,

З жалеза і медзі засаўкі твае, як дні твае, [трывае] сіла твая».

 

железо и медь обувь твоя. Яко дни младости твоея, тако и старость твоя.

«Няма такога, як Бог Ешуруна, Які ідзе па небе на дапамогу табе і ў велічнасьці Сваёй [ідзе] па воблаках.

 

Несть богъ иный, яко Богъ найпростейшего. Той, Онже воступилъ естъ на небо, будеть помощникъ твой.

Прыбежышча тваё — Бог спрадвечны, абарона твая — рамёны вечныя. Ён выганіць перад абліччам тваім ворага і скажа: “Зьнішчы”.

 

Велеможностию Его преходять облакове и житие Его естъ наверху и подъ рамены вечными. Вывержеть врага твоего предъ лицемъ твоимъ и речеть: “Сотрися ту!”

Ізраіль будзе жыць у бясьпецы, вочы Якуба бачаць перад сабою зямлю збожжа і віна, і з нябёсаў ягоных кроплямі падае раса.

 

Жити будуть людие Ізраилевы, надеющеся на Господа, и сами едины.c Око Яковлево в земли пшеници и вина, и небеса спустять ему росу.

Шчасьлівы ты, Ізраіль! Хто [падобны] да цябе, народ, якога збавіў ГОСПАД. Ён — шчыт абароны тваёй і меч велічнасьці тваёй. Ворагі твае скараюцца перад абліччам тваім, і ты будзеш таптаць каркі іхнія».

 

Благославенъ еси ты, Ізраилю! Кто подобенъ тобе в людехъ? Ты спасаешися о Господи, щитъ помощи твоея и оружие хвалы твоея естъ Господь, Богъ твой. Запрут тебе врази твои, ты же на шие их наступиши».