Другі закон 10 разьдзел

 

 

У гэты час сказаў мне ГОСПАД: “Вычашы сабе дзьве табліцы каменныя, падобныя да першых, і ўзыйдзі да Мяне на гару, і зрабі таксама каўчэг з дрэва.

 

В той часъ рече Господь ко мне: “Стеши собе две досце каменьне, яко и первые беша, и взойди ко Мнена гору, и вчиниш скриню древяну,

Я напішу на табліцах словы, якія былі на першых табліцах, якія ты разьбіў, і ты ўложыш іх у каўчэг”.

 

и напишут на доскахъ тыхъ заповеди и слова, иже быша на первых доскахъ, еже еси зламал, и вложиши е до скрини тое”.a

І я зрабіў каўчэг з дрэва акацыі, і вычасаў дзьве табліцы каменныя, падобныя да першых, і ўзыйшоў на гару, [маючы] ў руках дзьве табліцы.

 

Сего для уделалъ есми скриню съ древъ сефимъ. И внегда стесахъ две доски каменны, подобны первымъ, идохъ на гору, неся е в рукахъ своихъ,

І напісаў [Госпад] на табліцах падобна, як раней напісаў, Дзесяць Словаў, якія прамовіў ГОСПАД на гары з сярэдзіны агню ў дзень супольнага сходу. І даў мне іх ГОСПАД.

 

и написалъ естъ на досках тыхъ по всему, якоже и первей написал былъ, Десеть Словъ, еже глаголал к вам Господь на горе от среды огня, егда собралися были людие вси, и далъ естъ ихъ мне.

І я разьвярнуўся, і зыйшоў з гары, і палажыў табліцы ў каўчэг, які зрабіў; і яны засталіся там, як мне загадаў ГОСПАД.

 

Тогда, навратився, сниидохъ з горы и вложихъ обе доски до скрини, еже и до днешнего дня суть в ней, якоже ми повеле Господь Богъ.

А сыны Ізраіля выйшлі з Бээроту сыноў Яакана ў Масэру. Там памёр Аарон і быў пахаваны, а Элеазар, сын ягоны, стаў сьвятаром замест яго.

 

Сынове пакъ Ізраилевы гнушеся от места Верофъ сынов Яхимлихъ до Мозеры. И ту умре Ааронъ и погребенъ естъ, и на место жречества его поставленъ бысть Елеазаръ, сын его.b

Адтуль мы прыйшлі ў Гудгоду, а з Гудгоды — у Ётбату, у зямлю ручаёў водных.

 

Оттоле же пришли есмо до Гадгады, и оттоле рушившися, положихомся у Етавафа в земли рекъ и потоковъ.

У гэты час ГОСПАД аддзяліў калена Левія, каб яны насілі Каўчэг Запавету ГОСПАДА і каб стаялі перад абліччам ГОСПАДА і служылі Яму, і дабраслаўлялі ў імя Ягонае па сёньняшні дзень.

 

Того часу отделилъ есмъ поколение Левгиево, да бы носили Скриню Завета Господьня и стали пред Нимъ, служаще и благословяще во имя Его даже до днешнего дня.

Дзеля таго Левій ня мае часткі [зямлі], ані спадчыны паміж братоў сваіх, бо спадчына ягоная — ГОСПАД, як прамовіў да яго ГОСПАД, Бог твой.

 

И сего для не будеть Левгиемъ доли и ни причастия посреди братии своей, понеже Господь Богъ — Той естъ причастие ихъ, якоже обещалъ естъ имъ.

І я стаяў на гары, як у ранейшыя дні, сорак дзён і сорак начэй, і таксама ў гэты раз выслухаў мяне ГОСПАД, і не захацеў ГОСПАД выгубіць цябе.

 

Азъ же пребыхъ на горе, яко и первей, четырдесятъ дней и четырдесятъ нощей, и вслышалъ мя естъ Господь в той день, и не восхоте погубити васъ.

І сказаў ГОСПАД мне: “Устань, ідзі і ачольвай народ, каб яны пайшлі і завалодалі зямлёй, якую Я запрысяг бацькам іхнім, каб даць ім”.

 

И рече ко мне: “Иди жъ предъ людми сими, да вниидуть и обладають землею, юже обещахъ отцемъ их дати ю имъ”.

І цяпер, Ізраіль, чаго жадае ад цябе ГОСПАД, Бог твой? Каб ты баяўся ГОСПАДА, Бога твайго, і хадзіў усімі шляхамі Ягонымі, любіў Яго і служыў ГОСПАДУ, Богу твайму, усім сэрцам тваім і ўсёй душою тваёй,

 

Ныне же, людие Ізраилевы, весте ли, чего Господь, Богъ вашъ, просить от васъ? Едино: да боитеся Господа, Бога вашего, и ходите по путехъ Его и да любите Его и послужите Ему от всего серца вашего и от всея души вашея,

каб выконваў ты прыказаньні ГОСПАДА і пастановы Ягоныя, якія я сёньня загадваю табе, каб добра [было] табе.

 

и сохраните заповеди Господа, Бога вашего, и обычае посвятные Его, еже заповедаю вамъ днесь, да добро будеть вамъ.

Вось, ГОСПАДУ, Богу твайму, належыць неба і нябёсы нябёсаў, зямля і ўсё, што на ёй.

 

Се Господа, Бога твоего, естъ небо и небеса небес, и земля, и вся, елика на ней суть.

Толькі да бацькоў тваіх прыхінуўся ГОСПАД і палюбіў іх, і выбраў насеньне іхняе пасьля іх, выбраў вас з усіх народаў, як [гэта ёсьць] сёньня.

 

Прото со отци вашими случился естъ Господь Богъ и возлюбил их, и выбралъ по нихъ племя ихъ, то естъ васъ, якоже во днешний день явно естъ.

Дык абрэжце скуравінку сэрца вашага і не рабіце больш цьвёрдым карку вашага,

 

Сего ради вы обрежте обрезки серць вашихъ и ший вашихъ не затвержайте к тому,

бо ГОСПАД, Бог ваш, — Бог багоў і Госпад гаспадароў, Бог вялікі, магутны і страшны, Які не глядзіць на аблічча, і не бярэ падарункі.

 

понеже Богъ вашъ — Той естъ Богъ богомъ и Господь господемъ, Богъ великий, силный и страшный, Онже не зрить на лица и ни приимаеть даровъ,

Ён дае суд сіраце і ўдаве, і любіць прыхадня, даючы яму хлеб і адзеньне.

 

чиняй судъ сироте и вдовици и любяй пришельца и даяй ему пищу и одежу.

І вы любіце прыхадня, бо і вы былі прыхаднямі ў зямлі Эгіпецкай.

 

Сего для возлюбите пришельце, понеже и вы бысте пришельци в земли Египетской.

ГОСПАДА, Бога твайго, бойся, Яму служы, да Яго туліся і на імя Ягонае прысягай.

 

Господа, Бога твоего, боятися будеш и Тому единому служити будеш, и Того придержатися будешъ, и именемъ Его присегати будешъ.

Ён — хвала твая і Бог твой, Ён учыніў дзеля цябе вялікія і жудасныя [рэчы], якія бачылі вочы твае.

 

Той естъ хвала твоя, Той естъ Бог твой, Той учинилъ тобе великая сия и грозная, еже видели суть очи твое.

[Маючы] семдзясят душаў, зыйшлі бацькі твае ў Эгіпет, а цяпер памножыў цябе ГОСПАД, Бог твой, як зоркі ў небе.

 

Седмъдесятъ душъ вниидоша отцеве ваши въ Египте,c и се ныне розмножил ест васъ Господь, Богъ ваш, яко звезды небесные.