Другі закон 17 разьдзел

 

 

Не складай у ахвяру ГОСПАДУ, Богу твайму, авечку і вала, якія маюць загану або нейкі недахоп, бо брыдзіцца гэтым ГОСПАД, Бог твой.

 

Не будете приносити Господу, Богу вашему, агнеца или тельца, на немже ест посквернение или неякий недуг, понеже мерзска сиа суть пред Господем, Богом вашим.a

Калі знойдзецца ў асяродзьдзі тваім, у адной з брамаў тваіх, якія дае табе ГОСПАД, Бог твой, мужчына або жанчына, якія зробяць тое, што ліхім будзе ў вачах ГОСПАДА, Бога твайго, і парушаць запавет Ягоны,

 

Естъли же знайдены будуть во градехъ ваших, еже Господь, Бог вашъ, дасть вам, мужъ или жена, чиняще злая предъ лицем Господа, Бога вашего и преступующе заветъ Его,

і пойдуць, і будуць служыць багам чужым, і будуць пакланяцца ім, ці сонцу, ці месяцу, ці ўсяму войску нябеснаму, што я забараніў табе,

 

кланяющеся богом чужим, солнцу, месецу и всем звездам небесным, якоже заповедах вам —

і пра гэта паведамяць табе, ты выслухаеш і старанна дасьледуеш, і вось, гэта праўда, што такой брыдоты дапусьціліся ў Ізраілі.

 

и сее было бы поведено, тогда пытайтеся о том пильне, и доведавшися правды, якоже слышали есте, иже безаконие сее сталося ест в людехъ Ізраилевыхъ, —

Тады завядзеш таго мужчыну або жанчыну, якія дапусьціліся такой ліхой рэчы, да брамаў тваіх і ўкамянуеш іх камянямі, і яны памруць.

 

выведете мужа того или жену, еже презлое тое дело учинили суть, и камением побиете их пред враты градовыми.

Паводле [словаў] з вуснаў двух або трох сьведкаў [вінаваты] сьмерцю памрэ; не памрэ паводле [словаў] з вуснаў аднаго сьведкі.

 

Сведецством дву или трехъ светковъ да загинеть, онже ест виненъ, никтоже да не умираеть сведецствомъ светка единого.b

Рука сьведкаў будзе першай супраць яго, каб забіць [вінаватага], а потым рука ўсяго народу, і вынішчыш зло з асяродзьдзя твайго.

 

Руце светковъ найпервей будуть убиати ихъ, потом руце всехъ людей камение на нь метати будут, да от[ъ]имете злое от среды себе.

Калі цяжкая будзе для цябе справа суду паміж крывёй і крывёй, паміж спрэчкай і спрэчкай, паміж бойкай і бойкай, і будуць нязгодныя словы ў брамах тваіх, устань і пайдзі на месца, якое выбраў ГОСПАД, Бог твой,

 

Естъли же бы ся домышляли есте трудный и омылный суд быти межи кровию и кровию, межи тяжею и тяжею, межи прокажениемъ и прокажениемъ, и видели бы есте, ано судьи, иже седять во вратехъ ваших, не сровнаваются в речахъ своих, востаньте и идите на место, еже избереть собе Господь Богъ,

і прыйдзі да сьвятароў лявітаў і да судзьдзі, які будзе ў гэтыя дні, і спытайся ў іх, і яны паведамяць табе, слова прысуду.

 

и пришедши ко жерцем от поколения Левгиева и к судьям, седящим на месте том в то время, и спытаете их, ониже укажут вам судъ правый.

І зрабі паводле слова, якое яны скажуць табе ў месцы, якое выбраў ГОСПАД, і намагайся, каб выканаць усё так, як яны навучаць цябе.

 

И учините вся, елика рекуть вам жерци и вчители места того, и навчать васъ по закону Божием.

Паводле [слова] з вуснаў закону, якім яны навучаць, і паводле прысуду, які табе скажуць, зробіш. Не адхіляйся ад слова, якое паведамілі табе ані ўправа, ані ўлева.

 

И придержатися будете розсужения их, не уклоняющеся ни направо, ни налево.

А [чалавек], які з пыхлівасьці не паслухае сьвятара, які стаіць, каб спаўняць служэньне для ГОСПАДА, Бога твайго, або судзьдзі, памрэ той чалавек, і вынішчыш зло з Ізраіля.

 

Ктож бы пакъ погорделъ и не хотелъ послухати приказаниа жерцева, предстоащего в ты часы во службе Божией, и не хотел бы престати на осужении судей, да убитъ будеть человек той и от[ъ]имете злое от Ізраиля.

І ўвесь народ, чуючы [гэта], будзе баяцца і ўжо болей ня будзе пыхлівы.

 

И вси людие, услышавши, боятися будуть, и никтоже погордить потом.

Калі ты прыйдзеш у зямлю, якую дае табе ГОСПАД, Бог твой, і завалодаеш ёю, і абжывешся на ёй, і скажаш: “Пастаўлю я над сабою валадара, як усе народы, якія вакол мяне”,

 

Егда вниидете в землю, юже Господь, Бог вашъ, дасть вамъ, и владети будете ею, и речете: “Поставмо над собою царя, яко иные околичные народы имають”,

пастаўляючы, паставіш над сабой валадара, якога ГОСПАД, Бог твой, выбярэ спасярод братоў тваіх. Ня можаш паставіць над сабой чужынца, які ня брат твой.

 

того поставите, егоже избереть Господь от братии вашей. Не будете мощи от иного поколения человека учинити собе царемъ, онже не естъ братъ ваш.

Толькі няхай не памнажае ён сабе коней і не вяртае народ у Эгіпет, каб мець шмат коней, бо ГОСПАД сказаў вам: “Ніколі больш гэтаю дарогаю ня вернецеся”.

 

И егда поставлен будеть, да не умножить собе коней и да не возвратить людей во Египетъ, имея много конъникъ, понеже заповеда вамъ Господь Богъ, абы есте не навращалися путемъ тымъ въ Египетъ.

І няхай ён не памнажае жонак сваіх, каб не адвярнулася сэрца ягонае, і няхай не памнажае срэбра і золата.

 

Не будет имети царь вашъ много женъ, абы не превратили мысли его, ани теже злата и сребра много сбирати будет.

Калі сядзе ён на пасадзе валадарства свайго, няхай перапіша сабе на скрутку сьпіс Закону гэтага з [кнігі], якая ў сьвятароў лявітаў,

 

И егда сядеть на престоле царства своего, да выпишеть собе книги закону Божия, возмя перепись от жеръцевъ Левгиева роду,

і мае яго пры сабе, і чытае яго ўсе дні жыцьця свайго, каб навучыўся баяцца ГОСПАДА, Бога свайго, і захоўваць усе словы Закону гэтага, і пастановы гэтыя выконваць,

 

и да имать и предъ собою и чтет в нихъ по вся дни живота своего, да ся навчить бояти Господа, Бога своего, и хранити заповеди и суды Его, и чиновъ посвятныхъ, еже в законе Господа Бога написаны суть.

каб не вывышалася сэрца ягонае па-над братамі ягонымі, і каб не адхіляўся ён ад прыказаньняў ані ўправа, ані ўлева, каб доўгімі былі дні валадарства ягонага і сыноў ягоных у Ізраілі.

 

И да не превозносится серце царево в гордости надъ братию свою, сыны Ізраилевы, и ниже уклонится направо или налево, да за многи лета царствовати будет онъ и сынове его по немъ надъ людми Ізраилевыми.