Ісаі 32 разьдзел

 

 

І, вось жа, валадар будзе валадарыць па законе, а князі кіраваць будуць па законе.

 

Вось, кароль будзе караляваць справядліва, і князі будуць радзіць у судзе.

І будзе чалавек, як сховішча ад ветру ды прыпынак перад бурай, як ручаі водаў на засохлай зямлі або засень вялікай скалы на сухой зямлі.

 

І будзе муж як схоў ад ветру і як ўцёк ад буры, як цур’і водаў у сьцепе, як сьцень ад вялікае скалы на стамаванай зямлі.

Вочы тых, хто глядзяць, не будуць прыслеплены, а вушы тых, хто слухаюць, будуць пільна прыслухоўвацца.

 

Вочы відучых ня будуць зачынены, і вушы чуючых будуць уважлівыя;

І сэрца неразумных спасцігне мудрасць, а язык шапялявых скора будзе гаварыць і выразна.

 

І сэрца быстрых уцяме веду, і язык загіклівых будзе гукаць лёгка а выразьліва.

Не будзе больш той, хто безразважны, называцца высакародным, ані ашуканец не будзе званы вяльможным.

 

Ня будуць зваць дурня дабрародным ані жмінду ня будуць уважаць за шчодрага;

Бо неразумны гаворыць недарэчнасці, сэрца ж яго плануе ліхоту, каб дапусціцца бязбожнасці ды гаварыць блюзнерствы супраць Бога, ды каб душу таго, хто прагне, пакінуць пустой і адабраць пітво ў сасмаглага.

 

Бо дурны гукае дурноту, і сэрца ягонае чыне бяспраўе, каб рабіць двудушша і казаць СПАДАРУ абмыльнае, морачы голадам душу галоднага і адыймаючы піцьцё ад усьмяглага.

У ашуканца ашуканствы — найгоршыя: ён бо перадумвае спосабы, каб загубіць пакорлівых словамі хлусні, хоць нават калі бедны дакажа справядлівасць.

 

У скупіндзі й снадзі благія; ён выдумляе нягодныя выдумкі, згубіць ўбогіх манлівымі словамі, нават калі патрабуючы добра кажа;

Высакародны ж дасць парады высакародныя, ды сам да высакародных рэчаў імкнецца.

 

Але дабрародны задумляе дабрароднае і за дабрароднае паўстаець.

Жанчыны пустыя, устаньце, паслухайце голасу Майго. Даверлівыя дочкі, вазьміце ў вушы слова Маё!

 

Устаньце, бязрупатлівыя жанкі, слухайце ж голас мой; даверлівыя дачкі, слухайце словы мае.

За год і некалькі дзён задрыжыце, здавераныя ў сабе! Скончыўся ўжо збор віна, другі збор не прыйдзе.

 

Дні а гады будзеце дрыжэць вы, даверлівыя; бо жніво будзе зьнішчана, і ня будзе зьбіраньня пладоў.

Аслупянейце, пустыя; бойцеся, здавераныя ў сабе! Распраніцеся і станьце голымі, аперазайце клубы вашы.

 

Здрыгайцеся, бязрупатлівыя, дрыжыце даверлівыя, разьдзеньцеся, агаліце сябе й паперажыце сьцёгны.

Біце сябе ў грудзі дзеля пажаданай краіны, дзеля пладаноснага вінаградніку.

 

Будуць біцца ў грудзі праз прыемныя полі, праз плодныя вінішчы.

На зямлі народа Майго ўзыходзяць церні і калючкі, над усімі дамамі радасці, над вясёлым горадам:

 

Цернь а бадзючае кустоўе будуць расьці на зямлі люду Майго; але, на ўсіх дамох пацехі вясёлага места;

дом бо пакінуты, мнагалюдны горад абязлюдзеў; Афэл і Баган сталіся пячорамі навек: радасцю для дзікіх аслоў, выганам для статкаў,

 

Бо палацы будуць пакінены, груд места будзе кінены, сьцены а вартавыя вежы стануць пячорамі на векі, і радасьцяй дзікіх аслоў, і пасьцьбішчам стадам,

аж пакуль не будзе выліты на нас Дух з вышыні. І пустыня станецца садам, а сад за лес будзе лічыцца.

 

Пакуль ня выльлецца на нас Дух з вышы, і ня будзе пустыня садам, і сад ня будуць мець за лес.

Тады на пустыні зажыве законнасць, а справядлівасць асядзе ў садзе.

 

І тады будзе жыць на пустыні суд, і справядлівасьць застанецца ў садзе.

Вынікам справядлівасці будзе супакой, а плодам закону — цішыня, ды бяспека — у спакон вякоў.

 

І супакой будзе творам справядлівасьці, і справаю справядлівасьці будзе цішыня а пэўнасьць на векі.

Ды жыць будзе народ Мой жыццём спакойным, і ў палатках надзейнасці, і ў месцах бяспекі.

 

І люд Мой будзе жыць у гасподзе супакойнай, на сялібе бясьпечнай, у супакойных зацішках.

І лес увесь паваліцца, а горад будзе моцна прыгнечаны.

 

І будзе йсьці град на схон лесу, і места спусьціцца на нізкое месца.

Шчасныя, што сееце над усімі водамі, прыводзячы [туды] вала і асла.

 

Шчасьлівыя вы, што сееце ўсюдых ля водаў, пушчаеце ногі вала а асла.