Мацьвея 27 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Чарняўскага — арыгінал
Калі ж настала раніца, усе першасвятары і старэйшыны народу зрабілі нараду супраць Езуса, каб забіць Яго.
А калі настала раніца, сайшліся на раду ўсе перадавыя сьвятары і старэйшыны народа супраць Езуса, каб асудзіць Яго на сьмерць.
І, звязаўшы, павялі і аддалі Яго намесніку Понцію Пілату.
Затым зьвязанага завялі і перадалі Яго намесьніку Пілату Понцію.
Тады Юда, які выдаў Езуса, убачыўшы, што Яго асудзілі, пакаяўся, аддаў трыццаць срэбранікаў першасвятарам і старэйшынам
Тады Юда, які Яго выдаў, бачачы, што быў асуджаны, жалем праняты, аднёс трыццаць серабранцаў перадавым сьвятарам і старшынам, кажучы:
і сказаў: «Зграшыў я, бо выдаў нявінную кроў». Яны ж сказалі: «Што нам да таго? Глядзі сам!»
"Саграшыў я выдаючы кроў справядлівага. А яны сказалі: А што нам да таго? Гэта твая справа.
Тады ён, кінуўшы срэбранікі ў святыні, выйшаў і пайшоў павесіўся.
І разкідаўшы серабранцы ў сьвятыні выйшаў, пайшоў і павесіўся.
А першасвятары ўзялі срэбранікі і сказалі: «Нельга іх класці ў скарбонку святыні, бо гэта цана крыві».
А перадавыя сьвятары ўзяўшы серабранцы, казалі: "Нельга ісьці класьці ў скарбону, бо гэта плата крыві".
Яны параіліся і купілі на іх поле ганчара для пахавання чужаземцаў.
Затым параіўшыся купілі за іх поле ганчара на хаваньне пілігрымаў.
Таму і па сённяшні дзень называецца гэтае поле «полем крыві».
Таму тое поле аж да сёняшня дня завецца Такельдама, значыць "поле крыві."
Так збылося сказанае прарокам Ераміем: «Узялі трыццаць срэбранікаў, плату за таго, каго ацанілі сыны Ізраэля,
Гэтым зьдзейсьнілася сказана Прарокам Ерэміям, які казаў: "І ўзялі трыццаць серабранцаў, заплату аценянага (Зах. 11:13), якога ацанілі сыны Ізраеля.
і далі іх за поле ганчара, як сказаў мне Пан».
Ды далі іх на поле ганчара, як мне загадаў Госпад (Ер. 32:6−9).
Езус жа стаў перад намеснікам, а той спытаўся ў Яго: «Ты кароль юдэйскі?» Езус адказаў: «Ты кажаш».
А Езус стаў перад намесьнікам ды спытаўся ў яго намесьнік: "Дык ты кароль Юдэйскі?" Сказаў яму Езус: "Сам гаворыш."
І калі абвінавачвалі Яго першасвятары і старэйшыны, Ён нічога не адказаў.
Ды калі Яго вінавацілі перадавыя сьвятары і старэйшыны, Езус нічога не адказаў.
Тады сказаў Яму Пілат: «Ці не чуеш колькі сведчыць супраць Цябе?»
Затым сказаў яму Пілат: "Ня чуеш, сколькі абвіненьняў падаюць проціў Цябе?"
Але Ён ні на адно слова не адказваў яму, таму намеснік вельмі дзівіўся.
І Езус не адказваў яму на ніводнае слова, так што намеснік дужа дзівіўся.
На свята намеснік меў звычай адпускаць паводле жадання натоўпу аднаго вязня.
На дзень сьвяточны намесьнік меў звычай выпушчаць народу аднаго вязьня, якога хацелі б.
Быў тады ў іх адзін вязень, званы Бараба.
А меў выдатна тады вязьня званнага Барабай.
І вось, калі яны сабраліся, сказаў ім Пілат: «Каго хочаце, каб я выпусціў вам, Барабу ці Езуса, званага Хрыстом?»
Калі тады ўсе сабраліся, спытаўся Пілат: "Каго хочаце, каб я вам пусьціў? Барабу, ці Езуса, Якога завуць Хрыстусам?"
Ён ведаў, што ад зайздрасці выдалі Яго.
Бо ведаў, што Езуса па зайздрасьці выдалі.
А калі ён сядзеў на судовым месцы, жонка ягоная паслала сказаць яму: «Не рабі нічога гэтаму Справядліваму, бо я сёння ў сне шмат цярпела за Яго».
Калі ён сеў на трыбуне судзёўскай, жонка ягона паслала да яго пасланца, каб яму сказаць: "Не рабі зла гэтаму справядліваму, бо я сёньня ва сьне многа цярпела ізза Яго."
Але першасвятары і старэйшыны падбухторылі натоўп, каб прасілі за Барабу, а Езуса аддалі на смерць.
А перадавыя сьвятары падбухторывалі народ, каб дамагаліся Барабу, а Езуса забіць.
Адказваючы, намеснік сказаў ім: «Каго з гэтых двух хочаце, каб я адпусціў вам?» Яны сказалі: «Барабу!»
Дык намесьнік спытаўся ў іх: "Каторага з двух хочаце, каб я вам пусьціў? Яны сказалі: "Баррабу."
Пілат сказаў ім: «А што мне рабіць з Езусам, якога завуць Хрыстом?» Усе закрычэлі: «Няхай будзе ўкрыжаваны!»
А што я маю зрабіць з Езусам, кажа Пілат, якога завуць Хрыстусам?" Кажуць яму ўсе: "Хай будзе ўкрыжаваны!"
Ён жа сказаў: «Што дрэннага зрабіў Ён?» Але яны яшчэ мацней крычалі: «Няхай будзе ўкрыжаваны!»
Кажа ён: "А што Ён благога зрабіў?" А яны яшчэ мацней крычалі: "Хай будзе ўкрыжаваны!"
Пілат, убачыўшы, што нічога не дапамагае, а абурэнне ўзрастае, узяў ваду і абмыў рукі перад натоўпам, кажучы: «Невінаваты я ў гэтай крыві. Глядзіце самі!»
Пілат бачачы, што нічога не памагае а замяшаньне робіцца большае, узяўшы ваду, памыў рукі перад народам, і сказаў: "Я не вінават у крыві гэтага справядліага. Гэта ваша справа."
І ўвесь народ адказаў: «Кроў Яго на нас і на дзецях нашых».
А ў адказ увесь народ загаманіў: "Хай кроў Яго на нас і на нашых сыноў (дзяцей)."
Тады адпусціў ім Барабу, а Езуса пасля бічавання аддаў на ўкрыжаванне.
Затым Пілат выпусьціў Барабу, а Езуса ўбічаванага аддаў на ўкрыжаваньне.
А жаўнеры намесніка, завёўшы Езуса ў прэторыю, сабралі каля Яго цэлую кагорту.
Тады жаўнеры (ваякі) намесьніка ўзялі Езуса ў прыторыю і склікалі да Яго ўсю кагорту.
І распрануўшы Яго, надзелі на Яго пурпуровы плашч.
І зьняўшы з Яго адзеньне Яго, усклалі на Яго плашч з пурпуру
І сплёўшы вянок з церняў, усклалі Яму на галаву і далі Яму ў правую руку трысціну. Становячыся перад Ім на калені, насміхаліся з Яго, кажучы: «Вітай, кароль юдэйскі!»
ды сплёўшы карону з церняў ўсклалі Яму на галаву, а трысьціну ў правую руку і кленчучы наругаліся з Яго, кажучы: "Будзь прывітаны, кароль Юдэйскі!"
І плявалі на Яго, бралі трысціну і білі Яго па галаве.
І плюючы на Яго бралі трысьціну і білі Яго па галаве.
А калі насмяяліся з Яго, знялі з Яго плашч і апранулі ў Ягоную вопратку, і павялі на ўкрыжаванне.
А калі ўжо наругаліся, зьнялі пурпурны плашч, а надзелі Яго ў Яго адзетак, і павялі на ўкрыжаваньне.
Выходзячы, яны сустрэлі аднаго кірэнэйца па імені Сымон, якога прымусілі несці Ягоны крыж.
Выходзячы напаткалі чалавека з Цырэны, імем Сымон, і яго прымусілі несьці Хрыстоў крыж.
Калі прыйшлі на месца, называнае Галгота, што азначае «Месца Чэрапа»,
Затым прыйшлі на месца, званае Гольгота, значыць: "месца чэрапа" (галавы трупа).
далі Яму выпіць віна, змяшанага з жоўцю. Ён пакаштаваў, але не хацеў піць.
Далі Яму піць віно зьмяшанае з жоўцю. А калі Яго пакаштаваў, не хацеў піць.
Укрыжаваўшы Яго, падзялілі Ягоную вопратку, кідаючы лёсы.
А ўкрыжаваўшы Яго, разьдзялілі адзеньне, кідаючы жэрабя, каб споўнілася сказанае Прарокам: "Разьдзялілі між сабою адзеньне Маё, а аб сукню Маю кінулі жэрабя" (Пс. 21:19).
І, седзячы, пільнавалі Яго там.
Седзячы жаўнеры сьцераглі Яго.
А над галавой Ягонай змясцілі надпіс з віной: «Гэта Езус, кароль юдэйскі».
Над галавой Ягонай памясьцілі названьне Яго віны: "Гэта Езус, Кароль Юдэйскі."
Тады ўкрыжавалі з ім двух злачынцаў, аднаго з правага, а другога з левага боку.
Затым укрыжавалі побач Яго двух разбойнікаў, аднаго па правай, а другога па левай старане.
Тыя, хто праходзіў, зневажалі Яго, ківаючы галовамі
Праходзячыя побач блюзьнілі на Яго ківаючы галовамі
і кажучы: «Ты, што руйнуеш святыню і за тры дні будуеш, уратуй сябе самога; калі Ты Сын Божы, сыдзі з крыжа!»
і кажучы: "Гэй Ты, што рухаеш сьвятыню Божую і ў тры дні адбудоўваеш, ратуй сябе самога, калі ты Сын Божы сыйдзі з крыжа."
Таксама і першасвятары з кніжнікамі і старэйшынамі, насміхаючыся, казалі:
Перадавыя сьвятары з кніжнікамі падобна наругаліся і казалі:
«Іншых ратаваў, а сябе не можа ўратаваць. Ён — кароль Ізраэля, няхай сыдзе цяпер з крыжа, і мы паверым у Яго.
"Другіх ратаваў, а сам сябе ўратаваць ня можа. Калі ты Кароль Ізраеля, сыйдзі з крыжа і паверым табе.
Спадзяваўся на Бога, няхай Бог вызваліць Яго цяпер, калі любіць Яго, бо Ён казаў: “Я — Сын Божы”».
Надзеіўся на Бога, хай Яго, калі хоча, ратуе: казаў бо, што ён Сын Божы.
Таксама і злачынцы, укрыжаваныя з Ім, зневажалі Яго.
Таксама разбойнікі, з ім укрыжаваны, зьневажалі Яго.
Ад шостай гадзіны цемра настала па ўсёй зямлі аж да гадзіны дзевятай.
А ад гадзіны шостай усю зямлю ахутала цемра аж да гадзіны дзевятай.
А каля гадзіны дзевятай усклікнуў Езус моцным голасам, кажучы: «Элі, Элі, лема сабахтані?», што азначае: «Божа Мой, Божа Мой, чаму Ты Мяне пакінуў?»
А каля дзвятай гадзіны закрычаў Езус моцным голасам: "Элі, Элі, Лямма Сабактані, а значыць: "Божа мой, Божа мой, чаму Мяне апусьціў (пакінуў)?"
Некаторыя з тых, хто стаяў там, чуючы гэта, казалі: «Ён кліча Іллю».
Дык некаторыя з стаяўшых там, чуючы гэта, казалі: "Гальяша кліча."
І адразу пабег адзін з іх, узяў губку, намачыў воцатам і, насадзіўшы на трысціну, паіў Яго.
Дык адзін з іх адразу пабег і ўзяўшы губку, памачыў у воцаце, усклаў на трысьціну і даў Яму піць.
А другія казалі: «Чакай, пабачым, ці прыйдзе Ілля ратаваць Яго».
Іншыя жа казалі: "Кінь, паглядзім, ці прыйдзе Гальяш ратаваць Яго?"
Езус жа зноў ускрыкнуў моцным голасам і аддаў духа.
А Езус паўторна закрычаўшы — сканаў.
І вось, заслона ў святыні разарвалася надвое з верху аж да нізу, і зямля затрэслася, і скалы раскалоліся,
А вось жа завеса сьвятыні разпалася папалам зьверху ў ніз і зямля затрэслася, а скалы палопаліся,
і магілы адкрыліся, і многія целы памерлых святых уваскрэслі
адкрыліся грабы і многа цел сьвятых, паснуўшых паўстала,
і выйшлі з магілаў пасля Ягонага ўваскрасення, увайшлі ў святы горад і паказаліся многім.
і выйшаўшы з грабоў, па Яго ўваскрасеньню, прыйшлі ў сьвяты горад паказваліся многім.
А сотнік і тыя, хто вартаваў з ім Езуса, убачыўшы землятрус і ўсё, што сталася, вельмі спалохаліся і сказалі: «Праўдзіва, гэта быў Сын Божы!»
Сотнік жа, ды тыя, што з ім былі, сьцерагучы Езуса, убачыўшы, трасеньне зямлі ды ўсё, што адбывалася, перапалохаліся дужа і казалі: "Сапраўды Ён быў Сынам Божым."
Было там таксама шмат жанчын, якія глядзелі здалёк і якія спадарожнічалі Езусу ад Галілеі, служачы Яму.
Ды было там шмат жанчын здалёка, якія хадзілі з Езусам, пачынаючы з Галілеі, паслугоўваючы Яму.
Была сярод іх Марыя Магдалена і Марыя, маці Якуба і Юзафа, і маці сыноў Зэбэдэя.
Сярод іх Мар'я Магдалена і Мар'я, Маці Якуба, і Юзэфа, дый матка сыноў Забэдэявых.
Калі звечарэла, прыйшоў багаты чалавек з Арыматэі, па імені Юзаф, які таксама быў вучнем Езуса.
А калі настаў вечар, прыйшоў адзін багаты чалавек з Араматэі, на імя Юзэф, каторы таксама быў вучням Езуса.
Ён, прыйшоўшы да Пілата, папрасіў цела Езуса. Тады Пілат загадаў аддаць цела.
Ён прыйшоў да Пілата і прасіў узяць цела Езуса. І пілат загадаў аддаць яму цела.
Узяўшы цела, Юзаф захінуў Яго ў чыстае палатно
А Юзэф узяўшы цела ўвярнуў яго ў палатно чыстае,
і паклаў у сваёй новай магіле, якую высек у скале. Пасля прываліў вялікі камень да ўваходу ў магілу і адышоў.
і палажыў яго ў новым сваім гробе, які быў высякшы ў скале. І вялікім каменем закрыў уваход у гроб, і затым пайшоў.
Была там Марыя Магдалена і другая Марыя, якія сядзелі насупраць магілы.
А Мар'я Магдалена, і другая Мар'я сядзелі напроціў гроба.
На другі дзень, што быў пасля прыгатавання, сабраліся першасвятары і фарысеі ў Пілата
А на другі дзень значыць па прыгатаваньні дню сабраліся перадавыя сьвятары і фарызэі ў Пілата,
і сказалі: «Пане, мы ўспомнілі, што ашуканец гэты, калі быў яшчэ жывы, сказаў: “Праз тры дні ўваскрэсну”.
і казалі: Гаспадзіне, прыпомнілі мы, што звадыяш гэты яшчэ жывы казаў: "Па трох днях уваскрэсну."
Таму загадай вартаваць магілу аж да трэцяга дня, каб вучні Ягоныя, прыйшоўшы ўначы, не выкралі Яго і не сказалі народу: “Ён уваскрос”. І будзе апошні падман горшы за першы».
Дык загадай сьцерагчы гроб аж да трэцяга дня, каб часам не прыйшлі вучні Яго і ня выкралі Яго ды не сказалі людзям: "Паўстаў з умёршых," бо тады апошні абман будзе горшы за першы."
Пілат адказаў ім: «Вось вам варта, ідзіце, засцеражыце, як умееце.
Пілат сказаў ім: "Маеце варту, ідзіце і сьцеражыце, як умееце".
Яны адышлі і засцераглі магілу, запячатаўшы камень і паставіўшы варту.
Яны пайшоўшы, забясьпечылі гроб вартай, апечатавалі камень.
