Дзеі 11 разьдзел

 

 

Апосталы ж і браты, што былі ў Юдэі, дачуліся, што пагане таксама прынялі слова Божае.

 

І Пачулі апосталы а браты, каторыя былі ў Юдэі, што пагане таксама адзяржалі слова Божае.

І калі Пётра прыбыў у Ерузалім, веруючыя з абрэзаных дакаралі яго,

 

І як Пётра прышоў да Ерузаліму, абрэзаныя сьперачаліся зь ім,

кажучы: «Ты пайшоў да людзей неабрэзаных ды еў з імі».

 

Кажучы: «Ты хадзіў да людзёў неабрэзаных і еў зь імі».

Пачаўшы, Пётра стаў тлумачыць ім па парадку, кажучы:

 

Тады пачаў Пётра зьясьняць ім з парадку, кажучы:

«Быў я ў горадзе Ёпе на малітве і ўбачыў з’яву ў захапленні, як нейкая пасудзіна, падобная на вялікі абрус, за чатыры канцы спускалася з неба, аж спусцілася каля мяне.

 

«У месьце Ёппе я маліўся і відзеў у захапленьню відзень: зыходзіла нейкая судзіна, бы вялікая пасьцілка, за чатыры рагі спушчаная зь неба далоў, і спусьцілася аж да мяне.

І, углядаючыся, я спыніўся і ўбачыў на ёй чатырохногіх зямлі, звяроў, і гадаў, ды птушак нябесных.

 

Уцеміўшыся ў яе, я зацеміў і абачыў чатыраногія земныя а дзікія зьвяры а паўзуны а птушкі нябёсныя.

І пачуў я голас, які казаў мне: “Устань, Пётра, забівай і еж!”

 

І пачуў я таксама голас, кажучы імне: "Устань, Пётру, бі а еж".

Я адказаў: “Ніякім чынам, Госпадзе! Ніколі нічога паганага або нячыстага не браў я ў свае вусны”.

 

А я сказаў: "Ніякім парадкам, Спадару, бо збудзененае альбо нячыстае ніколі ня ўвыйшло ў рот мой".

Але голас з неба азваўся мне паўторна: “Што Бог ачысціў, ты не называй нячыстым!”

 

І ўдругава адказаў голас ізь неба: "Што Бог ачысьціў, не ўважай за збудзененае".

І так паўтарылася тры разы, і зноў усё было ўзята ў неба.

 

І гэта было трэйчы, і ўзноў паднялося ўсе на неба.

І вось, зараз жа перад домам, у якім мы былі, з’явіліся трое мужчын, якіх паслалі з Цэзарэі да мяне.

 

І гля, зараз тры чалавекі стаялі ля дому, у каторым я жыў, пасланыя да мяне з Цэсарэі.

І сказаў мне Дух, каб я, не сумняваючыся, пайшоў з імі. А разам са мной пайшлі таксама тых шэсць братоў, і мы разам прыбылі ў дом таго чалавека.

 

І Дух сказаў імне ісьці зь імі, ані ня сумляючыся. І пайшлі з імною таксама тыя шасьцёх братоў, і мы ўвыйшлі да дому таго чалавека.

І ён расказаў нам, як убачыў анёла, які паўстаў у яго доме, і сказаў яму: “Пашлі ў Ёпу мужчын і пакліч Сімона, званага Пётрам.

 

І ён паведаў нам, як ён бачыў ангіла ў доме сваім, каторы стаяў і сказаў яму: "Пашлі да Ёппы і пазаві Сымона, каторага мянушка Пётра,

Ён скажа табе словы, праз якія будзеш збаўлены ты і ўвесь дом твой”.

 

Каторы скажа словы табе, якімі спасешся ты а ўвесь дом твой".

Калі ж я пачаў прамаўляць, Дух Святы сышоў на іх, як і на нас напачатку.

 

І як я пачаў казаць, паў на іх Дух Сьвяты, аднолькава, як і на нас спачатку.

І прыпомніў я тады словы Госпада, як Ён казаў: “Ян хрысціў вадою, вы ж будзеце ахрышчаны Духам Святым”.

 

І я ўспомнеў слова Спадарова, як Ён казаў: "Яан хрысьціў вадою, але вы будзеце ахрышчаны Духам сьвятым".

Дык калі Бог даў ім такі самы дар, як і нам, якія ўверылі ў Госпада Ісуса Хрыста, то хто ж я, каб мог працівіцца Богу?»

 

Дык калі Бог даў ім тый самы дар, як і нам, як мы ўверылі ў Спадара Ісуса Хрыста, хто ж я, каб мог перакажаць Богу?»

Пачуўшы гэта, усе супакоіліся ды славілі Бога і казалі: «Дык і паганам даў Бог ласку навяртання на жыццё».

 

Выслухаўшы гэта, яны супакоіліся й славілі Бога, кажучы: «Дык запраўды Бог і паганам даў каяту да жыцьця».

А тыя, што былі рассеяны дзеля пераследавання, што ўзнікла з прычыны Сцяпана, дабраліся аж да Фэніцыі, і Кіпра, і Антыёхіі, абвяшчаючы слова адным толькі юдэям.

 

Прымеж тога тыя, што рассыпаліся навонкі з прычыны атугі, каторая сталася ў зьвязку ізь Сьцепаном, прайшлі да Фінікі а Кіпру а Антыёхі, нікому ня кажучы слова, адно толькі Жыдом.

З іх жа некаторыя былі кіпрыйцы і цырэнцы, якія, прыбыўшы ў Антыёхію, сталі прамаўляць да грэкаў, абвяшчаючы добрую вестку пра Госпада Ісуса.

 

Былі ж некатрыя зь іх Кіпране а Кірынеяне, што, прышоўшы да Антыёхі, гукалі й да Грэкаў, абяшчаючы дабравесьць праз Спадара Ісуса.

І рука Госпада была з імі, і вялікая колькасць веруючых навярнуліся да Госпада.

 

І рука Спадарова была зь імі, і вялікі лік уверыў а навярнуўся да Спадара.

І вестка пра іх дайшла да вушэй царквы, што ў Ерузаліме, дык паслалі Барнабу пайсці ажно ў Антыёхію.

 

І дзейкі празь іх дайшлі да вушэй царквы Ерузалімскае, і яны наслалі Варнаву да Антыёхі,

Калі ён прыбыў і ўбачыў дзеянне ласкі Божай, усцешыўся ды заахвочваў усіх, каб усім сэрцам трывалі ў Госпадзе.

 

Каторы, прыбыўшы й абачыўшы ласку Божую, усьцешыўся і захочаваў усіх із станаўкім сэрцам трываць пры Спадару;

А быў ён чалавек добры і поўны Духа Святога ды веры. І вялікая колькасць прыхінулася да Госпада.

 

Бо ён быў муж добры і поўны Духа Сьвятога а веры. І вялікая грамада была дадана Спадару.

Пасля Барнаба накіраваўся ў Тарс, каб адшукаць Саўла.

 

І пайшоў да Тарсу шукаць Саўлы,

І, калі знайшоў яго, прывёў у Антыёхію. І сталася ім, што цэлы год працавалі яны разам у царкве і навучалі вялікае мноства людзей, і ў Антыёхіі ўпершыню вучняў назвалі хрысціянамі.

 

І, знайшоўшы, прывёў яго да Антыёхі. І так было ў іх, што цэлы год яны зьбіраліся ў царкве і вучылі вялікую грамаду; і вучанікі ўв Антыёсе ўпяршыню назваліся Хрысьцянмі.

У тыя дні з Ерузаліма ў Антыёхію прыбылі прарокі.

 

Тых жа дзён прарокі зышлі зь Ерузаліму да Антыёхі.

І вось, адзін з іх, імем Агаб, устаўшы, даў знак праз Духа, што па ўсёй зямлі мае быць вялікі голад; і стаўся ён за цэзара Клаўдзія.

 

І, устаўшы, адзін ізь іх, імям Агаў, даў зразумець Духам, што будзе вялікая галадоў па ўсёй зямлі, каторая й сталася за Кляўда.

Дык вучні вырашылі, што кожны па магчымасці мае ўспамагчы братам, што пражываюць у Юдэі.

 

Тады вучанікі, кажны подле магчымасьці свае, пастанавілі паслаць памогу братом, што жыхарылі ў Юдэі;

Так яны і зрабілі, пасылаючы дапамогу старэйшым праз Барнабу і Саўла.

 

Што й зрабілі, паслаўшы старшым Варнаваю а Саўлам.