1 да Карынфянаў 11 разьдзел

Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Яна Станкевіча

 
 

Будзьце пераймальнікамі маімі, як я — Хрыста.
 
Будзьце перайманьнікамі ў мяне, як я ў Хрыста.

Хвалю вас, браты, што ва ўсім памятаеце пра мяне, ды трымаецеся маіх наказаў, як я наказаў вам.
 
Але хвалю вас, браты, што вы ўсе мае памятуеце, і дзяржыце паданьні, як я падаў вам.

Хачу, каб вы ведалі, што галава кожнага мужчыны — Хрыстос, а кожнае жонкі галава — муж, а галава Хрыста — Бог.
 
Хачу таксама, каб вы ведалі, што кажнага мужа галава Хрыстос; галава жончына — муж; а галава Хрыста — Бог.

Кожны мужчына, калі моліцца або праракуе з накрытай галавой, ганьбіць сваю галаву.
 
Каторы муж моліцца альбо праракае з накрытай галавою, сароме галаву сваю.

Кожная ж жанчына, калі моліцца або праракуе з ненакрытай галавой, ганьбіць сваю галаву, бо гэта тое самае, быццам яна паголена.
 
А кажная жонка, што моліцца альбо праракае праставалосая, сароме галаву сваю; бо гэта тое самое, як калі б яна была пагаліўшыся.

Дык калі якая жанчына не накрывае галавы, хай абстрыжэ свае валасы. А калі ганебна для жанчыны быць пастрыжанай або паголенай, дык хай накрывае галаву.
 
Бо калі жонка ня хоча накрывацца, няхай таксама стрыжэцца; а калі жонцы сорамна быць пастрыжанай альбо паголенай, няхай накрываецца.

Мужчыне не належыць накрываць галавы, бо ён — вобраз і слава Бога, а жанчына — слава мужчыны.
 
Бо муж ня мае накрываць галавы, бо ён абраз а слава Божая; а жонка — слава мужава.

Бо не мужчына ад жанчыны, але жанчына ад мужчыны;
 
Бо ня муж із жонкі, але жонка з мужа;

і не мужчына створаны для жанчыны, але жанчына для мужчыны.
 
Бо таксама ня муж створаны дзеля жонкі, але жонка дзеля мужа.

Таму жанчына мусіць мець на галаве знак падданасці дзеля анёлаў.
 
Затым і мае мець жонка на галаве сваёй знак улады дзеля ангілаў.

Зрэшты, ані мужчына без жанчыны, ані жанчына без мужчыны ў Госпада.
 
Адылі, ані жонка бяз мужа, ані муж бяз жонкі ў Спадару.

Бо як жанчына з мужчыны, так і мужчына праз жанчыну, а ўсе — ад Бога!
 
Бо як жонка з мужа, так і муж пераз жонку; усе ж — з Бога.

Рассудзіце самі з сабой: ці належыцца жанчыне маліцца да Бога з ненакрытай галавой?
 
Разважча самы, ці гожа жонцы праставалосай маліцца Богу?

Ці не сама прырода вучыць нас, што ганьба для мужчыны, калі ён гадуе валасы,
 
Ціж сама прырода ня вуча вае, што калі муж мае даўгія валасы, няслава яму гэта;

а калі жанчына гадуе валасы, то ёй слава? Бо валасы дадзены ёй на пакрыццё.
 
Але калі жонка мае даўгія валасы, ёй слава, бо даўгія валасы даны ёй замест прыкрыцьця.

А калі хто аб гэтым хоча спрачацца, дык ані мы не маем такога звычаю, ані цэрквы Божыя.
 
Але калі б хто думаў быць звадлівым, мы ня маем такога звычаю ані цэрквы Божыя.

Робячы вам гэтыя заўвагі, не хвалю за тое, што збіраецеся не на лепшае, але на горшае.
 
Але, сулячы гэта, не хвалю, што вы зьбіраецеся ня дзеля лепшага, але дзеля горшага.

Перад усім чую, што, калі сходзіцеся разам у царкве, бываюць у вас спрэчкі, і я крыху веру.
 
Бо, першае, запраўды чую, што, як вы зыходзіцеся на збор, памеж вас бываюць падзелы, чаму часткава й веру.

Бо мусяць быць сярод вас і герэзіі, каб выявіліся сярод вас тыя, што выпрабаваны.
 
Бо мусяць быць таксама гэрасі памеж вас, каб выявіліся памеж вас узумелыя.

Ды калі вы збіраецеся разам, няма ў вас спажывання Вячэры Госпадавай.
 
Адлі, як зьбіраецеся, дык ня дзеля вячэры Спадаровае;

Кожны бо з вас спяшаецца першым з’есці сваю вячэру, і таму адзін галодны, а ў той час іншы ўпіваецца.
 
Бо кажны барзьдзіць уперад есьці сваю ежу, і адзін галадуе, а другі п’яны.

Ці не маеце дамоў, каб там есці і піць? Ці мо ганьбіце Царкву Божую ды сароміце тых, што нічога не маюць? Што ж вам скажу? Можа, буду вас хваліць? За гэта не пахвалю!
 
Ціж у вас няма дамоў, каб есьці й піць? Або грэбуеце царквою Божай і сароміце тых, што ня маюць? Што сказаць вам? ці пахваліць вас за гэта? за гэта не пахвалю.

Бо я гэта атрымаў ад Госпада і перадаў гэта вам, што Госпад Ісус у тую ноч, калі быў выданы, узяў хлеб,
 
Бо я прыняў ад Спадара тое, што й перадаў вам, што Спадар Ісус тае ночы, каторае быў выданы, узяў хлеб

і, склаўшы падзяку, паламаў, і сказаў: «Бярыце, ежце. Гэта ёсць Цела Маё, якое за вас ламанае. Рабіце гэта ў Маю памяць!»
 
І, даўшы падзяку, паламіў і сказаў: «Гэта цела Мае, каторае за вас ломіцца; гэта рабіце на Маю намятку».

Падобным спосабам па вячэры Ён узяў келіх і сказаў: «Гэты келіх ёсць новы запавет у Крыві Маёй. Рабіце гэта, калі толькі будзеце піць, у Маю памяць».
 
Таксама й чару па вячэры, кажучы: «Гэта чара ё новая ўмова ў крыві Маёй, гэта рабіце так часта, як п’іце, на Маю памятку»,

Бо колькі разоў будзеце есці гэты хлеб і піць гэты келіх, будзеце абвяшчаць смерць Госпада, пакуль не прыйдзе.
 
Так часта, як вы ясьце хлеб гэты і п’іце чару гэтую, сьмерць Спадарову абяшчаеце, пакуль Ён прыйдзе.

Значыць, той, хто нягодна будзе есці хлеб ды піць келіх Госпада, той будзе вінаваты супраць Цела і Крыві Госпадавай.
 
Затым, хто будзе есьці хлеб гэты або піць чару Спадарову ня годна, вінен будзе Цела й Крыві Спадаровае.

Дык хай выпрабуе чалавек сябе самога, і тады хай есць ад таго хлеба ды п’е з келіха таго.
 
Няхай жа спрабуе сябе людзіна, і гэтак еж із хлеба таго і з чары тае.

Бо хто есць і п’е нягодна, той есць і п’е прысуд сабе, не разважаючы пра Цела Госпада.
 
Бо хто есьць а п’ець ня годна, тый есьць а п’ець засуджэньне сабе, не разважаючы празь Цела.

Таму шмат у вас кволых і хворых, ды многа памірае.
 
Ад гэтага шмат хто з вас кволы а хворы і ня мала засынае.

Бо калі мы самі сябе асудзім, дык не будзем асуджаны.
 
Бо, калі б мы судзілі самы сябе, дык ня былі б суджаныя;

А пакуль Госпад нас судзіць і карае, каб не былі мы асуджаны разам з усім светам.
 
Будучы ж суджаныя, мы казьнераныя Спадаром, каб ня былі засуджаныя ізь сьветам.

Таму, браты мае, калі збіраецеся есці Вячэру, пачакайце адзін аднаго.
 
Затым, браты мае, зьбіраючыся на вячэру, жджыце адзін аднаго.

Калі хто галодны, хай есць дома, каб вам не збірацца на асуджэнне. Іншыя справы наладжу, як прыйду.
 
Калі хто хоча есьці, няхай есьць дома, каб зьбірацца вам не на засуджэньне. Засталае ўладжу, як прыйду.