Мацьвея 22 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Чарняўскага 2002
Езус зноў расказаў ім прыпавесць:
«Валадарства Нябеснае падобнае да караля, які справіў вяселле для свайго сына.
Ён паслаў сваіх слугаў паклікаць запрошаных на вяселле, але яны не хацелі прыйсці.
Зноў паслаў іншых слугаў, кажучы: “Скажыце запрошаным: вось я прыгатаваў гасціну маю, зарэзаны валы мае і адкормленая жыўнасць, і ўсё падрыхтавана; прыходзьце на вяселле”.
Але яны пагардзілі і адышлі, хто на сваё поле, а хто да свайго гандлю.
Астатнія ж, схапіўшы слугаў ягоных, зняважылі і забілі іх.
Кароль жа раззлаваўся і, паслаўшы войска сваё, знішчыў забойцаў гэтых і падпаліў іхні горад.
Тады ён сказаў сваім слугам: “Вяселле гатова, але запрошаныя не былі годнымі.
Таму пайдзіце на ростані і ўсіх, каго сустрэнеце, запрасіце на вяселле”.
Тыя слугі, выйшаўшы на дарогі, сабралі ўсіх, каго знайшлі: і кепскіх, і добрых. І напоўнілася вяселле гасцямі.
Кароль, увайшоўшы паглядзець на гасцей, убачыў там чалавека, апранутага не ў вясельную вопратку,
і сказаў яму: “Дружа, як ты ўвайшоў сюды, не маючы вясельнай вопраткі?” Той прамаўчаў.
Тады кароль сказаў слугам: “Звяжыце яму ногі і рукі і выкіньце яго вон, у цемру. Там будзе плач і скрыгатанне зубоў”.
Бо шмат пакліканых, але мала выбраных».
Тады фарысеі пайшлі і раіліся, як бы злавіць Езуса на слове.
І паслалі да Яго вучняў сваіх разам з прыхільнікамі Ірада, каб спыталіся: «Настаўнік, мы ведаем, што Ты праўдзівы і шляху Божаму праўдзіва вучыш, і не зважаеш ні на кога, бо не глядзіш на аблічча людзей.
Таму скажы нам: як Табе здаецца? Ці належыць плаціць падатак цэзару, ці не?»
Але Езус, ведаючы іхнюю зласлівасць, сказаў: «Чаму Мяне выпрабоўваеце, крывадушнікі?
Пакажыце Мне падатковую манету». Яны прынеслі Яму дынар.
Ён спытаў іх: «Чыя гэта выява і надпіс?»
Адказалі Яму: «Цэзара». Тады Ён сказаў ім: «Дык аддавайце цэзарава цэзару, а Божае — Богу».
Пачуўшы гэта, яны здзівіліся і, пакінуўшы Яго, адышлі.
У той дзень падышлі да Яго садукеі, якія кажуць, што няма ўваскрашэння, і спыталіся ў Яго:
«Настаўнік, Майсей сказаў: “Калі нехта памрэ, не маючы дзяцей, няхай яго брат возьме жонку ягоную і адродзіць нашчадкаў брату свайму”.
Дык вось, было ў нас сем братоў. Першы, ажаніўшыся, памёр і, не маючы патомства, пакінуў жонку брату свайму.
Гэтаксама і другі, і трэці, аж да сёмага.
А пасля ўсіх памерла і жонка.
Пры ўваскрашэнні катораму з семярых яна будзе за жонку? Бо яна належала ўсім».
Езус адказаў ім: «Вы памыляецеся, не ведаючы ні Пісання, ні сілы Божай.
Бо пры ўваскрашэнні ні жэняцца, ні выходзяць замуж, але жывуць, як анёлы Божыя на нябёсах.
А пра ўваскрашэнне памерлых хіба вы не чыталі сказанага вам ад Бога:
“Я Бог Абрагама, Бог Ісаака і Бог Якуба”? Бог не ёсць Богам мёртвых, а жывых».
Натоўп, пачуўшы гэта, дзівіўся з вучэння Яго.
Калі фарысеі пачулі, што Езус прымусіў замоўкнуць садукеяў, яны сабраліся разам.
І адзін з іх, кніжнік, выпрабоўваючы Яго, спытаўся:
«Настаўнік, якая запаведзь найбольшая ў Законе?»
Езус адказаў яму: «“Любі Пана Бога твайго ўсім сэрцам тваім, і ўсёй душой тваёй, і ўсім розумам тваім”.
Гэта найбольшая і першая запаведзь.
Другая ж — падобная да яе: “Любі бліжняга твайго, як самога сябе”.
На гэтых дзвюх запаведзях грунтуецца ўвесь Закон і Прарокі».
Калі фарысеі сабраліся, Езус спытаўся ў іх:
«Што вы думаеце пра Хрыста? Чый Ён сын?» Яны адказалі Яму: «Давіда».
Ён сказаў ім: «Як жа Давід, натхнёны Духам, называе Яго Панам, калі кажа:
“Сказаў Пан Пану майму: сядзь праваруч Мяне,пакуль не пакладу ворагаў Тваіхпад ногі Твае”?
Дык калі Давід называе Яго Панам, які ж Ён сын яму?»
І ніхто не здолеў адказаць Яму ні слова. З таго дня ніхто больш не адважваўся пытацца ў Яго.