Адкрыцьцё 6 разьдзел

 

 

І я ўгледзеў, што Ягня зьняло першую зь сямі пячатак, і я пачуў адну з чатырох жывых істотаў, якая гаварыла як бы грамавым голасам: ідзі і глядзі!

 

1 Пасьля убачыў я, як Ягнёнак зламаў першую з сямі пячацяў. І пачуў, як адзін з зьвяроў-істот усклікнуў быццам гукам грому: "Прыйдзі і паглядзі!"

Я зірнуў, і вось, конь белы, і на ім верхавец, які меў лук, і дадзены яму быў вянок, і выйшаў ён як пераможны, і каб перамагчы.

 

І убачыў я: вось белы конь, а на ім коньнік, трымаючы лук, і дадзена яму карона. І выйшаў ён як пераможца, каб далей перамагаць.

І калі Ён зьняў другую пячатку, я пачуў другую жывую істоту: ідзі і глядзі.

 

І калі адкрыў ён другую пячаць, пачуў я другую зьвяра-істоту кажучы: "Прыйдзі і паглядзі!"

І выйшаў другі конь гняды; і таму, хто на ім сядзеў, дадзена было ўзяць мір зь зямлі, і каб забівалі адзін аднаго; і дадзены яму вялікі меч.

 

І выйшаў тады іншы, рыжы конь. Седзячаму на ім ездаку дадзена ўлада, каб спыніў супакой на зямлі, каб людзі адны другіх забівалі. І даны яму вялікі меч.

І калі Ён зьняў трэйцюю пячатку, я чуў трэйцюю жывую істоту, якая казала: ідзі і глядзі. Я зірнуў, і вось, конь вараны, і на ім верхавец, які меў вагі ў руцэ сваёй.

 

А калі адкрыў трэцюю пячаць, пачуў я трэцюю зьвяра істоту, кажучаю: "Прыйдзі і паглядзі!"

І чуў я голас з-пасярод чатырох жывых істотаў, які казаў: мера пшаніцы за дынар, і тры меры ячменю за дынар; а алею і віна не марнуй!

 

Глянуў я: а вось вараны конь. А седзячы на ім трымаў вагу.

І калі Ён зьняў чацьвёртую пячатку, я чуў голас чацьвёртай жывой істоты, які казаў: ідзі і глядзі.

 

І пачуў я быццам голас клічучы спаміж тых чатырох зьвяроў-істот, гаворачы: "Мерка пшаніцы за дэнар і тры меркі пшаніцы за дэнар. Але не шкодзь віну і аліве".

І я зірнуў, і вось, конь бледны, і на ім верхавец, якому імя сьмерць; і пекла ішло за ім сьледам, і дадзена яму ўлада над чвэрцю зямлі — забіваць мечам і голадам, і пошасьцю і зьвярамі зямнымі.

 

А калі адкрыў чацьвёртую пячаць, пачуў я голас чацьвёртай жывёліны-істоты, заклікаючы: "Прыйдзі і паглядзі!"

І калі Ён зьняў пятую пячатку, я ўбачыў пад ахвярнікам душы забітых за слова Божае і за сьведчаньне, якое мелі яны.

 

І вось — конь сіні. Коньніку, які сядзеў на ім, было імя сьмерць, і пекла ішло сьледам за ім. Дадзена яму ўлада на чацьвёртую частку зямлі забіваць мячом, голадам і сьмерцю, і зьвярамі зямлі.

І залямантавалі яны моцным голасам, кажучы: дакуль, Уладыка сьвяты і праведны, ня судзіш і ня помсьціш жыхарам зямным за кроў нашу?

 

А калі адкрыў пятую пячаць, убачыў я пад аўтаром душы тых, якія былі пазабіваныя за Слова Божае і для пасьведчаньня, якое яны захавалі.

І дадзена было кожнаму зь іх адзеньне белае, і сказана ім, каб яны супакоіліся яшчэ на нядоўгі час, пакуль і саслужнікі іхнія і браты іхнія, якія будуць забітыя, як і яны, дапоўняць лік.

 

І гаманілі яны гучным голасам, кажучы: "Сьвяты і справядлівы Госпадзе, як доўга будзеш марудзіць з судом і помстай за нашу кроў на жыхарах зямлі?"

І калі Ён зьняў шостую пячатку, я зірнуў, і вось, сталася вялікае трасеньне зямлі, і сонца счарнела, як валасяніца, і месяц зрабіўся бы кроў,

 

Тады кожнаму з іх была дадзена белая вопратка і сказана было ім, каб пачакалі яшчэ кароткі час, пакуль ня выпаўніцца лік сяброў іх і братоў, якія маюць памерці падобна, як паўміралі яны.

і зоркі нябесныя ўпалі на зямлю, як смакоўніца, патрасаная моцным ветрам скідае нясьпелыя смоквы свае.

 

Калі ён адкрыў шостую пячаць, убачыў я, як паднялося жудаснае землятрасеньне. І сонца стала чорнае, як мех валасяны, а месяц быццам заліўся крывёй,

І неба схавалася, зьвіўшыся як сувой; і кожная гара і выспа рушылі зь месцаў сваіх;

 

зоркі нябесныя паспадалі на зямлю так, як фіговае дрэва скідае свае плады нясьпелыя, калі ім страсяне вялікі вецер.

і цары зямныя і вяльможы, і багатыя і тысячнікі і моцныя, і кожны раб і кожны вольнік схаваліся ў пячоры і ў цясьніны гор,

 

І неба зьнікла, як быццам зьвілося ў скрутак. Усе горы і астравы зрушыліся са сваіх месцаў.

і кажуць гарам і камяням: упадзеце на нас і схавайце нас ад аблічча Таго, Хто сядзіць на троне, і ад гневу Гасподняга;

 

Каралі зямлі і валадары гэтага сьвету і правадыры, і багацеі, і вяльможы, усе нявольнікі і вольныя людзі пахаваліся ў пячорах і горных скалах.

бо прыйшоў вялікі дзень гневу Ягонага, і хто можа выстаяць?

 

І казалі горам і скалам: "Спадзіце на нас і схавайце нас ад аблічча Таго, Які сядзіць на троне і ад гневу Ягня. Бо надышоў вялікі дзень гневу Яго, і хто можа вытрымаць?"