Адкрыцьцё 8 разьдзел

 

 

І калі Ён зьняў сёмую пячатку, моўча паўстала на небе як бы на паўгадзіны.

 

Калі Ягнёнак зьняў сёмую пячаць, настала ў небе маўчаньне як бы на поў гадзіны.

І ўгледзеў я сем анёлаў, якія стаялі перад Богам; і дадзена ім сем трубаў.

 

І ўбачыў я сем анёлаў, якія стаялі перад Богам, і дадзена было ім сем трубаў.

І прыйшоў іншы анёл і стаў перад ахвярнікам, трымаючы залатое кадзіла; і дадзена было яму багата фіміяму, каб ён з малітвамі ўсіх сьвятых усклаў яго на залаты ахвярнік перад тронам.

 

Потым выступіў іншы анёл і стаў перад аўтаром, трымаючы залатую кадзільніцу, і дадзены былі яму кадзілы, каб з малітвамі ўсіх сьвятых палажыў іх на залатым аўтары, які знаходзіўся перад Божым тронам.

І ўзьнёсься дым фіміяму з малітвамі сьвятых ад рукі анёла перад Богам.

 

І падняўся дым пахнучых кадзілаў разам з мольбамі сьвятых з рукі анёла да Бога.

І ўзяў анёл кадзіла, і напоўніў яго жарам з ахвярніка, і кінуў на зямлю: і ўчыніліся галасы і грамы, і маланкі і землятрусы.

 

Тады анёл узяў кадзільніцу і напоўніў яе агнём з аўтара і кінуў на зямлю. У той момант загрымелі громы і галасы, і былі маланкі і страшныя ўздрыгванні зямлі.

І сем анёлаў, што мелі сем трубаў, падрыхтаваліся трубіць.

 

А сем анёлаў з сямю трубамі рыхтаваліся, каб затрубіць.

Першы анёл затрубіў, і зрабіўся град і вагонь, зьмяшаныя з крывёю, і апалі на зямлю; і траціна ўсіх дрэваў згарэла, і ўся трава зялёная выгарала.

 

І першы анёл затрубіў. І паўстаў град і агонь, зьмешаны з кроўю і апалі на зямлю. І трэцяя частка зямлі згарэла, і трэцяя частка дрэў спалымнела, і ўся трава згарэла.

Другі анёл затрубіў, і як бы вялікая гара, вагнём распаленая, абвалілася ў мора; і траціна мора зрабілася крывёю,

 

Другі анёл затрубіў. І тады, быццам велічэзная гара, агнём палымнеючая, кінута была ў мора. І трэцяя частка мора стала кроўю.

і вымерла траціна жывога стварэньня ў моры, і траціна караблёў загінула.

 

Трэцяя частка марскіх істот прапала, і трэцяя частка караблёў загінула.

Трэйці анёл затрубіў, і ўпала зь неба вялікая зорка, палаючы, нібы сьветач, і ўпала на траціну рэк і крыніцы водаў.

 

І затрубіў трэці анёл. Тады зьляцела з неба велічэзная зорка, палымнеючая, як факел. Звалілася яна на трэцюю частку рэк і крыніц водных.

Імя гэтай зорцы палын; і траціна ўсіх водаў зрабілася палыном, і многія людзі памерлі ад водаў, бо яны прагорклі.

 

А назва той зоркі Абсінцый-палын. І трэцяя частка водаў сталася горкай, як палын. І многа людзей паўмірала ад той вады, бо вельмі была горкая.

Чацьвёрты анёл затрубіў, і ўдар спасьціг траціну сонца і траціну месяца і траціну зорак, так што зацьмілася траціна іх, і траціна дня не сьвяціла больш — так, як і ночы.

 

І чацьвёрты анёл затрубіў. І тады была пашкоджана трэцяя частка сонца і трэцяя часьць месяца, і трэцяя частка зор, так што пацямнела іх трэцяя часьць, а дзень роўна з ночай страцілі трэцюю частку сваёй яснасьці.

І бачыў я і чуў аднаго анёла, які ляцеў пасярод неба і прамаўляў гучным голасам: гора, гора, гора жывым на зямлі ад астатніх трубных галасоў трох анёлаў, якія будуць трубіць!

 

Потым глянуў я і пачуў голас аднаго анёла, які ляцеў пасярэдзіне неба, голасна ускрыкваючы: "Гора, гора, гора жыхарам зямлі, бо трубяць яшчэ трубы трох анёлаў, якія павінны неўзабаве затрубіць".