3 царстваў 4 разьдзел

 

 

І быў кароль Салямон каралём над усім Ізраелям,

 

І цараваў цар Саламон над усім Ізраэлем.

І гэта князі, каторыя былі ў яго: Азара, сын Садока сьвятара;

 

І гэта кіраўнікі, якія былі ў яго: Азарыя, сын Садока, святара,

Елігорэф а Агія Шышанкі — пісары; Ясапат Агілудзёнак — летапісьменьнік;

 

Элігарэф і Ахія, сыны Сісы, пісара, Язафат, сын Ахілуда, дзееапісальнік.

Веная Ёгоядзёнак — над войскам; Садок а Авафар — сьвятары.

 

А Баная, сын Ёяды, быў кіраўніком войска, а Садок і Абіятар — святарамі.

Азара Нафанёнак — над ураднікамі, і Завуд Нафанёнак сьвятар, прыяцель каралеўскі.

 

Азарыя, сын Натана, — над намеснікамі, Забуд, сын Натана, святар, — прыяцелем цара.

Агішар — над дамоваю, і Адонірам Аўдзянок — над падачкамі.

 

Ахісар — кіраўніком над домам, а Аданірам, сын Абды, — над падаткамі.

І меў Салямон двананцацёх ураднікаў над усім Ізраелям, каторыя жывілі караля й дамову ягоную; месяц у годзе належыў кажнаму жывіць.

 

І меў Саламон над усім Ізраэлем дванаццаць намеснікаў, якія рупіліся пра харчы для цара і дому яго; бо кожны з іх дапамагаў неабходным адзін месяц у год.

І гэта ймёны іхныя: Гуранок — на гары Яхрэмавай;

 

І вось імёны іх: Бэнгур на гары Эфраім;

Дэкеронак — у Макацу а ў Шаалбіме, у Веф-Шэмешу а ў Елоне а ў Веф-Ганане;

 

Бэндэкар — у Мацы і ў Салебіме, і ў Бэтсамэсе, і ў Элоне і Бэтанане;

Гэсэдзёнак — ув Арубофе, да яго ж належыў Сохог а ўся зямля Гэфер;

 

Бэнхасэд — у Арубоце, да яго належалі Соха і ўся зямля Хэфэр;

Авінадавёнак — у вусім Нафаф-Дору, Тафаф Салямонішка была ягонаю жонкаю;

 

Бэнабінадаб, якому належала ўся ваколіца Дора, і ён меў за жонку Тафэт, дачку Саламона;

Ваана Агілудзёнак — у Таанасе а Меґідзе а ў вусім Веф-Шэане, каторы ля Царэтана ніжэй Езрэеля, ад Веф-Шэану аж да Абел-Меголы, і нават за Ёкмеам;

 

Баана, сын Ахілуда, меў уладу над Танахам, Магедай і над усім Бэт-Санам, што блізка Сартана, ніжэй Езрагэля, ад Бэт-Сана да Абэл-Мэхолы і аж за Екмаам;

Ґеверонак — у Рамофе Ґілеадзкім; у яго местачкі Яіровы, сына Манасавага, каторыя ў Ґілеадзе; у яго таксама аколіца Арґоў, каторая ў Вашане, шасьцьдзясят вялікіх местаў ізь сьценамі й мядзянымі заваламі;

 

Бэнгабэр — у Рамоце Галаадскім меў паселішчы Яіра, сына Манасы, у Галаадзе; ён кіраваў усёй ваколіцай Аргоба, што ў Басане, у шасцідзесяці вялікіх гарадах мураваных, якія мелі медныя засаўкі на брамах;

Агінадаў Ідзянок — у Маганаіме;

 

Ахінадаб, сын Адо, кіраваў у Маханаіме;

Агімаас — у зямлі Нефалімовай, таксама ён узяў сабе за жонку Васэмафу Салямонішку;

 

Ахімаас — у Нэфталі, але ён таксама ўзяў за жонку Басэмат, дачку Саламона;

Ваана Гушаёнак — у зямлі Ашэравай а ў Беалофе;

 

Баана, сын Хусая, кіраваў у Асэры і ў Балоце;

Ясапат Паруажонак — у Іссасхару;

 

Язафат, сын Паруэ, — у Ісахары;

Шымей Елянок — у Веняміна;

 

Сямэй, сын Эла, — у Бэньяміне;

Ґевер Уранок — у зямлі Ґілеадзкай, у зямлі Сыгона, караля Аморэйскага, і Оґа, караля Вашанскага; і ён адзіны ўраднік, каторы ў гэтай зямлі.

 

Гебэр, сын Ура, — у зямлі Галаад, у зямлі Сэгона, цара амарэяў, і Ога, цара Басана, так што быў адзін намеснік на ўсю краіну.

Юда а Ізраель, шмат іх, як пясок ля мора чысьленыя, елі, пілі а весяліліся.

 

Юда і Ізраэль былі шматлікія, як пясок марскі; яны елі і пілі і радаваліся.

І Салямон дзяржаў усі гаспадарствы ад тае Ракі аж да зямлі Пілісцкае і аж да граніцаў Ягіпту. Яны прыносілі дары й служылі Салямону ўсі дні жыцьця ягонага.

 

Еміну Салямонаву на кажны дзень складалі: трыццаць карцоў мукі пшоннае і шасьцьдзясят карцоў мукі,

 

Дзесяць буйнога статку кормнага, і дваццаць буйнога статку з пасты, і сто драбнога статку, апрача аленяў а сэрнаў а дарагое дзічыны а кормных птушак;

 

Бо ён панаваў над усім гэтым бокам Ракі, ад Тыпсагу да Ґазы, над усімі каралямі на гэтым баку ракі, і быў у яго мір з усіх бакоў навокал.

 

І жылі Юда а Ізраель бясьпечна, кажны пад сваім вінным а пад сваім фіґавым дзервам, ад Дану аж да Веер-Шэвы, усі дні Салямонавы.

 

І меў Салямон сорак тысячаў стайняў коні цялежкавых і двананцаць тысячаў коньнікаў.

 

І ўраднікі дастаўлялі еміну каралю Салямону а ўсім, што прыходзілі да столу караля Салямона, кажны ў сваім месяцу; яны не дапушчалі нястачы.

 

І ячмень а салому коням а мулам яны дастаўлялі на месца, ідзе былі, кажны подле павіннасьці свае.

 

І даў Бог Салямону мудрасьць, і вельмі шмат розуму, і шырыню сэрца, як пясок, што на беразе мора.

 

І мудрасьць Салямонава пераходзіла мудрасьць усіх сыноў Усходу і ўсю мудрасьць Ягіпцян.

 

Ён быў мудрэйшы за ўсіх людзёў, за Ефана Езражаніна, Гэмана а Калкола а Дарду Магалёнкаў, і імя ягонае было ў вусіх народаў наўкола.

 

І злажыў ён тры тысячы прыказяў, і песьняў ягоных было тысяча а пяць.

 

І гукаў ён празь дзервы, ад кедры, каторы ў Лібане, аж да гізопу, што расьцець ізь сьцяны; гукаў таксама празь зьвяры а птушкі а паўзуны а рыбу.

 

І прыходзілі з усіх людаў паслухаць мудрасьці Салямонавае, ад усіх каралёў земных, каторыя чулі праз мудрасьць ягоную.