Выслоўяў Саламонавых 19 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Антонія Бокуна
Лепшы бедны, што ходзіць у чыстасардэчнасці сваёй, чым той, хто крывіць вусны, і той, хто неразумны.
Лепш бедны, які ходзіць у беззаганнасьці сваёй, чым крывадушны вуснамі сваімі, і да таго ж дурны.
Дзе няма ведаў, душы няма дабра, і хто паспешлівы ў нагах — памыляецца.
Таксама нядобра душы бяз ведаў, і хто сьпяшаецца нагамі [сваімі], саграшыць.
Бязглуздасць чалавека дае падножку крокам яго, і душою сваёю ён кіпіць супраць Госпада.
Неразумнасьць чалавека крывіць шлях ягоны, але сэрца ягонае гневаецца на ГОСПАДА.
Багацце дабаўляе многіх сяброў; а беднага пакідае і сябар яго.
Маёмасьць дадае шматлікіх сяброў, а ўбогага пакідае бліжні ягоны.
Ілжэсведка не будзе беспакараны, а хто гаворыць ману — не пазбегне [кары].
Сьведка фальшывы не пазьбегне пакараньня, і хто дыхае няпраўдай, не ўратуецца.
Многія ліслівяць у прысутнасці магутнага чалавека, і ўсе — сябры таму, хто дае падарункі.
Шмат хто паніжаецца перад магнатам, і кожны сябруе з чалавекам, які [дае] падарункі.
Усе браты беднага чалавека ненавідзяць яго, звыш таго, і сябры далёка адыходзяць ад яго; хто імкнецца толькі да размоў — не будзе мець нічога.
Усе браты беднага ненавідзяць яго, тым больш сябры ягоныя аддаляюцца ад яго; той бяжыць, каб паразмаўляць, але іх няма.
А хто з’яўляецца валадаром разважлівасці — любіць душу сваю, і знойдзе дабро вартаўнік разважлівасці.
Хто набывае розум, той любіць душу сваю, хто шукае разважлівасьці — знаходзіць дабро.
Ілжэсведка не будзе беспакараны, а хто гаворыць ману — загіне.
Сьведка фальшывы не пазьбегне пакараньня, і хто дыхае няпраўдай, загіне.
Не ўпрыгожвае бязглуздага раскоша, і не слузе кіраваць кіраўнікамі.
Не пасуе дурню раскоша, тым больш слузе мець уладу над князямі.
Веды чалавека ўціхамірваюць гнеў яго, а слава яго праходзіць міма несправядлівага.
Розум чалавека стрымлівае гнеў ягоны, і слава яго — у прабачэньні правінаў.
Як рыканне льва — так гнеў цара, і як раса на траве — так і ласка яго.
Гнеў валадара — як рыканьне ільва, а зычлівасьць ягоная — як раса на траве.
Загуба для бацькі — сын бязглузды, а жонка сварлівая — дах, што няспынна працякае.
Неразумны сын — загуба для бацькі, а сварлівая жонка — як няспыннае капаньне [праз дах].
Дом і багацце — спадчына бацькоў, а жонка разважлівая — ад Госпада.
Дом і маёмасьць — спадчына ад бацькоў, але разумная жонка — ад ГОСПАДА.
Лянота агортвае моцным сном, і душа нядбайная галадае.
Лянота кідае ў сон, і нядбайная душа будзе цярпець голад.
Хто беражэ настаўленне — беражэ душу сваю, а хто не клапоціцца аб дарозе сваёй — памрэ.
Хто захоўвае прыказаньні — захоўвае душу сваю, хто не шануе шлях Яго — памрэ.
Пазычае Госпаду — хто шкадуе бедных, і ў сваю чаргу вернецца яму.
Хто літуецца над убогім, той пазычае ГОСПАДУ, за дабрадзейства Ён аднагародзіць яму.
Карай сына свайго, пакуль ёсць надзея, ды не праймайся крыкам яго.
Карай сына свайго, пакуль ёсьць надзея, і няхай не спрычыніцца да загубы яго душа твая.
Хто нецярплівы — вытрымае кару, а калі жадаеш выратаваць яго — іншае дадасі.
Зласьлівы няхай атрымае пакараньне, бо калі пашкадуеш яго, яшчэ больш павялічыш [кару].
Слухайся розуму і прымай настаўленне, каб быць мудрым у канцы жыцця свайго.
Слухай парады і прыймай настаўленьне, каб стаўся ты мудрым пры канцы [дзён].
Многа намераў у сэрцы чалавека, а ласка Госпада застанецца.
Шмат думак у сэрцы чалавека, але збудзецца намер ГОСПАДА.
Жаданае ад чалавека — міласэрнасць яго, і бедны чалавек лепшы за лгуна.
Пажаданая для чалавека міласэрнасьць ягоная, і бедны лепшы за чалавека хлусьлівага.
Страх Госпадаў вядзе да жыцця, і застанецца чалавек з дастаткам і без з’яўлення ліха.
Страх перад ГОСПАДАМ [вядзе] да жыцьця, і такі [чалавек] будзе жыць, і насыціцца, і зло не наведае яго.
Гультай хавае руку сваю ў місе і не прысоўвае яе да вуснаў сваіх.
Гультай хавае руку сваю ў місе, але нават да вуснаў сваіх не падымае яе.
Калі насмешнік збіты, то і просты чалавек паразумнее; а калі ўпікнеш мудраму, ён зразумее настаўленне.
Бі насьмешніка, і неразумны паразумнее, дакарай разумнага, і ён здабудзе веданьне.
Хто чыніць шкоду бацьку і выганяе маці — сын несумленны і бессаромны.
Руйнуе бацьку, выганяе маці сын, які прыносіць сорам і ганьбу.
Знайдзі ўцеху ў тым, сыне, каб атрымліваць веды і не праходзь міма разважных размоў.
Перастань, сыне мой, слухаць настаўленьні, якія адводзяць ад словаў веданьня.
Сведка несправядлівы здзекуецца з законнасці, і вусны бязбожнікаў глытаюць несправядлівасць.
Сьведка нягодны насьміхаецца над судом, і вусны бязбожнікаў глытаюць злачынства.
Дубцы падрыхтаваны для насмешнікаў, а пабоі — для цел бязглуздых.
Падрыхтаваныя прысуды для насьмешнікаў, а хвастаньне — на плечы дурняў.
