Лукаша 23 разьдзел

 

 

І, калі ўзнялася ўсё мноства іх, павялі Яго да Пілата.

 

Паднялося ўсё іхняе зборышча і завялі Яго да Пілата.

І пачалі Яго вінаваціць, кажучы: «Мы выявілі, што Ён бунтуе наш народ, і забараняе плаціць падатак цэзару, і называе сябе Хрыстом Царом».

 

І пачалі Яго вінаваціць і казаць: "Мы ўстанавілі, што Ён бунтуе наш народ і бароніць плаціць падаткі Цэзару, Ён цьвярдзіць, што Ён Хрыстус Кароль."

Дык спытаўся ў Яго Пілат, кажучы: «Ты — Цар Юдэйскі?» А Ісус, адказваючы, гаворыць: «Ты кажаш».

 

Дык спытаўся ў Яго Пілат: "Ты кароль Юдэйскі?" А Езус сказаў: "Сам гэта кажаш?"

І гаворыць Пілат першасвятарам і народу: «Я не знаходжу ніякай віны ў Гэтым Чалавеку».

 

Затым Пілат сказаў архісьвятарам і людзям: "Я не знаходжу ніякай віны ў гэтым чалавеку."

Але яны настойвалі, кажучы: «Ён бунтуе народ, навучаючы па ўсёй Юдэі, пачынаючы ад Галілеі аж дасюль».

 

Але яны настаівалі, кажучы: "Бунтуе народ, вучучы па ўсёй Юдэі, пачаўшы ад Галілеі аж сюды".

А Пілат, чуючы гэта, спытаўся, ці Гэты Чалавек галілеец,

 

А Пілат пачуўшы аб Галілеі спытаўся: "Ці гэты чалавек Галілеец?"

і, калі даведаўся, што Ён з уладанняў Ірадавых, адаслаў Яго да Ірада, які сам быў тымі днямі ў Ерузаліме.

 

А калі даведаўся, што Ён быў спад улады Герада, адаслаў Яго да Гэрада, які ў той час прабываў у Ерузаліме.

Ірад, убачыўшы Ісуса, вельмі ўзрадаваўся: бо ад даўняга часу прагнуў убачыць Яго, бо многа пра Яго чуў і спадзяваўся ўбачыць, што Ім будзе зроблены які-небудзь знак.

 

Гэрад убачыўшы Езуса надта абрадаваўся, бо прагнуў даўно ўвідзець Езуса, бо многа пра Яго чуў і спадзяваўся ўбачыць які цуд Ім зроблены.

І задаваў Яму многа пытанняў, але Ён яму нічога не адказаў.

 

Дык ставіў Яму многа пытаньняў, але Езус яму нічога не адказаў.

А першасвятары і кніжнікі стаялі там, вінавацячы Яго.

 

А архісьвятары і вучоныя ўсяк Яго вінавацілі.

Тады Ірад выказаў Яму пагарду разам з жаўнерамі сваімі і пасмяяўся, апрануўшы Яго ў белыя шаты, і адправіў да Пілата.

 

Таму Гэрад узгардзіў Ім разам з сваім войскам. Наругаўся з Яго ды адзеўшы ў белую шату адправіў да Пілата.

І сталіся ў той дзень Ірад і Пілат сябрамі, бо перад тым варагавалі між сабой.

 

Такім чынам у той дзень Гэрад і Пілат сталіся прыяцелямі, бо перад тым былі ворагамі сабе.

А Пілат, пазваўшы першасвятароў, начальнікаў і народ,

 

Затым Пілат пазваўшы архісьвятараў, начальнікаў і народ

сказаў ім: «Вы выдалі мне Гэтага Чалавека, быццам Ён бунтуе народ, і вось, я, распытваючы ў вашай прысутнасці, не знайшоў у Гэтым Чалавеку ніякай віны ў тым, у чым вы вінаваціце Яго;

 

сказаў ім: "Выдалі вы гэтага чалавека быццам бунтуючага народ, а вось разпытваючыся ў вашай прысутнасьці не знайшоў у гэтым чалавеку ніякай віны у тым, у чым вінаваціце Яго.

таксама і Ірад, бо адаслаў Яго да вас. І вось, не даведзена Яму нічога, вартага смерці.

 

Таксама і Гэрад, бо я да яго адправіў — і там яму не даказана вартага сьмерці".

Таму, пакараўшы, я адпушчу Яго».

 

Таму ўкараўшы Яго, выпушчу.

А яму трэба было дзеля свята адпусціць ім аднаго з вязняў.

 

А на сьята мусіў ім некага ўласкавіць.

Дык увесь натоўп закрычаў: «Забі Яго, а адпусці нам Барабу»,

 

Дык усё зборышча супольна закрычала: "Сьмерць Яму, а выпусьці Барабу".

а той быў кінуты ў вязніцу за паўстанне ў горадзе і забойства.

 

А той быў пасаджаны ў вязьніцу за заварушэньне ў горадзе і за забойства.

Затым паўторна прамовіў Пілат да іх, хочучы адпусціць Ісуса,

 

Затым паўторна прамовіў Пілат да іх, хочучы асвабадзіць Езуса.

але яны крычалі, кажучы: «Укрыжуй, укрыжуй Яго!»

 

Але яны крычалі: "Укрыжуй Яго, укрыжуй Яго!"

Ён трэці раз сказаў ім: «Што Ён зрабіў благога? Не знайшоў я ў Ім нічога, вартага смерці; дык пакараю Яго і адпушчу».

 

Але ён трэці раз сказаў ім: "Што Ён зрабіў благога? Не знайшоў я ў Ім нічога вартага сьмерці, пакараю Яго і выпушчу".

Ды яны настойвалі, патрабуючы з крыкам, каб быў укрыжаваны, і перамагаў гармідар іх і першасвятароў.

 

Ды яны з крыкам дамагаліся, каб быў укрыжаваны. Дый узрастаў іх гармідар.

Тады Пілат прысудзіў выканаць іх просьбу:

 

Дык тады Пілат рашыўся споўніць іхнія трэбаваньні.

адпусціў ім таго, хто за бунт і за забойства быў кінуты ў вязніцу, якога дамагаліся, а Ісуса выдаў на іх волю.

 

Адпусьціў ім таго, хто за бунт і за забойства быў пасаджаны ў вязьніцу, чаго дамагаліся, а Езуса выдаў на іхнюю волю.

І, калі вялі Яго, спынілі нейкага Сімона з Цырэны, які ішоў з поля, і ўсклалі на яго крыж, каб нёс яго за Ісусам.

 

А калі Езуса вялі, спынілі нейкага Сымона з Цырэны, які ішоў з вёскі. Усклалі на яго крыж, каб нёс яго за Езусам.

Ішоў за Ім вялікі натоўп людзей і жанчыны, якія плакалі і галасілі.

 

Ішоў за Езусам вялікі натоўп людзей і жанчын, каторыя плакалі і наракалі.

Ісус жа, павярнуўшыся да іх, сказаў: «Дочкі ерузалімскія, не плачце дзеля Мяне, але дзеля сябе саміх плачце ды дзеля дзяцей вашых,

 

А Езус адвярнуўшыся да іх сказаў: "Дочкі Ерузалімскія, ня плачце дзеля Мяне, але самі дзеля сябе плачце ды дзеля сыноў вашых.

бо, вось, надыходзяць дні, калі будуць казаць: “Шчасныя няплодныя і ўлонні, што не нарадзілі, ды грудзі, якія не кармілі”.

 

Бо вось надыходзяць дні, калі будуць казаць: "Шчасьлівыя няплодныя і ўлоньні, што не радзілі, ды грудзі, што ня ссалі.

Тады стануць казаць гарам: “Валіцеся на нас”, і ўзгоркам: “Схавайце нас”,

 

Тады стануць казаць горам: "Валіцеся на нас; і ўзгоркам: схавайце нас".

бо калі з зялёным дрэвам гэта робяць, што станецца з сухім?»

 

Бо калі гэта робяць з зялённым дрэвам, што станецца з сухім?"

Вялі з Ім таксама іншых двух злачынцаў, каб забіць іх.

 

Вялі з Ім таксама двух іншых злачынцаў на пакараньне сьмерцю.

І, калі прыйшлі на месца, якое называецца Чараповае, там укрыжавалі Яго і разбойнікаў, аднаго праваруч, а другога леваруч Яго.

 

А калі прыбылі на месца, званае Кальварыя, там укрыжавалі Яго і разбойнікаў, аднаго па правай, а другога па левай старане (боку).

Ісус жа казаў: «Ойча, даруй ім, бо не ведаюць, што робяць». І, дзелячы адзенне Яго, кідалі жэрабя.

 

Езус жа маліўся: "Ойча, даруй ім, бо ня ведаюць, што робяць. Ды дзелячыся Яго адзеньнем, кінулі жэрабя.

І народ стаяў, прыглядаючыся. Кпілі з Яго і начальнікі, кажучы: «Іншых ратаваў, хай і Сябе выратуе, калі Ён — Хрыстос, выбраннік Божы».

 

А народ стаяў прыглядаючыся. Наругаліся з Езуса і начальнікі, кажучы: "Іншых ратаваў, хай жа і сябе паратуе, калі Ён Хрыстус, выбраньнік Божы".

Таксама і жаўнеры здзекаваліся з Яго, падыходзячы і падаючы Яму воцат,

 

Таксама і жаўнеры (ваякі) наругаліся з Езуса падыходзячы і падаючы Яму воцат

і кажучы: «Калі Ты — Цар Юдэйскі, уратуй Сябе!»

 

і кажучы: "Калі Ты кароль Юдэйскі, ратуй самога сябе!"

І быў над Ім надпіс напісаны грэцкімі, рымскімі і гебрайскімі літарамі: «Гэта Цар Юдэйскі».

 

Над Ім была надпісь: "Гэта кароль Юдэйскі".

А адзін з разбойнікаў, што былі ўкрыжаваны, блюзніў супраць Яго, кажучы: «Няўжо Ты, не Хрыстос? Уратуй Самога Сябе і нас!»

 

А адзін з укрыжаваных разбойнікаў блюзьніў Яму, кажучы: "Калі Ты Хрыстус, уратуй (спасі) самога сябе і нас".

А другі, адказваючы, сунімаў яго, кажучы: «Ты і Бога не баішся, хоць церпіш тую самую кару.

 

А другі ў адказ сварыўся на яго: "Ты і Бога не баішся, хоць цярпіш тую самую кару".

І мы ж справядліва, бо атрымліваем вартае ўчыненага! А Ён нічога благога не зрабіў».

 

Мы то справядліва на належную кару заслужылі, а Ён нічога благога не зрабіў".

І казаў Ісусу: «Госпадзе, узгадай мяне, калі прыйдзеш у Тваё Валадарства».

 

Ды казаў Езусу: "Госпадзе, прыпомні мяне, калі прыйдзеш у Сваё Каралеўства".

І сказаў яму Ісус: «Сапраўды кажу табе: сёння будзеш са Мною ў раі».

 

Сказаў яму Езус: "Сапраўды кажу табе, сёньня будзеш са Мною ў раю."

І было блізу шостай гадзіны, і цемра сталася па ўсёй зямлі аж да дзявятай гадзіны,

 

Была блізу шостая гадзіна і цемра аханіла ўсю зямлю аж да дзевятай гадзіны.

і сонца знікла, і заслона святыні разадралася пасярэдзіне.

 

Сонца зацьмела, а завеса сьвятыні распалася папалам.

І, усклікаючы моцным голасам, Ісус гаворыць: «Ойча, у рукі Твае перадаю Дух Мой». І, сказаўшы гэта, сканаў.

 

А Езус закрычаў моцным голасам: "Ойча, у рукі Твае аддаю (паручаю) духа Майго. Сказаўшы гэта — сканаў.

Сотнік, бачачы, што сталася, уславіў Бога, кажучы: «Гэты Чалавек быў сапраўды Справядлівы».

 

Сотнік бачачы, што сталася, славіў Бога і казаў: "Гэты чалавек быў сапраўды справядлівы."

І ўвесь натоўп тых, што сабраліся на гэтае відовішча і бачылі, што сталася, вярталіся, б’ючы сябе ў грудзі.

 

А ўвесь натоўп тых, што сабраліся паглядзець, відзячы, што сталася, вятраліся, б'ючыся ў грудзі.

А здалёк стаялі ўсе знаёмыя Яго і жанчыны, што ішлі следам за Ім ад Галілеі, гледзячы на гэта.

 

А здалёку стаялі ўсе знаёмыя Яго раз з жанчынамі, што прыйшоўшы былі з Ім з Галілеі.

І вось, чалавек, імем Язэп, які быў членам рады, чалавек добры і справядлівы, —

 

А вось жа чалавек, імем Юзэф, з горада Юдэйскага — Арыматэі, член рады, чалавек добры і справядлівы,

ён не прымаў ўдзел у радзе іх і учынках, — з Арыматэі, горада юдэйскага, які і сам чакаў Валадарства Божага,

 

ён не згаджаўся з Радай і на іх дзейнасьць (на іх рашэньні), ды чакаў ён Каралеўства Божага.

ён прыйшоў да Пілата і прасіў цела Ісуса,

 

Вось ён прыйшоў да Пілата і прасіў цела Езуса.

і, зняўшы Яго, загарнуў Яго ў плашчаніцу і паклаў Яго ў магільне, высечанай у скале, у якой яшчэ ніхто не быў пакладзены.

 

Затым зьнятага ўвярнуў у палатно і палажыў у высечаным гробе, у якім яшчэ ніхто ня быў пахаваны (паложаны).

І быў гэта дзень прыгатавання, і надыходзіла субота.

 

А быў гэта дзень Прыгатаваньня і надыходзіў шабат.

Падышлі таксама жанчыны, якія прыйшлі з Ім з Галілеі, і ўбачылі магілу і як пакладзена было цела Яго,

 

Надыйшлі таксама жанчыны, каторыя прыйшлі з Ім з Галілеі. Яны відзелі гроб і як улажылі цела Ягонае.

і, вярнуўшыся, прыгатавалі духмянасці і алеек, і нічога не рабілі ў суботу паводле прыказання.

 

Вярнуўшыся, прыгатавалі духмяннасьці і масьці, але нічога не рабілі ў шабат па Закону.