Да Рымлянаў 3 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Чарняўскага 2017 → Біблія Скарыны (Апосталъ)
У чым жа перавага юдэяў? Або якая карысць з абразання?
Что жъ болей надъ иные имуть Іудеи? Или кой пожитокъ ест обрезания?
Вялікая ва ўсіх адносінах. Перш таму, што ім даверана слова Божае.
Много воистинну всеми обычай • Найпервей убо, яко зверена имъ быша словеса Божия •
Што з таго, што некаторыя не паверылі? Ці ж іх нявер’е знішчыць вернасць Бога?
Что жъ пакъ, иже не вероваша неціи? Еда ли неверие их веру Божию выпразднило?
Ніякім чынам! Бо Бог верны, а кожны чалавек ілжывы, як напісана: «Ты справядлівы ў прысудзе Тваім і пераможаш на судзе Тваім».
То не естъ • Естъ убо Богъ правдомовный • А всякий человек ложъ • Якоже пишеть: да оправдишися во словесехъ твоих, и победиши, внегда судят тя •
Калі ж наша несправядлівасць падкрэслівае Божую справядлівасць, дык што мы скажам? Ці Бог несправядлівы, калі выяўляе гнеў? — Кажу па-чалавечы.
Естъ ли неправда наша правду Божию составляеть • Что речемъ? Еда неправеденъ ест Богъ наводяй гневъ? По обычаю человеческому глаголю •
Ніякім чынам! Бо як жа тады Бог будзе судзіць свет?
Да не будеть сее при насъ • Понеже како бы судилъ Богъ миру?
Бо калі праз маю хлусню праўда Божая тым больш выяўляецца на славу Яго, дык якім чынам я маю быць суджаны як грэшнік?
Аще бо истинна Божия во моей лжи розмножается ко славе Его • Почто жъ еще и азъ яко грешникъ осужаюся • А не яко ругающеися намъ?
І ці не так нас ачарняюць, ці не так гавораць, што мы кажам: «Будзем чыніць зло, каб выйшла дабро». Справядлівая кара такіх чакае.
Ибо неціи рекоша насъ глаголати: вчинимъ злая, да пріидуть намъ добрая • Имъже судъ праведенъ ест •
Дык што? Ці мы маем перавагу? Аніякай! Ужо раней мы даказалі, што і юдэі, і грэкі — усе пад грахом,
В чемъ пакъ превышують иномъ Іудеи? Ни в чемъ • Понеже явно вчинихомъ тое, иже Іудеи и Елліни вси под грехомъ быша •
як напісана: «Нікога няма справядлівага,
Якоже пишет: несть праведенъ никтоже •
ніхто не разумее, ніхто не шукае Бога.
Несть разумеваяй, несть возыская Бога •
Усе збочылі, усе разам сталіся нягоднымі. Няма, хто б чыніў дабро, няма аніводнага.
Вси уклонишеся въкупе, и непотребни быша: несть чининяй доброты несть и до единого •
Горла іх — магіла адкрытая, языкамі сваімі падманваюць, у вуснах іх — яд змяіны,
Гробъ отверстъ горътань их, языки своими льстиве глаголаху • Ядъ аспиденъ подъ устънами ею •
вусны іх поўныя праклёнаў і горычы,
Ихъже уста клеветы, и горести полны суть,
ногі іх скорыя да праліцця крыві,
скоры ноги их ко пролитию крови •
знішчэнне ды няшчасце на іх шляхах,
Сокрушение и страсть на путехъ их,
яны не спазналі шляху супакою.
и пути мирна не познаша •
Няма страху Божага перад вачамі іх».
Несть боязни Божіи пред очима ихъ •
А мы ведаем, што ўсё, што гаворыць закон, гаворыць да тых, што пры законе, каб замкнуць любыя вусны ды каб увесь свет прызнаў сябе вінаватым перад Богам;
Вемы убо вся елика же законъ глаголеть тымъ ониже под законом суть глаголеть, да всяка уста заградятся, и повиненъ будеть весъ миръ Богови •
бо ўчынкамі закону не апраўдаецца аніякае цела перад Ім; бо праз закон пазнаецца грэх.
Занеже от делъ закона не оправдится всяка плоть пред Нимъ • Законом бо познание греха ест,
Але цяпер выявілася справядлівасць Божая незалежна ад закону, аб якой сведчаць закон і прарокі,
ныне же кроме закона, правда Божия явися, сведетелствуема от закона и пророков •
справядлівасць Божая праз веру ў Ісуса Хрыста для ўсіх і на ўсіх, што вераць. Бо няма розніцы,
И истинна Божия верою Ісусъ Христовою, ко всемъ, и на вся верующая в Онь •
таму што ўсе зграшылі і пазбаўлены славы Божай,
И несть разделения, вси бо согрешиша • И лишаются славы Божия •
апраўданы ж дарма праз ласку Яго, праз адкупленне, якое ў Ісусе Хрысце;
Оправдають же ся даремно Того благодатию, и избавлениемъ иже о Христе Ісусе •
Яго прапанаваў Бог перамольнай ахвярай праз веру ў Кроў Яго для выяўлення справядлівасці Сваёй, бо не стаў зважаць на папярэднія злачынствы,
Тогожде преложи Богъ смирителя, верою окрови Его, во явление правды Своея, за отпущение прежде бывъшихъ греховъ,
у цярплівасці Божай: для выяўлення справядлівасці Яго ў гэты час, каб Ён Сам стаўся справядлівым і апраўдваючым таго, хто веруе ў Ісуса.
во удержаніи Божиемъ, ко явлению истинны Его во нынешнее время в Том, дабы Онъ былъ праведенъ, и оправдалъ тыхъ иже суть от веры Ісусовы •
Дзе ж тады падстава для хвальбы? Адкідаецца! Якім законам? Ці [законам] учынкаў? Не, але законам веры.
И где же ныне похвала твоя Іудею? Затворена ест • Которымъ законом, от дел ли? Ни, но законом веры •
Бо мы мяркуем, што чалавек атрымлівае апраўданне праз веру, незалежна ад учынкаў закону.
Мыслимъ убо воистинну верою оправдатися человекомъ без делъ закона
Ці ж Бог толькі юдэяў? Ці не паганаў таксама? Вядома, і паганаў,
или Іудеомъ толико Богъ, а не языком? Ест и языкомъ •
адзін бо ёсць Бог, Які апраўдвае і абрэзанага з веры, і неабрэзанага — праз веру.
Понеже единъ Богъ Онъже оправдить обрезанных от веры • И необрезанных верою •
Дык ці праз веру касуем закон? Ніякім чынам! Але закон сцвярджаем.
И что ж закон ли разоряемъ верою? Никако, но закон составляем •
